امروز در زمانه ای زندگی می کنیم که هر سال دانش بشر دو برابر می شود. یعنی فقط در سه سال، علم جهان ۸ برابر می شود و این بدین معناست که دانسته های من و شما تا ۳ سال دیگر، یک هشتم می شود!
یعنی در فاصله زمانی گرفتن یک مدرک لیسانس، ارزش علمی مدرک مذکور به زیر ده درصد نزول خواهد کرد.
پس:
۱- به داشته های علمی امروز خود بسنده نباید نمود و هر روز تا پایان عمر (علمی-حرفه ای) باید درس خواند.

اینجانب شخصا هر روز که مطالعه می کنم بیشتر به ضرورت آن پی می برم و به همین خاطر است که خانواده بمن می گویند:
پس این درس خواندن تو کی تمام می شود؟!!

یادمان باشد:
روز افول حرفه ای یک پزشک/ دندانپزشک زمانیست که گمان کند به حد نهایت رسیده و نیاز به یادگیری ندارد.

۲- علم کنونی تا آنجا پیش رفته که فقط یک قطره از دریای عظمت این عالم را کشف نموده؛ بنابراین انسان فرهیخته و دانشمند باید مراقب باشد که مبادا آنقدر غره و سرمست این چند خط علم شود! چون در این صورت چشم باطنش به روی حقیقت بسته می شود و لذا از ادامه رشد و تعالی باز می ماند.
یادمان باشد روزگاری این سینا؛ دانشمند شهیر قرن ۴ هجری برای تشخیص قند بیماران، قاروره (ادرار) آن ها را باید مزه مزه می کرد!

جمع بندی:
بنابراین تخصص گرفتن و تخصصی کار کردن شرط اصلی بقا در جامعه رو به رشد امروز است؛ لذا مطالعه مستمر روزانه تا آخرین روز حیات علمی، امری بس واجب است؛ مگر فردی تصمیم بگیرد که از کار حرفه ای کناره گیری نموده (بازنشسته شود) و از دور نظاره گر رشد علم و درمان ها شود.

خلاصه کلام آنکه؛ علم آموزی مستمر و بردباری(تواضع) ، دو بال رشد و تعالی هستند؛ پس هر روز از پروردگار، رشد علمی همراه با حلم (تواضع در برابر بندگان خدا) طلب می کنیم.

@dr_kasratabari

مشاور آموزشی شما
دکتر کسری طبری