✅رزبری پای:
رزبری پای (Raspberry Pi) یک رایانه تک-برد ((Single-board computer در اندازه یک کارت اعتباری است که بنیاد رزبری پای آن را ساخته است تا آموزش علوم رایانه را در مدرسهها تشویق کند. سه نسخه از این رایانه ساخته شده که قیمت نسخههای اول و دوم به ترتیب ۲۵ و ۳۵ دلار امریکا به علاوه مالیات محلی و نسخه سوم آن با نام zero تنها ۵ دلار است. رایانههای تک-برد رزبری پای در کارخانه شرکت سونی واقع در ولز، بریتانیا تولید میشوند.
این رایانه دارای دیسک سخت نیست ولی به کمک حافظه SD، خود را راه اندازی میکند. این رایانه قادر است با سیستم عاملهای مختلفی راه اندازی شود. سیستم عامل اولیهای که با آن عرضه شد توزیع لینوکس دبیان بود ولی نسخههایی از اندروید نیز برای آن تهیه شده است. پس از رونمایی از رزبری پای 2، مایکروسافت مدعی شد که نسخه ای از ویندوز 10 را برای رزبری پای 2 بهینه کرده و به صورت رایگان منتشر خواهد کرد. بدین ترتیب رزبری پای 2 همراه با ویندوز 10 تنها 355 دلار قیمت خواهد داشت. این رایانه با کمک یک کابل میکرو USB تغذیه میشود. رزبری پای قادر است به کمک یک کابل تصویر ویدئو و یک درگاه سوزنی، خروجی صدا و تصویر داشته و یا با کابل اچ دی ام آی[HDMI]، خروجی تصویری با دقت ویدیوی اچدی [HD] و صدایی استریو داشته باشد. دو درگاه یو اس بی [USBB] نیز برای آن در نظر گرفته شده است که میتوان از آن برای ارتباطات مختلف استفاده کرد. از درگاههای USBB برای صفحه کلید، ماوس، شبکه بی سیم و کلیه دستگاهها با پشتیبانی از درگاه مذکور میتوان استفاده کرد. به کمک هاب USB میتوان از پورتهای بیشتری استفاده کرد. مدلهای B نسخه یک و دو این رایانه یک درگاه شبکه نیز دارد که به کمک آن میتوان به شبکه محلی و یا اینترنت متصل شد. از خروجی HDMI برای صدا، تصویر و کنترل آن باهم میتوان بهره جست. بدین ترتیب با کمک فقط یک نمایشگر لمسی قادر است تبدیل به یک تبلت شود.
این یک رایانه بسیار کوچک و ارزان با تمام قابلیتهای یک رایانه واقعی است که میتوان از آن در سیستمهای روباتیک، اتوماسیون، اینترنت اشیاء و... استفاده کرد. کاربردهای پژوهشی و علمی این رایانه در مجلهای تخصصی که وابسته به بنیاد رزبری پای است به صورت ماهیانه مطرح میشود.
بعنوان نمونه مشخصات فنی Raspberry Pi 1 به قرار زیر است: سرعت پردازنده اصلی ۷۰۰ مگاهرتز است که در حالت توربو تا ۱ گیگاهرتز نیز قابل افزایش است. حافظه این رایانه در نسخه های ۲۵۶ مگابایتی و ۵۱۲ مگابایتی و یک گیگا بایتی عرضه شده است.
منبع: ویکی
@electroscience
رزبری پای (Raspberry Pi) یک رایانه تک-برد ((Single-board computer در اندازه یک کارت اعتباری است که بنیاد رزبری پای آن را ساخته است تا آموزش علوم رایانه را در مدرسهها تشویق کند. سه نسخه از این رایانه ساخته شده که قیمت نسخههای اول و دوم به ترتیب ۲۵ و ۳۵ دلار امریکا به علاوه مالیات محلی و نسخه سوم آن با نام zero تنها ۵ دلار است. رایانههای تک-برد رزبری پای در کارخانه شرکت سونی واقع در ولز، بریتانیا تولید میشوند.
این رایانه دارای دیسک سخت نیست ولی به کمک حافظه SD، خود را راه اندازی میکند. این رایانه قادر است با سیستم عاملهای مختلفی راه اندازی شود. سیستم عامل اولیهای که با آن عرضه شد توزیع لینوکس دبیان بود ولی نسخههایی از اندروید نیز برای آن تهیه شده است. پس از رونمایی از رزبری پای 2، مایکروسافت مدعی شد که نسخه ای از ویندوز 10 را برای رزبری پای 2 بهینه کرده و به صورت رایگان منتشر خواهد کرد. بدین ترتیب رزبری پای 2 همراه با ویندوز 10 تنها 355 دلار قیمت خواهد داشت. این رایانه با کمک یک کابل میکرو USB تغذیه میشود. رزبری پای قادر است به کمک یک کابل تصویر ویدئو و یک درگاه سوزنی، خروجی صدا و تصویر داشته و یا با کابل اچ دی ام آی[HDMI]، خروجی تصویری با دقت ویدیوی اچدی [HD] و صدایی استریو داشته باشد. دو درگاه یو اس بی [USBB] نیز برای آن در نظر گرفته شده است که میتوان از آن برای ارتباطات مختلف استفاده کرد. از درگاههای USBB برای صفحه کلید، ماوس، شبکه بی سیم و کلیه دستگاهها با پشتیبانی از درگاه مذکور میتوان استفاده کرد. به کمک هاب USB میتوان از پورتهای بیشتری استفاده کرد. مدلهای B نسخه یک و دو این رایانه یک درگاه شبکه نیز دارد که به کمک آن میتوان به شبکه محلی و یا اینترنت متصل شد. از خروجی HDMI برای صدا، تصویر و کنترل آن باهم میتوان بهره جست. بدین ترتیب با کمک فقط یک نمایشگر لمسی قادر است تبدیل به یک تبلت شود.
این یک رایانه بسیار کوچک و ارزان با تمام قابلیتهای یک رایانه واقعی است که میتوان از آن در سیستمهای روباتیک، اتوماسیون، اینترنت اشیاء و... استفاده کرد. کاربردهای پژوهشی و علمی این رایانه در مجلهای تخصصی که وابسته به بنیاد رزبری پای است به صورت ماهیانه مطرح میشود.
بعنوان نمونه مشخصات فنی Raspberry Pi 1 به قرار زیر است: سرعت پردازنده اصلی ۷۰۰ مگاهرتز است که در حالت توربو تا ۱ گیگاهرتز نیز قابل افزایش است. حافظه این رایانه در نسخه های ۲۵۶ مگابایتی و ۵۱۲ مگابایتی و یک گیگا بایتی عرضه شده است.
منبع: ویکی
@electroscience
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شهادت سربازان جوان مرزی کشور عزیزمون در مرز میرجاوه را برای حفظ امنیت و اقتدار ایران را تسلیت میگوییم.
✅کلید محافظ جان:
کلید محافظ جان که با RCCB یا RCD نیز شناخته میشود، نوعی کلید است که با مقایسهٔ جریان سیمهای رفت و برگشت، در صورتی که اختلافی بین جریان رفت و برگشت وجود داشته باشد مدار را قطع میکند. در حالت عادی مدارهای الکتریکی، جریان رفت با جریان برگشت برابر است، اما اگر به هر دلیلی جریان بین سیم فاز و نول (در مدارهای تکفاز) اختلاف داشته باشد کلید محافظ جان عمل خواهد کرد. وجود این اختلاف ممکن است بر اثر اتصال بدنهٔ یکی از دستگاههای الکتریکی باشد که در آن جریان الکتریکی به جای برگشتن از راه سیم نول از راه زمین به منبع برمیگردد که اصطلاحاً میگویند جریان نشت پیدا کرده است. این دستگاه جریانهای نشتی کوچکی را که توسط فیوز شناسایی نمیشوند اما میتوانند زمینهساز آتشسوزی یا برقگرفتگی شوند شناسایی و مدار را در چند دهم یا صدم ثانیه قطع میکند.
جریان نشتی ممکن است از راه بدن فردی که با زمین تماس دارد و تصادفاً دستش با قسمت برقدار مدار تماس پیداکرده است به وجود آید، کلیدهای محافظ جان به گونهای طراحی میشوند که پیش از آسیبرسیدن به فرد مدار را قطع میکنند. این کلیدها برای قطع مدار در برابر اضافهبار و اتصالکوتاه طراحی نشدهاند. گونه دیگری از این کلیدها که افزون بر جریان نشتی به اضافهبار هم واکنش نشان میدهند RCBO نامیده میشوند.
همانطور که عرض شد، نحوه کار RCD بر اساس اختلاف جریان رفت و برگشت (فاز و نول) است. همانطور که در شکل مشاهده میشود سیمهای رفت و برگشت بر روی یک هسته به نحوی پیچیده میشوند که در حالت تعادل (یعنی برابری جریانهای رفت و برگشت) مجموع شارهای ناشی از دو سیمپیچ در هسته صفر است، اما به محض اینکه بین جریانها عدم تعادل ایجاد شود، شار در هسته بوجود میآید و این شار از سیمپیچهای کویل تریپ عبور میکند که موجب باز شدن رلهی متصل به آن میشود و سیستم را بیبرق میکند.
@electroscience
کلید محافظ جان که با RCCB یا RCD نیز شناخته میشود، نوعی کلید است که با مقایسهٔ جریان سیمهای رفت و برگشت، در صورتی که اختلافی بین جریان رفت و برگشت وجود داشته باشد مدار را قطع میکند. در حالت عادی مدارهای الکتریکی، جریان رفت با جریان برگشت برابر است، اما اگر به هر دلیلی جریان بین سیم فاز و نول (در مدارهای تکفاز) اختلاف داشته باشد کلید محافظ جان عمل خواهد کرد. وجود این اختلاف ممکن است بر اثر اتصال بدنهٔ یکی از دستگاههای الکتریکی باشد که در آن جریان الکتریکی به جای برگشتن از راه سیم نول از راه زمین به منبع برمیگردد که اصطلاحاً میگویند جریان نشت پیدا کرده است. این دستگاه جریانهای نشتی کوچکی را که توسط فیوز شناسایی نمیشوند اما میتوانند زمینهساز آتشسوزی یا برقگرفتگی شوند شناسایی و مدار را در چند دهم یا صدم ثانیه قطع میکند.
جریان نشتی ممکن است از راه بدن فردی که با زمین تماس دارد و تصادفاً دستش با قسمت برقدار مدار تماس پیداکرده است به وجود آید، کلیدهای محافظ جان به گونهای طراحی میشوند که پیش از آسیبرسیدن به فرد مدار را قطع میکنند. این کلیدها برای قطع مدار در برابر اضافهبار و اتصالکوتاه طراحی نشدهاند. گونه دیگری از این کلیدها که افزون بر جریان نشتی به اضافهبار هم واکنش نشان میدهند RCBO نامیده میشوند.
همانطور که عرض شد، نحوه کار RCD بر اساس اختلاف جریان رفت و برگشت (فاز و نول) است. همانطور که در شکل مشاهده میشود سیمهای رفت و برگشت بر روی یک هسته به نحوی پیچیده میشوند که در حالت تعادل (یعنی برابری جریانهای رفت و برگشت) مجموع شارهای ناشی از دو سیمپیچ در هسته صفر است، اما به محض اینکه بین جریانها عدم تعادل ایجاد شود، شار در هسته بوجود میآید و این شار از سیمپیچهای کویل تریپ عبور میکند که موجب باز شدن رلهی متصل به آن میشود و سیستم را بیبرق میکند.
@electroscience
ترانسفورمرهای قدرت در پست.pdf
506 KB
ترانسفورمرهای قدرت در پست @electroscience
✅قطارهای مَگلِو:
قطارهای مَگلِو یا ماگلو (Maglev) گونهای از قطارها هستند که بطور شناور در هوا در فاصله کمی از ریل قرار دارند و بدون دریافت مقاومت زیادی از محیط میتوانند با سرعتهای بسیار زیاد به پیش بروند. این قطارها برای حرکت خود از نیروی الکترومغناطیسی بهره میگیرند و بطور نظری مگلوها میتوانند به سرعتهایی قابل مقایسه با سرعت توربوپراپ و هواپیمای جت (۵۰۰ تا ۵۸۰۰ کیلومتر در ساعت) دست بیابند.
نام مگلو از همآمیزی دو واژه انگلیسی(Magnetic : مغناطیسی) و (levitation: شناوری) درست شدهاست که اشاره به شناوری و معلق بودن این قطارها با استفاده از خاصیت مغناطیسی دارد.
اولین طرح قطار مغناطیسی را رابرت گدار در نوامبر سال۱۹۰۹ مطرح کرد. او پیشنهاد کرد بین شهر بوستون و نیویورک تونلی ایجاد شود که در آن قطارهای معلق در یک خلاء جزئی با نیروی مغناطیسی به حرکت در آیند. چند سال بعد در سال ۱۹۱۲ یک مهندس فرانسوی به نام امیل باشه یک طرحی را پیشنهاد کرد که شباهت زیادی به وسیله مغناطیسی فعلی داشت. وسیله آزمایشی ۱۵ کیلوگرمی او در اثر وجود آهنرباهای برقی تغذیه شده با جریان متناوب از زمین بلند شده و به حرکت درمیآمد، ولی در اثر برخورد با دیوار آزمایشگاه از بین رفت. نخستین خط بازرگانی مگلو در شانگهای چین به راستای ۳۰۰ کیلومتر بوسیله شرکت آلمانی ساخته شدهاست. این راه آهن فرودگاه شانگهای را به مرکز این شهر پیوند دادهاست.
در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ یک مگلو در مسیر آزمایشی امسلاند در آلمان با یک واگن خدماتی برخورد کرد. بیش از بیست نفر در این حادثه کشته شدند. به گفته مقامات علت حادثه خطای انسانی بوده و ناشی از فناوری مگلو نیست.
در مگلو تماس با ریل وجود ندارد و قطارها به جای غلتیدن چرخها برای ریل با نیروی مغناطیسی در هوا شناور شده بود و به جلو رانده میشوند. در فناوری مگلو نیروی مغناطیسی قطار را از زمین بلند کرده و با استفاده از موتور خطی و نه دوار رانده و در یک مسیر مشخص هدایت میکند. این قطارها نصف انرژی هواپیما را مصرف کرده و با همان سرعت نیز حرکت میکنند.
این سیستم نیز مانند هر سیستم دیگر دارای مزایا و معایبی است که برخی از مزایای آن نسبت به سیستمهای ریلی عبارتند از: شتاب حرکت بیشتر، امکان افزایش فراز تا ۱۰ درصد و پایین بودن اصطکاک و برخی معایب این سیستم نیز عبارتند از: سابقه پایین عملیاتی و لذا نابالغ بودن تکنولوژی، وابستگی به یک کشور، حساسیت به زلزله بویژه در نوع آلمانی، نداشتن سابقه مسافت طولانی، هزینه ۴۰ تا ۶۰ میلیون دلار بر کیلومتر و ایمنی پایین همچنین فناوری مگلو مشترکات بسیار کمی با ترابری ریلی سنتی دارد و با خطوط ریلی معمولی سازگاری و تطابق ندارد. قطار مگلو در سرعتهای بالا سروصدای آزاردهندهای دارد و میدان قوی مغناطیسی پیرامون مسیر قطار نیر تشعشعاتی دارد.
قطار مگلو شانگهای در سال ۲۰۰۴ در مسافت ۳۰٫۵ کیلومتر از فرودگاه پودونگ تا شهر شانگهای افتتاح شد. سرعت حداکثر ۴۳۱ و زمان سیر ۷ دقیقه و قیمت بلیط آن ۷ دلار است و برای مسافرین پرواز حدود ۶ دلار و رفت و برگشت ۱۱ دلار. عملیات ساخت این پروژه در سال ۲۰۰۱ آغاز و هزینه ساخت این سیستم ۱٫۳۳۳ میلیارد دلار گردید. تشعشع ناشی از میدان قوی مغناطیسی مسیر قطار باعث شدهاست تا مسئولان خط مگلو شانگهای ناچار به خرید و تملک اراضی اطراف خط به منظور ایجاد یک ناحیه خالی از سکنه بین مسیر مگلو و نواحی مسکونی شوند.
قطار TRANSRAPID5 اولین قطار مگلو با محرک طولی مغناطیسی بود که توانست مجوز، جهت حمل و نقل مسافر را بدست آورد. در سال ۱۹۷۹ در اولین نمایشگاه بینالمللی حمل و نقل در هامبورگ، خطی از این نوع به طول ۹۰۸ متر به نمایش درآمد. استقبال بازدید کنندگان از این خط به قدری زیاد بود که نمایش آنرا به مدت ۳ ماه پس از اتمام نمایشگاه تمدید کردند و دراین مدت بیش از ۵۰۰۰۰ مسافر توسط آن جابهجا شد. این خط مجدداً در سال ۱۹۸۰ در شهر Kassel (شهری در آلمان) مورد استفاده قرار گرفت.
قراردادی میان ایران و آلمان برای اجرای پروژه خط مگلو تهران-مشهد با نام «قطار سریعالسیر تهران - مشهد» منعقد شدهاست. طول اجرای طرح ۸۶۰ کیلومتر بود و مقرر بود که در زمان دو ساعت تعداد ۱۱۷۲ نفر مسافر را با ۱۰ واگن کشنده از تهران به مشهد منتقل کند. پس از گذشت مدتی، این طرح به علت هزینه زیاد، از سوی کارشناسان وزارت راه و ترابری نامناسب تشخیص داده شده و بدین شکل این طرح از سوی هیئت دولت لغو شد.
منبع: wiki
@electroscience
قطارهای مَگلِو یا ماگلو (Maglev) گونهای از قطارها هستند که بطور شناور در هوا در فاصله کمی از ریل قرار دارند و بدون دریافت مقاومت زیادی از محیط میتوانند با سرعتهای بسیار زیاد به پیش بروند. این قطارها برای حرکت خود از نیروی الکترومغناطیسی بهره میگیرند و بطور نظری مگلوها میتوانند به سرعتهایی قابل مقایسه با سرعت توربوپراپ و هواپیمای جت (۵۰۰ تا ۵۸۰۰ کیلومتر در ساعت) دست بیابند.
نام مگلو از همآمیزی دو واژه انگلیسی(Magnetic : مغناطیسی) و (levitation: شناوری) درست شدهاست که اشاره به شناوری و معلق بودن این قطارها با استفاده از خاصیت مغناطیسی دارد.
اولین طرح قطار مغناطیسی را رابرت گدار در نوامبر سال۱۹۰۹ مطرح کرد. او پیشنهاد کرد بین شهر بوستون و نیویورک تونلی ایجاد شود که در آن قطارهای معلق در یک خلاء جزئی با نیروی مغناطیسی به حرکت در آیند. چند سال بعد در سال ۱۹۱۲ یک مهندس فرانسوی به نام امیل باشه یک طرحی را پیشنهاد کرد که شباهت زیادی به وسیله مغناطیسی فعلی داشت. وسیله آزمایشی ۱۵ کیلوگرمی او در اثر وجود آهنرباهای برقی تغذیه شده با جریان متناوب از زمین بلند شده و به حرکت درمیآمد، ولی در اثر برخورد با دیوار آزمایشگاه از بین رفت. نخستین خط بازرگانی مگلو در شانگهای چین به راستای ۳۰۰ کیلومتر بوسیله شرکت آلمانی ساخته شدهاست. این راه آهن فرودگاه شانگهای را به مرکز این شهر پیوند دادهاست.
در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ یک مگلو در مسیر آزمایشی امسلاند در آلمان با یک واگن خدماتی برخورد کرد. بیش از بیست نفر در این حادثه کشته شدند. به گفته مقامات علت حادثه خطای انسانی بوده و ناشی از فناوری مگلو نیست.
در مگلو تماس با ریل وجود ندارد و قطارها به جای غلتیدن چرخها برای ریل با نیروی مغناطیسی در هوا شناور شده بود و به جلو رانده میشوند. در فناوری مگلو نیروی مغناطیسی قطار را از زمین بلند کرده و با استفاده از موتور خطی و نه دوار رانده و در یک مسیر مشخص هدایت میکند. این قطارها نصف انرژی هواپیما را مصرف کرده و با همان سرعت نیز حرکت میکنند.
این سیستم نیز مانند هر سیستم دیگر دارای مزایا و معایبی است که برخی از مزایای آن نسبت به سیستمهای ریلی عبارتند از: شتاب حرکت بیشتر، امکان افزایش فراز تا ۱۰ درصد و پایین بودن اصطکاک و برخی معایب این سیستم نیز عبارتند از: سابقه پایین عملیاتی و لذا نابالغ بودن تکنولوژی، وابستگی به یک کشور، حساسیت به زلزله بویژه در نوع آلمانی، نداشتن سابقه مسافت طولانی، هزینه ۴۰ تا ۶۰ میلیون دلار بر کیلومتر و ایمنی پایین همچنین فناوری مگلو مشترکات بسیار کمی با ترابری ریلی سنتی دارد و با خطوط ریلی معمولی سازگاری و تطابق ندارد. قطار مگلو در سرعتهای بالا سروصدای آزاردهندهای دارد و میدان قوی مغناطیسی پیرامون مسیر قطار نیر تشعشعاتی دارد.
قطار مگلو شانگهای در سال ۲۰۰۴ در مسافت ۳۰٫۵ کیلومتر از فرودگاه پودونگ تا شهر شانگهای افتتاح شد. سرعت حداکثر ۴۳۱ و زمان سیر ۷ دقیقه و قیمت بلیط آن ۷ دلار است و برای مسافرین پرواز حدود ۶ دلار و رفت و برگشت ۱۱ دلار. عملیات ساخت این پروژه در سال ۲۰۰۱ آغاز و هزینه ساخت این سیستم ۱٫۳۳۳ میلیارد دلار گردید. تشعشع ناشی از میدان قوی مغناطیسی مسیر قطار باعث شدهاست تا مسئولان خط مگلو شانگهای ناچار به خرید و تملک اراضی اطراف خط به منظور ایجاد یک ناحیه خالی از سکنه بین مسیر مگلو و نواحی مسکونی شوند.
قطار TRANSRAPID5 اولین قطار مگلو با محرک طولی مغناطیسی بود که توانست مجوز، جهت حمل و نقل مسافر را بدست آورد. در سال ۱۹۷۹ در اولین نمایشگاه بینالمللی حمل و نقل در هامبورگ، خطی از این نوع به طول ۹۰۸ متر به نمایش درآمد. استقبال بازدید کنندگان از این خط به قدری زیاد بود که نمایش آنرا به مدت ۳ ماه پس از اتمام نمایشگاه تمدید کردند و دراین مدت بیش از ۵۰۰۰۰ مسافر توسط آن جابهجا شد. این خط مجدداً در سال ۱۹۸۰ در شهر Kassel (شهری در آلمان) مورد استفاده قرار گرفت.
قراردادی میان ایران و آلمان برای اجرای پروژه خط مگلو تهران-مشهد با نام «قطار سریعالسیر تهران - مشهد» منعقد شدهاست. طول اجرای طرح ۸۶۰ کیلومتر بود و مقرر بود که در زمان دو ساعت تعداد ۱۱۷۲ نفر مسافر را با ۱۰ واگن کشنده از تهران به مشهد منتقل کند. پس از گذشت مدتی، این طرح به علت هزینه زیاد، از سوی کارشناسان وزارت راه و ترابری نامناسب تشخیص داده شده و بدین شکل این طرح از سوی هیئت دولت لغو شد.
منبع: wiki
@electroscience
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سالروز آزادسازی خرمشهر، روز سرافرازی و عزت ایران مبارک باد... @electroscience
✅ذخیره اطلاعات بر روی نانومگنتها:
تصور کنید اگر بتوان هر بیت از اطلاعات را در یک اتم یا یک مولکول کوچک ذخیره کرد، در این صورت میتوان حجم گستردهای از اطلاعات را در فضای بسیار کوچکی ذخیره کرد. این نظریه، موضوع یکی از پژوهشهای مربوط به توسعه یک روش جدید برای ذخیره اطلاعات به صورت مغناطیسی در اتم است.
همانطور که مغناطش یک اتم تنها می تواند در یکی از دو جهت باشد، به لحاظ نظری ما می توانیم اتم را به صورت منطقی '1' یا '0' جهتدهی کنیم و بنابراین اطلاعات باینری ما به صورت جهت در اتم به صورت مغناطیسی ذخیره میشود. اما در برنامه های عملی، ممکن است به دلیل برخی از موانع مشکلاتی ایجاد شود. در ابتدا ما باید یک مولکول که اطلاعات مغناطیسی را به طور دائم (نه موقت) ذخیره کند را پیدا کنیم. اما یافتن چنین ملکولهایی و قرار دادن آنها در یک سطح ثابت برای ایجاد یک منبع اطلاعات دشوار است.
کریستف کوپرت، استاد آزمایشگاه شیمی معدنی دانشگاه ETH زوریخ، با تیمی بین المللی از محققان در حال توسعه یک روش برای حل این مشکلات است. آنها یک مولکول را که شامل یک اتم دیسپروزیم در مرکز آن است و توسط یک قاب مولکول احاطه شده است را توسعه دادهاند که به عنوان وسیله حمل و نقل ملکولی استفاده میشود. این مولکول در سطح نانوذرات سیلیکا وجود دارد و ذوب میشود و توسط بازپخت در دمای 400 درجه سانتیگراد ایجاد میشود. دانشمندان نشان داد که این اتمها میتوانند مغناطیسی شوند و می توانند اطلاعات مغناطیسی خود را حفظ کنند.
روند مغناطش این ملکولها در حال حاضر تنها در حدود دمای منهای 270 درجه سانتیگراد کار می کند و می تواند تا یک و نیم دقیقه خاصیت مغناطیسی خود را حفظ کند. دانشمندان به دنبال روش هایی هستند تا در دماهای بالاتر مغناطش صورت پذیرد و برای مدت زمان طولانی تری خاصیت خود را حفظ کند.
برای این پروژه تحقیقاتی، دانشمندان ETH با محققانی از دانشگاههای لیون و رن، کالج فرانسه در پاریس، مرکز تحقیقات پل شرر در سوئیس و آزمایشگاه ملی برکلی در ایالات متحده آمریکا همکاری کردهاند.
مقاله کامل این تحقیق علمی در ادامه پست قرار داده شده است.
@electroscience
تصور کنید اگر بتوان هر بیت از اطلاعات را در یک اتم یا یک مولکول کوچک ذخیره کرد، در این صورت میتوان حجم گستردهای از اطلاعات را در فضای بسیار کوچکی ذخیره کرد. این نظریه، موضوع یکی از پژوهشهای مربوط به توسعه یک روش جدید برای ذخیره اطلاعات به صورت مغناطیسی در اتم است.
همانطور که مغناطش یک اتم تنها می تواند در یکی از دو جهت باشد، به لحاظ نظری ما می توانیم اتم را به صورت منطقی '1' یا '0' جهتدهی کنیم و بنابراین اطلاعات باینری ما به صورت جهت در اتم به صورت مغناطیسی ذخیره میشود. اما در برنامه های عملی، ممکن است به دلیل برخی از موانع مشکلاتی ایجاد شود. در ابتدا ما باید یک مولکول که اطلاعات مغناطیسی را به طور دائم (نه موقت) ذخیره کند را پیدا کنیم. اما یافتن چنین ملکولهایی و قرار دادن آنها در یک سطح ثابت برای ایجاد یک منبع اطلاعات دشوار است.
کریستف کوپرت، استاد آزمایشگاه شیمی معدنی دانشگاه ETH زوریخ، با تیمی بین المللی از محققان در حال توسعه یک روش برای حل این مشکلات است. آنها یک مولکول را که شامل یک اتم دیسپروزیم در مرکز آن است و توسط یک قاب مولکول احاطه شده است را توسعه دادهاند که به عنوان وسیله حمل و نقل ملکولی استفاده میشود. این مولکول در سطح نانوذرات سیلیکا وجود دارد و ذوب میشود و توسط بازپخت در دمای 400 درجه سانتیگراد ایجاد میشود. دانشمندان نشان داد که این اتمها میتوانند مغناطیسی شوند و می توانند اطلاعات مغناطیسی خود را حفظ کنند.
روند مغناطش این ملکولها در حال حاضر تنها در حدود دمای منهای 270 درجه سانتیگراد کار می کند و می تواند تا یک و نیم دقیقه خاصیت مغناطیسی خود را حفظ کند. دانشمندان به دنبال روش هایی هستند تا در دماهای بالاتر مغناطش صورت پذیرد و برای مدت زمان طولانی تری خاصیت خود را حفظ کند.
برای این پروژه تحقیقاتی، دانشمندان ETH با محققانی از دانشگاههای لیون و رن، کالج فرانسه در پاریس، مرکز تحقیقات پل شرر در سوئیس و آزمایشگاه ملی برکلی در ایالات متحده آمریکا همکاری کردهاند.
مقاله کامل این تحقیق علمی در ادامه پست قرار داده شده است.
@electroscience