This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@environment24
فرار زرافه با استفاده از پاهای قدرتمند اش در شکار گروهی سلطان جنگل
فرار زرافه با استفاده از پاهای قدرتمند اش در شکار گروهی سلطان جنگل
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@environment24
محافظت از ثمره ی زندگی🐓
محافظت از ثمره ی زندگی🐓
😍5👏1
@environment24
در نگاه اول شاید هنر ویترای یا کاشی کاری به نظر بیاد ولی این اثر هنری، شالیزارهای شماله!
در نگاه اول شاید هنر ویترای یا کاشی کاری به نظر بیاد ولی این اثر هنری، شالیزارهای شماله!
😍4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نهنگ گوژپشت یا نهنگ کوهاندار یک جانور آکروباتیک است و اغلب به سطح آب میپرد و خود را به آب میاندازد.اندازه بالغ این نهنگها ۱۱ تا ۱۶ متر است.نهنگهای گوژپشت معمولاً آهسته حرکت میکنند و سرعت آنها در حدود ۸ تا ۱۰ کیلومتر در ساعت است.نهنگهای گوژپشت از نوعی یاخته مغزی برخوردارند که تنها در انسانها، میمونهای غولپیکر و دستهای از جانوران آبزی مانند دلفینها دیده میشود. این امر میتواند روشنگر علت وجود رفتارهای مشاهدهشده در نهنگها مانند مهارتهای پیچیده ارتباطی، تشکیل اتحاد، همکاری، انتقال فرهنگی و کاربرد ابزاری باشد.
نهنگ گوژپشت در آبهای جنوبی ایران نیز حضور دارد.
@environment24
نهنگ گوژپشت در آبهای جنوبی ایران نیز حضور دارد.
@environment24
😍2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آیا واقعاً جغد شوم است؟
در متن های کهن باستانی جغد را "هو مورو" می خواندند یعنی پرنده دانا؛
در کتاب های قصه نیز این پرنده عینک به چشم دارد و به بقیه حیوانات پند و اندرز می دهد.
اما شومی جغد، بعد از ورود اعراب به ایران بر سر زبان ها افتاد؛
غذای این پرنده، سوسمار ، بزمجه ، مار ، مارمولک و موش بود، یعنی غذای اعراب را می خوردند؛ پس اعراب، آن را پرنده ای شوم می دانستند و می دانند.
در کتاب اوستا از جغد با نام "اشوزشت " یاد شده یعنی : فراری دهنده دیوها و پلیدی ها
@environment24
در متن های کهن باستانی جغد را "هو مورو" می خواندند یعنی پرنده دانا؛
در کتاب های قصه نیز این پرنده عینک به چشم دارد و به بقیه حیوانات پند و اندرز می دهد.
اما شومی جغد، بعد از ورود اعراب به ایران بر سر زبان ها افتاد؛
غذای این پرنده، سوسمار ، بزمجه ، مار ، مارمولک و موش بود، یعنی غذای اعراب را می خوردند؛ پس اعراب، آن را پرنده ای شوم می دانستند و می دانند.
در کتاب اوستا از جغد با نام "اشوزشت " یاد شده یعنی : فراری دهنده دیوها و پلیدی ها
@environment24
👍1