شش خصوصیت مخرب در رفتار با کودکان
گاهی اوقات والدین در نحوه رفتار با فرزند خود درگیر خصوصیاتی می گردند که باعث آسیب رساندن به کودک می شود. بهتر است این رفتارها را در ذهن داشته باشید و هر زمان که احساس کردید درگیر این خصوصیات شده اید دکمه ایست خود را بزنید، نفس عمیقی بکشید و روش مناسب را جایگزین نمایید.
عیب جویی فرزندتان ممکن است گاهی کارها را آن گونه که صحیح است پیش نبرد و این موضوع باعث منفی شدن نگرش شما شود. در آن لحظه تمایل دارید تنها کارهای اشتباهی را که کودک تان انجام داده یادآور شوید. با نارضایتی فرزند خود را قضاوت کرده و حالت تدافعی به خود می گیرد. حتی ممکن است جملاتی مانند «این سومین بار است که اسباب بازی ات را گم می کنی» از خود شنیده باشید. اگر احساس کردید در حال عیب جویی از کودک خود هستید بهتر است آن را متوقف کنید و رفتار صحیح را جایگزین نمایید. بهترین راه به جای عیب جویی تحسین محترمانه است، به این معنا که کودک خود را تحسین کنید و به جای آنکه اشتباهاتش را گوشزد کنید او را با کاری که صحیح انجام داده غافلگیر نمایید، با این کار احترام را به کودک آموزش می دهید.
سرزنش تصور کنید مسئولیتی را به کودک سپرده اید و او نتوانسته از عهده آن بر آید. در این صورت عکس العمل شما چگونه است؟ آیا تقصیر را به گردن کودک می اندازید و او را مقصر دانسته و سرزنش می کنید؟ بهترین اقدام به جای سرزنش، درک است. سعی کنید تمام ماجرا را از دید کودک به طور کامل گوش دهید و خود را به جای او قرار دهید. باید با کودک همدلی کنید و تلاش کنید از احساساتش اطلاع یابید و صادقانه برای شنیدن موقعیت او وقت بگذارید. با این کار احساس ارزشمند بودن را به کودک خود می دهید.
گلایه و شکایت در صورتی که شکایت برای آموزش توقعات تان به کودک صورت پذیرد مناسب است، اما استفاده همیشگی آن باعث از بین رفتن تاثیرش می شود و احساس کم ارزشی و رانده شدن به کودک می دهد. با گله و شکایت شما سعی در ابراز عصبانیت خود به فرزندتان را دارید، اما بهتر است در آن لحظه قدردانی را جایگزین گلایه کنید و از فرزند خود به خاطر رفتار و طرز برخورد خوبش قدردانی و سپاسگذاری کنید. این رفتار باعث ایجاد رضایتمندی می شود.
غر زدن و تهدید غر زدن و تهدید کردن کودک تنها باعث دلخور شدن او می شود و موجب ایجاد فاصله میان شما و فرزندتان می گردد، بهتر است به جای آن صادقانه برای کودک خود توضیح دهید که چه انتظاری از او دارید و با تحسین خود او را حمایت کنید.
تنبیه تنبیه نامناسب و اشتباه می تواند عواقب منفی و مخربی در پی داشته باشد، تنبیه باید متناسب با سن و شدت خطای کودک باشد و چیزی به کودک بیاموزد که باعث شود آن اشتباه تکرار نگردد. بهترین مجازات برای خطا، سپردن مسئولیت کارهای خودش است. اگر نامرتب بودن اتاقش باعث عصبانیت شما گردد باید از او بخواهید تا قبل از رفتن به پارک اتاقش را مرتب کند. باید قاطعانه رفتار کنید و اگر اتاق را مرتب نکرد واقعا به پارک نروید.
کنترل دستور دادن، امر کردن و فرمان دادن شاید روش آسانی باشد، اما باعث آسیب رساندن به کودک می گردد. شما باید از سنین پایین استقلال را در کودک تقویت کنید و باید به او کمک کنید با اعتماد به نفس پرورش یابد تا سرانجام بتواند مستقل از شما زندگی کند.

@dranushe

چطور اضطراب خودم را به فرزندم منتقل نکنم؟

✔️ احساساتم را بپذیرم و سرکوبشان نکنم چون سرکوب اضطرابم باعث حل آنها نمی‌شود.

✔️ پس از مثبت اندیشی سمی و اینکه باید همیشه یک مادر یا پدر شاد و پر انرژی باشم، دوری کنم.

✔️ راه‌اندازهای اضطراب و نگرانی‌هایم را پیدا کنم و مشخص کنم چه مواردی باعث اضطراب من می‌شوند.

✔️ به عنوان یک فرد برای خودم، نیازها و فعالیت‌هایم، جدا از نقش مادر بودن و پدر بودن، زمان اختصاصی بگذارم.

✔️ نقش روان درمانی و کمک گرفتن از یک متخصص سلامت روان را در جریان زندگی و در میان گذاشتن اضطرابم را دست کم نگیرم.

کودکم عادت به ناخن جویدن دارد چه راهکاری  وجود دارد ؟؟

✍ناخن جویدن معمولاً نشانه‌ی #استرس، خجالت، یا حتی عادت رفتاری ساده است. دلیلش تنبلی یا #لجبازی کودک نیست.

❌سرزنش و دعوا ممنوع ❌
هرچه بیشتر کودک را دعوا کنید، استرس او بیشتر می‌شود و ناخن جویدن ادامه پیدا می‌کند. آرامش شما مهم‌ترین درمان است.

☘کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها
ناخن‌های مرتب و کوتاه، کمتر وسوسه‌کننده‌اند. همچنین احتمال زخم و عفونت هم کاهش پیدا می‌کند.

☘سرگرمی جایگزین
وقتی کودک مضطرب است، چیزی برای مشغول شدن به دستش بدهید؛ مثل توپ ضد استرس، خمیر بازی یا مداد رنگی. این کار انرژی منفی را تخلیه می‌کند.

☘پاداش به رفتار مثبت
وقتی کودک چند روز ناخن‌هایش را سالم نگه داشت، او را تحسین کنید یا جایزه کوچکی بدهید. تشویق، بهترین جایگزین تنبیه است.

☘آرام نگه داشتن محیط خانواده
پدر و مادری أمن باشید ، برایش وقت کافی صرف کنید (انجام بازی های مورد علاقه او)

ناخن جویدن یک عادت رایج در کودکان است. با صبر، جایگزین‌های سالم و تشویق، می‌توانیم به آرامی این عادت را از بین ببریم.


@dranushe

ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ...🌷

💫معنے ﺍﯾﻦ جملہ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ کہ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻮﺍﻇﺒﺖ ﮐﻦ !

💫معنےاش ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ کہ ﻫﯿﭽﮑﺲ
بہ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩء ﺧﻮﺩﺕ نمےتونہ بہت ﺻﺪمہ ﺑﺰنہ!

💫ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ کہ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﯿﻤﺎﺭےﻫﺎ، سختےﻫﺎ، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﻧﺎﮐﺎمےﻫﺎے ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ
ﺧﻮﺩ ﺁنها ﻫﺴﺘﻨﺪ...🌷

💫ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﺎلها ﺯﻧﺪگے ﺯﻣﺎنے کہ ﺑﺮمےگرﺩﯾﺪ ﻭ بہ ﻣﻨﻈﺮﻩء ﮔﺬشتہء ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ مےکنید، ﺗﺼﻮﯾﺮے ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍتے ﭘُﺮ ﺍﺯ ﺧﺮﺳﻨﺪے ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ،
ﺍینہا ﺭﺍ بہ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﺰﻧﯿﺪ :🌷

❣ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﯿﻖ...
❣ﻫﻮﺱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ...
❣ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺒﺮ...
❣ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮشے...
❣ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ بےﺗﻮقعے...
❣ﺧﺪﻣﺖ بہ ﺧﻠﻖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻤﻨﺎمے...
❣ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ‏" ﺧﺪﺍ ‏" ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﺰﻥ.

ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩتون باشید...💞

🎨 نقاشی با برگ‌های خشک؛ حس خلاقیت و طبیعت‌دوستی

📜 یه کاغذ سفید، چند برگ خشک و رنگ انگشتی کافیه تا کودک‌تون دنیایی از تخیل بسازه. این کار باعث رشد مهارت‌های حرکتی و احساس ارتباط با طبیعت میشه.


#مادروکودک
@dranushe

🌿 چطور در رابطه، خودم را گم نکنم؟

گاهی آن‌قدر غرق «حفظ رابطه» می‌شویم، که خودمان را فراموش می‌کنیم.
سکوت می‌کنیم تا دعوا نشود، می‌خندیم تا او ناراحت نشود، و کم‌کم، خودمان دیگر نیستیم.

✔️ اول از همه یاد بگیرم «نه» بگویم، حتی در رابطه‌ای که دوستش دارم.
✔️ مرزهایم را مشخص کنم؛ کسی که من را واقعاً دوست دارد، از مرزهایم نمی‌ترسد.
✔️ وقتی احساس می‌کنم فاصله گرفته‌ام از خودم، به جای اصرار برای نزدیک شدن به او،
باید دوباره به خودم برگردم.
✔️ رابطه سالم جایی‌ست که هر دو رشد کنیم، نه جایی که یکی برای دیگری کوچک شود.

گاهی حفظ رابطه یعنی،
اول خودت را حفظ کنی. 💫

#روابط سالم

🌿 خانواده، جایی برای کامل بودن نیست... برای واقعی بودن است.

در خانواده‌ی سالم، قرار نیست همه همیشه خوش‌اخلاق، آرام یا بی‌نقص باشن.
قراره امنیت وجود داشته باشه؛ یعنی بتونی حتی وقتی خسته‌ای، ناراحتی یا اشتباه کردی،
بازم احساس طرد شدن نکنی.

خانواده واقعی، جاییه که در اون یاد می‌گیری:
✔️ اختلاف نظر پایان عشق نیست.
✔️ سکوت گاهی یعنی احترام، نه بی‌تفاوتی.
✔️ بخشش سخت‌ترین، اما ضروری‌ترین شکل عشق است.

خانواده قرار نیست شبیه عکس‌های لبخنددار باشد…
کافی‌ست جایی باشد که با تمام نواقصت، پذیرفته شوی. 🕊️

کاهش استرس در کودکان

بچه‌ها هم استرس را تجربه می‌کنند، فقط نمی‌توانند به زبان بیاورند. استرس در کودک ممکن است با بی‌قراری، گریه، دل‌درد، سردرد یا بدخوابی خود را نشان دهد.

برای کمک به کودک:

1. اول گوش بدهید، بدون نصیحت و قضاوت.


2. احساسش را نام‌گذاری کنید: «فکر می‌کنم نگران شدی.»


3. ترسش را بی‌اهمیت جلوه ندهید: «می‌فهمم سخت بود. من کنارت هستم.»


4. روزانه حتی ده دقیقه ارتباط بدون موبایل با او داشته باشید.


5. تنفس عمیق را به صورت یک بازی ساده یاد بدهید.



کودک وقتی احساس امنیت و توجه واقعی کند، آرام‌تر می‌شود.
جمله‌ی کلیدی:
«هر احساسی که داشته باشی، من کنارتم.»

چند راه ساده برای تقویت تمرکز بچه‌ها:

1️⃣ کار کوچیک، هدف مشخص:
به‌جای «برو درس بخون»، بگیم: «فقط این ۱ صفحه رو بخون». وقتی هدف واضح باشه، ذهن کودک آرام‌تر تمرکز می‌کنه.

2️⃣ چرخه تمرکز کوتاه:
۵ دقیقه تمرکز → ۲ دقیقه استراحت.
این روش کمک می‌کنه مغز کم‌کم قدرت نگه‌داشتن توجه رو یاد بگیره.

3️⃣ محیط خلوت و بدون حواس‌پرتی:
میز مرتب، تلویزیون خاموش، اسباب‌بازی‌ها کنار. محیط آرام یعنی ذهن آرام.

4️⃣ توجه به تلاش، نه نتیجه:
وقتی کودک حتی چند دقیقه تمرکز کرد، همون لحظه بگیم: «آفرین، داری خوب پیش میری».
این تشویق، تمرکز رو قوی‌تر می‌کنه.

💚 تمرکز یک مهارته؛ با صبر و تکرار رشد می‌کنه.

گاهی فکر می‌کنیم کودکی یعنی بی‌خیالی…
اما واقعیت اینه که پشت همون خنده‌های بی‌دندان،
قلبی هست که می‌فهمه، ناراحت می‌شه، می‌ترسه و خوشحال می‌شه.

کودکانی که امروز کنار ما هستن،
فردایی رو می‌سازن که خودمون آرزو داریم درش زندگی کنیم.

اگر کودکی لج می‌کنه، یعنی دلش شنیده شدن می‌خواد…
اگر گریه می‌کنه، یعنی احساساتش از ظرفیت کوچیک تنش بزرگ‌تر شده…
و اگر می‌خنده، یعنی جهان رو هنوز امن‌تر از چیزی می‌بینه که ما تجربه‌اش کردیم.

بیاییم قبل از اینکه «رفتارش» رو قضاوت کنیم،
«نیازش» رو بفهمیم.
کودکان تربیت نمی‌شن…
کودکان «درک» می‌شن.

امروز به یک کودک نزدیکت گوش بده؛
شاید فقط همین، بزرگ‌ترین هدیه دنیا براش باشه.

❗وسواس فکری–عملی (OCD) در کودکان؛ نادیده‌اش نگیرید

وسواس در کودکان فقط «یک عادت بد» نیست. بعضی از بچه‌ها افکار تکراری و آزاردهنده‌ای دارند که خودشون هم ازش خسته می‌شن؛ مثل ترس شدید از کثیفی، نگرانی از اینکه اتفاق بدی بیفته یا نیاز به انجام یک کار بارها و بارها.
گاهی این افکار آنقدر اذیت‌کننده می‌شن که کودک برای کاهش اضطراب، رفتارهای تکراری انجام می‌دهد؛ مثلاً شستن بیش‌ازحد دست‌ها، چک‌کردن مداوم وسایل، یا تکرار یک جمله یا حرکت تا «حس خوب» پیدا کند.

اگر این رفتارها طولانی شوند، روی درس، بازی، خواب و روابط کودک هم تأثیر می‌گذارند. شناخت زودهنگام و حمایت درست خانواده می‌تونه از شدید شدن وسواس جلوگیری کنه.

اگر کودکتون این علائم رو داشت، حتماً برای ارزیابی و کمک تخصصی به روانشناس کودک مراجعه کنید.