ساعت خوابم از تصمیمات اشتباهی که تو زندگیم می‌گیرم هم بدتره.

و اما موش

در می‌خوام به همه‌چیز و همه‌کس نفرت پراکنی‌ کنم‌ترین حالت ممکن هستم

یک‌جوری تو دلم دارن رخت می‌شورن انگار پیک مدرسه رو حل نکردم. تمام مسئله‌های ریاضی رو دستم مونده و حتی هنوز از سفر هم برنگشتم.

تعطیلات تموم شد و من نه کتاب‌هایی که می‌خواستم رو خوندم و نه فیلم‌ و سریال‌هایی که می‌خواستم رو دیدم. خدایاشکرت

نمی‌خواهم به جامعه بازگردم.

if I was lazy I would enjoy doing nothing, but I hate everything single second of it. because I feel like I am wasting all my potential and time and I’m falling behind from everyone. I feel like garbage when I do nothing. Like I shouldn’t be existing. And yet again I can’t get my shit together to do something. and it’s a never ending loop that I do nothing and it leads to me hating myself over and over and over again.
so no I wouldn’t call it laziness. It’s not.