برم گردون
به اون آغوش بی‌منت برم گردون
به بوسه، عشق، امنیت برم گردون
تو که دنیا رو پنهون کردی تو قلبت
به جمعیت برم گردون

من‌و از رنج تنهاییم راحت کن
به این حیوون ترسیده محبت کن
تو که تنهاییم‌و دیدی،
خدا تنهاتره یا من؟
قضاوت کن!

واسه این کشتی تا خرخره تو گل یه کاری کن
برای این نهنگ عاشق ساحل یه کاری کن
برم گردون به اقیانوس، یا مرگ‌و جلو بنداز
زن قاتل! یه کاری کن

واسه این قاصدک که خونه رو گم کرده طوفان باش
واسه این بره‌ی ترسوی تنها عید قربان باش
جوونیم‌و بدزد و آرزوهام‌و عقب بنداز
ایران باش

یا بی‌رحمانه از هرچی که مونده ناامیدم کن
یا پشت پیرهنت از چشم دنیا ناپدیدم کن
قسم خوردم تو آغوشت بمیرم
روسفیدم کن...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

آسمون یه سقف سیمانی بــود
شب یه خمیازه‌ی طولانی بــود
دریا بوی دهــن ماهــی داشــت
کوه، شونه‌های کوتاهی داشــت
جنگل از جوونه وحشت می‌کرد
زنــدگـی مرگ‌و روایـت می‌کـرد

قبل تو دنیا یه جور دیگه بــود
قبل تو زیبایی معیاری نداشــت
همه‌ چی حسابی ریخته بود بهم
خدا قبل خلقتت کاری نداشــت

تو رسیدی و زمان پیدا شد
راه رفتی، ضربان پیدا شد
همه‌ی کتیبه‌ها خالی بود
اسم‌مو گفتی، زبان پیدا شد
خلسه‌ی چشم تو همتایی نداشت
قرص اعصاب و روان پیدا شد
گوشه‌ی لبت‌رو که گاز زدی،
شرم و شوق و هیجان پیدا شد!

زندگی یه معنی تازه گرفت
خدا آغوشت‌و اندازه گرفت
هستی اندازه‌ی آغوش تو شد
باد آواره‌ی تن‌پوش تو‌ شد

قبل تو دنیا یه جور دیگه بــود
قبل تو زیبایی معیاری نداشــت
همه‌ چی حسابی ریخته بود بهم
خدا قبل خلقتت کاری نداشــت...

#احسان_رعیت
@ehsanrayat

یعنی دلتنگت نشد
لابه‌لای گریه‌هاش؟
حتی واسه‌ت تب نکرد
اون که می‌مردی براش؟

یعنی دنبالت نگشت
وقتی رفتی تو خودت؟
حتی پیغامم نداد
تو شب تولدت؟

لحظه‌ی آخر برات
خیلی بی‌تابی نکرد؟
هی ازش خواستی ولی
موش‌و سرخابی نکرد؟

#

آره! حتما یادشه
حالت لبخندت‌و
نه! محاله گم کنه
حلقه‌ت‌و، دستبندت‌و
عطر و گردنبندت‌و...

نه! خبر دارم! دلت
خیلی دیوونه‌ش نبود
آره! حتما سایه‌شه!
هیشکی تو خونه‌ش نبود

بی تو حتما زندگیش
خالی و سرده رفیق
آره! می‌دونن همه
کی ضرر کرده رفیق

#

واقعیت اینه که
واقعیت این نبود...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

باید بعد از این روزهای شکست
یه فکری واسه بی‌پناهی کنم
واسه لحظه‌هایی که با تو گذشت
باید از خودم عذرخواهی کنم...


#احسان_رعیت
@ehsanrayat

من باختم عزیز دلم
تحقیرم‌و ادامه نده
هر جا می‌رم کنار منی
کی عطرت‌و به نقشه زده؟

من باختم عزیز دلم
به آدم خصوصی تو
حلوای آرزوی منه
شیرینی عروسی تو

تسلیم خاطرات توام
قربانی وفای خودم
تو دعوتی به حجله و من
به مجلس عزای خودم...


#احسان_رعیت

@ehsanrayat

یلداتون مبارک...

مثل یه پرنده می‌خوام با لبم
وا کنم دکمه‌ی پیراهنت‌و
آخه دستم دیگه از حفظ شده
قله‌ها و دره‌های تنت‌و

راه سختیه واسه مکاشفه
از نوک پا تا سرت برف اومده
ولی بی‌تابی نکن که کاشفت
راه اون دره‌ی سرخ‌و بلده!

تو یه آهویی تو دشت تن من
که از اعماق خطر بی‌خبری
بگو با چی تو رو تنبیه کنم
که سراغ قفس شیر نری؟!

حواست به انتخابت باشه
که دیگه فرصت جبرانش نیست
بوسه‌های تو شروع ماجراست
ولی بوسه‌هات، پایانش نیست...!

جای بوسه‌م روی گردنت می‌گه
امشب از همیشه بی‌رحم‌ترم
تو اگه آهوی دشتم باشی
شب به شب گرگم‌و گله می‌برم!

آه اگه با شعله‌ی دستای من
برف پشت دامنت آب نشه
می‌ندازم دور دو تا دستی‌و که
برای اوج تو قلاب نشه

همه‌ی امیدم اینه آخرش
ته اون دره یه دریا باشه
کاش عمر هر شبی که با همیم
قد صد تا شب یلدا باشه...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

آخرین گونه‌ی نسل خودمم
من نهنگی‌ام که خودکشی نکرد
اون‌که هر جوری می‌شد ادامه داد
تتوی گلم رو پوست پیرمرد

جنجگویی‌ام که تسلیم نشد
قهرمانی که تو هیچ کتابی نیست
اسب بی‌سوار پاشکسته‌ای
که رسونده خودش‌و تا ته پیست

چی می‌خوای بهت بگم از حالم؟
خون رو دستای آخرین نئاندرتالم
مرگ سایه‌ی منه
نیفتاده دنبالم
هرکی داره تخـ...شو بیاد به استقبالم!

زندگیم یه بمب خنثی‌نشده‌ست
زندگیم می‌خواد من‌و ترور کنه
زندگیم یه قاتل حرفه‌ایه
اما می‌ترسه خشاب‌و پر کنه

حسرت چاقوی تیز خیلیام
اما هیشکی قد این حرفا نیست
خیلیا رفتن و اومدن ولی
هیچ رد پایی رو دریا نیست

چی می‌خوای بهت بگم از حالم؟
خونِ رو دستای آخرین نئاندرتالم
مرگ سایه‌ی منه
نیفتاده دنبالم
هرکی داره تخـ...شو بیاد به استقبالم!

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

ـ🕯️ 34 🎂 ـ

خالی‌تر از همیشه
از عشق
از امید
نیمه‌ی خالی‌و
تا بیخ سر کشید

حالش خراب بود
بختش تو خواب بود
انگار یه نهنگ
تو فاضلاب بود
روی لبش هنوز
قلاب خونی
تو انـ/قلاب بود
در هم شکسته؟ نه
از پا نشسته؟ نه
شیر گرسنه‌ی
تو اعتصاب بود
فکر رهایی از
این منجلاب بود
توی سرش مدام
تصویر یه درخت
با یه طناب بود

از عشق دلزده
از مرگ ناامید
کیک تولدو
لبخند زد، برید

می‌گفت زندگی
چندان قشنگ نیست
خوش آب و رنگ نیست
لیوان کاغذی
جای نهنگ نیست

بعدش سکوت کرد
شمع‌شو فوت کرد
از روی صورتش
لبش سقوط کرد

[تو سطرهای بعد
حرفای قلب‌شو
چشماش می‌زنن]

شاید مقدره
از عشق بگذرم
این‌جوری بهتره
تنهایی بهترم

هر آدمی برام
یه رنج تازه بود
رفتم تو قلبش و
دیدم که هر طرف
کلی جنازه بود

شاید قرار نیست
این زندگی برام
دلخواه‌تر بشه
باید دعا کنم
کوتاه‌تر بشه

بازی تموم شده
دیگه شکستم‌و
باید قبول کرد

حتی خیانت
معشوقه‌مم نکرد
کاری که با دلم
کمبود پول کرد

هر آرزویی که
تو سینه داشتم
نقش بر آب شد
یا قلبم‌و شکست
یا جونم‌و گرفت
تا مستجاب شد

دنیا قشنگ‌ بود
اما نه واسه من
خوش آب و رنگ بود
اما نه واسه من

پس چاره‌ای نبود
جز این‌که با خودم
یک عمر سر کنم
با هر بهونه‌ای
روزای عمرم‌و
کوتاه‌تر کنم

گاهی به رنج عشق
گاهی به تیغ غم

چند ساله که مدام
یه سایه تو سرم
فریاد می‌زنه:
«تاریکی زنده باد»
اما دلم هنوز
«تاریکی زنده باد»
می‌گه: صبور باش
«تاریکی زنده باد»
از شاخه‌ی درخت
«تاریکی زنده باد»
از حلقه‌ی طناب
«تاریکی زنده باد»
پنهون شو، دور باش!
«تاریکی زنده باد»
باید ادامه داد
«تاریکی زنده باد»
باید ادامه داد...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

تو فکرشی ولی
فکر غم تو نیست
زرزر نکن دلم!
اون آدم تو نیست...

@ehsanrayat

آلبوم Lunar Rhapsodies از بهروز پایگان امشب منتشر شد و من سه ترانه تو این آلبوم دارم:

ون‌گوگ (Van gogh)
نهنگ (The Whale)
بیگانه (The Outsider)

کم پیش میاد که به ترانه‌ها یا محاوره‌های خودم احساس خوبی داشته باشم اما این ترانه‌ها رو دوست دارم. امیدوارم شما هم بشنوید و دوست‌شون داشته باشید.❤️
آلبوم رو می‌تونید از لینک زیر به صورت رایگان بشنوید:

https://soundcloud.com/paygan/sets/lunar-rhapsodies?si=37cd160fff2643b3a159a2329b758e33&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing

#احسان_رعیت
@ehsanrayat

«نهنگ»

تو این خونه که رو به ویرونیه
دیگه سرپناهی جز آوار نیست
همیشه امیدی ته قصه بود
پذیرفته‌م این‌و که این‌بار نیست

خودم رو با لبخند ادامه می‌دم
با این که غمم تلخ و طولانیه
شناسایی خنده‌هام ساده نیست
ولی گریه‌هام خیلی ایرانیه

یه تاریخ خونی و خاکستری
هنوزم ته فنجون فالمه
برای من شرقی بی‌وطن
وطن رد خونـه که دنبالمه

شبیه نهنگی که عاقل شده
با موجای دریا کنار اومدم
به ساحل زده‌م بلکه یادم بره
با چه آرزوهایی بار اومدم

همه خنده‌هام‌و شمردن ولی
کی می‌دونه اصلا تو چه حالیم
منی که فرو ریختم تو خودم
حالا مثل یه کوهِ تو خالی‌ام

فرو ریختم مثل بارون از ابر
مث بهمن از شونه‌های یه کوه
زمین خوردم اما شبیه یه شاه
در اوج صلابت در اوج شکوه

کسی جز خودم تکیه‌گاهم نبود
ببین حالا غرق فروپاشی‌ام
واسه دنیا چندان مهم نیستم
جهان متنه و من براش حاشیه‌م

شبیه نهنگی که عاقل شده
با موجای دریا کنار اومدم
به ساحل زده‌م بلکه یادم بره
با چه آرزوهایی بار اومدم...

#احسان_رعیت
@ehsanrayat

با صدای بهروز پایگان، این‌جا بشنوید:
https://soundcloud.com/paygan/the-whale?in=paygan/sets/lunar-rhapsodies

اگه بعد از تو همون آدم سابق نشدم چی...؟
اگه تا آخر عمرم دیگه عاشق نشدم چی...؟
اگه عاشقم شدم اما بهش نیومدم چی...؟
اگه توی بغلش اسم تو رو صدا زدم چی...؟

زندگیم بی‌تو همین چندتا سوال بی‌جوابه
اضطرابه... اضطرابه... اضطرابه...
چی قراره باشه بعد از تو جهانم؟
نگرانم...‌ نگرانم... نگرانم...

تو چه‌جوری بعد من ادامه می‌دی...؟
به کی فک می‌کنی وقتی ناامیدی...؟
توی مترو، توی سینما، تو عکسا
من نباشم سرت‌و به شونه‌ی کی تکیه می‌دی؟
پشت میز کافه‌ای که هم‌و دیدیم
چند تا چشم بی‌قرار دیگه دیدی...؟

زندگیم بی‌تو یه زخم نیمه‌بازه
هر جوابی
میخ تابوته برای این جنازه
هر چی پرسیدم و خواستم
بگو رازه... بگو رازه... بگو رازه...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

چی کار کردی با خودت
که دیگه حتی اسمتم
ازت فرار می‌کنه

که هرکی می‌رسه بهت یه چیزی بار می‌کنه

که حتی تیر مشقی‌ام
تو رو شکار می‌کنه!

دل شکسته‌تو ببین
که با همه‌ شکستگیش
هنوز فکر حالته
هنوز کار می‌کنه

چه‌قدر بی‌دفاع شدی
که یه نگاه ساده‌ هم
تو رو دچار می‌کنه

تویی که دل نداشتی
که مبتلا نمی‌شدی
برنده‌ای که قاطی برنده‌ها نمی‌شدی!

چی‌کار کردی با خودت
که بردنت واسه کسی
محال نیست، عادته

بوی کبابی که میاد
دل به باد داده‌ته!

غلاف کن! غلاف کن!
عقاب بی‌ملاحظه
شکار بچه‌زاغ‌ها
غرور نه، حقارته

چی کار کردی با خودت...؟

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

اگه دیدی کسی جز تو
پا گذاشته توی خونه‌م،
من فقط تلاش کردم
بعد تو زنده بمونم

واسه‌ی این‌که دوباره
به غم تو برنگردم،
همه‌ی سعی‌مو کردم
همه‌ی سعی‌مو کردم...

من فقط ادامه دادم
با یه قلب متلاشی
توی خوابم نمی‌دیدم
تو پشیمون شده باشی


گذشته!
دیگه دوره‌ی بی‌قراری گذشته
غمت مرده و سوگواری گذشته
بریدی و تحقیر کردی
نبودی و تغییر کردم
شب شرمساری گذشته
«هنوزم من‌و دوست داری؟»
گذشته!
عزیزم!
گذشته...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

از دخترانه‌های سال‌های خیلی دور...

نه برای بوی عطر پیرهنم
نه برای ساحل داغ تنم
نه برای رقص موهام توی باد
کاش دلت من‌و برای «من» بخواد

گاهی وقتا بدون دست زدن
شکل یه منظره خیره شو به من
مثل تشنگی لب اقیانوس
من‌و خوب نگاه کن! اما نبوس!

کاش دلت همیشه با من باشه
عشق‌مون فراتر از تن باشه

رنگ موهام اگه دلخواه نبود
شب ِ گریه‌م اگه کوتاه نبود،
اگه با خودم گلاویز شدم
اگه گاهی نفرت‌انگیز شدم
حتی تو قحطی لحظه‌های شاد
کاش دلت من‌و برای من بخواد

کاش دلت همیشه با من باشه
عشق‌مون فراتر از تن باشه...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

دیره
اما لاقل فهمیدم
زندگی ارزش زیستن نداشت
صب به صب با مترو رفتیم به جنگ
هیچکی اما عشقی به وطن نداشت
کاشکی دنیا میومد پیش خودم
کودک درون من زدن نداشت
حقم‌و چرا ولی غصه‌مو نه
دنیا هرجا که می‌خواست دهن نداشت
اونی که همه‌ش بهونه می‌گرفت
همه‌چی داشت، فقط کفن نداشت

زور من به زور دنیا نرسید
اونم از شکستنم سیر نشد
من‌و تیکه‌پاره تحویل گرفت
هیشکی قد مرگ، تحقیر نشد
کسی جایی منتظر نبود [و نیست]
توی خونه موندم و دیر نشد

واسه‌م از روزای روشن می‌گفت
دور بود و از رسیدن می‌گفت
عشق
از موهبت تن می‌گفت
از شکوه بدن زن می‌گفت
عقل می‌گفت بهش گوش نکن
زخم کهنه‌تو فراموش نکن
من ولی تو فکر چی بودم؟ مرگ
بی‌قرار تن کی بودم؟ مرگ...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

باختن با کلی آس توی دست‌و
یه شروع تازه بعد هر شکست‌و
این‌که زندگیم همینیه که هست‌و

دیگه خیلی وقته که قبول کردم

گریه تو گیت فرودگاه امام‌و
چکه‌چکه کم شدن از رفقام‌و
یکی یکی رفتن خاطره‌‌هام‌و

دیگه خیلی وقته که قبول کردم

پذیرفته‌م
دیگه پایان رویا رو پذیرفته‌ام
تقلا رو رها کردم، تماشا رو پذیرفته‌م
نه که افسرده باشم
نه
دنیا رو پذیرفته‌ام...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat

در پرونده ویژه‌ی روزنامه هم‌میهن که به مناسبت زادروز شهیار قنبری منتشر شده، متن کوتاهی نوشتم از «زن و زنانگی در ترانه‌های شهیار قنبری.»
فرصت کوتاه و موضوع بزرگی بود و نمی‌شه تو یه مقاله بهش پرداخت خصوصا که محدودیت‌هایی هم وجود داره اما فکر می‌کنم در روزگاری هستیم که پشت هر تریبونی باید از زنان گفت.
یادداشت من و چند دوست عزیز دیگه‌م رو می‌تونید تو این فایل بخونید، اگه دوست داشتید.

#احسان_رعیت
@ehsanrayat

کسی از دفتر من درس اقبالی نمی‌گیرد
مصیبت‌نامه‌ام! از من کسی فالی نمی‌گیرد...

شاپور تهرانی

#میز_کناری
#احسان_رعیت

@ehsanrayat

زخم‌های کهنه‌مو که دوره می‌کنم
با خودم می‌گم
ارزشش رو داشت
آدمی که بعد هر زخم زنده موند
زندگی‌شو رفته‌رفته باخت
اما لااقل
مردم‌و شناخت

خوب بودن «انتخاب» من نبود
من به وقت بد شدن
بی‌اراده‌ام
ساده‌ام
زشته که خودم بخوام بگم ولی
برای دوستی فوق‌العاده‌ام
سلام کن
ضرر نمی‌کنی
من خوراک سوءاستفاده‌ام...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat