. در پس‌زمینه‌های تاریخی ایران و ظلم‌های فراگیر و اشباع‌شده، مردم ایران نزدیک‌تر از همیشه به جنگ داخلی هستند و اینجاست که جنبش‌های ایدئولوژیک مرزهای ساختارمند و آنارشی کاذب را به تصویر می‌کشند. دست‌نشانده‌های سیاسی نیز با سیطره مجازی و سوءاستفاده از نوجوانانی که در مرحله پنجم رشد کلبرگ (نظم اجتماعی) هستند، آنان را مرید خود می‌کنند و به جای ارائه نتایج ملموس و چارچوب‌های مشخص، وعده آزادی آرمانشهری سورئال می‌دهند که هیچ‌گاه به واقعیت نخواهد پیوست!

۲. الگوی ضد دینی: آتش زدن مراکز مذهبی و کتب مقدس و حسینیه‌ها نتیجه‌ای جز هایپراکتیو کردن توده‌های مذهبی رادیکال ندارد و به سبب چهارچوب و قانونمندی (والاهدف‌منشی)، یک آزادی‌خواه بدون چهارچوب و پوچ‌گرا نمی‌تواند تأثیری چون یک مذهبی رادیکال داشته باشد. یکی از دلایل تبلیغات ضد دینی توسط پیروان یکی از ادیان ابراهیمی همین است: کنترل راحت‌تر جامعه به سبب اینکه جامعه‌ی سختی وجود نخواهد داشت. لذا به حذف بخشی از تاریخ و فرهنگ عجین‌شده و مذهبی‌های رادیکال که می‌توانند بخش قابل توجهی از جامعه باشند، می‌پردازد و تعادل جامعه‌ی ایرانی را شدیداً مختل خواهد کرد.

۳. تغذیه دست‌نشانده‌های سیاسی (political puppet)توسط الیگارشی غربی به مثابه‌ی کنترل ژئوپلیتیک و تسلط بر منافع کشور برای خودشان است نه صلاح جامعه: تبلیغات سنگین اینستاگرامی و پروژه ی Hasbara 2 موساد برای معرفی یک دست نشانده، دست‌نشانده‌ ی سیاسیِ امروز در شب‌هایی که با خانواده در تعطیلات کریسمس پست اینستاگرامی از تفریح و مهمانی منتشر می‌کرد، نوجوانان را به کام مرگ فرستاد و نتیجه‌ی معکوس از آزادی‌خواهی و مبارزه و باز کردن دست حاکمان وقت ایران و سوءاستفاده از جریان را به ارمغان می‌آورد. پاپت‌ها آخر بازی می میرند!

۴.سوپاپ های اطمینان safe waves: فراخوان‌های بی‌هدف و تخریبی به ساختارهای جامع برای مخالفین ختم نمی‌شود بلکه به سوپاپ‌های خشم تبدیل می‌شود که هرازگاهی خشم جامعه را به وسیله آنارشی تخلیه می‌کند. حکومت از آن بهره‌برداری کرده و نه تنها نتیجه‌ای نمی‌دهد بلکه چشم‌انداز غلط و اختلاف حداکثری در جامعه ایجاد خواهد کرد.

۵.ثابت قدمی Seperationismحمله ی خارجی به ایران به مثابه ی کنترل مطلق نه آزادی:
حمله ی نظامی گسترده به ایران برای سرکوب جمهوری اسلامی نتیجه ی مشابهی چون لیبی بعد از قذافی خواهد داشت،منابع نفتی و غیر نفتی بوسیله Proxy forces در تسلط قرار خواهد گرفت،هژمونی نظامی/انرژی/اقتصادی در بهترین فرصت منهدم و حکومت مرکزی از هر نوع فلج خواهد شد،از شرق طالبان،جنوب شرق جیش العدل،و از غرب گروهک های تجزیه طلب تورک،کومله و حزب دموکرات کورد،پژاک(آموزش دیده ی دلتا فورس آمریکا) وارد نبرد های خیابانی خواهند شد،بعد از سرنگونی با حضور حدود حداقل ۷ الی ۱۰ میلیون نیروهای ارزشی(پنج میلیون نیروی رادیکال مذهبی)جنگ های داخلی دو الی ده ساله رخ می دهد و مرزبندی و پروکسی های مرزبندی کوچک شده شکل خواهد گرفت؛لذا انقلاب بدون رهبری مناسب جنگ داخلی گسترده ای را رقم خواهد زد که چون جامع المنفع برای دیوثان رسانه ای/سیاسی نیست بیان نمی شود!!

۶.نئوسلطنت طلب ها:نئو سلطنت طلب های دهه ۸۰ی و ۹۰ی نتیجه ی سرکوب و کهن الگویی از دهه ۲۰ شمسی تا دهه ۷۰ شمسی ایران هستند،نوعی از تقاضامندی منفعل هیجانی و امحا شده (اشتراکی با نئوچپ های آشفته) از الگوی پدرسالاری و (Daddy Issues)که احتمالا خشونت طلبی بیشتر از نیروهای رادیکال مذهبی دهه ۶۰ی دارند،این خشونت ها اصولا در تیک توک/اینستاگرام قابل لحاظ بوده(میخواهم بعد انقلاب عضو ساواک بشم)/(مسلمان بکشم) و...
این نوع دیکتاتور خواهی و ارباب جدید خواستن نوعی ابراز پرخاشگری است؛
شبیه به مفهوم پرخاشگری در حالت تحریک درونی در نظریه های رفتارشناسی که برای آینده پژوهی در جامعه آینده ی ایران قابل اهمیت و زنگ خطر بزرگی خواهد بود!

۷.شروع هر چیز از خودآگاهی و خودشناسی است!در عصر سیاه پوچی از دید نیچه، خودشناسی آینه رفتارهای جمعی ماست و هر چیزی که می‌بینیم نتیجه‌ی درون خود ماست؛وقتی خودشناسی نباشد، انسان دست به دامان بت‌هایی می‌شود که جز "فروپاشی‌های اجتماعی" و انقلاب‌های بی‌نتیجه نتیجه‌ای نخواهد داشت. ژان لکان در بین انقلابیون به آنان گوشزد کرد: خواست انقلاب یک پیامد دارد و تجربه ثابت کرده است و آن چیزی نیست جز اینکه گفتمان انقلابی نتیجه‌ای جز ارباب نخواهد داشت! لکان به انقلابی ها در فرانسه گفت:"شما دنبال ارباب جدیدید و به آن دست خواهید یافت"!
راستی در ایام کووید ۱۹ "کتاب ۱۹۸۴" پرفروش‌ترین کتاب ایران شد، اما امروز متوجه شدیم که نطق کافه ای نگذاشت این مردم پایان آن را خوب بخوانند!!

پایان ناآگاهی، پایانِ ۱۹۸۴ است!!