یک بررسی مهم دیگر در تشخیص علل مرکزی از محیطی #سرگیجه انجام مجموعه معاینات #HINTS است.
HI= Head Impulse Test
N= Nistagmus
TS= Test of Skew Deviation
برای انجام تست Head Impulse باید روبروی فرد قرار بگیرید و با دو دست سر بیمار را به طرفین بچرخانید. در حالت نرمال چشم ها باید در حال چرخش سر به سمت بینی شما بچرخند. چنانچه با چرخش سر چشمها ثابت باشند و سپس با حرکت ناگهانی به سمت شما بچرخند تست مثبت میشود و معمولا در موارد vestibular neuritis مثبت میشود که یک علت خوش خیم برای سرگیجه محیطی محسوب میشود.
معاینه بعدی یعنی نیستاگموس به این صورت است که بیمار در هنگام نگاه به طرفین اگر جهت نیستاگموس افقی تغییر کند به نفع علل مرکزی سرگیجه است. یعنی مثلا در هنگام نگاه به چپ جهت نیستاگموس به چپ و هنگام نگاه به راست جهت نیستاگموس به راست تغییر کند. عدم تغییر جهت به نفع علل محیطی است.
و معاینه آخر یعنی تست انحراف چشم (Test of Skew) به این صورت هست که معمولا در هر نوبت یک چشم کاور میشود و اگر حرکات عمودی در چشم مقابل مشاهده شده تست مثبت میشود که معمولا ناشی از استروک ساقه مغز است.
@emedupdates
HI= Head Impulse Test
N= Nistagmus
TS= Test of Skew Deviation
برای انجام تست Head Impulse باید روبروی فرد قرار بگیرید و با دو دست سر بیمار را به طرفین بچرخانید. در حالت نرمال چشم ها باید در حال چرخش سر به سمت بینی شما بچرخند. چنانچه با چرخش سر چشمها ثابت باشند و سپس با حرکت ناگهانی به سمت شما بچرخند تست مثبت میشود و معمولا در موارد vestibular neuritis مثبت میشود که یک علت خوش خیم برای سرگیجه محیطی محسوب میشود.
معاینه بعدی یعنی نیستاگموس به این صورت است که بیمار در هنگام نگاه به طرفین اگر جهت نیستاگموس افقی تغییر کند به نفع علل مرکزی سرگیجه است. یعنی مثلا در هنگام نگاه به چپ جهت نیستاگموس به چپ و هنگام نگاه به راست جهت نیستاگموس به راست تغییر کند. عدم تغییر جهت به نفع علل محیطی است.
و معاینه آخر یعنی تست انحراف چشم (Test of Skew) به این صورت هست که معمولا در هر نوبت یک چشم کاور میشود و اگر حرکات عمودی در چشم مقابل مشاهده شده تست مثبت میشود که معمولا ناشی از استروک ساقه مغز است.
@emedupdates
👍4
بررسی تصویربرداری در بیماران #سرگیجه
همانطور که قبلا گفتیم اگر بیماری الگوی سرگیجه وضعیتی دارد و معاینات نورولوژیک هم طبیعی است نیازی به تصویر برداری در بخش اورژانس ندارد. در تصمیم به انجام تصویربرداری توجه به ریسک فاکتورها مهم است که عبارتند از:
سن بالا، جنس مرد، فشارخون بالا، سابقه استروک قبلی، سابقه بیماری کوروناری، دیابت و فیبریلاسیون دهلیزی
هرگونه شک به استروک نیاز به انجام تصویربرداری دارد. قاعدتا در موارد شک به خونریزی سی تی اسکن و سایر موارد با توجه درگیری Posterior Fossa انجام MRI ارجحیت دارد.
@emedupdates
همانطور که قبلا گفتیم اگر بیماری الگوی سرگیجه وضعیتی دارد و معاینات نورولوژیک هم طبیعی است نیازی به تصویر برداری در بخش اورژانس ندارد. در تصمیم به انجام تصویربرداری توجه به ریسک فاکتورها مهم است که عبارتند از:
سن بالا، جنس مرد، فشارخون بالا، سابقه استروک قبلی، سابقه بیماری کوروناری، دیابت و فیبریلاسیون دهلیزی
هرگونه شک به استروک نیاز به انجام تصویربرداری دارد. قاعدتا در موارد شک به خونریزی سی تی اسکن و سایر موارد با توجه درگیری Posterior Fossa انجام MRI ارجحیت دارد.
@emedupdates
👍2
درمان علامتی سرگیجه و تعیین تکلیف بیمار در بخش اورژانس
#پرومتازین عضلانی معمولا بیشترین دارویی است که برای درمان علامتی سرگیجه در بخش اورژانس استفاده میشود. مراقب باشید که به هیچ وجه تزریق بصورت وریدی انجام نگیرد. سایر داروها نیز قابل استفاده اند که اسامی و دوزاژ آنها در تصویر فوق قابل مشاهده اند.
حواسمان باشد که دادن ساپرس کننده های وستیبولار به بیماران دچار سبکی سر (بدون توهم حرکت) ممکن است باعث تشدید علایم گردد.
در موارد نوریت وستیبولار که ناشی از التهاب عصب هشتم است، درمان با #استروئید به مدت دو تا سه هفته (پردنیزون 60 میلی گرم و تدریجا کاهش تا 10 میلی گرم) مورد اختلاف نظر است.
اگر سرگیجه محیطی است و بیمار به درمان علامتی پاسخ مناسبی داده است میتوان بیمار را با ارجاع به درمانگاه مرخص نمود. به بیمار باید گفت که اگر علایم پس از 72 ساعت بهبود نیابد به درمانگاه مراجعه نماید. در صورت شک به استروک یا عدم پاسخ به درمان علامتی بیمار بستری می گردد.
مجموعه مطالب برخورد با سرگیجه در بخش اورژانس به پایان رسید. اگر از مطالب این کانال استفاده کرده اید آنرا به دوستان و همکاران خود نیز معرفی بفرمایید.
@emedupdates
#پرومتازین عضلانی معمولا بیشترین دارویی است که برای درمان علامتی سرگیجه در بخش اورژانس استفاده میشود. مراقب باشید که به هیچ وجه تزریق بصورت وریدی انجام نگیرد. سایر داروها نیز قابل استفاده اند که اسامی و دوزاژ آنها در تصویر فوق قابل مشاهده اند.
حواسمان باشد که دادن ساپرس کننده های وستیبولار به بیماران دچار سبکی سر (بدون توهم حرکت) ممکن است باعث تشدید علایم گردد.
در موارد نوریت وستیبولار که ناشی از التهاب عصب هشتم است، درمان با #استروئید به مدت دو تا سه هفته (پردنیزون 60 میلی گرم و تدریجا کاهش تا 10 میلی گرم) مورد اختلاف نظر است.
اگر سرگیجه محیطی است و بیمار به درمان علامتی پاسخ مناسبی داده است میتوان بیمار را با ارجاع به درمانگاه مرخص نمود. به بیمار باید گفت که اگر علایم پس از 72 ساعت بهبود نیابد به درمانگاه مراجعه نماید. در صورت شک به استروک یا عدم پاسخ به درمان علامتی بیمار بستری می گردد.
مجموعه مطالب برخورد با سرگیجه در بخش اورژانس به پایان رسید. اگر از مطالب این کانال استفاده کرده اید آنرا به دوستان و همکاران خود نیز معرفی بفرمایید.
@emedupdates
❤2🙏2👍1
لطفا با توجه به مطالب مربوط به سرگیجه به کویز زیر جواب دهید. کدامیک از تست های زیر در صورت مثبت شدن به نفع سرگیجه با علت مرکزی است؟
Anonymous Quiz
9%
Dix-Hallpike Test
47%
Skew Deviation Test
38%
Head Impulse Test
6%
Supine Roll Test
👍2❤1
برخورد با بیماران یا همراهان #مهاجم در بخش اورژانس
خشونت علیه کادر درمان چیزی نیست که با ما بیگانه باشد. همه روزه خبرهای ناگواری در مورد این پدیده در محیط های بیمارستانی می شنویم و متاسفانه بعضی موارد همراه با آسیب های فیزیکی و روانی شدید به کادر درمان است. این پدیده ای نیست که صرفا منحصر به کشور خاصی باشد. ماهیت بخش اورژانس به عنوان یک محیط شلوغ و ناپایدار خود یکی از عوامل اصلی پدید آورنده خشونت علیه کادر درمان است. چه خوبست که زمینه های بروز خشونت را بشناسیم و آمادگی برای برخورد با این وضعیت را داشته باشیم. سعی می کنیم در چند پست بعدی به صورت خلاصه و کاربردی به این موضوع بپردازیم. با ما همراه باشید.
@emedupdates
خشونت علیه کادر درمان چیزی نیست که با ما بیگانه باشد. همه روزه خبرهای ناگواری در مورد این پدیده در محیط های بیمارستانی می شنویم و متاسفانه بعضی موارد همراه با آسیب های فیزیکی و روانی شدید به کادر درمان است. این پدیده ای نیست که صرفا منحصر به کشور خاصی باشد. ماهیت بخش اورژانس به عنوان یک محیط شلوغ و ناپایدار خود یکی از عوامل اصلی پدید آورنده خشونت علیه کادر درمان است. چه خوبست که زمینه های بروز خشونت را بشناسیم و آمادگی برای برخورد با این وضعیت را داشته باشیم. سعی می کنیم در چند پست بعدی به صورت خلاصه و کاربردی به این موضوع بپردازیم. با ما همراه باشید.
@emedupdates
💯3
رد بیماری به عنوان عامل خشونت و #بیقراری
همیشه باید یادمان باشد یک بیمار بیقرار یا مهاجم ممکن است یک علت جسمی یا روانی برای خشونت داشته باشد. بطور مثال هیپوگلیسمی، خونریزی داخل مغزی، تومور جدید مغزی، مصرف دارو و .... ممکن است باعث تغییرات رفتاری مثل خشونت شوند. بطور مثال من اخیرا با یک بیمار ترومایی مواجه بودم که فحش های رکیک و خیلی بدی می داد در حالیکه همراهان او را فردی آرام می دانستند. طوری بیقرار بود که مجبور شدم اینتوبه اش کنم تا سی تی اسکن مغز انجام شود و در سی تی اسکن خونریزی #ساب_آراکنوئید و ادم مغزی داشت. لذا بخصوص در مواردی که بیمار بدون دلیل و فاکتور مستعد کننده محیطی دچار خشونت میشود باید بیماری منجر به بیقراری و خشونت حتما رد گردد.
@emedupdates
همیشه باید یادمان باشد یک بیمار بیقرار یا مهاجم ممکن است یک علت جسمی یا روانی برای خشونت داشته باشد. بطور مثال هیپوگلیسمی، خونریزی داخل مغزی، تومور جدید مغزی، مصرف دارو و .... ممکن است باعث تغییرات رفتاری مثل خشونت شوند. بطور مثال من اخیرا با یک بیمار ترومایی مواجه بودم که فحش های رکیک و خیلی بدی می داد در حالیکه همراهان او را فردی آرام می دانستند. طوری بیقرار بود که مجبور شدم اینتوبه اش کنم تا سی تی اسکن مغز انجام شود و در سی تی اسکن خونریزی #ساب_آراکنوئید و ادم مغزی داشت. لذا بخصوص در مواردی که بیمار بدون دلیل و فاکتور مستعد کننده محیطی دچار خشونت میشود باید بیماری منجر به بیقراری و خشونت حتما رد گردد.
@emedupdates
👍6
آمادگی بخش اورژانس برای خشونت های احتمالی
علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. راهکارهای زیر به منظور آمادگی بخش اورژانس برای کاهش زمینه های خشونت توصیه می شود:
✅ نصب پوسترهایی در مورد اخطار و ممنوعیت حمل سلاح گرم و سرد و تعبیه کردن ابزارهای غربالگری سلاح یا هرگونه وسیله آسیب زا در مبادی ورودی اورژانس. نمیشود یک نسخه برای همه اورژانس ها پیچید اما بسته به سوابق خشونت های قبلی و محل قرار گیری بیمارستان در منطقه شهری می توان با مذاکره با مسئولین بیمارستان چنین راه کار هایی را اندیشید.
✅ نصب سیستم زنگ اخبار یا آلارم یا خط تلفن مستقیم فراخوانی نگهبان ها یا پلیس در صورت بروز خشونت. پرسنل اورژانس باید دسترسی آسان و سریع به یک سیستم اعلام خطر به نگهبانی را داشته باشند تا در مواقع لازم قبل یا حین وقوع خشونت اطلاع رسانی لازم صورت پذیرد.
✅ محدود کردن ورودی اورژانس به یک یا نهایت دو ورودی و حضور دایم نگهبان در این مبادی جهت کنترل
✅ نصب شیشه های ضخیم و مقاوم به ضربه در مبادی ورودی
✅ استفاده از دوربین های نظارتی در مسیرهای ورودی و نواحی که نیاز به حفظ حریم خصوصی مراجعین ندارند.
✅ استفاده از صندلی های ثابت و سنگین در اتاق انتظار و تریاژ و معاینه تا امکان استفاده از آنها به عنوان وسیله اعمال خشونت فیزیکی کاهش یابد.
✅ در دسترس بودن لوازم مهار فیزیکی بیمار روی تخت مثل دستبند و پابند
✅ تعبیه محلی در بخش اورژانس برای ایزوله کردن بیمار مهاجم. گرچه محدودیت فضای فیزیکی برای تمامی بخش های اورژانس یک مساله مهم است اما وجود فضایی هر چند کوچک ولی ایزوله برای برخورد با بیمار مهاجم میتواند بسیار کارآمد باشد.
✅ آموزش پرسنل بخش اورژانس و نگهبانان برای برخورد مناسب با خشونت
@emedupdates
علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. راهکارهای زیر به منظور آمادگی بخش اورژانس برای کاهش زمینه های خشونت توصیه می شود:
✅ نصب پوسترهایی در مورد اخطار و ممنوعیت حمل سلاح گرم و سرد و تعبیه کردن ابزارهای غربالگری سلاح یا هرگونه وسیله آسیب زا در مبادی ورودی اورژانس. نمیشود یک نسخه برای همه اورژانس ها پیچید اما بسته به سوابق خشونت های قبلی و محل قرار گیری بیمارستان در منطقه شهری می توان با مذاکره با مسئولین بیمارستان چنین راه کار هایی را اندیشید.
✅ نصب سیستم زنگ اخبار یا آلارم یا خط تلفن مستقیم فراخوانی نگهبان ها یا پلیس در صورت بروز خشونت. پرسنل اورژانس باید دسترسی آسان و سریع به یک سیستم اعلام خطر به نگهبانی را داشته باشند تا در مواقع لازم قبل یا حین وقوع خشونت اطلاع رسانی لازم صورت پذیرد.
✅ محدود کردن ورودی اورژانس به یک یا نهایت دو ورودی و حضور دایم نگهبان در این مبادی جهت کنترل
✅ نصب شیشه های ضخیم و مقاوم به ضربه در مبادی ورودی
✅ استفاده از دوربین های نظارتی در مسیرهای ورودی و نواحی که نیاز به حفظ حریم خصوصی مراجعین ندارند.
✅ استفاده از صندلی های ثابت و سنگین در اتاق انتظار و تریاژ و معاینه تا امکان استفاده از آنها به عنوان وسیله اعمال خشونت فیزیکی کاهش یابد.
✅ در دسترس بودن لوازم مهار فیزیکی بیمار روی تخت مثل دستبند و پابند
✅ تعبیه محلی در بخش اورژانس برای ایزوله کردن بیمار مهاجم. گرچه محدودیت فضای فیزیکی برای تمامی بخش های اورژانس یک مساله مهم است اما وجود فضایی هر چند کوچک ولی ایزوله برای برخورد با بیمار مهاجم میتواند بسیار کارآمد باشد.
✅ آموزش پرسنل بخش اورژانس و نگهبانان برای برخورد مناسب با خشونت
@emedupdates
❤6👏1
راهکارهای پیشگیری از وقوع و پیشرفت خشونت
بسیار مهم است بدانیم چگونه از بروز و پیشرفت خشونت تا حد امکان جلوگیری کنیم. خیلی پیش آمده که یک اتفاق به ظاهر کم اهمیت منجر به یک واقعه بسیار بزرگی شده که چند ساعت از وقت پرسنل را درگیر کرده و آسیب فیزیکی زیادی به بخش اورژانس و پرسنل وارد شده است.
👈 توجه ویژه به اتاق انتظار: معمولا بیشترین عامل ایجاد خشونت را میتوان در همان مبادی ورودی یعنی تریاژ و سالن انتظار پیدا کرد. بخش های اورژانس شلوغ معمولا زمان انتظار طولانی تری برای ویزیت توسط پزشک دارند و گاها انتظارات بیماران ممکن است فراتر از توانایی ها و امکانات اورژانس باشد. بنابراین تا جای ممکن باید سعی نمود این انتظار جهت ویزیت کاهش یابد و مهم تر از آن که اگر بیماری نشانه های تهاجم و خشونت از خود نشان می دهد بصورت جدی باید به آن توجه کرد و اگر با صحبت کردن آرام و قانع نمیشود باید سعی نمود زمان انتظارش کوتاه شود. خشونت میتواند مسری باشد و افراد خسته و منتظر دیگر را نیز تحریک به اعمال خشونت نماید.
👈 شناسایی بیماران و همراهان پیش مهاجم: در موارد زیادی خشونت یک دفعه اتفاق نمی افتد و میتواند از یک سری رفتارها وقوع احتمالی خشونت در فرد را شناسایی نمود. مثلا فردی که ظاهر عصبانی دارد ( از صورت یا کلامش عصبانیت پیداست) ، بلند و خشن صحبت می کند، وضعیت تهاجمی به خود گرفته ( مشتش را گره کرده، آرام و قرار ندارد و یا مرتب حالت بدنی خود را تغییر میدهد) و یا رفتار تهاجمی از خود نشان میدهد ( با مشت به دیوار می کوبد، چیزی را پرت میکند، خودزنی میکند) به احتمال زیاد در صورت عدم آرام شدن رفتار تهاجمی از خود نشان خواهد داد. لذا رسیدگی به بیمار و استفاده از تکنیک های آرام کردن میتواند از تغییر وضعیت پیش مهاجم به مهاجم جلوگیری نماید.
👈 حضور به موقع و کارآمد پرسنل حفاظتی: اگر نگهبانان آموزش دیده به موقع وارد عمل شوند ممکن است پیشرفت خشونت کنترل شود. اگر نگهبان خود کنترلی خشم نداشته باشد ممکن است با رفتار نامناسب شرایط را بدتر از آن چه هست بکند. لذا باید روی آموزش طرز برخورد و کنترل خشم پرسنل حفاظتی حتما کار کرد. نقش پرسنل حفاظتی در مواقع خاصی مثل حضور در زمان فوت یک بیمار که احتمال خشونت از طرف همراهان علیه پرسنل وجود دارد بسیار حیاتی است.
👈 استفاده از تکنیک های آرام کردن فرد مهاجم. این تکنیک ها معمولا ابتدا بصورت کلامی شروع میشود و در صورت عدم موفقیت به مهار فیزیکی و شیمیایی منتهی میشود. در سه پست بعدی به این تکنیک ها خواهیم پرداخت.
@emedupdates
بسیار مهم است بدانیم چگونه از بروز و پیشرفت خشونت تا حد امکان جلوگیری کنیم. خیلی پیش آمده که یک اتفاق به ظاهر کم اهمیت منجر به یک واقعه بسیار بزرگی شده که چند ساعت از وقت پرسنل را درگیر کرده و آسیب فیزیکی زیادی به بخش اورژانس و پرسنل وارد شده است.
👈 توجه ویژه به اتاق انتظار: معمولا بیشترین عامل ایجاد خشونت را میتوان در همان مبادی ورودی یعنی تریاژ و سالن انتظار پیدا کرد. بخش های اورژانس شلوغ معمولا زمان انتظار طولانی تری برای ویزیت توسط پزشک دارند و گاها انتظارات بیماران ممکن است فراتر از توانایی ها و امکانات اورژانس باشد. بنابراین تا جای ممکن باید سعی نمود این انتظار جهت ویزیت کاهش یابد و مهم تر از آن که اگر بیماری نشانه های تهاجم و خشونت از خود نشان می دهد بصورت جدی باید به آن توجه کرد و اگر با صحبت کردن آرام و قانع نمیشود باید سعی نمود زمان انتظارش کوتاه شود. خشونت میتواند مسری باشد و افراد خسته و منتظر دیگر را نیز تحریک به اعمال خشونت نماید.
👈 شناسایی بیماران و همراهان پیش مهاجم: در موارد زیادی خشونت یک دفعه اتفاق نمی افتد و میتواند از یک سری رفتارها وقوع احتمالی خشونت در فرد را شناسایی نمود. مثلا فردی که ظاهر عصبانی دارد ( از صورت یا کلامش عصبانیت پیداست) ، بلند و خشن صحبت می کند، وضعیت تهاجمی به خود گرفته ( مشتش را گره کرده، آرام و قرار ندارد و یا مرتب حالت بدنی خود را تغییر میدهد) و یا رفتار تهاجمی از خود نشان میدهد ( با مشت به دیوار می کوبد، چیزی را پرت میکند، خودزنی میکند) به احتمال زیاد در صورت عدم آرام شدن رفتار تهاجمی از خود نشان خواهد داد. لذا رسیدگی به بیمار و استفاده از تکنیک های آرام کردن میتواند از تغییر وضعیت پیش مهاجم به مهاجم جلوگیری نماید.
👈 حضور به موقع و کارآمد پرسنل حفاظتی: اگر نگهبانان آموزش دیده به موقع وارد عمل شوند ممکن است پیشرفت خشونت کنترل شود. اگر نگهبان خود کنترلی خشم نداشته باشد ممکن است با رفتار نامناسب شرایط را بدتر از آن چه هست بکند. لذا باید روی آموزش طرز برخورد و کنترل خشم پرسنل حفاظتی حتما کار کرد. نقش پرسنل حفاظتی در مواقع خاصی مثل حضور در زمان فوت یک بیمار که احتمال خشونت از طرف همراهان علیه پرسنل وجود دارد بسیار حیاتی است.
👈 استفاده از تکنیک های آرام کردن فرد مهاجم. این تکنیک ها معمولا ابتدا بصورت کلامی شروع میشود و در صورت عدم موفقیت به مهار فیزیکی و شیمیایی منتهی میشود. در سه پست بعدی به این تکنیک ها خواهیم پرداخت.
@emedupdates
❤3👍2
تکنیک های کلامی آرام کردن فرم مهاجم
این راهکارها معمولا در فردی قابل استفاده است که همکاری نسبی داشته باشد. ترجیح آن است که صحبت با فرد مهاجم در یک اتاق خلوت صورت پذیرد. کسی که مبادرت به مکالمه با بیمار می کند بهتر است با تجربه ترین فرد موجود باشد. در ادامه ده تکنیک مرسوم ذکر میشود:
1️⃣ به بیمار فضا دهید: به اندازه طول دو بازو از بیمار فاصله بگیرید. در اتاق جایی قرار گیرید که براحتی بتوانید خارج شوید.
2️⃣ از تحریک بیمار بپرهیزید: به مدت طولانی به وی خیره نشوید، وضعیت بدنی مهاجم به خود نگیرید، دستان خود را شل نگهدارید، حرکت ناگهانی انجام ندهید، از سمت پشت به بیمار نزدیک نشوید.
3️⃣ تماس کلامی برقرار کنید: اولین فردی که موفق به برقراری تماس کلامی میشود و بیمار را وادار به صحبت می کند بهترین فردی است که میتواند تلاش برای آرام کردن کلامی بیمار را انجام دهد.
4️⃣ از زبان ساده استفاده کنید: از استفاده از واژه های تکنیکال، پیچیده و مفصل خود داری کنید.
5️⃣ احساسات و تمایلات بیمار را آشکار کنید: "چه درخواستی دارید؟" یا "چگونه میتوانم کمکتان کنم؟"
6️⃣ به حرف های او گوش دهید: پس از گوش دادن به حرف های او سعی کنید عبارات او را دوباره تکرار کنید تا به او بفهمانید که منظورش را متوجه شده اید.
7️⃣ با او موافقت کنید: اگر او محق است با او موافقت کنید، اگر محق نیست با ذکر عباراتی مثل " بله، همه باید با احترام با آنها برخورد شود" یا " بیماران دیگری هم هستند که مثل شما فکر می کنند" از مخالفت صریح خود داری کنید.
8️⃣ برای او محدودیت قایل شوید: به وی بفهمانید که خشونت قابل تحمل نیست. " من میتوانم به شما کمک کنم ولی اجازه نمیدهم که با من یا همکارانم با خشونت رفتار کنید"
9️⃣ به او قدرت انتخاب دهید: دادن قدرت انتخاب معمولا در اعتماد سازی و آرام کردن بیمار بسیار موثر است.
🔟 فرصت صحبت بین بیمار و پرسنل را فراهم سازید: در پایان اگر لازم است فرد خاصی از پرسنل بخش وارد گفتگو با بیمار شود فرصت را فراهم کنید.
@emedupdates
این راهکارها معمولا در فردی قابل استفاده است که همکاری نسبی داشته باشد. ترجیح آن است که صحبت با فرد مهاجم در یک اتاق خلوت صورت پذیرد. کسی که مبادرت به مکالمه با بیمار می کند بهتر است با تجربه ترین فرد موجود باشد. در ادامه ده تکنیک مرسوم ذکر میشود:
1️⃣ به بیمار فضا دهید: به اندازه طول دو بازو از بیمار فاصله بگیرید. در اتاق جایی قرار گیرید که براحتی بتوانید خارج شوید.
2️⃣ از تحریک بیمار بپرهیزید: به مدت طولانی به وی خیره نشوید، وضعیت بدنی مهاجم به خود نگیرید، دستان خود را شل نگهدارید، حرکت ناگهانی انجام ندهید، از سمت پشت به بیمار نزدیک نشوید.
3️⃣ تماس کلامی برقرار کنید: اولین فردی که موفق به برقراری تماس کلامی میشود و بیمار را وادار به صحبت می کند بهترین فردی است که میتواند تلاش برای آرام کردن کلامی بیمار را انجام دهد.
4️⃣ از زبان ساده استفاده کنید: از استفاده از واژه های تکنیکال، پیچیده و مفصل خود داری کنید.
5️⃣ احساسات و تمایلات بیمار را آشکار کنید: "چه درخواستی دارید؟" یا "چگونه میتوانم کمکتان کنم؟"
6️⃣ به حرف های او گوش دهید: پس از گوش دادن به حرف های او سعی کنید عبارات او را دوباره تکرار کنید تا به او بفهمانید که منظورش را متوجه شده اید.
7️⃣ با او موافقت کنید: اگر او محق است با او موافقت کنید، اگر محق نیست با ذکر عباراتی مثل " بله، همه باید با احترام با آنها برخورد شود" یا " بیماران دیگری هم هستند که مثل شما فکر می کنند" از مخالفت صریح خود داری کنید.
8️⃣ برای او محدودیت قایل شوید: به وی بفهمانید که خشونت قابل تحمل نیست. " من میتوانم به شما کمک کنم ولی اجازه نمیدهم که با من یا همکارانم با خشونت رفتار کنید"
9️⃣ به او قدرت انتخاب دهید: دادن قدرت انتخاب معمولا در اعتماد سازی و آرام کردن بیمار بسیار موثر است.
🔟 فرصت صحبت بین بیمار و پرسنل را فراهم سازید: در پایان اگر لازم است فرد خاصی از پرسنل بخش وارد گفتگو با بیمار شود فرصت را فراهم کنید.
@emedupdates
❤5👍1
#مهار_فیزیکی بیمار مهاجم
در مواقعی که بیمار با کلام آرام نمیشود و احتمال آسیب به خود یا دیگران را دارد گاه مجبور میشویم بیمار را بروش های فیزیکی مهار کنیم. نکات زیر در باره مهار فیزیکی قابل ذکر است:
✅ در بیمار ناپایدار از نظر علایم حیاتی از اعمال مهار فیزیکی خود داری کنید.
✅ در بیماری که در ریسک خودکشی قرار دارد بهتر است از مهار فیزیکی استفاده نشود.
✅ بهتر است پزشک معالج در فرایند مهار فیزیکی حضور فعال نداشته باشد تا رابطه پزشک - بیمار مختل نگردد.
✅ اندیکاسیون استفاده از مهار فیزیکی باید در پرونده بیمار ذکر گردد.
✅ تعداد حداقل نفرات حاضر در تیم مهار 5 نفر است.
✅ بهتر است در تیم مهار از هر دو جنس حضور داشته باشند.
@emedupdates
در مواقعی که بیمار با کلام آرام نمیشود و احتمال آسیب به خود یا دیگران را دارد گاه مجبور میشویم بیمار را بروش های فیزیکی مهار کنیم. نکات زیر در باره مهار فیزیکی قابل ذکر است:
✅ در بیمار ناپایدار از نظر علایم حیاتی از اعمال مهار فیزیکی خود داری کنید.
✅ در بیماری که در ریسک خودکشی قرار دارد بهتر است از مهار فیزیکی استفاده نشود.
✅ بهتر است پزشک معالج در فرایند مهار فیزیکی حضور فعال نداشته باشد تا رابطه پزشک - بیمار مختل نگردد.
✅ اندیکاسیون استفاده از مهار فیزیکی باید در پرونده بیمار ذکر گردد.
✅ تعداد حداقل نفرات حاضر در تیم مهار 5 نفر است.
✅ بهتر است در تیم مهار از هر دو جنس حضور داشته باشند.
@emedupdates
❤4
#مهار_شیمیایی یا #مهار_دارویی بیمار مهاجم
مهار شیمیایی به تنهایی یا همراه با مهار فیزیکی قابل استفاده است. بیشترین عارضه مهار شیمیایی دپرسیون تنفسی و هیپوکسی است. لذا باید همراه با مانیتورینگ دقیق علایم حیاتی و استفاده از دوزهای تیتره داروها صورت پذیرد. داروهایی که معمولا در مهار شیمیایی استفاده میشوند به قرار زیر هستند( داروها باید بصورت تیتره از دوز پایین شروع شده و در صورت لزوم تکرار میشوند):
💉 لورازپام:
👈 دوز: 2-1 میلیگرم عضلانی/ وریدی . شروع اثر 15 تا 30 دقیقه و مدت اثر 8-6 ساعت است. طول مدت اثر بیش از میدازولام است.
💉 میدازولام:
👈دوز: 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر 15 دقیقه و مدت اثر 2 ساعت است. شروع اثر زودتر از لورازپام است.
👈 بنزودیازپین ها در آزیتاسیون ناشی از استفاده از داروهای سمپاتومیمتیک یا سندروم های محرومیت انتخاب اول هستند.
💉هالوپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. کاهش دوز در افراد مسن. احتمال افزایش فاصله QT
💉 دروپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر سریعتر، سداسیون قوی تر، افت فشار محتمل تر و عوارض اکستراپیرامیدال کمتر از هالوپریدول است. احتمال افزایش فاصله QT
👈 درمان عوارض اکستراپیرامیدال یا آنتی کولینرژیک آنتی سایکوتیک ها : دیفن هیدرامین 25 تا 50 وریدی / عضلانی
👈در بیماران دچار مسمومیت با آنتی کولینرژیک ها و سندروم محرومیت از الکل یا بنزودیازپین از هالوپریدول و دروپریدول استفاده نکنید.
💉 الانزاپین :
👈 دوز 10-5 میلیگرم عضلانی. نسبت به آنتی سایکوتیک های تیپیک عوارض اکستراپیرامیدال کمتر ایجاد میکند. همچنین میزان افزایش فاصله QT بسیار کمتر است.
💉 کتامین:
👈2-1 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن وریدی و تقریبا دو برابر دوز عضلانی
👈 در مواردی که پاسخ به بنزودیازپین ها یا آنتی سایکوتیک ها مناسب نیست یا منع مصرف دارند قابل استفاده است. شروع اثر سریع است. میتواند بصورت درمان ترکیبی هم با داروهای دیگر استفاده شود. افزایش فشار خون، تاکیکاردی و استفراغ جزو عوارض شایع است.
🔖 انتخاب داروی مناسب:
✅ بیمار مهاجم شدید:
دروپریدول یا میدازولام یا میدازولام + دروپریدول یا هالوپریدول + لورازپام یا کتامین
✅ بیمار شدیدا بیقرار با علت ناشناخته یا مسمومیت با سمپاتومیمتیک:
لورازپام یا میدازولام یا هالوپریدول + لورازپام
✅ بیمار مسموم با یک دپرس کننده CNS (مثل الکل):
هالوپریدول یا دروپریدول یا کتامین
✅ بیمار با سابقه بیماری روانپزشکی:
هالوپریدول یا دروپریدول یا هالوپریدول +لورازپام یا الانزاپین
🔖 نکات پایانی:
✅ در بیماران مسن دوز داروها کاهش داده شود.
✅ در بیماری که بیقرار است ولی همکاری خوبی دارد میشود از دوز خوراکی داروهایی مثل لورازپام (1 تا 2 میلیگرم)، ریسپریدون (2 میلیگرم) یا الانزاپین (5 تا 10 میلیگرم) استفاده کرد.
به این ترتیب پست های مربوط به برخورد با بیمار مهاجم به اتمام می رسد. امیدوارم این مجموعه مطلب مورد استفاده عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این کانال را به دوستان و همکاران خود معرفی کنید:
@emedupdates
مهار شیمیایی به تنهایی یا همراه با مهار فیزیکی قابل استفاده است. بیشترین عارضه مهار شیمیایی دپرسیون تنفسی و هیپوکسی است. لذا باید همراه با مانیتورینگ دقیق علایم حیاتی و استفاده از دوزهای تیتره داروها صورت پذیرد. داروهایی که معمولا در مهار شیمیایی استفاده میشوند به قرار زیر هستند( داروها باید بصورت تیتره از دوز پایین شروع شده و در صورت لزوم تکرار میشوند):
💉 لورازپام:
👈 دوز: 2-1 میلیگرم عضلانی/ وریدی . شروع اثر 15 تا 30 دقیقه و مدت اثر 8-6 ساعت است. طول مدت اثر بیش از میدازولام است.
💉 میدازولام:
👈دوز: 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر 15 دقیقه و مدت اثر 2 ساعت است. شروع اثر زودتر از لورازپام است.
👈 بنزودیازپین ها در آزیتاسیون ناشی از استفاده از داروهای سمپاتومیمتیک یا سندروم های محرومیت انتخاب اول هستند.
💉هالوپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. کاهش دوز در افراد مسن. احتمال افزایش فاصله QT
💉 دروپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر سریعتر، سداسیون قوی تر، افت فشار محتمل تر و عوارض اکستراپیرامیدال کمتر از هالوپریدول است. احتمال افزایش فاصله QT
👈 درمان عوارض اکستراپیرامیدال یا آنتی کولینرژیک آنتی سایکوتیک ها : دیفن هیدرامین 25 تا 50 وریدی / عضلانی
👈در بیماران دچار مسمومیت با آنتی کولینرژیک ها و سندروم محرومیت از الکل یا بنزودیازپین از هالوپریدول و دروپریدول استفاده نکنید.
💉 الانزاپین :
👈 دوز 10-5 میلیگرم عضلانی. نسبت به آنتی سایکوتیک های تیپیک عوارض اکستراپیرامیدال کمتر ایجاد میکند. همچنین میزان افزایش فاصله QT بسیار کمتر است.
💉 کتامین:
👈2-1 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن وریدی و تقریبا دو برابر دوز عضلانی
👈 در مواردی که پاسخ به بنزودیازپین ها یا آنتی سایکوتیک ها مناسب نیست یا منع مصرف دارند قابل استفاده است. شروع اثر سریع است. میتواند بصورت درمان ترکیبی هم با داروهای دیگر استفاده شود. افزایش فشار خون، تاکیکاردی و استفراغ جزو عوارض شایع است.
🔖 انتخاب داروی مناسب:
✅ بیمار مهاجم شدید:
دروپریدول یا میدازولام یا میدازولام + دروپریدول یا هالوپریدول + لورازپام یا کتامین
✅ بیمار شدیدا بیقرار با علت ناشناخته یا مسمومیت با سمپاتومیمتیک:
لورازپام یا میدازولام یا هالوپریدول + لورازپام
✅ بیمار مسموم با یک دپرس کننده CNS (مثل الکل):
هالوپریدول یا دروپریدول یا کتامین
✅ بیمار با سابقه بیماری روانپزشکی:
هالوپریدول یا دروپریدول یا هالوپریدول +لورازپام یا الانزاپین
🔖 نکات پایانی:
✅ در بیماران مسن دوز داروها کاهش داده شود.
✅ در بیماری که بیقرار است ولی همکاری خوبی دارد میشود از دوز خوراکی داروهایی مثل لورازپام (1 تا 2 میلیگرم)، ریسپریدون (2 میلیگرم) یا الانزاپین (5 تا 10 میلیگرم) استفاده کرد.
به این ترتیب پست های مربوط به برخورد با بیمار مهاجم به اتمام می رسد. امیدوارم این مجموعه مطلب مورد استفاده عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این کانال را به دوستان و همکاران خود معرفی کنید:
@emedupdates
💯4👏1
اندیکاسیون های تجویز #آلبومین در بخش اورژانس
آلبومین دارویی گران و در حال حاضر کمیاب است. لذا باید اندیکاسیون های دقیق تجویز آن را در بخش اورژانس بدانیم. در حال حاضر آلبومین بصورت ویال های 20 درصد (20 گرم در 100 سی سی یا 0.2 گرم در هر سی سی ) وجود دارد.
در حال حاضر سه اندیکاسیون برای تجویز آلبومین در بخش اورژانس وجود دارد:
👈 #شوک_سپتیک: در صورتی که بیش از 4 لیتر مایع نیاز باشد، 5 تا 10 سی سی به ازای هر کیلوگرم آلبومین تجویز میشود.
👈 #پریتونیت_باکتریال_خودبخودی (#SBP) : در صورت تایید تشخیص 1.5 گرم به ازای هر کیلوگرم آلبومین تجویز میشود.
👈 #پاراسنتز: اگر بیش از 5 لیتر پاراسنتز صورت گیرد به ازای هر لیتر #آسیت ( از ابتدا) 6 تا 8 گرم آلبومین تجویز میشود.
@emedupdates
آلبومین دارویی گران و در حال حاضر کمیاب است. لذا باید اندیکاسیون های دقیق تجویز آن را در بخش اورژانس بدانیم. در حال حاضر آلبومین بصورت ویال های 20 درصد (20 گرم در 100 سی سی یا 0.2 گرم در هر سی سی ) وجود دارد.
در حال حاضر سه اندیکاسیون برای تجویز آلبومین در بخش اورژانس وجود دارد:
👈 #شوک_سپتیک: در صورتی که بیش از 4 لیتر مایع نیاز باشد، 5 تا 10 سی سی به ازای هر کیلوگرم آلبومین تجویز میشود.
👈 #پریتونیت_باکتریال_خودبخودی (#SBP) : در صورت تایید تشخیص 1.5 گرم به ازای هر کیلوگرم آلبومین تجویز میشود.
👈 #پاراسنتز: اگر بیش از 5 لیتر پاراسنتز صورت گیرد به ازای هر لیتر #آسیت ( از ابتدا) 6 تا 8 گرم آلبومین تجویز میشود.
@emedupdates
🙏7❤1👏1
#معرفی_بیمار
روز گذشته خانم 33 ساله ای به اورژانس بیمارستان ما مراجعه نمود که در مسیر رفتن به سمت سالن زیبایی در اتوموبیل خود دچار گزگز اندامها، سرگیجه، سردرد و تنگی نفس شده بود و توسط اورژانس پیش بیمارستانی به بیمارستان ما منتقل شد. در بدو ورود در #تریاژ به دلیل افت اشباع اکسیژن شریانی در پالس اکسیمتری به میزان 85% به اتاق کد منتقل شد و تحت درمان با اکسیژن قرار گرفت. او حدود پنج عدد کرم #زایلاپی را بروی تمام پوست بدن خود مالیده بود و قصد داشت که لیزر موهای زائد بر روی بدن خود انجام دهد. در بدو ورود به بیمارستان علاوه بر درمان با اکسیژن تحت نبولایز با برونکودیلاتور و انفوزیون وریدی آنتی هیستامین و استروئید قرار گرفت و حدود 2 ساعت بعد علیرغم احساس بهبودی قابل توجه اما با وجود تجویز اکسیژن با ماسک رزروبگ دار پالس اکسیمتری همچنان عدد 85% را نشان میداد. و سیانوز در لب ها و نوک انگشتان قابل رویت بود. به نظر شما چه تشخیصی برای وی مطرح است؟
@emedupdates
روز گذشته خانم 33 ساله ای به اورژانس بیمارستان ما مراجعه نمود که در مسیر رفتن به سمت سالن زیبایی در اتوموبیل خود دچار گزگز اندامها، سرگیجه، سردرد و تنگی نفس شده بود و توسط اورژانس پیش بیمارستانی به بیمارستان ما منتقل شد. در بدو ورود در #تریاژ به دلیل افت اشباع اکسیژن شریانی در پالس اکسیمتری به میزان 85% به اتاق کد منتقل شد و تحت درمان با اکسیژن قرار گرفت. او حدود پنج عدد کرم #زایلاپی را بروی تمام پوست بدن خود مالیده بود و قصد داشت که لیزر موهای زائد بر روی بدن خود انجام دهد. در بدو ورود به بیمارستان علاوه بر درمان با اکسیژن تحت نبولایز با برونکودیلاتور و انفوزیون وریدی آنتی هیستامین و استروئید قرار گرفت و حدود 2 ساعت بعد علیرغم احساس بهبودی قابل توجه اما با وجود تجویز اکسیژن با ماسک رزروبگ دار پالس اکسیمتری همچنان عدد 85% را نشان میداد. و سیانوز در لب ها و نوک انگشتان قابل رویت بود. به نظر شما چه تشخیصی برای وی مطرح است؟
@emedupdates
👍5
بله درست حدس زدید. کرم موضعی #زایلاپی حاوی #لیدوکائین و #پریلوکائین هست. یکی از عوارض پریلوکائین ایجاد #مت_هموگلوبینمی است. در پست های بعدی در مورد این وضعیت بیشتر توضیح خواهیم داد.
@emedupdates
@emedupdates
👍7❤1
#هموگلوبین دارای آهن دو ظرفیتی است و تمایل بسیار بالا به جذب اکسیژن دارد. پس از جذب اکسیژن و پدیده اکسیداسیون آهن سه ظرفیتی ایجاد میشود و به اصطلاح #مت_هموگلوبین تشکیل میشود. مت هموگلوبین تمایلی به جذب اکسیژن ندارد و باید سریعا به آهن دوظرفیتی احیا گردد که این کار توسط آنزیم سیتوکروم B5 ردوکتاز انجام میشود. حال اگر ظرفیت احیای این آنزیم توسط استرس های اکسیداتیو دیگر اشغال گردد #مت_هموگلوبینمی شکل می گیرد. در حالت نرمال 2-1% مت هموگلوبینمی وجود دارد.
مسیر کم اهمیت تری هم برای فرایند احیا آهن سه ظرفیتی به دو ظرفیتی وجود دارد که آنزیم NAPDH مت هموگلوبین ردوکتاز می باشد که کمتر از 5 درصد موارد احیا را انجام میدهد. لذا نقص این مسیر که در بیماران مبتلا به G6PD دیده میشود، این بیماران را در خطر ابتلای بیشتر به مت هموگلوبینمی قرار نمیدهد. آنتی دوت مت هموگلوبینمی #متیلن_بلو است که با تقویت این مسیر فرایند احیاء را تسریع می کند.
مت هموگلوبین که در خون افزایش یابد، ظرفیت حمل اکسیژن کاهش می یابد. با توجه به شیفت منحنی تفکیک اکسی هموگلوبین به چپ تحویل اکسیژن به بافتها کاهش می یابد و هیپوکسی در سطح بافتی رخ میدهد.
👈داروهای شایع مرتبط با مت هموگلوبینمی:
فنازوپیریدین، داروهای ضد مالاریا، داپسون (کاربرد در درمان لپروزی)، #بنزوکائین، #پریلوکائین، نیتریت ها / نیترات ها و راسبوریکاز ( در درمان #هیپریوریسمی در بیماران سندرم لیز تومور استفاده میشود)
👈علایم بالینی:
معمولا در مت هموگلوبینمی بیش از 20% علایم ایجاد میشوند. احساس سبکی سر، اضطراب، سردرد، ضعف جزو علایم اولیه بوده و ممکن است تاکی پنه و تاکیکاردی سینوسی نیز در ادامه اضافه شوند. مت هموگلوبینمی بیش از 50% ممکن است به ایسکمی میوکارد، دیس ریتمی، کاهش سطح هوشیاری، تشنج و اسیدوز لاکتیک منجر شود.
#سیانوز وقتی رخ می دهد که میزان مت هموگلوبین به بیش از g/dl 1.5 افزایش یابد. رنگ سیانوز بیشتر بصورت تغییر رنگ خاکستری است. به طبع در بیماران آنمیک ممکن است سیانوز دیرتر رخ دهد چرا که ایجاد سیانوز بیشتر به غلظت مت هموگلوبین مربوط است تا درصد آن، در حالیکه علایم را قبل از ایجاد سیانوز نشان دهند. بیماران قلبی - ریوی ممکن است با درصد های کمتری از متهموگلوبین هم علامت دارشوند. بیماران اسیدوتیک نیز به دلیل شیفت منحنی تفکیک اکسی هموگلوبین به راست ممکن است علایم را دیرتر نشان دهند.
@emedupdates
مسیر کم اهمیت تری هم برای فرایند احیا آهن سه ظرفیتی به دو ظرفیتی وجود دارد که آنزیم NAPDH مت هموگلوبین ردوکتاز می باشد که کمتر از 5 درصد موارد احیا را انجام میدهد. لذا نقص این مسیر که در بیماران مبتلا به G6PD دیده میشود، این بیماران را در خطر ابتلای بیشتر به مت هموگلوبینمی قرار نمیدهد. آنتی دوت مت هموگلوبینمی #متیلن_بلو است که با تقویت این مسیر فرایند احیاء را تسریع می کند.
مت هموگلوبین که در خون افزایش یابد، ظرفیت حمل اکسیژن کاهش می یابد. با توجه به شیفت منحنی تفکیک اکسی هموگلوبین به چپ تحویل اکسیژن به بافتها کاهش می یابد و هیپوکسی در سطح بافتی رخ میدهد.
👈داروهای شایع مرتبط با مت هموگلوبینمی:
فنازوپیریدین، داروهای ضد مالاریا، داپسون (کاربرد در درمان لپروزی)، #بنزوکائین، #پریلوکائین، نیتریت ها / نیترات ها و راسبوریکاز ( در درمان #هیپریوریسمی در بیماران سندرم لیز تومور استفاده میشود)
👈علایم بالینی:
معمولا در مت هموگلوبینمی بیش از 20% علایم ایجاد میشوند. احساس سبکی سر، اضطراب، سردرد، ضعف جزو علایم اولیه بوده و ممکن است تاکی پنه و تاکیکاردی سینوسی نیز در ادامه اضافه شوند. مت هموگلوبینمی بیش از 50% ممکن است به ایسکمی میوکارد، دیس ریتمی، کاهش سطح هوشیاری، تشنج و اسیدوز لاکتیک منجر شود.
#سیانوز وقتی رخ می دهد که میزان مت هموگلوبین به بیش از g/dl 1.5 افزایش یابد. رنگ سیانوز بیشتر بصورت تغییر رنگ خاکستری است. به طبع در بیماران آنمیک ممکن است سیانوز دیرتر رخ دهد چرا که ایجاد سیانوز بیشتر به غلظت مت هموگلوبین مربوط است تا درصد آن، در حالیکه علایم را قبل از ایجاد سیانوز نشان دهند. بیماران قلبی - ریوی ممکن است با درصد های کمتری از متهموگلوبین هم علامت دارشوند. بیماران اسیدوتیک نیز به دلیل شیفت منحنی تفکیک اکسی هموگلوبین به راست ممکن است علایم را دیرتر نشان دهند.
@emedupdates
❤5👏2
#تشخیص #مت_هموگلوبینمی
👈 در هر بیمار سیانوتیک که به اکسیژن پاسخ نمیدهد مت هموگلوبینمی باید مدنظر باشد. این بیماران با وجود سیانوز معمولا حال عمومی بهتری دارند. چون در 1.5 گرم بر دسی لیتر مت هموگلوبین سیانوز ایجاد میشود در حالیکه آستانه ایجاد سیانوز با داکسی هموگلوبین 5 گرم بر دسی لیتر هست.
👈 پالس اکسی متری با توجه به استفاده از طول موج های محدود فقط قادر به تشخیص درصد اکسی هموگلوبین هست و البته مقادیر کمتری از مت هموگلوبین را هم خواهد خواند. لذا میزان عدد نشان داده شده توسط پالس اکسیمتر از میزان واقعی اشباع اکسیژن شریانی کمی بیشتر خواهد بود. این عدد معمولا 85% است (مثل بیمار ما).
👈 در مت هموگلوبینمی در مراحل اولیه فشار نسبی اکسیژن شریانی نرمال است و چون دستگاه ABG از فشار نسبی اکسیژن شریانی برای محاسبه درصد اشباع استفاده می کند ممکن است عدد بدست آمده بالاتر از واقعی باشد. لذا آنالیز گازهای خون هم ممکن است کمک نکند.
✅ کو_اکسیمتری روش قطعی تشخیص است که میتواند با روش اکسپکتروفوتومتری درصد اکسی هموگلوبین، داکسی هموگلوبین، کربوکسی هموگلوبین (در مسمومیت با CO) و مت هموگلوبین را نشان دهد.
@emedupdates
👈 در هر بیمار سیانوتیک که به اکسیژن پاسخ نمیدهد مت هموگلوبینمی باید مدنظر باشد. این بیماران با وجود سیانوز معمولا حال عمومی بهتری دارند. چون در 1.5 گرم بر دسی لیتر مت هموگلوبین سیانوز ایجاد میشود در حالیکه آستانه ایجاد سیانوز با داکسی هموگلوبین 5 گرم بر دسی لیتر هست.
👈 پالس اکسی متری با توجه به استفاده از طول موج های محدود فقط قادر به تشخیص درصد اکسی هموگلوبین هست و البته مقادیر کمتری از مت هموگلوبین را هم خواهد خواند. لذا میزان عدد نشان داده شده توسط پالس اکسیمتر از میزان واقعی اشباع اکسیژن شریانی کمی بیشتر خواهد بود. این عدد معمولا 85% است (مثل بیمار ما).
👈 در مت هموگلوبینمی در مراحل اولیه فشار نسبی اکسیژن شریانی نرمال است و چون دستگاه ABG از فشار نسبی اکسیژن شریانی برای محاسبه درصد اشباع استفاده می کند ممکن است عدد بدست آمده بالاتر از واقعی باشد. لذا آنالیز گازهای خون هم ممکن است کمک نکند.
✅ کو_اکسیمتری روش قطعی تشخیص است که میتواند با روش اکسپکتروفوتومتری درصد اکسی هموگلوبین، داکسی هموگلوبین، کربوکسی هموگلوبین (در مسمومیت با CO) و مت هموگلوبین را نشان دهد.
@emedupdates
💯4❤2
#درمان #مت_هموگلوبینمی
👈 درمان معمولا با اقدامات حمایتی مثل مانیتورینگ، انجام نوار قلب، تجویز اکسیژن، انجام آزمایشات و آلودگی زدایی گوارشی (با شارکول در صورت لزوم) و جلدی ( مثل بیمار ما) شروع میشود و در صورت لزوم آنتی دوت یعنی #متیلن_بلو تجویز میشود.
👈 آنتی دوت در مواقعی که بیمار سمپتوماتیک هست و یا درصد #مت_هموگلوبین بیش از 25% درصد باشد اندیکاسیون دارد. متیلن بلو از مسیر احیای NADPH فرایند احیای آهن سه ظرفیتی به دو ظرفیتی را تسریع میکند. به دلیل نقص مسیر در بیماران مبتلا به #G6PD ، ممکن است این بیماران به درمان پاسخ مناسبی ندهند.
دوز دارو 1 mg/kg است که معمولا طی 5 دقیقه انفوزیون میشود. علایم معمولا طی 20 دقیقه بر طرف میشوند. اگر سیانوز تا 1 ساعت برطرف نشود دوز تکرار میشود.
👈 اگر بیماری داروی سروتونرژیک مصرف میکند ممکن است با تجویز متیلن بلو در ریسک #سندروم_سروتونین قرار گیرد.
👈 اگر مت هموگلوبینمی در زمینه مصرف #داپسون ایجاد شده است به دلیل نیمه عمر بالای دارو ممکن است به دوزهای تکرار شوند متیلن بلو نیاز باشد. همچنین تجویز #سایمتدین برای مهار تولید متابولیت داپسون مفید است.
@emedupdates
👈 درمان معمولا با اقدامات حمایتی مثل مانیتورینگ، انجام نوار قلب، تجویز اکسیژن، انجام آزمایشات و آلودگی زدایی گوارشی (با شارکول در صورت لزوم) و جلدی ( مثل بیمار ما) شروع میشود و در صورت لزوم آنتی دوت یعنی #متیلن_بلو تجویز میشود.
👈 آنتی دوت در مواقعی که بیمار سمپتوماتیک هست و یا درصد #مت_هموگلوبین بیش از 25% درصد باشد اندیکاسیون دارد. متیلن بلو از مسیر احیای NADPH فرایند احیای آهن سه ظرفیتی به دو ظرفیتی را تسریع میکند. به دلیل نقص مسیر در بیماران مبتلا به #G6PD ، ممکن است این بیماران به درمان پاسخ مناسبی ندهند.
دوز دارو 1 mg/kg است که معمولا طی 5 دقیقه انفوزیون میشود. علایم معمولا طی 20 دقیقه بر طرف میشوند. اگر سیانوز تا 1 ساعت برطرف نشود دوز تکرار میشود.
👈 اگر بیماری داروی سروتونرژیک مصرف میکند ممکن است با تجویز متیلن بلو در ریسک #سندروم_سروتونین قرار گیرد.
👈 اگر مت هموگلوبینمی در زمینه مصرف #داپسون ایجاد شده است به دلیل نیمه عمر بالای دارو ممکن است به دوزهای تکرار شوند متیلن بلو نیاز باشد. همچنین تجویز #سایمتدین برای مهار تولید متابولیت داپسون مفید است.
@emedupdates
👍7❤2
#جمع_بندی
علایم بیمار ما با تجویز اکسیژن ساعتی بعد برطرف شد اما هنوز سیانوز وجود داشت. با توجه به اینکه کو اکسیمتری برای اندازه گیری درصد مت هموگلوبین در دسترس نبود درمان حمایتی ادامه یافت و در نهایت 12 ساعت بعد سیانوز نیز برطرف شد. شستشوی بقایای دارو روی پوست نیز انجام شد. آزمایشات بیمار طبیعی بودند. در نهایت بیمار با حال عمومی خوب روز بعد ترخیص گردید.
@emedupdates
علایم بیمار ما با تجویز اکسیژن ساعتی بعد برطرف شد اما هنوز سیانوز وجود داشت. با توجه به اینکه کو اکسیمتری برای اندازه گیری درصد مت هموگلوبین در دسترس نبود درمان حمایتی ادامه یافت و در نهایت 12 ساعت بعد سیانوز نیز برطرف شد. شستشوی بقایای دارو روی پوست نیز انجام شد. آزمایشات بیمار طبیعی بودند. در نهایت بیمار با حال عمومی خوب روز بعد ترخیص گردید.
@emedupdates
👍6❤2
لطفا بر اساس اطلاعات مطرح شده در معرفی بیمار قبل به سوال زیر پاسخ دهید. به نظر شما حداقل درصد مت هموگلوبینمی در بیمار چقدر بوده است ( هموگلوبین بیمار 12 g/dl) ?
Anonymous Quiz
15%
5%
12%
10%
50%
12.5%
24%
15%
💯3