ارزیابی #دلیریوم در بخش اورژانس

دلیریوم تغییرات ناگهانی در آگاهی (Awareness) و توجه (Attention) است. در بیماران جوان سوء مصرف مواد و سندرم های محرومیت و در بیماران مسن تر، عوارض داروها شایعترین علل ایجاد دلیریوم است. سایر علل شامل عفونتهای سیستمیک و مغزی، علل متابولیک ( هیپوگلیسمی، هیپوکسی و ... ) و استروک مغزی است. مهم آن است که هر وقت با بیمار دلیریوم مواجه شدیم به فکر یک علت زمینه ای فیزیولوژیک باشیم. دلیریوم معمولا در مقابل #دمانس قرار دارد که یک اختلال با وقوع و پیشرفت مزمن در وضعیت ذهنی است. در این پست و چند پست بعدی میخواهیم شما را با یکی از ابزارهای تشخیص دلیریوم در اورژانس آشنا کنیم.

@emedupdates

ابزار #bCAM برای ارزیابی وجود دلیریوم

روش کوتاه ارزیابی #کانفیوژن یا Brief Confusion Assessment Method روشی است که میتوان ظرف 1-2 دقیقه وجود دلیریوم در بیمار را ارزیابی نمود. این ابزار در 4 مرحله بیمار را ارزیابی می کند:

✅ دلیریوم وقتی وجود دارد که هر دو معیار مرحله اول و یکی از معیارهای مرحله سوم یا چهارم مثبت باشند

👈 مرحله اول: وجود تغییرات در وضعیت ذهنی (Mental Status) بصورت حاد یا نوسانی
👈 مرحله دوم: وجود اختلال توجه (شمارش برعکس ماه های سال از اسفند تا مهر - بیش از 1 اشتباه مثبت در نظر گرفته میشود).
👈 مرحله سوم: تغییر سطح هوشیاری با استفاده از معیار #RASS هر عددی غیر از 0 مثبت محسوب میشود. (این پست ملاحظه شود)
👈 مرحله چهارم: ارزیابی تفکر به هم ریخته (Disorganized thinking) با پرسیدن 4 سوال و اجرای یک دستور (این پست ملاحظه شود)

@emedupdates

مقیاس #RASS یا Richmond Agitation Sedation Scale برای ارزیابی سطح هوشیاری که در مرحله سوم ابزار #bCAM استفاده میشود.

در این مقیاس امتیازبندی از -5 تا +4 می باشد. امتیاز صفر به معنی نرمال بودن سطح هوشیاری است. در استفاده از این مقیاس برای بررسی #دلیریوم باید بدانیم اگر بیماری امتیاز -5 و -4 کسب نماید یعنی در #استوپور یا #کما باشد از نظر دلیریوم قابل ارزیابی نیست.

👈 4+ بیمار کاملا مهاجم (combative and violent) است و برای بقیه پرسنل خطرناک محسوب میشود.
👈 3+ : بسیار آشفته (agitated) است، کاتتر را از دست خود می کشد، رفتار تهاجمی (aggressive)
دارد.
👈 2+ : آشفته (agitated) است. حرکات غیر هدفمند تکراری انجام میدهد.
👈 1+ : بیقرار (restless) و مضطرب است اما حرکات تهاجمی انجام نمی دهد.
👈 0 : آرام (calm) و هوشیار (alert) است.
👈 1- : کمی خواب آلود است. اما بیشتر از 10 ثانیه بیدار میشود.
👈 2-: خواب آلود است و کمتر از 10 ثانیه بیدار می ماند.
👈 3- : کاملا خواب آلود است. با صدا پاسخ حرکتی دارد و یا چشمانش را باز می کند. اما تماس چشمی برقرار نمیکند.
👈 4- : به صدا پاسخ نمیدهد. اما با محرک فیزیکی (درد یا فشار) پاسخ حرکتی دارد و یا چشمانش را باز می کند.
👈 5-: به صدا و محرک فیزیکی پاسخ نمیدهد.

@emedupdates

ارزیابی تفکر به هم ریخته یا Disorganized Thinking که در مرحله چهارم ابزار #bCAM استفاده میشود.

برای ارزیابی تفکر به هم ریخته میتوان از دو سری سوال که پاسخ بله/خیر دارند استفاده نمود( سری اول یا دوم) و در پایان هم از بیمار خواست که دستوری را اجرا کند: هر اشتباهی این مرحله را مثبت میکند.

👈 سری اول سوالات:
1- آیا سنگ روی آب شناور می ماند؟
2- آیا ماهی در آب زندگی میکند؟
3- آیا 1 کیلوگرم از 2 کیلوگرم وزن بیشتر دارد؟
4- آیا برای گرفتن ناخن از چکش استفاده میشود؟

👈 سری دوم سوالات:
1- آیا برگ روی آب شناور می ماند؟
2- آیا فیل در آب زندگی میکند؟
3- آیا 2 کیلوگرم از 1 کیلوگرم وزن بیشتر دارد؟
4- آیا برای بریدن چوب از اره استفاده میشود؟

👈 اجرای دستور: به بیمار بگویید این تعداد انگشت خود را بالا نگه دارید: ( دو انگشت دست خود را مقابل بیمار نگه دارید). در مرحله دوم از بیمار بخواهید همین کار را با دست دیگر تکرار کند. چنانچه قادر به حرکت هر دو دست نیست از او بخواهید یک انگشت به این تعداد قبلی اضافه کند.


@emedupdates

به این ترتیب با ابزار #bCAM آشنا شدید. برای مطالعه بیشتر فایل ضمیمه این پست را می توانید ملاحظه بفرمایید.
@emedupdates

در یادبود دکتر پیتر روزن، از بنیانگذاران طب اورژانس

این پست و چند پست بعدی به پزشک نامداری اختصاص دارد که همه ما متخصصان طب اورژانس او را به خوبی میشناسیم. او بنیانگذار روزن، کتاب مرجعی است که همه ما آن را خوانده ایم و به اهمیت آن واقفیم. این مطلب ترجمه مطلبی از دکتر ریچارد وولف و دکتر ساموئل فاوست است که در 10 دسامبر 2019 در وبسایت کالج پزشکان اورژانس آمریکا به مناسبت یادبود درگذشت او درج شده است. امیدوارم مورد استفاده علاقه مندان قرار گیرد.

ادامه مطلب

منبع
@emedupdates

مقدمه

پیتر روزن که فرد صاحب نامی در رشته طب اورژانس بود در 11 نوامبر 2019 در توسان آریزونا بدنبال دوره مزمن بیماری قلبی و کلیوی در سن 84 سالگی درگذشت. زندگی حرفه ای او به دهه ها تلاش مستمر و موفقیت آمیز برای شناسایی رشته طب اورژانس به عنوان رشته تخصصی پزشکی گذشت. او صدها مقاله آکادمیک نوشت، مجله طب اورژانس (Journal of Emergency Medicine) را پایه گذاری نمود ، و اولین پزشک اورژانس بود که عضو موسسه پزشکی فرهنگستان ملی علوم آمریکا شد. او پایه گذار دو برنامه برجسته دستیاری طب اورژانس بود و به مدت 6 دهه در چند بیمارستان آموزشی به تدریس مشغول بود. همراه با دریافت تعداد زیادی جایزه به عنوان معلم طب، او یکی از بنیانگذاران اصلی شناخته شده ترین کتاب مرجع طب اورژانس یعنی «طب اورژانس روزن: مفاهیم و طبابت بالینی» است که بطور ساده به کتاب روزن معروف است.
مقاله شناخته شده او در سال 1979 با نام «بیولوژی طب اورژانس» حیطه تخصصی طب اورژانس و مهارتهای رقابتی پزشکان اورژانس خوب آموزش دیده را به این صورت تعریف میکند: تشخیص و درمان وضعیتهای تهدید کننده حیات و اندام از یک طرف و مهارت شناختی اطمینان بخشی و ترخیص بیمار خوش حال از طرف دیگر. او بصورت قانع کننده ای بحث می کند که مهارتهای منحصربفرد پزشک اورژانس با پزشکان از تخصص های دیگر که هر کدام در یک حیطه خاص طب اورژانس مهارت دارند قابل جایگزینی نیست.
دکتر روزن صدها پزشک اورژانس را تربیت کرد و هزاران نفر تحسین کننده او بودند. او که به یک اندازه روشنفکر و بی ملاحظه بود، در تمام طول عمرش نقل قول‌های به یاد ماندنی، هم سرگرم‌کننده و هم کنایه آمیز، برای همکاران و شاگردانش به یادگار گذاشت. بینش‌، کنایه‌ها و لطیفه‌های او از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند و او را به نوعی اوسلر امروزی تبدیل می‌کنند (اشاره به سر ویلیام اوسلر پزشک و پروفسور کانادایی).
از دکتر ریچارد وولف خواستم که خاطراتش با دکتر روزن را با ما به اشتراک بگذارد.
@emedupdates

پیتر روزن در شامگاه 11 نوامبر 2019 چشم از جهان فروبست و همسر و بهترین دوست خود «آن» که او را به مدت 60 سال زندگی مشترک همراهی کرده بود تنها گذاشت.
مرگ او تعجب آور نبود. به مدت طولانی با بیماری کوروناری و کاردیومیوپاتی ایسکمیک دست و پنجه نرم می کرد. در آخرین سال عمرش دیالیزی شده بود و بدون صندلی چرخدار نمیتوانست حرکت بکند. اما تا پایان حیاتش ذهنش درخشان، نافذ و سنت شکن باقی ماند. برای همه ما که او را می شناختیم مرگش نابهنگام بود.
پیتر روزن بزرگتر از حیات و در دیدگاه، زبان و شخصیت خارق العاده بود. تلاش او از طریق سخنرانی ها و نوشته ها الهام بخش و راهگشا بود و به تخصص ما شکل بخشید. او بطور مستقیم منتور تعداد زیادی از دانشجویان، دستیاران و پزشکان بود که تفکر و دیدگاه او را در طب اورژانس به ارث برده اند. با کارهای بی شمارش - کتاب ها، مقالات، سرمقاله ها، سخنرانی ها و راهبری ملی ـ رشته ما را به شکلی که حالا شناخته میشود تعریف کرد و خیلی ها او را به عنوان "پدر طب اورژانس" می شناسند. انتصاب او به عنوان اولین پزشک اورژانس عضو موسسه پزشکی فرهنگستان ملی علوم، قدردانی مناسبی از زندگی بود که فدای رشته تخصصی ما شد.
@emedupdates

در تمامی عمرم پیتر ـ همیشه اصرار داشت جز توسط بیمارانش دکتر روزن خطاب قرار داده نشود ـ را می شناختم. او عموی من بود و حکم پدر را برایم داشت. بعدا به عنوان دانشجو و دستیار منتور، و درنهایت همکارم شد.
خوش شانس بودم که پیتر را یک هفته قبل از مرگ ملاقات کردم. با استیک و کوکاکولای رژیمی خاطرات روزهای اول طب اورژانس را مرور کردیم. نگران تهدیدهای رشته مان بودیم: شلوغی بخش اورژانس و نگاه کالایی به همکاران توسط شرکت های بزرگ. او در قبال طب اورژانس هنوز احساس وظیفه می کرد و فکر می کرد ماموریتش هنوز تمام نشده است. کمی قبل از مرگش تصمیم گرفته بود که پادکست هایی در مورد تاریخچه طب اورژانس و کمک برای آینده آن ضبط نماید.
پیتر روزن در سوم آگوست 1935 در بروکلین، نیویورک به دنیا آمد. او تعریف می کرد که در بچگی با دوچرخه اش در محله های ایتالیایی پرسه میزد و با زنجیر دوچرخه در دست با بچه های محله های دیگر درگیر میشد و به عنوان یک اقدام جسورانه کودکانه با دوستان خود هنگام عبور قطار روی ریل مترو دراز می کشید. شاید به حق، از طرفداران پروپاقرص بروکلین داجرز(از تیم های معروف بیس بال بروکلین) بود. او به خصوص به هات داگ‌های ناتان در کانی آیلند و استیک‌های پیتر لوگر علاقه داشت. در 20 سالگی از دانشگاه شیکاگو لیسانس گرفت. او در دومین تلاشش ـ همیشه با فروتنی به این موضوع اشاره می‌کرد ـ در دانشکده پزشکی در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس پذیرفته شد. در 1960 پس از فارغ التحصیلی برای کارورزی در جراحی به شیکاگو برگشت. آموزش جراحی را در بیمارستان هایلند کانتی در اوکلند، کالیفرنیا به اتمام رساند. شاید جوانترین جراح کشور بود که در آن سال فارغ التحصیل میشد.
جنگ ویتنام در حال شدت گرفتن بود و او به ارتش فراخوانده شد. اما به عنوان جراح نیروهای آمریکایی در آلمان، او خیلی تابع قوانین ارتش یا سلسله مراتب آن نبود. حس شوخ طبعی و طبیعت سرکش «کاپیتان روزن» اغلب با انتظارات نظامی در تضاد بود. بطور مثال یک شب، از روی عصبانیت از یک چیز پیش پا افتاده، یک میکروفون برداشت و به کل پایگاه اعلام کرد: «این را بشنوید! ارتش افتضاح است. همین.» در نتیجه، به یک ایستگاه کوچک کمک‌های اولیه منتقل شد که در آنجا مجازات او بازی تنیس و شطرنج بود! و بدین ترتیب یک استراتژی مادام‌العمر برای شکستن قوانینی که او اشتباه می‌دانست پیدا کرد.
پس از پایان خدمت، او، همسر و سه پسرش به ترموپولیس، وایومینگ نقل مکان کردند و در آن جا مطب جراحی خود را افتتاح کرد (پسر چهارمش بعداً در آنجا به دنیا آمد). از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱، او تنها جراح دارای گواهینامه در ایالت بود. مهارت‌های او همراه با تعهد کاری استثنایی‌اش، منجر به ساعات کاری بسیار طولانی شد که اغلب باعث می‌شد از خواب کافی محروم شود. او صدها مایل از شهری به شهر دیگر، از جراحی ای به جراحی دیگر، رانندگی می‌کرد.
شبی در جاده دچار درد قفسه سینه ساب استرنال شد. در 35 سالگی، او به دلیل اسپاسم شریان کوروناری دچار انفارکتوس میوکارد شد که در نهایت حرفه او را به عنوان جراح خاتمه داد و کمک کرد که یک رشته تخصصی جدید را بوجود آورد.

@emedupdates

تغییر شغل
بعدها به من گفت که در یک بخش اورژانس محلی از مراقبت ضعیف جان سالم به در برده است. در آن زمان مراقبت اورژانس توسط پزشکانی داده می شد که آموزش رسمی در مورد مراقبتهای اورژانس ندیده بودند. مراقبت اورژانس از دیدگاه بیمارستان ها یک شر ضروری بود و در مراکز آکادمیک توسط پایین رده ترین پرسنل، بدون نظارت مناسب ارایه میشد.
تجربه پیتر از مرگ پدر و بیماری خودش این دیدگاه را در وی شکل داد که بیماران در حساسترین دوره بیماری خود به با تجربه ترین و آموزش دیده ترین پزشکان نیاز دارند.
بعد از بهبودی به او توصیه شد که کار جراحی را کنار بگذارد و به حرفه کم استرس تری بپردازد. او علوم پایه را انتخاب کرد اما معاون دانشگاه شیگاکو به عنوان یک موقعیت کم استرس و پر استراحت او را به عنوان رئیس بخش اورژانس منصوب نمود! در ابتدا او تصور کرد که می تواند به عنوان یک جراح ادامه دهد و طب اورژانس یک شغل مدیریتی برایش خواهد بود. با این حال حس تعهدپذیری به بیماران و بخش منجر شد که با سایر تخصص ها به خصوص رئیس بخش جراحی وارد چالش شود.
پیتر دریافت که هنگام مدیریت بیماران اورژانسی، باید به شیوه‌ای متفاوت فکر کرد و مجموعه مسئولیت‌های متفاوتی را بر عهده گرفت. کمتر کسی در آن زمان چنین تصوری داشت اما او نیاز به یک تخصص جدید را احساس کرد و شروع به حمایت از آن نمود. با وجود سال‌ها غفلت آشکار از بیماران اورژانس، ظهورافراد جدیدی به نام «پزشکان اورژانس» تهدیدی برای جایگاه و درآمد پزشکانی از رشته‌های دیگر بود که اغلب در اورژانس‌ها کار می‌کردند.
پیتر به جنبشی پیوست که هنوز در مراحل اولیه خود بود. او به عنوان یکی ازاعضای اولیه هیات بورد طب اورژانس آمریکا (از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶) انتخاب شد که فرآیند صدور گواهینامه امروزی را برای متخصصان رشته ایجاد کرد. تنها چند سال قبل، جیمز میلز در مورد یکی از اولین تجربه های طب اورژانس، «طرح الکساندریا» نوشته بود. پزشکان تازه شروع به شناسایی خود به عنوان پزشک اورژانس کرده بودند. اولین دوره دستیاری طب اورژانس کشور اخیراً در سینسیناتی افتتاح شده بود. آنچه کم بود، دیدگاه طب اورژانس به عنوان یک تخصص آکادمیک، دانش پایه و ساختارتشکیلاتی مثل سایر تخصص ها بود. پیتر روزن در بهترین زمان ممکن به یک مدافع آینده‌نگر برای تخصص طب اورژانس تبدیل شده بود.
@emedupdates

تحول در مراقبت های اورژانس
او از همان جایگاه، ماموریت مادام‌العمر خود را برای متحول کردن مراقبت‌های اورژانس در کشور آغاز کرد. او ابتدا یک دوره دستیاری در شیکاگو و سپس پس از نقل مکان به دنور در 1977 در آنجا تاسیس کرد. در آن زمان او به عنوان مدیر دپارتمان اورژانس بیمارستان جنرال دنور ( حالا مرکز پزشکی دنور) منصوب شد.
با احساس نیاز به کوریکولوم رسمی رشته طب اورژانس، وی اولین کتاب مرجع نوشته شده توسط پزشکان اورژانس و برای پزشکان اورژانس یعنی «طب اورژانس روزن: مفاهیم و طبابت بالینی» را پایه گذاری کرد. در این کتاب محتوای دانش رشته تخصصی ما تعریف شد. حالا ویرایش نهم کتاب بیرون آمده و ویرایش دهم در راه است ( این مطلب در 2019 منتشر شده و در زمان حال ویرایش دهم چاپ شده است). پس از دنور برنامه دستیاری را در سان دیگو پایه گذاری کرد و به ایجاد دپارتمان های آکادمیک در بیمارستان های وابسته به دانشگاه هاروارد کمک کرد. همچنین به عنوان عضو هیات هلمی در دانشگاه آریزونا در توسان به عنوان عضو ارشد سه دپارتمان آکادمیک پر جنب و جوش خدمت کرد.
در سال ۱۹۷۹، او مقاله‌ای تأثیرگذار نوشت که در مجله کالج پزشکان اورژانس آمریکا (که امروزه با نام سالنامه طب اورژانس یا Annals of Emergency Medicine شناخته می‌شود) منتشر شد و در آن مقاله، «بیولوژی» طب اورژانس را شرح داد و مالکیت حوزه‌ای از علوم پایه که به طب اورژانس تعلق دارد را تعریف نمود. او مجله طب اورژانس (Journal of Emergency Medicine) را برای غنای بیشتر رشته و حمایت از کارهای آکادمیک در این تخصص جدید تأسیس کرد.
علیرغم دستاوردهای آکادمیک و آموزشی بی شمار، اولین اولویت پیتر، بیمارانش بود.
@emedupdates

پیتر همچنین به برخی از پیامدهای قانونی طب اورژانس علاقه‌مند بود و معتقد بود که سیستم حقوقی ما، با وادار کردن بیمارستان‌ها به استخدام کادر پزشکی آموزش‌دیده در بخش‌های اورژانس، تا حدودی باعث ایجاد این تخصص شده است. در سال ۱۹۹۰، او در مورد اهمیت حضور به عنوان کارشناس از طرف شاکیان نوشت و گفت: «پزشکانی که فقط به عنوان کارشناس برای دفاع از پزشکان کار می‌کنند، ممکن است در نظر هیئت منصفه نسبت به پزشکانی که حاضرند شهادت دهند که پزشک دیگری مقصر بوده است کمتر بی طرف به نظر برسند». او معتقد بود که کارشناسان بی‌طرفی که پرونده‌ها را برای وکلای شاکیان ارزیابی می‌کنند، به طور نامحسوس می توانند بسیاری از دعاوی را قبل از طرح متوقف کنند. اما او همچنین احساس می‌کرد که اعتبارسنجی ادعاهای مشروع بیماران آسیب‌دیده نیز مهم است.
او گفت: «آخرین تضمین انصاف در سیستم، در دسترس بودن شهادت پزشکان صادق است. در درازمدت، این قوی‌ترین دفاع در برابر شهادت‌های سوگیرانه خواهد بود که تنها به منظور افزایش سود مالی متخصصین غیر صادق ارائه می‌شوند.» در پی این هدف، او به مدت ۴۰ سال برای بیماران و پزشکان شهادت داد و به صداقت بی‌چون و چرا شهرت یافت. با این حال، شهادت پیتر علیه پزشک دیگری در یک پرونده چند سال پیش مورد انتقاد قرار گرفت و شگفتانه، باورهای دیرینه او را در معرض یک جنجال عمومی قرار داد. در حالی که او رسماً توسط کالج پزشکان اورژانس آمریکا مورد انتقاد قرار گرفت، پیتر همیشه معتقد بود که شهادتش از نظر پزشکی موجه بوده و او صرفاً بر اساس باورهایی عمل می‌کرده که سال‌ها ابراز و به آنها عمل کرده است.
@emedupdates

پیتر اکنون رفته است. با این حال، او در وجود هر یک از ما - چه کسانی که او را می‌شناختند و چه کسانی که نمی‌شناختند - زنده خواهد ماند، تا زمانی که پزشکان اورژانس برای مسئولیت‌های ما به عنوان متخصص ارزش قائل باشند و برای محافظت از آنها و بیمارانمان مبارزه کنند.
پیتر از ما می‌خواست و انتظار داشت که از بیماران آسیب‌پذیرمان مراقبت و محافظت کنیم، دانش خود را به نسل بعدی متخصصان منتقل کنیم، و در تمام این تلاش‌ها دنبال تعالی باشیم. و او این کار را با همان دقت، محبت و شوخ‌طبعی انجام می‌داد که در طول زندگی طولانی و پربارش به خاطر آن بسیار مورد تحسین قرار گرفته بود. اینگونه است که ما میراث شگرف دکتر پیتر روزن (1935 - 2019) را گرامی خواهیم داشت.

به این ترتیب مطلب یادبود در مورد دکتر پیتر روزن به اتمام رسید. امیدوارم مورد توجه و استفاده عزیزان قرار گرفته باشد. در آینده سعی خواهیم کرد بیشتر از افراد تاثیر گذار رشته سخن بگوییم.

@emedupdates

#تعاریف
ST Elevation MI (#STEMI):
بالا رفتن جدید قطعه ST مساوی یا بیش از :
👈 در لیدهای V2 و V3
✅ خانم ها: 1.5 میلی متر در هرسنی
✅ آقایان: بالای 40 سال 2 میلیمتر و زیر 40 سال 2.5 میلیمتر
👈 در سایر لیدهای مجاور (حداقل 2 لید):
✅ 1 میلی متر
@emedupdates

#ارتفاع_زدگی

فلات ایران سرزمینی گسترده از ارتفاع صفر در سطح دریا تا 5610 متر بام ایران دماوند زیبا متغیر است. ابرشهر تهران با ارتفاع 1500 متر در مرکز و 2000 متر در شمال، شهری در ارتفاع بالا محسوب میشود. لذا رفتن به ارتفاع 2300 متر ( مثل ایستگاه دوم تله کابین توچال) ممکن است برای یک شهروند تهرانی کاملا بی خطر باشد اما برای کسی که در سواحل نیلگون خلیج فارس یا دریای کاسپین زندگی می کند ماندن در همین ارتفاع بدون سازگاری لازم ممکن است چالش برانگیز باشد.
در این پست و چند پست آینده میخواهیم در مورد یکی از دیگر از اورژانس های #بیماریهای_محیطی یعنی ارتفاع زدگی بحث کاربردی و جمع و جوری داشته باشیم. با ما همراه باشید:

ادامه مطلب

@emedupdates

👈 طبق تعریف #ارتفاع_متوسط (Intermediate Altitude) به ارتفاع 1500 تا 2500 متر و #ارتفاع_بلند (High Altitude) به ارتفاع بین 2500 تا 4300 متر گفته میشود. در ارتفاع بلند آرام آرام افت اکسیژن شروع شده و سطح اشباع اکسیژن شریانی شروع به افت می نماید. در #ارتفاع_بسیار_بلند (Very High Altitude) که به ارتفاع 4300 تا 5500 متر گفته میشود افت واضح اشباع شریانی اکسیژن به زیر 90 درصد اتفاق می افتد.
👈 تقریبا تمامی بیماری های ناشی از ارتفاع به دلیل #هیپوکسی هستند.
👈 فرایند سازگاری بدن با ارتفاع معمولا بین 4 تا 7 روز طول می کشد.

👈 رویدادهای فیزیولوژیک در مواجه با ارتفاع:
✅ هیپرونتیلاسیون و آلکالوز تنفسی ( به همراه کاهش در Pao2 و Paco2)
✅ افزایش دفع بیکربنات از کلیه به منظور جبران آلکالوز تنفسی
✅ افزایش تولید RBC
✅ مهار ترشح ADH و آلدوسترون منجر به دیورز و تغلیظ خون
✅ وازوکانستریکشن ریوی
✅ کاهش Vo2 max (maximal oxygen uptake) و در نتیجه کاهش ظرفیت ورزش
✅ کاهش کیفیت خواب ناشی از آپنه

👈 درمان اصلی بیماریهای ناشی از ارتفاع عدم رفتن به ارتفاع بالاتر، اکسیژن و در موارد شدید کاهش ارتفاع است.

@emedupdates

#بیماری_حاد_ارتفاع (Acute Mountain Sickness)

👈 معمولا ناشی از وازودیلاتاسیون عروق مغزی ثانویه به هیپوکسی است.
👈 سمپتوم های این بیماری شامل سردرد + حداقل یکی از موارد تهوع یا استفراغ، سبکی سر، خستگی و اختلال خواب است.

👈 امتیاز بندی لیک لوئیس برای بیماری حاد ارتفاع به شکل زیر است:
✅ سردرد: خفیف (1)، متوسط (2)، شدید (3)
✅ سمپتومهای گوارشی: تهوع یا کاهش اشتها (1)، تهوع یا استفراغ متوسط (2)، تهوع یا استفراغ شدید(3)
✅ ضعف یا خستگی: خفیف (1)، متوسط (2)، شدید (3)
✅ احساس سبکی سر: خفیف (1)، متوسط (2)، شدید یا پره سنکوپ (3)
✅ مشکل خواب: عدم خوابیدن مثل معمول (1)، بیدار شدن های متعدد (2)، عدم امکان خوابیدن (3)

🔖 جمع بندی امتیازها: بیماری خفیف (امتیاز 4-2)، بیماری متوسط (9-5)، بیماری شدید (15-10)

👈 احتمال پیشرفت بیماری شدید به سمت ادم مغزی (HACE) و ادم ریوی (HAPE) وجود دارد.

💉 درمان :
✅ عدم بالا رفتن بیشتر در موارد خفیف و کاهش ارتفاع در موارد متوسط تا شدید (حداقل به میزان 300 تا 1000 متر)
✅ تجویز اکسیژن فلو پایین (1L/min) در موارد متوسط تا شدید بیماری در صورت وجود بسیار کمک کننده است.
✅ استفاده از کیسه های پرتابل هیپرباریک در صورت در دسترس بودن در بیماری متوسط تا شدید کمک کننده است.
✅ استازولامید خوراکی : 125 میلی گرم (بیماری خفیف) و 250 میلیگرم (بیماری شدید تا متوسط) دو بار در روز
✅ دگزامتازون خوراکی یا تزریقی: 4 میلی گرم هر 6 ساعت ( در موارد متوسط تا شدید)
✅ درمان علامتی با ضد درد (استامینوفن یا ایبوپروفن) و ضد تهوع (اندانستزون)
✅ درمان معمولا تا بهبود علایم ادامه می یابد.
✅ در صورت حساسیت به داروهای سولفا استازولامید نباید مصرف شود.
✅ برای اختلال خواب میتوان از زولپیدم یا دیفن هیدرامین یا دوزهای پایین استازولامید استفاده کرد.

💉 پیشگیری: در صورت وجود سابقه بیماری ارتفاع حاد میتوان برای پیشگیری علاوه بر صعود تدریجی همراه با رعایت اصول هم هوایی ( هر 1000 متر یک شب استراحت) از پروفیلاکسی دارویی به شکل زیر استفاده کرد:
✅ استازولامید 24 ساعت قبل و ادامه در 2 روز اول صعود یا در صورت حساسیت به استازولامید:
✅ دگزامتازون خوراکی 4 میلی گرم هر 12 ساعت در 2 روز اول صعود

@emedupdates

#ادم_مغزی ناشی از ارتفاع یا #HACE

👈 ادم مغزی ناشی از ارتفاع به دلیل ادم وازوژنیک است و علایم مشخصه آن تغییر سطح هوشیاری، آتاکسی، استوپور و پیشرفت به سمت کما است. شروع علایم معمولا با بیماری ارتفاع حاد متوسط تا شدید است و در صورت عدم درمان یا کاهش ارتفاع به سمت ادم مغزی پیش میرود.

👈 درمان عبارتست از کاهش ارتفاع، تجویز اکسیژن، استفاده از کیسه های هیپربار و استروئید ( دگزامتازون خوراکی یا تزریقی شروع 8 میلی گرم و سپس 4 میلیگرم هر 6 ساعت).
👈 استازولامید می تواند به عنوان درمان کمکی استفاده شود.
👈 در صورت انجام ام آر آی مشخصه آن افزایش سیگنال T2 در اسپلنیوم کورپوس کالوزوم است.
@emedupdates

#ادم_ریوی ناشی از ارتفاع یا #HAPE

👈 معمولا غیرقلبی و با منشا هیدرواستاتیک است. یافته اولیه در ادم ریوی ناشی از ارتفاع هیپرتانسیون ریوی است. لذا در افزادی با سابقه هیپرتانسیون ریوی مثل COPD احتمال وقوع آن بالاست.
👈 علایم معمولا با سرفه خشک و تنگی نفس شروع میشود و در نهایت به سمت دیسترس تنفسی و افت اشباع اکسیژن شریانی نامتناسب با ارتفاع پیش میرود.
👈 درمان عبارتست از کاهش ارتفاع، تجویز اکسیژن و استفاده از کیسه های هیپربار
💉 در صورت عدم دسترسی به اکسیژن درمان با نیفدیپین گسترده رهش 30 میلی گرم و تادالافیل 10 میلی گرم هر 12 ساعت بصورت خوراکی می تواند شروع گردد.
💉 اگر کسی سابقه ادم ریوی ناشی از ارتفاع دارد می تواند 24 ساعت قبل از صعود تادالافیل هر 12 ساعت بصورت خوراکی مصرف کند. همچنین مصرف نیفدیپین 20 میلگرم فرم آهسته رهش هر 8 ساعت در حین صعود میتواند از ادم ریوی پیشگیری نماید. همچنین مصرف اسپری سالمترول هر 12 ساعت میتواند در پیشگیری از وقوع ادم ریوی ناشی از ارتفاع کمک کننده باشد.

@emedupdates

#جمع_بندی
به بیماران مزمن ریوی، آنمی داسی شکل و افراد باردار توصیه نمایید از صعود به ارتقاع بلند خودداری نمایند چون احتمال وقوع بیماریهای ناشی از ارتفاع یا تشدید بیماری زمینه ای در آنها بالاتر است.
به این ترتیب مجموعه پستهای مرتبط با ارتفاع زدگی در اینجا به پایان میرسد. سعی شد که به مهمترین نکات پرداخته شود و امیدوارم مورد توجه عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا ما را به سایر همکاران و دوستان خود معرفی بفرمایید.

@emedupdates

#تعاریف
#آنافیلاکسی

آنافیلاکسی، واکنشی شدید به آلرژن شناخته شده یا ناشناخته است که خط اول درمان آن #اپینفرین عضلانی است. کرایتریای تشخیصی آنافیلاکسی به شرح زیر است:

هر کدام از موارد زیر:

👈 هرگونه درگیری ناگهانی (چند دقیقه تا چند ساعت) پوست و یا مخاطات (کهیر، خارش، قرمزی پوست، تورم لبها، زبان، اوولا) باضافه حداقل یکی از موارد زیر:
1️⃣ درگیری تنفسی ( ویز، استریدور، تنگی نفس، هیپوکسی)
2️⃣ کاهش فشار یا علایم اختلال ارگان انتهایی (هیپوتونی، سنکوپ، بی اختیاری)

👈 وقوع ناگهانی (چند دقیقه تا چند ساعت )حداقل دو مورد از موارد زیر در پاسخ به آلرژن احتمالی:
1️⃣ درگیری پوستی - مخاطی
2️⃣ درگیری ناگهانی تنفسی
3️⃣ کاهش ناگهانی فشار یا علایم اختلال ارگان انتهایی
4️⃣ علایم ناگهانی گوارشی ( کرامپ شکمی، استفراغ)

👈 کاهش فشار ناگهانی ( چند دقیقه تا چند ساعت) در پاسخ به آلرژن شناخته شده به بیمار
🔖 کاهش فشار سیتولیک به زیر 90 میلیمتر جیوه در بالغین و بیش از 30 درصد کاهش از عدد پایه در هر سنی

@emedupdates