عید نوروز بر همه ی همراهان کانال مبارک باد. سال خوبی را برای همه عزیزان آرزومندیم.🌹

🎬معرفی ویدیو:☝️☝️☝️

🗂#اخلاق_نورو

عصب شناسی اخلاق (neuroscience of ethics) بخشی از اخلاق نورو است که در آن تاثیر یافته‌های عصب شناختی بر مفاهیم اخلاقی و حقوقی مورد تامل قرار می‌گیرد. دنیل ریزل (Daniel Reisel) که یکی از محققان این حوزه به حساب می‌آید در این سخنرانی نشان می‌دهد چگونه داده‌های علوم اعصاب شناختی درباره امکان تغییر در مغز بزرگسالان باید نگرش ما به مسئولیتی که به برخی از زندانیان نسبت می‌دهیم را تغییر دهد. او در ابتدا با اشاره به تحقیقاتش در یکی از زندان‌های انگلستان، دلیل رفتار‌های پرخاشگرانه برخی تبهکاران را عدم کارکرد صحیح بخش‌هایی از مغز آن‌ها مانند آمیگدال می داند. در واقع این بخش‌ها در نشان دادن احساس همدلی و ترحم نسبت به دیگران نقش مهمی را ایفا می‌کنند.‌ اگرچه در سال‌های پیش عمدتاً این تصور وجود داشت که مغز انسان در همان سنین کودکی شکل اصلی خود را می‌یابد و در بزرگسالی نمی‌توان تغییر چندانی در خلق و خو و شخصیت افراد حاصل کرد اما پیشرفت‌های جدید در علوم اعصاب نشانگر تولید سلول‌های جدید عصبی در بزرگسالان است که به معنای امکان تغییر مغز آن‌ها می‌باشد. بدین ترتیب از نظر ریزل به جای آن‌که در دادگاه‌ها با استفاده از اسکن‌ها MRI به دنبال رفع مسئولیت از متهمان به دلیل نقص کارکرد آمیگدال باشیم باید مسئولیت نوسازی و رشد مغز را بر عهده این مجرمان قرار دهیم. مسئولیتی که البته زندان‌های کنونی به هیچ وجه محیط مناسبی برای آن فراهم نمی‌آورند. حبس کردن صرف این متهمان کمکی به بهبود مغزی و در نهایت پیشرفت اخلاقی آن‌ها نمی‌کند بلکه لازم است دوران حبس با روش‌هایی (مثلا نوعی از تعامل ما بین مجرمان و قربانیان) فضایی برای تغییر در ساختار مغزی آن‌ها ایجاد کند و آن‌ها را برای بازگشت به جامعه آماده سازد. ریزل دست آخر معتقد است این فقط مجرمان نیستند که نیاز به بازسازی مغز خود دارند بلکه ما نیز باید با کنار گذاشتن این نگرش که آن‌ها ذاتاً افرادی شرور هستند سهم خود را ادا کنیم.

معرفی تصویر 🌈

🗂#محیط_زیست

آثاری از آنخل بولیگان کاریکاتوریست مشهور در زمینه بحران زیست محیطی👇👇👇

📗 معرفی کتاب☝️☝️☝️

🗂#اخلاق_زیست_محیطی

کتاب «The ethics of Environmental concern » که نخستین بار در سال 1983 به چاپ رسید به یک اثر کلاسیک در حوزه نسبتاً جدید اخلاق زیست محیطی تبدیل شده است. در این کتاب رویکرد‌های گوناگون به طبیعت و میزانی که هر یک از این رویکرد‌ها ما را قادر می‌سازند که از پس مشکلات زیست محیطی مدرن بر آییم سنجیده می‌شود. رابین اتفیلد (Robin Attfield) به طور خاص سنت یهودی-مسیحیِ باور به تسلط انسان بر طبیعت، سنت رفاقت و معاونت، و اندیشه متاخر تر «پیشرفت» را وارسی می‌کند تا مشخص سازد هر کدام ازین رویکرد‌ها تا چه میزان زمینه ساز بحران زیست محیطی بودند و تا چه حد می‌توانند بن مایه‌ای برای مقابله با آن در اختیار ما قرار دهند. او سپس به نگرانی‌های اخلاق کاربردی در این زمینه می‌پردازد و وظایف ما درقبال نسل آینده را مشخص می‌سازد. همچنین ارزش زندگی، و اهمیت و جایگاه اخلاقی غیر انسان‌ها مواردی است که او در فصل‌هایی جداگانه مورد تامل قرار می‌دهد. در نهایت او اصول اخلاقی میان-گونه‌ای را برای مواجه مناسب با معضلاتی همچون آلودگی، منابع طبیعی کمیاب، رشد جمعیت و حفظ و نگهداری محیط زیست پیشنهاد می‌کند. ویرایش دوم این کتاب شامل یک پیشگفتار و مقدمه جدید، همچنین بروزرسانی منابع تازه‌ی مرتبطی است که از زمان چاپ اول منتشر شده‌اند. این کتاب شامل فهرستی با فصول ذیل می‌باشد:

Preface
Introduction
Part One: Problems and Traditions
1-Ecological Problems
2-Man's Dominion and the Judeo-Christian Heritage
3-The Tradition of Stewardship
4-Nature and the Place of Man
5 Belief in Progress
Part Two: Applied Ethics
6-Future Generations
7-Multiplication and the Value of Life
8-The Moral Standing of Nonhumans
9-Inter-species Morality: Principles and Priorities
10-Problems and Principles: Is a New Ethic Required?

🗣 خبر

🗂#واقعیت_مجازی #واقعیت_افزوده

عنوان :مرگ گوشی هوشمند و دنیای پس از آن
منبع: بیزینس اینسایدر
ترجمه: ایمان روستا

تصور دنیای بدون گوشی هوشمند برای ما مشکل است؛ اما گوشی‌های هوشمند روزی در بین ما نخواهند بود. دنیای پس از آن‌ها چگونه است؟
اشتباه نکنید: ما هنوز تقریبا یک دهه تا جابه‌جایی اساسی از گوشی هوشمند فاصله داریم (البته اگر تا آن زمان همه ما به سایبرگ تبدیل نشده باشیم!). با این همه، قطعه به قطعه، پایه‌های سقوط نهایی گوشی‌های هوشمند توسط ایلان ماسک، مایکروسافت، فیسبوک، آمازون و تعداد بی‌شماری استارتاپ ساخته می‌شود.
اجازه بدهید چیزی را بگویم: روزی که گوشی‌های هوشمند بمیرند، همه‌چیز برای همه‌کس واقعا عجیب و غریب خواهد شد. این عجیب و غریب بودن نه‌تنها در محصولات، بلکه در روش زندگی ما نیز خواهد بود.در اینجا نگاهی به رژه آرام و بدون توقف به سمت مرگ گوشی‌های هوشمند و اینکه جهان بعد از گوشی هوشمند چه شکلی خواهد بود، خواهیم داشت.

📌آینده نزدیک

مردم از آیفون و گوشی‌های هوشمند که با الهام از آن‌ ساخته شدند، به‌عنوان محصولاتی انقلابی یاد می‌کنند: کوچک به‌اندازه‌ای که می‌توان آن‌ها را هر جایی برد، نیرومند تا اندازه‌ای که می‌توانند تعداد زیادی کار روزانه را انجام دهند و آکنده از مشخصات فنی همچون دوربین و سنسورهای جی‌پی‌اس که اپلیکیشن‌هایی همچون اوبر و اسنپ‌چت را ممکن می‌سازند.
اما گوشی‌ هوشمند را از منظر دیگری در نظر بگیرید. پی‌سی و لپ‌تاپ از ترکیب ماوس، کیبورد و مانیتور ساخته شده‌اند. گوشی‌های هوشمند همین مدل را گرفتند، آن را کوچک‌تر کردند و ورودی مجازی و لمسی به آن افزودند. به‌عنوان مثال گلکسی اس 8 را در نظر بگیرید؛ این پرچم‌دار، یک گوشی زیبا با نمایشگر بدون حاشیه است و قدرت پردازشی بالایی دارد. این گوشی تحسین‌برانگیز است، اما بیشتر تکامل محسوب می‌شود تا انقلاب.
آشکارا، گلکسی اس 8 با دستیار صوتی بیکسبی عرضه می‌شود که سامسونگ قول داده است روزی خواهد توانست تنها با صدای شما تمام ویژگی‌های گوشی را کنترل کند. این گوشی با نسخه جدیدی از هدست واقعیت مجازی گیر وی‌آر که مشترکا با آکیولس فیسبوک توسعه داده شده است، عرضه می‌شود. آیفون بعدی نیز با قابلیت‌های واقعیت افزوده و سیری بهبودیافته معرفی می‌شود.
از آنجایی که محصولاتی همچون اکوی آمازون، هدست واقعیت مجازی پلی‌استیشن سونی و اپل واچ موفقیت محدود اما اساسی کسب کرده‌اند، باید انتظار داشته باشید که شرکت‌های بزرگ و کوچک قمار بیشتری بکنند و آزمایش‌های بیشتری روی موج بعدی پلتفرم‌های کامپیوتری انجام دهند.

📌آینده میان‌مدت

در میان‌مدت، همه این تکنولوژی‌های آزمایشی و ابتدایی به سمت چیزی آشنا و عجیب می‌روند. مایکروسافت، فیسبوک، گوگل و مجیک لیپ همه در حال کار بر روی هدست‌های واقعیت افزوده هستند که تصاویر سه‌بعدی را بر روی چشم شما می‌اندازند. حتی شایعات حاکی از آن هستند که اپل نیز در حال کار بر روی واقعیت افزوده است.
الکس لیپمن از مایکروسافت اخیرا به بیزنس اینسایدر گفته است واقعیت افزوده به‌سرعت جایگزین تلویزیون، گوشی‌ هوشمند و هر چیزی می‌شود که دارای نمایشگر باشد. اگر تماس‌ها، چت‌ها، فیلم‌ها و بازی‌ها به چشم تابیده‌ شوند و یا بر اجسام اطراف شما قرار گیرند، نیاز به دستگاه دیگری در جیب یا مرکز سرگرمی خود نخواهید داشت.
هم‌زمان، گجت‌هایی مانند اکوی آمازون و ایرپاد اپل در این دنیا اهمیت بیشتری می‌یابند. با گسترش سیستم‌های هوش مصنوعی همچون الکسای آمازون، سیری اپل، سامسونگ بیکسبی و کورتانای مایکروسافت، نه‌تنها میزان صحبت با کامپیوترها بیشتر می‌شود، بلکه کامپیوترها نیز بیشتر با ما صحبت می‌کنند.
به عبارت دیگر، کامپیوترها حس‌ شما را خواهند دزدید. این کمی ترسناک است. فکر کنید در دنیایی که فیسبوک نه‌تنها چیزی که می‌خوانید، بلکه چیزی را که در دنیای اطراف می‌بینید، کنترل می‌کند؛ یک اشکال کوچک می‌تواند چه مشکلاتی به بار آورد.
آینده دنیا به‌گونه‌ای خواهد بود که دنیای واقعی و تکنولوژی بیش از پیش درهم آمیخته می‌شوند. شرکت‌های تکنولوژی بزرگ وعده می‌دهند که در دنیایی که دنیای مجازی و فیزیکی یکی می‌شوند، حواس‌پرتی تکنولوژیکی کمتر خواهد شد و هماهنگی بیشتری شاهد خواهیم بود.

📌آینده واقعا دیوانه‌وار

اما همه این سرمایه‌گذاری‌‌ها برای آینده مبتنی بر گجت‌ها خواهد بود، حتی اگر این گجت یک عینک باشد. برخی از عجیب‌ترین، پیشروترین و غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین پیشرفت‌ها از این نیز جلوتر خواهند رفت؛ البته اگر شما حاضر باشید چند دهه بیشتر منتظر بمانید.در این هفته شاهد کمپانی نورالینک بودیم که یکی از بنیان‌گذاران آن ایلان ماسک است. هدف این کمپانی تازه‌ تأسیس این است که با استفاده از یک «نوار عصبی» مغز انسان را به کامپیوتر متصل کند. این یک قدم بعد از ترکیب دنیای فیزیکی و دیجیتال است، چون در اینجا انسان و کامپیوتر یکی می‌شوند.

با فرض اینکه علم به‌خوبی کار کند، این انتهای جاده‌ای است که گوشی‌های هوشمند شروع کرده‌اند. اگر گوشی‌ هوشمند به ما قدرت دسترسی به اطلاعات داده است و واقعیت افزوده اطلاعات را پیش چشم ما نشان می‌دهد؛ نوار عصبی حلقه را تکمیل خواهد کرد.یلان ماسک معتقد است که پیشرفت هوش مصنوعی دلیل این امر است و انسان برای اینکه بتواند با هوش مصنوعی و ماشین‌ها برابری کند، باید خود را ارتقاء دهد. اگر به این موضوع علاقه بیشتری دارید، می‌توانید کارهای ری کورزویل را دنبال کنید.
ایده پیوستگی انسان/ماشین وحشتناک است و نویسندگان داستان‌های علمی-تخیلی، تکنولوژیست‌ها و فیلسوف‌ها حق دارند بپرسند که در وهله اول چه چیزی انسان را می‌سازد. از طرف دیگر، این ایده چندان جدید است که کسی نمی‌داند این دنیا در عمل چگونه خواهد بود.
زمانی که گوشی‌های هوشمند بمیرند، ما تنها شاهد پایان یک دوران نخواهیم بود. آن زمان پایان دوران ماشین‌هایی خواهد بود که به‌صورت منفعلانه با خود حمل می‌کنیم و آغاز چیزی خواهد بود که پلی بین بدن ما و جزر و مد اطلاعات دیجیتال برقرار می‌کند. آن زمان واقعا عجیب و غریب خواهد بود.
با این حال برخی از تکنولوژیست‌ها معتقدند گوشی‌های هوشمند، ابرقدرت‌هایی در اختیار ما قرار می‌دهند که فراتر از هر چیزی است که طبیعت به ما می‌دهد. از برخی جهات، ارتقاء مغز انسان، ابرقدرت نهایی خواهد بود؛ اما شاید این تنها خوش‌بینی صرف باشد.

🎬معرفی ویدیو☝️☝️☝️

🗂#تازه_های_فناوری #ماشین_خودران #مسائل_قانونی

بی شک ماشین های خودران تصور ما از اینده صنعت اتومبیل را تغییر داده‌اند. شرکت‌های بزرگی بر روی این فناوری سرمایه گذاری کرده‌اند و انتظار می رود تا 2030 این فناوری برای همیشه چهره عبور و مرور در شهر های جهان را متحول سازد. این فناوری می‌تواند بسیار ایمن تر، سریع تر، پاک تر و آسان تر از اتوموبیل‌هایی باشد که ما از آن استفاده می کنیم. با این وجود هنوز سوال های جدی پیش روی توسعه این فناوری قرار دارد. مانند این سوال قانونی-اخلاقی که اگر ماشین‌های خودران یک عابر پیاده را زیر بگیرند، مسئولیت آن بر عهده چه کسی خواهد بود؟. ویدیوی بالا به معرفی تاریخچه، پیشرفت‌های صورت گرفته و مزیت‌های این فناوری می پردازد.

📝 یادداشت

عنوان: «دریفوس و آری گویی نقادانه به تکنولوژی»

نویسنده: محمد حسین خلج

هیوبرت دریفوس در شمار مهم‌ترین فیلسوفان تکنولوژی عصر حاضر است. وی از یک‌سو به‌عنوان مفسر اندیشه‌های هیدگر و فوکو میراث‌دار ریشه‌ای‌ترین نقدهای فلسفی به تکنولوژی بوده است و از سوی دیگر به جهت برخورداری از منشی مدرن و روحیه‌ای آمریکایی هیچ‌گاه تکنولوژی و علم جدید را به‌طورکلی نفی نکرده است. با این حساب دوسویۀ متضاد در نگرش دریفوس به تکنولوژی مشاهده می‌شود و تألیف این دوسویه به‌واسطۀ وی، ویژگی منحصربه‌فردی به آموزه‌هایش در فلسفۀ تکنولوژی بخشیده است. به دو شیوه می‌توان نگرش دریفوس در فلسفۀ تکنولوژی را شرح داد. نخست شیوۀ انتزاعی و کلی و دوم شیوۀ انضمامی و جزئی.

متن کامل یادداشت در لینک زیر:👇👇👇

https://goo.gl/SdZOtz

🎬معرفی ویدیو:☝️☝️☝️

🗂#فراانسان_گرایی

🔴 ویدیو فوق کاری از انستیتو بریتانیایی مطالعات پسا انسان گرایی است که به بنیاد های نظری جنبش فرا انسان گرایی (Trans humanism) می پردازد. فرا انسان گرایی تلاش می کند هویت انسان که تا حدود زیادی در دام تکامل کور داروینی افتاده است را به وسیله فناوری تغییر دهد.

🔴 این تفکر مبتنی بر سه عنصر اصلی ابر طول عمر (super longevity)، ابر هوشمندی (super intelligence)، ابر رفاه (super well being) می باشد. ایده ابر طول عمر بر اساس آرای محققانی همچون ابدی گری (aubery de grey) شکل گرفته است. گری معتقد است نباید کهولت سن را به عنوان یک واقعیت اجتناب ناپذیر زندگی بپذیریم بلکه الویت پزشکی باید مبارزه با آن و افزایش طول عمر انسان تا میزان دلخواه باشد.

🔴 ابر هوشمندی متکی بر ایده تکینگی تکنولوژیک (technological singularity) ری کرزول (ray kurzweil) آینده پژوه معروف است. براساس این رویکرد با پیشرفت کامپیوترها ما در نهایت مجبور خواهیم شد تا با آن ها ترکیب بشویم و این یعنی می‌توانیم از قدرت خارق العاده هوش مصنوعی در درون خود استفاده کنیم و قدم به عصر ابرهوشمندی انسان بگذاریم.

🔴 عنصر ابر رفاه الهام گرفته از نظر فیلسوف دیوید پیرس قرار دارد. در نگاه پیرس تکامل ما را نه برای شادی و لذت بلکه برای بقا طراحی کرده است، لذا موجوداتی نگران، مراقب و مضطرب هستیم که ویژگی های لازم برای بقا در محیطی وحشی است. از نظر او در حالی که ما به لحاظ بیولوژیک تقریبا از دویست هزار سال قبل هیچ تغییر عمده‌ای نکردیم، محیط و اجتماع ما به وسیله فناوری به شدت تغییر کرده است لذا بسیاری از رنج هایی که امروزه داریم به دلیل این شکاف بین بیولوژی ما و تغییرات محیط است. از نظر او برای این که گونه انسان به رفاه کامل دست یابد و از رنج خلاص گردد راهی وجود ندارد جز اصلاح ژنتیکی انسان و از بین بردن کامل رنج که برای ما دوره‌ای از ابر رفاه را فراهم خواهد آورد.

🔴 باید به این نکته توجه داشت از نظر فرا انسان گرایان تغییر هویت انسان راهی است که ما هم اکنون نیز در آن گام گذاشته ایم هر چند اثرات آن هنوز ناچیز است ، اما در آینده این اثرات افزایش خواهند یافت و خردمندانه این خواهد بود که مشارکتی فعال در شکل گیری این عصر جدید انسانی داشته باشیم.