توی این روزای سخت خیلی مواظب همدیگه و خودتون باشید. اگه احساس میکنید نیاز به کمک دارید تعلل نکنید، با تراپیست، دوست، خانواده یا هرکسی صحبت کنید حتما. دوران خیلی سختیه همش خبرهای مرگ و قتل و اعدام داره میاد. اگه فکر میکنید نمیتونید تحمل کنید یه مدت به خودتون استراحت بدید از اخبار و شبکه های اجتماعی و خودتونو با یه چیزی سرگرم کنید. واقعا هیچ ملتی نباید انقدر فشار روانی روش باشه.


اگرم به خودکشی فکر می‌کنید، برای کمک‌گرفتن با این شماره‌های ویژه تماس بگیرید:
اورژانس اجتماعی ۱۲۳
صدای مشاور ۱۴۸۰
اورژانس روان‌پزشکی تهران ۴۴۵۰۸۲۰۰

@elmos_parde

اولا که به همگی اونایی که رای آوردن تبریک می‌گیم و خوشحالیم که بعد از نزدیک به ۵ سال شورا صنفی داریم. چندتا نکته هست که حتما باید به افرادی که رای آوردن بگیم و یادآور شیم.

شما اینجا که رای آوردید در واقع نماینده و وکیل دانشجویانی هستید که رای دادن. بهتون پیشنهاد می‌کنم که حالا که این نهاد دوباره شکل گرفته بهش به بلند مدت نگاه کنید و یک سنت و رسم درست برای شورای صنفی و شوراهای صنفی دانشکدتون درست کنید. کانال تلگرامی درست کنید. مثلا"کانال شورای صفی دانشکده صنایع/کامپیوتر/مکانیک" درست کنید و برایشون گروه درست کیند.

شفاف باشید. همون‌طور که گفتم شما نماینده و وکیل دانشجویان هستید. هیچ وکیلی به موکلش نمی‌گه من می‌رم دادگاه حالا خودم می‌دونم یک کارایی می‌کنم شد می‌یام بهت می‌گم. وکیل جز به جز اتفاقات و نظرهاش و برنامه‌هاشون به موکلش می‌گه و باهاش چک می‌کنه و سرخود کاری نمی‌کنه. باید جز به جز اتفاقات رو گزارش کنید. گزارش ماهانه هفتگی بدید.

وقتی با مسئولی از دانشگاه حرف می‌زنید جلسه‌ای دارید بگید چی دارید و برنامتون چیه و بعدش گزارش کنید.

سابقا کم نبود که مثلا تحصنی می‌شد که توسط شورا صنفی قبلی شکل می‌گرفت یا نامه‌ای نوشته می‌شد و امضا جمع می‌شد و می‌رفتن با رئیس دانشگاه یا معاوننیش صحبت کنن به همه اونایی که امضا کرده بودن می‌گفت خبببببببب ما رفتیم حرف بزنیم خبری شد بهتون می‌گیم بعد حاجی حاجی مکه کلا اوون نامه امضاهاشو مسائل کلا به تاریخ می‌پویست و اصلا معلوم نمی‌شد چی شده.

و اینکه دانشجوها علم غیب ندارن. مثلا بارها شده دانشجویی می‌یاد می‌گه که شورا چیکار کرد چرا فلان فضیه درست نشد. بعد یکهو یک عضوی طلبکار می‌پره وسط که وای شما نمی‌دونید ما چقدر زحمت می‌کشیم ولی این دانشگاه نمی‌ذاره مسئولین نمی‌ذارن ما دستمون بستت چطور می‌تونید توقع داشته باشید و فلان. خب همون روزی که مسئوله نذاشت یا دانشگاه نذاشت عین بچه‌ آدم بیاید بگید نذاشتن و ما سعی کردیم نشد. نه این که فرض کنید همه می‌دونن شما دارید کار می‌کنید ولی دانشگاه نمی‌ذاره. دانشجوها علم غیب ندارن.

خلاصه که
- سازمان‌دهی کنید.
- کانال و گروه بزنید
- پروتکل و رویه اداری تدارک ببیند
- گزارش ماهانه و هفتگی بدید
- شفاف باشید
- برنامه‌هاتونو بگید اگه موفق بود بگید چی شد موفق بود و اگه شکست خورد چرا شکست خورد.
- دانشجوها علم غیب ندارن موضوعات رو کامل دقیق و با جزئیات بگید و فرض رو بر اینکه همه در جریانند نذارید.

@elmos_parde

اینم اضافه کنم که ممکنه از کسایی فارغ شدن و قبلا تو این فضا بودن هی حرف بشنوید که دارید زندگیتون رو حروم میکنید یا نحوه عکس گرفتنتون رو مسخره کنن یا هر ایراد دیگه ای بگیرن. به این حرف ها اصلا توجه نکنید. شما یه مسیری قدم برداشتید که بسیار سخت و اعصاب خوردکن خواهد بود و آگاهانه واردش بشید. هیچ عیبی نداره که سنت شکنی کنید و به روش خودتون کارهارو پیش ببرید، نا سلامتی نسل جدید هستید و ایده های خیلی خفنی دارید و به سنت ها پایبند نیستید.

هوای همو داشته باشید و نکات پست قبلی هم جدی بگیرید. انرژی منفی دیگران هم نذارید روتون تاثیر بگذاره، شما اتفاقا خیلی پتانسیل زیادی دارید برا کمک به دانشجوها.


@elmos_parde