«دست از سر بچه‌های ما بردارید»

✴️ همه‌اش فکر می‌کنم به کدامین گناه نکرده، باید هر لحظه، این‌جور تاوان بدهم؟
چرا هر روز حراست، با هر کلام و هر عملی، فرزندم را آزار می‌دهد؟
چرا مأموران حراست در محیط دانشگاه مزاحم فرزند من می‌شوند؟
چرا با خانواده‌ها تماس می‌گیرند و تذکر می‌دهند و تهدید می‌کنند؟
چرا یک‌طرفه شمشیر می‌کشند؟ اجازه بدهند ما هم به عنوان پدر و مادرهای آسیب‌دیده، وارد میدان شویم و مطالبه‌گری کنیم.
آیا بستری برای مطالبه‌گری و پیگیری ما هم هست؟


🔹 دانشگاه در ماه‌های اخیر سخت‌گیری بیشتری را در بررسی پوشش و رفتار دانشجوها به خرج داده و تذکرها و تهدیدهای زیادی را هم چاشنی این بررسی کرده؛ از تذکر و حتی ممانعت از ورود در درهای ورودی تا احضار به نهاد رهبری و تهدید به ارجاع پرونده به کمیته انضباطی و پیامک‌های تذکر پوشش و تماس با خانواده دانشجوها (چه دانشجوهای پسر و چه دانشجوهای دختر). تماس با خانواده و تذکر بابت پوشش و رفتار فرزند، موضوعی بوده که دانشگاه امسال سراغ آن رفته، شاید به این امید که خانواده دانشجوها در اثر ترس ناشی از تماس دانشگاه، پوشش و رفتار فرزندشان را مطابق میل مسئولان دانشگاه تغییر دهند. این رفتار نامتعارف و خارج از شأن حراست دانشگاه، صدای برخی خانواده‌ها را نیز بلند کرده و ارامش‌شان را سلب.

🔹 جملات بند اول این پست را والدین چند تن از دانشجوها برای ما فرستاده‌اند و سفره دل‌شان را باز کرده و گله‌ها و شکوه‌هایشان از رفتار حراست دانشگاه در ماه‌های اخیر را پیش ما آورده‌اند. ما هم با اجازه خودشان بخشی از روایت‌شان را اینجا منتشر می‌کنیم. البته خانواده‌ها و دانشجوها، با توجه به تهدیدهای حراست و عواقب بعدی، خیلی تمایلی به انتشار مستقیم و صریح گفته‌ها و گلایه‌هایشان ندارند.

🔹 خانواده‌ها از رفتار دانشگاه در اتفاقات روز ده مهر گلایه زیادی دارند و آثار آن روز فاجعه‌بار را هنوز هم در زندگی فرزند دانشجویشان به چشم می‌بینند. خیلی از خانواده‌ها آن روز از طریق شبکه‌های اجتماعی از حمله نیروهای امنیتی به شریف باخبر شدند و به همین خاطر استرس و نگرانی بسیار زیادی را تحمل کردند. بعضی‌هایشان بارها با فرزندشان تماس گرفتند و پاسخی نشنیدند و تا آخر شب چشم به در مانده‌اند تا بالاخره فرزندشان به خانه برسد؛ آن هم فرزندی که فرار دانشجوها از دست نیروهای لباس‌شخصی و پرتاب گاز آشک‌آور و شلیک تیرهای ساچمه‌ای به سمت رفقایش و ضرب‌وشتم آن‌ها را از نزدیک دیده و با حال‌وروزی بسیار بد به خانه رسیده است. همه این‌ها هم در حالی بوده که حراست دانشگاه آن روز به دانشجوها گفته که پارکینگ دانشگاه امن است و می‌توانند به آنجا بروند، اما رفتن به پارکینگ همان و حمله موتورهای لباس‌شخصی و ضرب‌وشتم و بازداشت دانشجوها همان.

🔹 بعد از آن هم که نوبت به احضار و بازداشت و ممنوع‌الورودی دانشجوها رسید و نتیجه‌اش اوضاع و احوال روحی نامطلوب دانشجوها و خانواده‌هایشان شد. مدتی که گذشت، رفتار خارج از شأن حراست با دانشجوها و به ویژه دانشجوهای دختر شروع شد. یکی از خانواده‌ها می‌گوید فرزند دخترش چندبار در سطح دانشگاه از سوی مأمورینی که حتی لباس فرم حراست نداشته‌اند، مورد آزار کلامی قرار گرفته است. یا در موارد دیگری دانشجوها به حراست فراخوانده شده و مأمورین حراست با لحن و ادبیاتی ناشایست، آن‌ها را به ارجاع پرونده به کمیته انضباطی و صادر شدن احکام انضباطی مثل تعلیق و اخراج تهدید کرده‌اند.

🔹 از نظر خانواده‌ها نوع و لحن تذکر مأموران حراست درباره پوشش فرزندشان شایسته محیط دانشگاه نیست و برخی از اوقات مصداق آزار کلامی به حساب می‌آید، آن هم در شرایطی که لباس فرزندشان مشکلی ندارد و مطابق عرف جامعه است. از طرفی تماس‌های مکرر حراست با خانواده دانشجوها (هم خانواده دانشجوهای پسر و هم خانواده دانشجوهای دختر) و تذکر درباره رفتار و پوشش فرزندشان، آرامش آن‌ها را سلب کرده و با وجود آنکه هر بار به مأموران حراست گفته‌اند که از نظر آن‌ها رفتار و پوشش فرزندشان مشکلی ندارد، اما باز هم تماس‌ها و تذکرها و تهدیدها ادامه دارد.

🔵 @SharifToday

«به مویی بند است»

✴️ سال ۱۴۰۱، قطعاً و بدون تردید، سالِ جنبشِ «زن، زندگی، آزادی» بود؛ جنبشی که همه چیز را در جامعه ایران تحت‌الشعاع قرار داد. در آغاز سالی که گذشت، گرچه برای کارشناسان واضح بود که نظام سیاسی با چالش‌های زیادی مواجه است، اما مقامات ارشد کشور، خوش‌حال از یک‌دست شدن حاکمیت، به رویاهایی می‌اندیشند که برای خودشان بافته بودند، اما انتهای ۱۴۰۱، اعتمادبه‌نفس حاکمیت دیگر به اندازه گذشته نبود. سال ۱۴۰۱ در شرایطی به پایان رسید که شاید خیلی‌ها فکر کنند که برنده آن بودند، اما واقعیت آن است که هیچ‌کس پیروز بازی نبود و نتوانست موفقیت غیرقابل بازگشت داشته باشد. پیروز، یوز محبوب ایرانی هم نتوانست عید ۱۴۰۲ را ببیند؛ عیدی که با این پرسش همراه است که می‌شود؟ می‌توانیم؟

📆 اینجا مروری کوتاه داریم بر اتفاقات مهم سیاسی و اجتماعی سال ۱۴۰۱ و پیش‌بینی برخی رویدادهایی که احتمالاً در سال ۱۴۰۲ باید با آن‌ها روبه‌رو شویم و از سر بگذرانیم‌شان؛ از اعتراضات ۱۴۰۱، چه در داخل و چه در خارج از کشور تا روابط ایران با غرب و شرق و همسایگان، از دلار سربه‌فلک‌کشیده تا جنگ اوکراین و از احیای روابط با عربستان تا تنش‌های ایران و آذربایجان.

📝 متن کامل این یادداشت را در تلگراف یا ویرگول می‌توانید بخوانید.

#401Found

🔵 @SharifToday