چون بحث خودمیزبانی داغ بود، یک پست کوتاه و مفید توی بلاگم از آماده کردم که چرا باید خودمیزبانی بکنیم؟

https://sohrabbehdani.ir/blogfa/whyselfhosting/

@SohrabContents

دوره #فوق_لینوکسه_ها قسمت 8

توی این قسمت با شبکه بیشتر آشنا میشید درباره ایپی ورژن 4 و 6 باهم صبحت میکنیم و بعضی از تجهیزات و مفاهیم شبکه رو باهم میبینیم که چی هستن و DNS ، DHCP و Web Server رو یه برسی کلی میکنیم.


https://youtu.be/T92McwTcgrw?si=zh1wM0A47FTB2osB

🐧 @Linuxor

میترا، یک شبکه‌اجتماعی فدیورسی نوشته شده با راست هستش که یک Gui خوب و همینطور فیچرای خوبی هم داره :))

از همه مهمتر، برای اجرا رم مینیمالی که می‌خواد حداقل ۲۵۶ مگابایته!

https://codeberg.org/silverpill/mitra


@SohrabContents

الان که داشتم درباره تلگرام می‌خوندم متوجه یه چیزی شدم. تلگرام یه زیرساخت غیرمتمرکز خیلی جالبی داره، دیتاسنترهاش رو توی کشورهای مختلفی که قوانین قضایی متفاوتی داره پخش کرده. تمام دیتایی که نگه‌داری می‌کنه رمز میشن و کلیدهای رمزگذاری هم به بخش‌های مختلفی تیکه تیکه شده و توی دیتاسنترها پخش شده. تلگرام میگه هیچ کدوم از دیتاسنترها کلید رو به شکل کامل نداره و حالا یه تحت یه پروتکلی اینا دیتاسنترهای توزیع‌شده باهمدیگه کار می‌کنن. حالا چرا اینکار رو انجام داده؟ جالبیش اینجاست. این باعث میشه که یه کشور واحد نتونه به تنهایی تلگرام رو مجبور به دادن دیتا کنه، یعنی فرانسه چیزی رو از تلگرام بخواد باید هر کشوری که دیتاسنتر تلگرام داخلش هست هم بخواد و توافق جمعی و جهانی صورت بگیره که یه چیز خیلی سخت و نشدنیه درحال حاضر. این باعث میشه حتی دو یا سه تا کشور هم‌پیمان (مثل ایران، روسیه، چین) هم باز نتونن از تلگرام دیتا بگیرن، چون کشورهای زیادی در درگیر جریان قضایی با قوانین مختلف می‌کنه. توی این حالت حتی اگه یکی با تانک هم وارد دیتاسنتر تلگرام بشه نمی‌تونه دیتای کسی رو بخونه :) تا وقتی که خود پاول دروف و تیم تلگرام بخوان.

من اینو توی منابع زیادی خوندم ولی خود تلگرام هم توی مستندات رسمی خودش اینجا ذکر می‌کنه.

@Yasha

در لاراول میتونید دیسک‌های ذخیره‌سازی custome شده رو بدون نیاز به تغییر دادن فایل config/filesystems ایجاد کنید.

کاربردش؟
این قابلیت برای مواردی که ممکنه مسیر ذخیره‌سازی تغییر کنه یا به صورت داینامیک تعیین میشه میتونه خیلی کار راه انداز باشه.
#Laravel
@GoldenCodeir
(به منبع و مثالش دقت کنین👇🏾)
https://x.com/laravelbackpack/status/1828394539867930675?t=uPya--8IeMfyqPo3nHWD2A&s=35

لینک ویدیوی جلسه 31 :
https://youtu.be/74Z5saE4FqM

هک گوگل و استفاده از قابلیت های مخفی اون، مهارتهای جستجو و حل مسئله در مورد برنامه نویسی و هوش مصنوعی - جلسه ۳۱ ام آموزش رایگان برنامه نویسی

برنامه‌نویسی رو از صفر تا صد یاد بگیر و وارد بازار کار شو!

تو این ویدیو، یکسری ترفند برای هک کردن گوگل یاد گرفتیم 😈، بهترین روش های سرچ کردن رو برای برنامه نویس ها توضیح دادیم و نحوه استفاده از سایت هایی مثل استک اور فلو رو توضیح دادیم، یاد گرفتیم که چطوری سوال بپرسیم از هوش مصنوعی و به جواب خوب برسیم

@SEYED_BAX | @MakeDeveloper

‏Named Arguments توی php چیه و چه کاربردی داره ؟

این فیچر که توی php8 اضافه شده به ما کمک میکنه که آرگومان های تابع رو به جای ترتیب بر اساس اسم هاشون به تابع پاس بدیم

مثلا تابع زیر رو تصور کنید

function createNewUser($name , $city = "Tehran" , $age = "18", $gender = ""){

  $user = new User();
  $user->name = $name;
  $user->city = $city;
  $user->age = $age;
  $user->gender = $gender;
  $user->save();
}

یک تابع سادس که میاد یه کاربر اضافه میکنه. تابع برای سه تا از پارامتر هاش مقدار دیفالت داره یعنی اگه پاسش ندیم اون مقدار دیفالت رو در نظر میگیره حالا فک کنید بخوایم یه کاربر اضافه کنیم و میخوایم شهر و سنش همون مقدار دیفالت باشه ولی جنسیتش رو ست کنیم اگه بخوایم پیشفرض و بر اساس ترتیب آرگومان هارو پاس بدیم نیازه که حتما مقدار شهر و سن رو هم توی آرگومان ها پاس بدیم تا بتونیم مقدار جنسیت رو بدیم اما در عوض میتونیم از طریق اسم پارامتر ها آرگومان هارو پاس بدیم مثل کد پایین

createNewUser(name : "Mammad" , gender : "male");

حالا اگه اسم آرگومان هارو مشخص نمیکردیم مجبور بودیم هر چهارتا آرگومان رو پاس بدیم و خب کدوم شلوغ تر و سخت تر میشد

این قابلیت برای توابعی که تعداد پارامتر زیادی دارن و بیشترشون هم آپشنال هستن خیلی کاربردیه

اگه میخواید بیشتر در بارش بخونید میتونید به این لینک سر بزنید

https://stitcher.io/blog/php-8-named-arguments

#php
@CleverDevs - @CleverDevsGp

🔶 هاستینگر ارائه دهنده خدمات هاستینگ آمریکایی اعلام کرده از تاریخ September 30, 2024 دسترسی سایت به کشورهای ذکرشده مسدود می کند و ارائه خدمات به این کشورها متوقف می شود.

#خبر

@TheRaymondDev

github.com/StollD

یکی از باحال‌ترین صفحه‌های گیت‌هابی که تا حالا دیدم:

#fun
@amiria703_channel

GitHub.com/mathdroid/crop-github-images-cli

ابزار انجامش:
باهاش می‌تونید یه گیف/عکس رو ببرید و عملاً بچسبونید به صفحهٔ گیت‌هابتون:

#fun #FLOSS
@amiria703_channel

تو جاوا اسکریپت ما سه نوع کد داریم :
1. کد Synchronous
2. کد macrotask
3. کد Microtask

نکته کلیدی سوال این سه مورد هستند.
در اولی که پیش فرض جاوااسکریپت هست کد لاین به لاین اجرا می شود و تا لاین قبلی تمام نشد لاین جدید اجرا نمیشه.

دومی : بعد از اجرای کد های Synchronou و قبل میکروتسک ها اجرا می شود مثل setTimeout و setInterval و ..
.

سومی :این بخش نیز بعد از اجرای کد های ماکروتسک اجرا می شوند. مثلا : promiseها.

بررسی مثال:
بخش Synchronous :

console.log(1); بلافاصله اجرا می‌شود و مقدار 1 در کنسول چاپ می‌شود
setTimeout یک ماکروتسک تعریف می‌کند، اما چون setTimeout تنها تنظیم کننده‌ی تاخیر است، این عملیات به تعویق می‌افتد. پس setTimeout هنوز چیزی چاپ نمی‌کند

console.log(2); نیز بلافاصله اجرا می‌شود و مقدار 2 در کنسول چاپ می‌شود

console.log(4) بلافاصله بعد از promise.then فراخوانی می‌شود و مقدار 4 در کنسول چاپ می‌شود

پس از اتمام اجرای کدهایSynchrono نیز setTimeout که یک ماکروتسک است، اجرا می‌شود.ابتدا مقدار "timerStart" را در کنسول چاپ می‌کند.سپس success فراخوانی می‌شود که باعث می‌شود promise به حالت fulfilled برسد و یک میکروتسک (یعنی promise.then) به صف میکروتسک‌ها اضافه شود.سپس مقدار "timerEnd" را چاپ می‌کند.

در‌اخرم میکروتسک اجرا می شود. success

خروجی نهایی :
1
2
4
timerStart
timerEnd
success

آنوفل

#javanoscript #js #نکته #جاوااسکریپت

Test

Test2

#موقت #دوروف_رایگان

https://milkv.io/ruyibook

متاسفانه اگر شرایط اینطوری نبود، می‌شد از توی ایران این رو پیش‌خرید کرد :)

ولی باید رفت یوتوب و حسرت خورد.......


@SohrabContents

اگر بتونم فردا یک ویدئو ضبط می‌کنم، با این محتوا:

نصب و راه‌اندازی یک سرور دبیان


احتمالا دو بخش باشه، توی بخش اول راه‌اندازی به صورت لوکاله و بخش دوم با داکر.

@SohrabContents

GitHub.com/linux-surface

برسد به دست عاشقان سرفیس:

#linux #FLOSS #معرفی
@amiria703_channel

دیشب تو گروه بحث بود که من اینترن هستم و چیکار کنم که شغل پیدا کنم یا رزومه‌ام بیشتر دیده بشه. تو پیوی هم خیلیا سوال می‌پرسن که چطور بدون تجربه کاری اولین شغلشون رو بگیرن. ببین، همه شرکتا دنبال کسی می‌گردن که واقعاً یک مهارت رو بلده. حالا شاید بگی من ۴ سال دانشگاه رفتم، ۱۰ تا پروژه تمرینی هم تو گیت‌هاب گذاشتم، پس چرا قبولم نمی‌کنن؟ ولی باید بدونی که تعریف "بلد بودن" اینجا متفاوته.

یه پروژه مثل فروشگاه اینترنتی شاید کمک کنه چیزای پایه‌ای یاد بگیری، ولی نمیشه گفت واقعاً بلدی. چرا؟ چون یه نرم‌افزار ساده ساختی که خیلی پیچیده نیست، یه مشکلی رو حل نکردی، شاید فقط چندتا کد رو کپی پیست کردی. "بلد بودن" یعنی این که بتونی از دانشت به‌صورت عملی استفاده کنی و یه مشکل واقعی رو حل کنی، اونم جوری که بفهمی چه اتفاقی داره میفته. این اتفاق تو پروژه‌های تمرینی که یه بار می‌زنی و می‌ذاریش کنار، نمیفته.

مثلاً یه بازی بود قدیما تو ایران به اسم "تراوین". یه نقشه ۴۰۰ در ۴۰۰ داشت (مختصات منفی هم داشت) یعنی ۱۶۰۰۰ خونه. هر کاربر که ثبت‌نام می‌کرد، یه خونه تو نقشه می‌گرفت که می‌شد دهکده اصلیش. اولین شرط بازی این بود که دو دهکده نمی‌تونن تو یه مختصات باشن. خب، اینجا می‌تونستی یه تیبل با ۱۶۰۰۰ خونه بسازی و هر بار که کاربر ثبت‌نام کرد، یه مختصات خالی بهش بدی. به این روش میگن whitenoise sampling
تا اینجا پروژه تمرینی تموم میشه. ولی پیچیدگی از اینجا شروع میشه که بیزنس متوجه میشه کاربرا تو کل نقشه پخش شدن، بعضیا چسبیدن به هم، بعضیا دورن. حالا بیزنس میگه برای بیشتر کردن هیجان بازی، باید کاربرا رو نزدیک هم نگه داری. برای همین، مثلاً به جای ۱۶۰۰۰ خونه، ۴۰۰ خونه مرکزی رو در نظر می‌گیری و وقتی نصفش پر شد، میری سراغ ۱۶۰۰ خونه. به این روش میگن progressive sampling.
مشکل بعدی اینه که کاربرا خیلی بهم چسبیدن و این باعث میشه هیجان بازی زیادی زیاد شه و اول بازی همه به هم حمله کنن، که این خودش باعث میشه خیلیا همون اول بازی رو ول کنن. حالا بیزنس می‌خواد یه فاصله حداقلی بین دهکده‌ها بذاری. اینجا به روش blue sampling می‌رسی.

می‌بینی؟ یه سیستم ساده چطور با دوتا نیاز بیزنسی که اول مشخص نبود، پیچیده شد؟ این مثال رو زدم که بگم یه پروژه مثل فروشگاه زدن اصلاً چشمگیر نیست. با همونم شاید شغل بگیری، ولی اگه می‌خوای سریع‌تر شغل پیدا کنی، برو یه پروژه استارت بزن که واقعاً به دردت بخوره و یه مشکلی که داری رو حل کنه.
پس من میگم طبق قانون gall سیستم complex ای که کار کنه به دنیا نمیاد, بلکه سیستم ساده ای بود که کار میکرد و به سیستم complex بلوغ پیدا کرده. یک مقاله خیلی قشنگ راجب همین قانون.
مثال؟ یه نگاه به گیت‌هاب من بنداز. همه پروژه‌هام اینطوریه. از لینکدین کراولر گرفته تا کلودفلیر کراولر و aioclock. همه برای این ساخته شدن که یه مشکلی که داشتم رو حل کنن.

@PyBackendHub

خیلیا سوال میپرسن موقعیت کاراموز و جونیور گیر نمیاد، چطور استخدام بشیم پس

همیشه گفتم من که حتی اگر شده یکی دوماه زمان بزارید یک ایده ای مطرح کنید که بتونید بیزینس باهاش بزنید و بالا بیارید، صرفا یک وبلاگ یا فروشگاه نزنید، چیزی بزنید که یوزر‌بیاد روش و استفاده کنه

اینجا مانی یکسری توضیحات داده که چرا پروژه های ساده نمیتونن مارو استخدام کنن :

https://news.1rj.ru/str/PyBackEndHub/1109

دوست عزیز وقتی میخوای پروژه بزنی، نگا نکن چه توانایی داری، تو باید خودت رشد بدی، فراتر از توانایی هات تصمیم بگیر، برنامه نویسی که به چالش نخوره ، کرم شب تابه با لامپ سوخته (این چه مثالیه، حداقل زنبور بی عسل رو‌ میگفتی)

حتی با یک پروژه هم میتونید استخدام بشید، حتی میتونید استخدام کنید افرادی رو که براتون کار کنن :)

من هنوز از پروژه های ۵-۶ سال پیشم درامد دارم، اگر سپنتا خاموش نمیکردم از پروژه ده سال پیشمم هنوز درامد میتونستم داشته باشم

@SEYED_BAX