نیچه وقتی از آلمان به ایتالیا سفر کرد، حالش بهتر شد؛ آفتاب، هنر و آرامش مدیترانه برای مدتی از دردهایش کم کرد.
ژانویه ۱۸۸۹ در تورین، وقتی دید یک درشکه‌چی اسب بیچاره ای را با شلاق می‌زند، به سمت حیوان دوید، گردنش را گرفت و گریه کرد. همان لحظه بود که همه چیز در ذهنش فرو ریخت..از آن روز تا آخر عمر نیچه دیگه هرگز به حالت عادی بازنگشت.
و در پایان گویی او دوباره به آلمان برگشت؛ نه با جسم، بله با روح، به همان فلسفه سیاه و دردناکی که جوانی‌اش را با آن گذرانده بود

نیچه عزیز آنچه نکشد زخم عمیق تری بر جان می‌زند

نیچه عزیز، اینان برای عشق ورزیدن به خدای خویش جز دار زدنِ انسان راهی نمی‌دانند.

ادیت از خانم دارابی😭

name : ورود آقایان ممنوع
for watch | music

میشه تروخدا بازم از دازای بزاری؟😭