I am struggling in my own daydream

من اگر به کسی از تجربیات بد کودکیم می‌گم، از هر اتفاقی که در گذشته برام افتاده که الان مثل یه زخم چرک کرده دارم حملش می‌کنم، نه حس ترحم کوفتیش رو می‌خوام و نه اینکه بعدا باهام مثل یک چیز شکننده رفتار کنه. بخصوص مورد دوم. برام ذره‌ای اهمیت نداره. تنها می‌گم تا وقتی اون شخص با خودش فکر می‌کنه واقعا چقدر آدم عوضی‌ای بودم، حداقل یه حساب سر انگشتی هم بکنه بفهمه چی باعث شده به اینجا برسم. نگاه‌های ترحم‌آمیزتون نفرت انگیزه.

اگر در آینده‌ در هر سنی سرطان گرفتم و نالیدم و غر زدم،‌ بهم یادآوری کنید این ۱۷سالگی رو که توش انقدر سیگار می‌کشیدم که لبم بسوزه و خاکستر رو زبونم بشینه تا حالت تهوع بگیرم. چه مرگته خب عزیز من.

I can't escape my thoughts
Are they real or dreams?

چیزهایی که درحال حاضر نیاز دارم :

-استراحت طولانی
-حس دوباره اشتیاق
-نفهمیدن
-امتحان کردن اینکه چقدر می‌تونم تو صورتش مشت بزنم تا دیگه صورتش قابل تشخیص نباشه
-یه جای برفی
-بغل کردن تهمینه
-خلاص شدن از حس‌ها و حرف‌هایی بی‌موردی که آدم به خودش می‌گه
-یه نقاشی از طرف یکی
-خوابیدن بدون کابوس و رویا
-جیغ زدن وسط خیابون ساکت
-یه سری کتاب
-سیگار کشیدن با علی
-خندیدن موقع گریه کردن
-و در آخر هم کشتن و مردن

I can do whatever you want
go ahead and slap me if it makes you happy
use and abuse me 'till I'm gone
Go on, make my day
Go get high on my mistakes
Give me more complaints
You're real, I'm just a fake

GOH KHOR. GOH KHOR EVERYWHERE.

تو حرف می‌زنی و من می‌خوام دونه به دونه دندونات رو تو اون دهن کثیفت خورد کنم، می‌خوام اون تیکه گوشت بی مصرف توی دهنت رو بیرون بکشم و جلوی سگ بندازم. تو حرف می‌زنی و صدات آزار دهنده‌ست، وجود داشتنت آزار دهنده‌ست، نفس کشیدنت آزار دهنده‌ست، کوچک‌ترین چیزها راجع به تو آزار دهنده‌ست عزیز من.