اما قبل از شروع آموزش میخواهم کار با bluestack را توضیح بدهم. نصب این نرم افزار اجباری نیست اما دوستانی که موفق به متصل کردن گوشی خودشون نشدن و یا گوشی اندروید ندارند میتوانند ازش استفاده کنند برای کارشان.

خب بعد از نصب نرم افزار از هر سایتی که میخواهید(که البته نکته خاصی ندارد و بدون تغییری در روند نصب میتوانید نصبش کنید) آن را باز کنید. همچنین پروژه اندرویدتان را باز کنیدش(یا یک پروژه جدید بسازید که تست کنید)
در صفحه ای که داریم Select Home یکی را انتخاب کنید(اولی بهتر هست)
حالا منوی start ویندوزتان را باز کنید. در run بزنید cmd تا پنجره command باز شود.
حالا این دستور را بزنید:
adb connect localhost:5555
تمام
حالا کافی است بروید و همان مثلث سبزه توی intellij را بزنید و اپلیکیشنتان را ران کنید. میبینید که bluestack میاد بالا.
خب کار ما فعلا تمام شد. این را اول گفتم که در ادامه دوستانی که لازم داشتن به شبیه ساز استفاده کنند ازش.

الان اندروید را میذاریم یکم کنار میریم سراغ جاوا. برگردیم به عقب و یک سری اطلاعاتمان را کامل کنیم.

در intellij یک new project بزنید. اما اندفعه میخواهیم یک پروژه جاوا تعریف کنیم. اگه intellij را باز کردید و صفحه welcome اش آمده که مشخص هست چطور پروژه بسازید. اما اگر پروژه قبلیتان را باز کرد از منوی File روی new بروید بعد project را بزنید. از منو سمت چپ روی java کلیک کنید و بدون هیچ تغییر بیشتری دکمه next را زده، نام و محل ذخیره پروژتان رو انتخاب کنید و finish را بزنید.
حالا صبر کنیم پروژه ساخته شود.

بعد از اینکه تمام شد از منوی سمت چپ روی پوشه src راست کلیک کنید. اینجا هم مثل اندروید پوشه src محل قرارگیری کلاس ها و کدهایتان هست

حالا از قسمت new روی Package کلیک کنید. یک اسم دلخواه بهش بدید و بسازیدش. مثلا MyPackage.
پکیج چیست؟ میشود گفت مثل فولدرهای کامپیوتر هست, که وقتی مرتب میکنید مثلا فایلهای مرتبط را میگذارید در یک پوشه. پکیج هم همان پوشه ای هست که یک سری کلاسهای مرتبط را میگذاریم در آن و یک namespace ایجاد میکند برای ما.

سپس روی پکیجتان راست کلیک کنید و روی قسمت new یک java class بسازید و اسمش را بدهید مثلا First.
پس یاد گرفتیم در جاوا چطوری کلاس بسازیم که عینا در اندروید هم همین هست.
تا الان باید چنین چیزی داشته باشید:

این از این! خب برویم داخل کلاس و کد بزنیم. بیاید اول با متغیرها اشنا بشویم. من خیلی سریع از روی آنها رد میشوم.
هر خط کد جاوا با علامت ; تمام میشود. همچنین جاوا به حروف بزرگ و کوچیک حساس هست و باید حواستان باشد موقع کار. که مثالش را میزنم

در زیر انواع متغیرهای کاربردی جاوا را میبینید. برای تعریفشان باید اول نوعش را بنویسید بعد یک اسم به آن بدید. در نهایت میتوانید بهش مقدار بدهید اگر خواستید(یا ممکن است در طول برنامه بخواید مقدار بدید):

int a;
متغیر int تعریف کردیم بنام a که میتواند شامل اعداد صحیح بشود. حال بهش مقدار میدهیم. جای خط بالا بنویسید
Int a = 100;
به همین راحتی. حالا این را تست کنید:
int b = 10000000000;

قطعا به شما گیر میدهد! و زیر کدتان خط قرمز میکشد. اگر هم موس را ببرید روی آن نگه دارید یک کادر باز میشود که نوشته :عدد صحیحت خیلی بزرگ است. تعداد int تا یک رنج محدودی از اعداد صحیح را میتوانند قبول کنند. اگه عدد خیلی بزرگه

باید آن را long تعریف کنید. مثل زیر:

long i =100000004234242342l

فقط حواستان باشد در آخر عددتان باید یک L بذارید اما کوچک (یعنی l )
این هم از این 

همین ترتیب را برای اعداد اعشاری هم داریم
float a =43.76f;
double d =31313.31231312454d;

فقط یادتان باشد برای float باید f بگذارید آخرش اما برای double اجباری نیست و میل خودتان هست.
نوع بدی متغیرها Boolean ها هستن که میتوانند مقدار true یا false بگیرنئ که توی کاربرد باید ببینید.
boolean g = true;
boolean h = false;

و در آخر میماند char و String (با S بزرگ نوشته میشه). کاراکتر یا char میتواند یک حرف را نگه دارد و string هم میتواند یه متن رت نگه داره. بصورت زیر
char MyChar = 'g';
String MyStr = "salam";

این از متغیرها. (عملگرها یا شرط ها و... را الان میگذرم که دوستانی که بلد هستند حوصلشان سر نرود!... در کار هروقت بهشان برخوردیم توضیح میدمش برای دوستانی که مبتدری ترند)
با متدها اشنا شدیم. بیایم یک متد اصلی جاوا را یاد بگیریم(که در زبانهای دیگر هم هست). متد main که میشود گفت مشخص کننده شروع برنامتان هست.
در جاوا این متد بصورت زیر تعریف میشود که فعلا به public و static و... کار نداشته باشید.
public static void main(String args[]){
}
ازین کد فعلا این را بدانید که برای اجرای دستوراتی مثل چاپ باید داخل این متد کد بنویسیم. مثلا کد زیر را بنویسید:
public static void main(String args[]){
System.out.print("hi");
}
حالا برنامه را اجرا کنید. یعنی از نوار بالا روی Run کلیک کرده و بعد Run First را بزنید (First نام پروژه است)
همانطور که میبینید عبارت hi برای ما چاپ میشود(با توجه به تعریف انواع متغیرها الان میدانیم که hi یک String است)

و حالا آخرین کاری که با جاوا دارم تعریف متد است. بیاید یک متد تعریف کنیم. ساختار متدها بصورت زیر است:
}(نوع و نام ورودی یا ورودی¬ها) نام متد نوع خروجی
اعمال متد
{

حالا یک متد به نام MyFunction تعریف میکنم. یک تابع ورودی میتواند داشته باشه یا نه. همچنین خروجی میتواند داشته باشه یا نه هیچ مقداری برنگرداند که در اینصورت باید جای نوع خروجی را بنویسیم void. یعنی این تابع هیچی بر نمیگردونه. متد من بصورت زیر است:
Static void MyFunction(){
System.out.print("Im Function");
}

از هم فعلا به static توجه نکنید. خب حالا اجرا بگیرید ببینید چه میشود....

تابع چیزی چاپ نمیکند... اما مشخصه چون صدا نزدیمش. همانطور که گفتم تابع(متد) تکه کدی هست که وقتی بخوایم اون کد رو ازش چندین بار استفاده کنیم تعریفش میکنیم. اما تا وقتی صدا نزنیمش کار نمیکند. فقط انگار کدها را در خودش نگه داشته.
برای اینکه متد عملیاتش را انجام بدهد باید توی main صدا بزنیم. به اینصورت:
public static void main(String args[]){
MyFunction();
}