🔵 عنوان مقاله
Revisiting Interface Segregation in Go

🟢 خلاصه مقاله:
این مطلب «Interface Segregation Principle (ISP)» را از منظر Go مرور می‌کند: مشتری نباید به متدهایی وابسته شود که از آن‌ها استفاده نمی‌کند. در Go، راهکارهای رایج شامل ساختن رابط‌های کوچک و رفتاری، تعریف رابط‌ها در محل استفاده، «پذیرفتن interface و برگرداندن نوع‌های concrete»، و الهام گرفتن از نمونه‌های استاندارد مثل io.Reader و io.Writer است.

مشکل وقتی پیش می‌آید که یک پکیج، رابط‌های چاق و همه‌چیزدار صادر می‌کند؛ این کار تغییرات را سخت و پیاده‌سازی‌ها را پر از متدهای بی‌مصرف می‌کند. بهتر است رابط‌های کوچک را ترکیب یا embed کنیم، فقط وقتی واقعاً لازم است سراغ رابط‌های بزرگ برویم، و از میان‌افزارها/adapterها برای سازگاری در مسیر ریفکتور کمک بگیریم.

راهبرد عملی: ابتدا پیاده‌سازی‌های concrete بسازید، بعد بر اساس نیاز واقعی رابط استخراج کنید؛ مجموعه‌متدها را کوچک نگه دارید، برای تست از فیک/ماک بهره ببرید، و APIها را تدریجی تکامل دهید. با وجود generics هم باید از تعمیم بی‌جا پرهیز کرد و رابط‌های runtime را بر رفتار متمرکز نگه داشت. نتیجه پایبندی به ISP در Go، کدی ساده‌تر برای تست، نگهداشت و توسعه است؛ نکاتی که در تازه‌ترین مطلب معرفی‌شده توسط Golang Weekly نیز برجسته شده‌اند.

#Go #Golang #InterfaceSegregation #ISP #GoInterfaces #SoftwareDesign #Refactoring #GolangWeekly

🟣لینک مقاله:
https://golangweekly.com/link/176622/web

➖➖➖➖➖➖➖➖
👑 @gopher_academy

اگر مثل من حوصله ندارید که فرانت بزنید

برید
https://stitch.withgoogle.com

یه سری توضیحات بدید براتون UI طراحی میکنه که هم فیگما میده و هم html

بعد html صفحات رو دانلود کنید.
حالا Vue, React... هرچی که میخواید رو init کنید.

به واسطه‌ی cursor, Cline,Kilo... بگید که تبدیل کنه براتون

@DevTwitter | <Mahmoud Eskandari/>

دو نوع استراتژی برای کش cdn داریم: پول بیس و پوش بیس

توی push-based cdn خودت مسئول فرستادن محتوا به سرورهای cdn هستی. یعنی برعکس pull که cdn خودش موقع درخواست می‌ره فایل رو از origin می‌کشه، اینجا باید تو موقع deploy فایل‌هارو “push” کنی داخل شبکه‌ی cdn. معمولا با یه پایپ لاین انجام میشه: build می‌سازی، فشرده می‌کنی، بعد با api یا cli فایل‌هارو می‌فرستی cdn اونارو بین سرورها پخش می‌کنه تا همیشه آماده‌ی سرو باشن. اینطوری اولین درخواست سریع‌تره چون همه چیز از قبل روی edge نشسته، ولی مسئولیت sync و invalidate نسخه‌های جدید با خودته.

و pull based هم اینجوریه اولین نفری که درخواست میکنه میره از سرور میگیره و کش میکنه برا بعدیا

با این ریپو می‌تونید داکر ایمیج رو به فایل اجرایی ویندوز تبدیل کنید
https://github.com/rzane/docker2exe

@DevTwitter

🚀داخل مرورگر، کدهای اسمبلی x86-64 بنویس، اجرا و دیباگ کن

سایت x86-64 Playground یک ویرایشگر، شبیه‌ساز و دیباگر آنلاین برای معماری x86-64 است. می‌توانی مستقیماً در مرورگر بنویسی، کامپایل کنی، اجرا کنی، و حتی فایل‌های ELF لینوکسی را آپلود و تحلیل کنی

🎯ویژگی‌ها:
🔹پشتیبانی از اسمبلرهایی مثل GNU AS، FASM، NASM.
🔹رابط دیباگر شبیه GDB: می‌توانی کنترل مرحله‌به‌مرحله (step)، مشاهده رجیسترها، حافظه، و disassembly را انجام دهی.
🔹اجرای کل محیط x86-64-Linux در داخل مرورگر: همهٔ کدها و ابزارها سمت کلاینت اجرا می‌شوند و نیاز به سرور نیست

🧩 برای چه کسانی مناسبه؟
دانشجویان امنیت، مهندسی معکوس، یا کسانی که می‌خواهند معماری و اسمبلی را “از نزدیک” ببینند😎
مربیان و آموزشگران (مثل خود مهرداد😁) که می‌خواهند مفاهیم معماری، حافظه، رِجیسترها را به صورت تعاملی به دانش‌آموزانشان آموزش دهند.

✔️ مزایای اصلی
بدون نصب: فقط مرورگر، اینجا کلیک کن
تقریبا آفلاین: پس از لود اولیه، ممکنه بدون اتصال اینترنت هم کار کند.
کد خودت را آپلود کن: فایل ELF لینوکسی را اپلود و در محیط اجرا کن.
منبع باز پروژه در GitHub
@MehrdadLinuxchannel

اینترنت طبقاتی = اینترنت تخصصی

@DevTwitter

⭐️اگر می‌خواهید:
🔹دمای CPU پایین‌تر و پایداری بیشتر داشته باشی
🔹زمان Context Switch بین threadها کاهش پیدا کنه
🔹فقط از هسته‌های فیزیکی واقعی استفاده بشه
🔹هسته‌های منطقی (Hyper-Threading/SMT) خاموش بشود
🔹هر فرآیند منابع کامل یک core را در اختیار داشته باشه
🔹 کارایی بهتر در پردازش‌های real-time، بازی‌ها یا سیستم‌های کم‌تأخیر داشته باشی

✅ کافیست Hyper-Threading (Intel) یا SMT (AMD) رو غیرفعال کنی با اضافه کردن یک پارامتر ساده به GRUB:
مراحل سریع:
فایل GRUB رو باز کن با ویرایشگر مورد علاقه‌ات:
sudo nano /etc/default/grub

خط زیر رو پیدا و یا اضافه کن:
GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="quiet splash nosmt"

فایل رو ذخیره کن و خارج شو.
دستور زیر رو اجرا کن تا تغییرات اعمال بشه:
sudo update-grub
سیستم رو ریستارت کن تا تغییرات فعال بشه.

🔻پست و آموزش بیشتر در وبلاگ آکادمی:
https://learninghive.ir/linux-blogs/

فقط برای تفریح!


خب این فیلم رو گرفتم و همون کارهایی رو انجام میدم که توی بلاگ گفتم، یعنی با یک کرنل لینوکس و بیزی‌باکس یک نیمچه توزیع مینیمال می‌سازیم!



تماشا از یوتوب

تماشا از پیرتوب

تماشا از آپارات 🥴

@SohrabContents

💋چی کار می‌کنه sync.Once

تضمین می‌کنه یک تابع دقیقاً یک‌بار اجرا بشه حتی اگر چندین goroutine هم‌زمان تلاش کنن اون رو اجرا کنن. متد اصلیش Do(f func()) هست: اولین فراخوانی Do تابع f را اجرا می‌کنه و فراخوانی‌های بعدی هیچ کاری نمی‌کنن (بلوک نمی‌شن؛ فقط بازمی‌گردن).

💋موارد متداول استفاده

* پیاده‌سازی Singleton (یک‌بار ساختن نمونهٔ مشترک).
* بارگذاری تنبل (lazy load) کانفیگ یا منابع سنگین فقط وقتی لازم شدن.
* عمل‌هایی که باید فقط یک‌بار انجام بشن (مثلاً ثبت یک handler، close ای که نباید دوباره انجام بشه، و غیره).

مثال ساده (Singleton)

var instance *MyType
var once sync.Once

func GetInstance() *MyType {
    once.Do(func() {
        instance = &MyType{ /* init */ }
    })
    return instance
}

مثال: امن کردن close یک channel`

var once sync.Once
var ch = make(chan struct{})

func safeClose() {
    once.Do(func() { close(ch) })
}

💋 نکات و خطرات (خیلی مهم)

1. اگر تابعِ داخل `Do` پانیک کند: در نسخهٔ فعلیِ استاندارد، Do آن فراخوانی را «تمام‌شده» در نظر می‌گیرد — یعنی بعد از پانیک، فراخوانی‌های بعدی Do دیگر f را اجرا نخواهند کرد. (در عمل پانیک به caller برمی‌گردد ولی Once وضعیتِ «انجام‌شده» را علامت می‌زند). پس اگر f ممکن است پانیک کند یا نیاز به retry دارید، sync.Once ممکن است مناسبِ کامل نباشد.

> (نکته: در Go 1.21 به‌علاوه توابعی مثل OnceFunc / OnceValue اضافه شدند که رفتار پانیک/بازگردانی را متفاوت ارائه می‌دهند؛ خوب است اگر از این ورژن‌ها استفاده می‌کنید نگاهی به مستندات بیندازید).

2.ا `Once` را بعد از استفاده کپی نکنید — کپی کردن یک Once بعد از اولین استفاده خطا/رفتار غیرمنتظره ایجاد می‌کند.
3. تابعِ داخل `Do` نباید خودش `Do` را صدا بزند (یا باعث قفل/deadlock شود). اگر f در همان Once دوباره Do را فراخوانی کند، قفل/deadlock یا رفتار نامناسب ممکن است رخ دهد. (به‌صورت کلی از بلوک‌های طولانی یا عملیات که ممکن است بلوکه شوند داخل f خودداری کنید).

4. ا`Do` مقدار/خطا برنمی‌گرداند — اگر تابع شما ممکن است خطا داشته باشد و بخواهید آن را به callerها برگردانید، معمولاً از pattern زیر استفاده می‌کنند:

var once sync.Once
var cfg Config
var cfgErr error

func LoadConfig() error {
    once.Do(func() {
        cfg, cfgErr = loadFromDisk()
    })
    return cfgErr
}

اما دقت کنید: اگر loadFromDisk پانیک کند یا با خطاهای خاصی مواجه شود و شما نیاز به retry داشته باشید، این الگو کافی نیست چون Do بعد از اولین اجرا (حتی اگر پانیک شد) اجازهٔ تکرار نمی‌دهد.

💋 پیشنهاد وقتی می‌خواهید retry یا مقدار/خطای دقیق داشته باشید

اگر نیاز دارید تابع مقدار برگردونه و رفتارِ retry داشته باشید، باید از الگوهای دیگری استفاده کنید (مثلاً mutex + state machine، یا کانال‌ها، یا بسته‌های ثالث که این الگو رو پیاده‌سازی می‌کنن). در Go 1.21 توابعی مثل OnceValue هم اضافه شدند که کمک می‌کنند مقدار بازگردونده و رفتار پانیک مشخص‌تر بشه

بیایید هر دو حالت را ببینیم:
۱️⃣ نمونهٔ Retry‌دار (برای مواقعی که تابع ممکن است خطا بدهد)
۲️⃣ نمونهٔ واقعی‌تر (مثلاً بارگذاری فایل کانفیگ فقط یک‌بار)

---
🧩 مثال ۱: sync.Once با قابلیت Retry

sync.Once به‌صورت پیش‌فرض فقط یک‌بار اجرا می‌شود — حتی اگر اون اجرا شکست بخوره.
اما گاهی می‌خواهیم تابع فقط *در صورت موفقیت* «once» باشد، وگرنه دفعهٔ بعدی دوباره تلاش کند.
برای این کار، باید رفتار خودمان را روی Once شبیه‌سازی کنیم:

package main

import (
  "errors"
  "fmt"
  "sync"
)

type OnceRetry struct {
  mu    sync.Mutex
  done  bool
}

func (o *OnceRetry) Do(f func() error) error {
  o.mu.Lock()
  defer o.mu.Unlock()

  if o.done {
    return nil
  }

  err := f()
  if err != nil {
    return err
  }

  o.done = true
  return nil
}

func main() {
  var once OnceRetry
  counter := 0

  task := func() error {
    counter++
    if counter < 3 {
      fmt.Println("❌ Failed attempt", counter)
      return errors.New("temporary error")
    }
    fmt.Println("✅ Success on attempt", counter)
    return nil
  }

  for i := 0; i < 5; i++ {
    err := once.Do(task)
    if err != nil {
      fmt.Println("Error:", err)
    }
  }

  fmt.Println("Final counter =", counter)
}

🟢 نتیجه خروجی:

❌ Failed attempt 1
Error: temporary error
❌ Failed attempt 2
Error: temporary error
✅ Success on attempt 3
Final counter = 3

یعنی تابع تا زمانی که موفق نشده، باز هم قابل اجراست — اما بعد از موفقیت فقط یک‌بار انجام می‌شود ✅

🧱 مثال ۲: بارگذاری فایل کانفیگ فقط یک‌بار (Real-world)

package main

import (
  "encoding/json"
  "fmt"
  "os"
  "sync"
)

type Config struct {
  Port int    `json:"port"`
  Mode string `json:"mode"`
}

var (
  cfg     Config
  cfgErr  error
  cfgOnce sync.Once
)

func LoadConfig() (Config, error) {
  cfgOnce.Do(func() {
    fmt.Println("📁 Reading config.json only once...")
    data, err := os.ReadFile("config.json")
    if err != nil {
      cfgErr = err
      return
    }
    cfgErr = json.Unmarshal(data, &cfg)
  })
  return cfg, cfgErr
}

func main() {
  for i := 0; i < 3; i++ {
    c, err := LoadConfig()
    if err != nil {
      fmt.Println("Error:", err)
    } else {
      fmt.Println("Loaded config:", c)
    }
  }
}

🔹 حتی اگر LoadConfig() چندبار فراخوانی شود، فایل فقط یک‌بار خوانده می‌شود.
🔹 در برنامه‌های بزرگ (microserviceها، سرورها، یا SDKها) این pattern خیلی رایج است.

این ویدئو چون محتوای ارائه دانشگاهم بود زیاد چیزی رو پوشش ندادم داخلش.


یک ویدئو دیگه ضبط می‌کنم و یک توزیع می‌سازیم با این استک:

musl, dinit, busybox

حالا بجای dinit احتمالا از runit استفاده کنم ولی از اونجایی که dinit رو خیلی وقته می‌خوام امتحان کنم احتمالا اون رو استفاده کنم.


اگر بتونم مشکل استک‌نتورک بیزی‌باکس رو هم حل کنم از brew به عنوان مدیربسته استفاده می‌کنیم.


اگر هم پیشنهادی دارید توی کامنت‌ها بگید.

@SohrabContents

یکی از چالش‌های کار با کتابخانه‌های مختلف به کمک هوش مصنوعی به‌روز نبودن یا در فرمت مناسب نبودن مستنداته. یک سرویس رایگان و به‌روز هست به اسم Context7 که تقریباً همه چیز رو داره و راحت می‌تونید به فرآیند کاری‌تون در کدنویسی با AI اضافه‌اش کنید.

https://context7.com/

@DevTwitter | <Hamed/>

Here's a toy example:

‍```go
// Given a channel of documents.
docs := make(chan []string, 10)
docs <- []string{"go", "is", "awesome"}
docs <- []string{"cats", "are", "cute"}
close(docs)

// Extract all words from the documents.
words := make(chan string, 10)
chans.Flatten(ctx, words, docs)
close(words)

// Calculate the total byte count of all words.
step := func(acc int, word string) int { return acc + len(word) }
count := chans.Reduce(ctx, words, 0, step)
fmt.Println("byte count =", count)
```

byte count = 22

Here's a toy example:

// Given a channel of documents.
docs := make(chan []string, 10)
docs <- []string{"go", "is", "awesome"}
docs <- []string{"cats", "are", "cute"}
close(docs)

// Extract all words from the documents.
words := make(chan string, 10)
chans.Flatten(ctx, words, docs)
close(words)

// Calculate the total byte count of all words.
step := func(acc int, word string) int { return acc + len(word) }
count := chans.Reduce(ctx, words, 0, step)
fmt.Println("byte count =", count)

byte count = 22

✅ این تصویر نمونه‌ای از مفهوم Summary برای یک bitmap در حافظه‌ی Go رو نشون می‌ده

🧩 این Bitmap Summary در مدیریت صفحات Go

در این شکل، هر بیت از bitmap نشان‌دهنده‌ی وضعیت یک صفحه‌ی حافظه است:

* 0 → صفحه آزاد (free)
* 1 → صفحه در حال استفاده (allocated)

برای بهینه‌سازی جستجوی صفحات آزاد، Go برای هر bitmap سه مقدار خلاصه‌شده (summary) نگه می‌داره:

* start = 3 → یعنی در ابتدای bitmap، ۳ صفحه‌ی متوالی آزاد داریم
* end = 7 → یعنی در انتهای bitmap، ۷ صفحه‌ی متوالی آزاد داریم
* max = 10 → طولانی‌ترین دنباله‌ی صفحات آزاد در کل bitmap برابر با ۱۰ صفحه است

🔹 فلش در تصویر جهت افزایش آدرس حافظه (از پایین به بالا) رو نشون می‌ده.
در نتیجه، ۳ صفحه‌ی آزاد در بخش پایین‌تر حافظه (low address) و ۷ صفحه‌ی آزاد در بالاترین بخش (high address) قرار دارن.

این ساختار باعث می‌شه Go خیلی سریع‌تر بتونه محدوده‌های بزرگ از صفحات آزاد رو پیدا کنه بدون این‌که کل bitmap رو اسکن کنه — فقط با نگاه کردن به summaryها!
➖➖➖➖➖➖➖➖
👑 @gopher_academy

در سه زبان مختلف

🔵 عنوان مقاله
progjpeg: image/jpeg But With Progressive Encoding Support

🟢 خلاصه مقاله:
progjpeg نسخه‌ای از بسته image/jpeg در زبان Go است که امکان Progressive Encoding را به آن اضافه می‌کند؛ قابلیتی که تصویر را ابتدا به‌صورت کم‌جزئیات نشان می‌دهد و در چند گذر با دریافت داده‌های بیشتر شفاف‌تر می‌شود. این ویژگی می‌تواند در شبکه‌های کند تجربه کاربری را بهبود دهد و توسط بیشتر مرورگرها و دیکدرهای تصویر پشتیبانی می‌شود. چون درخواست افزودن این قابلیت در مخزن رسمی Go «متوقف/فریز» شده بود، progjpeg این خلأ را برای توسعه‌دهندگان پر می‌کند. هرچند کاربرد آن تخصصی است، اما برای سرویس‌های وب و سامانه‌های سنگینِ تصویر می‌تواند تجربه بارگذاری روان‌تری فراهم کند، با درنظرگرفتن ملاحظاتی مثل پیچیدگی کدنویسی و تفاوت احتمالی در اندازه فایل.

#Go #Golang #JPEG #ProgressiveJPEG #ImageProcessing #WebPerformance #OpenSource

🟣لینک مقاله:
https://golangweekly.com/link/176639/web

➖➖➖➖➖➖➖➖
👑 @gopher_academy