معجونی از شهادت و مرگیم در جنون
ما کشته مرده تو و دیوانه ی توایم❤️

@Dellrish

الحمدلله الذی
جعلنا من المتمسکین
بولایه علی بن ابی طالب💚

@Dellrish

این بار خاک را به نظر کیمیا نکن
بگذار خاک پای تو باشم ابوتراب💚

@Dellrish

من از شوقش زمین خوردم، ولی مولا بلندم کرد
همیشه یا علـــی گفتم، علی از جا بلندم کرد

@Dellrish

اگر ما چهل روز برای غدیر جشن می‌گرفتیم، فاطمیه درست نمی‌شد. باید این اربعینی که برای امام حسین می‌گیریم، برای غدیر هم بگیریم. یعنی عدم شناخت غدیر باعث ایجاد فاطمیه شد و بزرگ نشدن فاطمیه سبب اتفاق عاشورا شد.
علامه امینی
@Dellrish

چه غدیری بشود جمعه این هفته ما
یک نفس بانگ "انا المهدی" فقط کم دارد

@Dellrish

آن طبیبی که مـرا دید، درِ گوشم گفت:
دردِ تو دوریِ یار است، به آن عادت کن

@Dellrish💔

نمک زندگی من پسرم بود ولی 
نمک زندگی ام را به زمین پاشیدند
آمدم جمع کنم زندگی ام را از خاک 
دست جمعی به من و گشتن من خندیدند

یا حسین
به جوان اربا اربایت....
ما خیلی دستمون خالیه آقا
به جوانی مون رحم کن
دستمونو بگیر ...

زیر دِین چهارده معصومم اما گردنم
زیر دِین حضرت موسی بن جعفر بیشتر💚

#يا_باب_الحوائج
@Dellrish

عرب ها وقتی یه چیزی براشون خیلی عزیز باشه
میگن "بامانة موسي بن جعفر"
یعنی امانت سپردمت دست موسی بن جعفر

میخوام بگم:
انا ومن فی قلبی و کل أحبائي وأصدقائي بامانة موسي بن جعفر(ع)

خودم و همه کسایی که تو قلبم هستن میسپارم به تو یا موسی بن جعفر🤍

@Dellrish

مادر پدرهامان همین که کم میاوردند
یک سفره‌ موسی‌بن‌جعفر نذر می‌کردند
آنچه همیشه طالبش چندین برابر بود
نان و پنیر سفره‌ی موسی‌بن‌جعفر بود

صلی الله علیک یا باب الحوائج

@Dellrish

بابای مهربون امام رضا و حضرت معصومه
تولدت مبارکمون🌱✨
عیدی ما همین کظم غیظ شما هم که باشه
برای هر دوجهان ما کافیه....
لطف و کرمتو از ما دریغ نکن
یا امام کاظم💔
@Dellrish

حالم اصن خوب نیست حسین جان
برام یکاری کن💔

@Dellrish

من همانم که به آغوش تو آورد پناه
بغلم کن که کسی جز تو نفهمید مرا

@Dellrish❤️

"صنما چگونه گویم که تو نورِ جانِ مایی”

که صبحم به نور نام تو روشن میشه
یا حسین💛✨

@Dellrish

حسین جان
بذار ما فقط
تو محرمت نفس بکشیم...

@Dellrish

ناگهان صومعه لرزید از آن دقّ‌ الباب
اهل آبادی تثلیث پریدند از خواب

رجز مأذنه‌ها لرزه به ناقوس انداخت
راهبان را همه در ورطۀ کابوس انداخت

قصۀ فتنه و نیرنگ و دغل پیوسته‌ست
نان یک عده به گمراهی مردم بسته‌ست

ننوشتند که باران نمی از این دریاست
یکی از خیل مریدان محمد، عیساست

لاجرم چاره‌ای انگار به جز جنگ نماند
قل تعالَوا... به رخ هیچ کسی رنگ نماند

به رجز نیست در این عرصه یقین شمشیر است
بر حذر باش که زنّار، گریبان‌گیر است

کارزارش تهی از نیزه و تیر و سپر است
بهراسید که این معرکه خون‌‌ریزتر است

بانگ طوفانیِ القارعه طوفان آورد
آنچه در چنتۀ خود داشت به میدان آورد

با خود آورد به هنگامه عزیزانش را
بر سر دست گرفته‌ست نبی جانش را

عرش تا عرش ملائک همه زنجیره شدند
به صف‌آرایی آن پنج نفر خیره شدند

پنج تن، پنج تن از نور خدا آکنده
آفتابان ازل تا به ابد تابنده

دفترم غرق نفس‌های مسیحایی شد
گوش کن، گوش کن این قصه تماشایی شد

با طمانیۀ خود راه می‌آمد آرام
دست در دست یدالله می‌آمد آرام

دست در دست یدالله چه در سر دارد
حرفی انگار از این جنگ فراتر دارد

ایها الناس من از پارۀ تن می‌گویم
دارم از خویشتن خویش سخن می‌گویم

آن‌که هر دم نفسم با نفسش مأنوس است
آن‌که با ذات خدا «عزّوجل» ممسوس است

من علی هستم و احمد من و او خویشتنیم
او علی هست و محمد من و او خویشتنیم

نه فقط جسم، علی روح محمد باشد
یک‌تنه لشکر انبوهِ محمد باشد

دیگر اصلا چه نیازی‌ست به طوفان، به عذاب
زهرۀ معرکه را اخم علی می‌کند آب

الغرض مهر رسولانۀ او طوفان کرد
راهبان را به سر سفرۀ خود مهمان کرد

مست از رایحۀ زلف رهایش گشتند
بادها گوش به فرمان عبایش گشتند

می‌رود قصۀ ما سوی سرانجام آرام
دفتر قصه ورق می‌خورد آرام آرام

سیدحمیدرضا برقعی
#روز_مباهله
@Dellrish

فضائل علی از حد بود فزون چه زیان
که در مباهله منکر شوند یا به غدیر

@Dellrish

گر تو را هست شكيب از من و امكان فراغ
به وصالت كه مرا طاقت هجران تـو نیست💔

@Dellrish

می‌شد این‌قدر عزیز نباشد برای پیامبر؛
که قرآن نگوید 'اَنفُسنا' که همه نگویند
اَنفُسنای مباهله، «علی» بود؛ جانِ پیامبر.
می‌شد با همسرش، با بچه‌هایش، آن سه
روز افطارشان را به مسکین و یتیم
ندهند، فقط قرآن دیگر 'هَل اَتی' نداشت.
می‌شد آن‌قدر شجاعانه و دلیرانه نجنگد
که قرآن حتی به ضربه سمّ اسبش قسم
بخورد 'وَالعادیات ضَبحاً فَالموریاتِ قَدحا'
می‌شد همه‌ی شب‌های شب، نخوابد در
بستر پیامبر، می‌شد جانش را سپر بلای
رسول نکند؛ فقط یکی از آیه‌های قرآن
کم می‌شد؛ 'وَ مِن النّاس مَن یَشری نَفسه
ابتغاء مَرضات الله' می‌شد در رکوع،
انگشترش را به آن فقیر انفاق نکند؛
فقط شاید یکی از آیه‌های قرآن نازل
نمی‌شد؛ 'اِنَّما ولیُّکُمُ الله..وَ یؤتونَ‌الزَّکوة
وَ هُم راکِعون'🤍
- سیدمصطفی موسوی

@Dellrish