⬆️⬆️⬆️Single nucleotide polymorphisms, frequently called SNPs (pronounced “snips”), are the most common type of genetic variation among people. Each SNP represents a difference in a single DNA building block, called a nucleotide.

اختلال افسردگی اساسی (MDD) یک بیماری مزمن، عموماً اپیزودیک و ناتوان‌کننده است که تقریباً 300 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما پاتوژنز آن به خوبی شناخته نشده است. تخمین وراثت‌پذیری MMD سی تا چهل درصد است که نشان می‌دهد ژنتیک به تنهایی عامل اصلی خطر افسردگی اساسی نیست. یکی دیگر از عواملی که با MDD مرتبط است، عوامل استرس‌زای محیطی مانند سختی‌های دوران کودکی و استرس‌های اخیر زندگی است. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که تأثیر بیولوژیکی عوامل محیطی در MDD و سایر اختلالات مرتبط با استرس توسط انواع تغییرات اپی‌ژنتیکی واسطه‌گری می‌شود. این تغییرات تغییرات اپی‌ژنتیکی در پاسخ‌های غیرطبیعی نورواندوکرین، اختلال در انعطاف‌پذیری عصبی، انتقال عصبی و اختلال عملکرد نوروگلیا نقش دارند که در پاتوفیزیولوژی MDD دخیل هستند. علاوه بر این، علائم اپی‌ژنتیکی با تشخیص و درمان MDD مرتبط بوده‌اند. ارزیابی تغییرات اپی‌ژنتیکی نویدبخش درک بیشتر علت ناهمگن و فنوتیپ‌های پیچیده MDD است و ممکن است اهداف درمانی جدیدی را شناسایی کند.

در  مقاله ای که لینک آن ارسال میشود، یافته‌های اپی‌ژنتیک پیش‌بالینی و بالینی، از جمله متیلاسیون DNA، اصلاح هیستون، RNA غیرکدکننده، اصلاح RNA و فاکتور بازسازی کروماتین در اختلال افسردگی اساسی (MDD) بررسی شده اند. علاوه بر این،  سهم این مکانیسم‌های اپی‌ژنتیکی  در تغییرپذیری صفات پاتولوژیک در افسردگی شرح داده شده اند و در مورد چگونگی بهره‌برداری از چنین مکانیسم‌هایی برای اهداف درمانی بحث شده است:
Yuan, M., Yang, B., Rothschild, G. et al. Epigenetic regulation in major depression and other stress-related disorders: molecular mechanisms, clinical relevance and therapeutic potential. Sig Transduct Target Ther 8, 309 (2023). https://doi.org/10.1038/s41392-023-01519-z

🍀زنگ تفریح🍀: در راستای پژوهش بالا و به دلیل استرس بالای ایام امتحانات، برای جلوگیری از تغییرات اپی ژنتیکی بدنتان 😉کارهای بالا را انجام دهید

⬆️⬆️Pharmacogenomics, often abbreviated "PGx", is the study of the role of the genome in drug response. Its name reflects its combining of pharmacology and genomics. Pharmacogenomics analyzes how the genetic makeup of a patient affects their response to drugs

🔇میسوفونیا یا صدابیزاری؛ وراثت ژنتیکی یا عوامل اپی ژنتیک؟

بررسی سندرومی تازه توصیف شده و پیچیده و ارتباط آن با ژنتیک:🔬

📝معرفی:
این بیماری در فرد واکنش‌های منفی متوسط تا شدیدی را به اشکال خشم، نفرت و عصبانیت در مواجهه با صداهای تکراری و انتخابی به وجود می آورد. این اصوات ممکن است برای افراد نرمال آزاردهنده و شاید حتی قابل‌توجه نباشند، درحالی‌که می‌توانند در شدت‌های بالای بیماری، زندگی روزمره فرد را مختل کنند.

🚀محرک ها:

رایج‌ترین محرک‌ها در این بیماران معمولاً صداهای تولید شده توسط دهان مثل جوییدن و قورت‌دادن و همچنین صداهای بینی همانند بوکشیدن و یا حتی تنفس عادی (به‌خصوص توسط نزدیکان و اطرافیان صمیمی فرد) گزارش شده است. در درصد نادری از افراد صرفاً حرکات تکرارشونده‌ای که صدادار هم نیستند (visual triggers) مانند تکان‌دادن پشت‌سرهم پا یا حرکات تکراری دست و بدن نیز باعث واکنش‌های میسوفونیک می‌شوند. (به عبارت دیگر misokinesia; visual version of misophonia). نکته حائز اهمیتی که در بعضی مقالات قبلی مربوط به میسوفونیا نادیده گرفته شده، فرضیه ژنتیکی بودن آن است. به‌طوری‌که درصد بالایی از این افراد معمولاً یک خویشاوند نزدیک با علائم مشابه را می‌شناسند.

🩸شکل احتمالی وراثت:

در مقاله تازه منتشر شده‌ای که در این متن بررسی می‌شود، خانواده‌ای موردمطالعه قرار داده شده است که ۱۵ عضو از سه نسل آن درگیر میسوفونیا بوده و الگوهای رفتاری مشابه مقابل محرک‌های خاص داشته‌اند. با اطلاعات اپیدمیولوژی اخذ شده از این افراد نتایج جالبی به دست آمد. با این‌حال متأسفانه تاکنون مطالعات اپی‌ژنتیکی در این زمینه انجام نشده و حتی احتمال وراثت نیز به‌طورقطع قابل‌اثبات نیست؛ اما باتوجه‌ به تحقیقات انجام شده و دیده‌شدن این سندروم در ۳ نسل از یک خانواده و در هر دو جنس، این الگوها تماماً به نفع وراثت به شکل اتوزومال غالب هستند.

⛓وراثت اتوزومال غالب:

در این شکل از وراثت، صفت یا بیماری فقط باوجود یکی از دو نسخه ژن معیوب روی کروموزوم‌های غیرجنسی (اتوزوم‌ها) بروز پیدا می‌کند. به صورتی که حتی اگر یکی از والدین مبتلا باشند احتمال انتقال به فرزند ۵۰ درصد خواهد بود و معمولاً بیماری در چند نسل متوالی مشاهده می‌شود.

🧬ژن های مربوطه:

به گونه ای نتیجه گرفته شده که ژن‌های مرتبط با سندروم میسوفونیا به‌احتمال بالا با ژن‌های مرتبط با سازوکارهای روانی و عاطفی مشترک است و نه با ژن‌های شنوایی. یکی از ژن‌های نامزد اصلی (candidate Genes) مرتبط با این سندروم، TENM2 است که مرتبط با چسبندگی سلولی و توسعه مغز بوده و در داده‌های GWAS، به ژنی مربوط به "خشم نسبت به صداهای جوییدن" شناخته می شود.

☑️جمع‌بندی نهایی:

میسوفونیا احتمالاً یک اختلال تاثیر پذیر از چندین عامل است که به احتمال قوی در آن عوامل ژنتیکی نقش گسترده ای دارند. ظن تأثیر عوامل محیطی و اپی ژنتیک نیز تا حدودی در آن مطرح است اما با بیشترین احتمال، الگو وراثتی آن به سمت اتوزومال غالب می باشد.


✍🏻آوا مرادی

منبع

⬆️⬆️The genotype of an organism is defined as the sum of all its genes. The phenotype of an organism is the observable physical or biochemical characteristics of an organism, determined by both genetic make-up and environmental influences.

⬆️⬆️⬆️The exposome is a concept used to describe environmental exposures that an individual encounters throughout life, and how these exposures impact biology and health. It encompasses both external and internal factors, including chemical, physical, biological, and social factors that may influence human health.

تعامل اپی‌ژنتیکی میکروب‌ها با سلول میزبان. شکلی که روش‌های متعددی را نشان می‌دهد که از طریق آنها تعامل میکروب-سلول میزبان می‌تواند بر مدار اپی‌ژنتیکی میزبان تأثیر بگذارد. (i) تعدیل سازماندهی کروماتین از طریق تعامل میکروب (خارج سلولی) با گیرنده میزبان که آبشار(های) سیگنالینگ را فعال می‌کند. (ii) آزادسازی عوامل توسط میکروب خارج سلولی یا درون سلولی در سلول‌های میزبان می‌تواند با عوامل میزبان که قابلیت تعدیل ترکیب کروماتین را دارند، تعامل داشته باشد. (iii) ترشح عوامل میکروبی در محیط خارج سلولی یا درون سلولی که پس از ورود به هسته سلول میزبان مستقیماً با کروماتین تعامل دارند. همه این مسیرها به صورت جداگانه یا به صورت هماهنگ می‌توانند هم تغییرات هیستون و هم متیلاسیون DNA را تغییر دهند که منجر به تغییر در ترکیب کروماتین می‌شود.

Topoisomerase is defined as a nuclear enzyme that relaxes supercoiled DNA, facilitating DNA replication and trannoscription by removing topological tension through the insertion of a nick in one DNA strand, allowing the other strand to pass through, and then re-sealing the nick.