Farzad Adibi
https://telegram.me/faigd برای آنان که در آبان با زلزله رفتند و ما هیچ.ما نگاه هم نه. ما هیچ، ما اشک...ما هیچ، ما دریغ...
هی رو، روله گیان
روله گیانکم...
تو زنگ می زنی اما حال خوشی ندارم که جواب بدهم
ببخش.
این ناله ی زنی که در گوشم و تا عمق جانم پیچیده و چنگ میزند به قلبم و روحم را می خراشد و اشکی که نمی گذارد صفحه را ببینم تا بنویسم و دردی که می پیچد از جان زمین تا روح مردمم و من و ما ؟...
ما هیچ. ما نگاه، هم حتی نه.
ما هیچ، ما اشک... ما هیچ، ما دریغ...
چه می توان کرد؟ چه می توان گفت؟ جان رفته ی کودک را چه کسی به کودک و کودک را به مادرش باز میتواند گرداند؟
از زمانی که خبر را شنیدم ، می دانستم این زمین آبستن حادثه می بلعد. بسیار بلعیده و حرص بلعیدن دارد بسیارتر. دست به قلم می برم برای کشیدن طرحی. شاید برای ادای دین و شاید به احترام رفتگان و شاید برای تسکین دل خودم دست به قلم می برم و اتود می کنم برای چشم های گریان. شانه های لرزان، برای دست های پینه بسته ای که آهن و آجر و خاک را چنگ می زنند و پس می زنند تا عزیز به خاک و خون غلتیده شان را باز یابند.
امروز کارهای زیادی باید انجام می دادم. همه را کنار می گذارم و می دانم قولی که داده ام میشکند، قولی برای تحویل جلد کتابی. بگذار بشکند مثل سقفی که بر سر آن کودک شکست و دل مادرش نیز...
هی رو، روله گیان
روله گیانکم...
آن ها مشغول مردنشان بودند و من مشغول طراحی پُستری برای آنها... همیشه مرددم که چنین وقتی کارکردن خوبست یا کار نکردن؟
همیشه در چنین اتفاقاتی تردید دارم که کار من چه دردی از آن ها را دوا می کند؟ شاید درد خودم را تسکین می دهم! شاید با کارم بغضم را فرومی نشانم یا شهوت حضور هنرمندانه را؟!
نمی دانم...
در این کشاکش ذهنی ام که تو زنگ می زنی و از من می خواهی برای روزنامه ی «جامعه فردا» دلنوشته ای بنویسم و من که می دانم کلاس دارم و می دانم چند کار دیگر را که قول داده ام باید انجام دهم، می گویم: می نویسم. اما چه چیزی می توان برای رنج های مردمی نوشت که روحشان زخمیست؟
هی رو، روله گیان
روله گیانکم...
نمی توانم نشنوم.
این مویه روحم را مچاله می کند. این نوحه، این هوره از کجای تاریخ سرازیر می شود؟...
سربند خاک آلود مادر، زخم های روی گونه و پیشانی اش، بوسه های گرمش بر گونه های سرد کودکی که نیست اما هست، و چشم های آهوانه ای که مات و مبهوت است و آرزو می کند این ها همه خواب باشند ...
روله گیانکم...
تو زنگ می زنی اما حال خوشی ندارم که جواب بدهم
ببخش.
این ناله ی زنی که در گوشم و تا عمق جانم پیچیده و چنگ میزند به قلبم و روحم را می خراشد و اشکی که نمی گذارد صفحه را ببینم تا بنویسم و دردی که می پیچد از جان زمین تا روح مردمم و من و ما ؟...
ما هیچ. ما نگاه، هم حتی نه.
ما هیچ، ما اشک... ما هیچ، ما دریغ...
چه می توان کرد؟ چه می توان گفت؟ جان رفته ی کودک را چه کسی به کودک و کودک را به مادرش باز میتواند گرداند؟
از زمانی که خبر را شنیدم ، می دانستم این زمین آبستن حادثه می بلعد. بسیار بلعیده و حرص بلعیدن دارد بسیارتر. دست به قلم می برم برای کشیدن طرحی. شاید برای ادای دین و شاید به احترام رفتگان و شاید برای تسکین دل خودم دست به قلم می برم و اتود می کنم برای چشم های گریان. شانه های لرزان، برای دست های پینه بسته ای که آهن و آجر و خاک را چنگ می زنند و پس می زنند تا عزیز به خاک و خون غلتیده شان را باز یابند.
امروز کارهای زیادی باید انجام می دادم. همه را کنار می گذارم و می دانم قولی که داده ام میشکند، قولی برای تحویل جلد کتابی. بگذار بشکند مثل سقفی که بر سر آن کودک شکست و دل مادرش نیز...
هی رو، روله گیان
روله گیانکم...
آن ها مشغول مردنشان بودند و من مشغول طراحی پُستری برای آنها... همیشه مرددم که چنین وقتی کارکردن خوبست یا کار نکردن؟
همیشه در چنین اتفاقاتی تردید دارم که کار من چه دردی از آن ها را دوا می کند؟ شاید درد خودم را تسکین می دهم! شاید با کارم بغضم را فرومی نشانم یا شهوت حضور هنرمندانه را؟!
نمی دانم...
در این کشاکش ذهنی ام که تو زنگ می زنی و از من می خواهی برای روزنامه ی «جامعه فردا» دلنوشته ای بنویسم و من که می دانم کلاس دارم و می دانم چند کار دیگر را که قول داده ام باید انجام دهم، می گویم: می نویسم. اما چه چیزی می توان برای رنج های مردمی نوشت که روحشان زخمیست؟
هی رو، روله گیان
روله گیانکم...
نمی توانم نشنوم.
این مویه روحم را مچاله می کند. این نوحه، این هوره از کجای تاریخ سرازیر می شود؟...
سربند خاک آلود مادر، زخم های روی گونه و پیشانی اش، بوسه های گرمش بر گونه های سرد کودکی که نیست اما هست، و چشم های آهوانه ای که مات و مبهوت است و آرزو می کند این ها همه خواب باشند ...
Farzad Adibi
https://telegram.me/faigd برای آنان که در آبان با زلزله رفتند و ما هیچ.ما نگاه هم نه. ما هیچ، ما اشک...ما هیچ، ما دریغ...
این کار را یکی از گروه های همشهری ام در اینستاگرام از سر لطف به اشتراک گذاشته بود اما بخشی از بالای پُستر حذف شده بود. ضمن سپاس از این گروه بی تکلف و عزیز ُ این متن رو براشون نوشتم:
سلام بر همشهريان عزيزم و ممنون از لطفى كه به بنده داريد راستش اين كار در اينجا كمى ناقص شده، احتمالا از کانال تلگرامم برداشته شده و هيچ اشكالى هم نداره چرا كه كانسپت كار همينه: اين كار هم مثل خانه هاى مردم استانم بگذار ناقص باشد.
همين اتفاق در مورد دندانه هاى شا و ستا هم افتاد و وقتى متوجه شدم، یاد شعری از قیصر افتادم با نام «شعری برای جنگ» که در بخشی ش می گه:
... دیدم که لفظ ناخوش موشک را
باید به کار برد
اما
موشک
زیبایی کلام مرا می کاست
گفتم که بیت ناقص شعرم
از خانه های شهر که بهتر نیست
بگذار شعر من هم
چون خانه های خاکی مردم
خرد و خراب باشد و خون آلود
...
روز دوشنبه ایده ی کار به ذهنم رسید و در حالیکه وقت هم نداشتم سعی کردم اجراش کنم. نیم ساعت بعد هم کلاس داشتم و در همین اثنا خبرنگار روزنامه ی «جامعه فردا» زنگ زد که یک دلنوشته بنویس برای روزنامه. گفتم نمی رسم و مشغول طراحی پُستری هستم برای این ضایعه، که پوستر را هم خواست . از ایشان اصرار و از من انکار که: نمی رسم. که دیدم باید برسم. مگر زلزله وقت داد به مردم؟ چرا باید وقت بگیرم؟! پذیرفتم نیم ساعته متن را بدهم و یک ساعته پُستر را. موقع ارسال پوستر متوجه جابجایی شا و ستا شدم اما کار را دیگر تصحیح نکردم و دیدم زلزله تا تهران و قلب من هم رسیده. بعدش دوستان خوشنویسی مثل استاد «مجتبی ملکزاده» این نکته را گوشزد کردند که به آنها گفتم ابتدا سهوا اتفاق افتاد و بعد عمدا اصلاحش نکردم و با خودم گفتم:
... بگذار کار من هم
چون خانه های خاکی مردم
خرد و خراب باشد و خون آلود
...
سلام بر همشهريان عزيزم و ممنون از لطفى كه به بنده داريد راستش اين كار در اينجا كمى ناقص شده، احتمالا از کانال تلگرامم برداشته شده و هيچ اشكالى هم نداره چرا كه كانسپت كار همينه: اين كار هم مثل خانه هاى مردم استانم بگذار ناقص باشد.
همين اتفاق در مورد دندانه هاى شا و ستا هم افتاد و وقتى متوجه شدم، یاد شعری از قیصر افتادم با نام «شعری برای جنگ» که در بخشی ش می گه:
... دیدم که لفظ ناخوش موشک را
باید به کار برد
اما
موشک
زیبایی کلام مرا می کاست
گفتم که بیت ناقص شعرم
از خانه های شهر که بهتر نیست
بگذار شعر من هم
چون خانه های خاکی مردم
خرد و خراب باشد و خون آلود
...
روز دوشنبه ایده ی کار به ذهنم رسید و در حالیکه وقت هم نداشتم سعی کردم اجراش کنم. نیم ساعت بعد هم کلاس داشتم و در همین اثنا خبرنگار روزنامه ی «جامعه فردا» زنگ زد که یک دلنوشته بنویس برای روزنامه. گفتم نمی رسم و مشغول طراحی پُستری هستم برای این ضایعه، که پوستر را هم خواست . از ایشان اصرار و از من انکار که: نمی رسم. که دیدم باید برسم. مگر زلزله وقت داد به مردم؟ چرا باید وقت بگیرم؟! پذیرفتم نیم ساعته متن را بدهم و یک ساعته پُستر را. موقع ارسال پوستر متوجه جابجایی شا و ستا شدم اما کار را دیگر تصحیح نکردم و دیدم زلزله تا تهران و قلب من هم رسیده. بعدش دوستان خوشنویسی مثل استاد «مجتبی ملکزاده» این نکته را گوشزد کردند که به آنها گفتم ابتدا سهوا اتفاق افتاد و بعد عمدا اصلاحش نکردم و با خودم گفتم:
... بگذار کار من هم
چون خانه های خاکی مردم
خرد و خراب باشد و خون آلود
...
Farzad Adibi
Photo
https://news.1rj.ru/str/faigd
امشب اونيش برام متنى فرستاد كه در نمايشگاه "يك اثر يك چادر" شركت كرده و داستانش اينه كه تعدادى اثر هنرى روی دیوار نگارخانه "دنا "به نمایش در میاد و كسى كه يك چادر يا معادلش٤٥٠ هزارتومن يا بيشتر(همت عالى) بياره مى تونه يك اثر برداره...
چند روزه كه دلم آشوبه، مى خوام كمك كنم. بيشتر از كمك هاى معمول. چند بارى هم خواستم بزنم به جاده تا سرپل اما مى بينم كه اونجا واقعا كارى ازم ساخته نيست...
اين ايده ى نمايشگاه رو داشتم كه شروع كنم. از استادانم احصايى و نامى و آغداشلو و شيوا و ... كار بگيرم تا جوون تر هايى مثل برادران ضياالدينى و احمد خليلى فرد و رضا هدايت و...
كه احمد گفت يه گالرى اين كار رو كرده. خيالم راحت شد و حس كردم اين تكليف از گردنم برداشته شده... اما...
امشب براى اولين بار تو عمرم خواهش كردم من هم تو نمايشگاهى باشم.
به فرشيد زنگ زدم و گفتم منم كار مى دم. گفت خوبه باشى اما پُسترش چاپ شده و اسمت نيست تو پُستر. گفتم مهم نيست. كمتر به گروها مى رم و اين فراخوان رو نديدم. من مى خوام كار بدم تا قدمى براى هموطنام برداشته باشم. گفت: هنوز يه ديوار رو نچيديم ، بفرست.
دوتا كار تو خونه داشتم كه كوچك تر از بقيه بودن، بردم و تحويل دادم.
گفت در باره ى اين رويداد اطلاع رسانى كن. گفتم نمى خواد. احتمالا همه مى دونن. گفت مى خوايم بيشتر استقبال بشه.
منم اينجا مى نويسم كه واقعا كارهاى خوبى اونجاست كه خيلى بيشتر از يك چادر مى ارزن.
کاری که بردم 20 ساله تو منظر نگاهمه و حس خاصی برام داره. اما الان که رفت رو دیوار برای فروش دلم آرومتره كه از يك قاب دل كندم تا چادرى بر پا شه براى دل كودكى كه با نگرانى به آسمون ابری نگاه می کنه ...
همینجا اعلام می کنم که آماده ام کارهای دیگرم رو برای فروش و کمک نقدی به عزيزان زلزله زده ام در اختیار نمایشگاه هایی قرار بدم که با این هدف برگزار میشن.
نشانی نگارخانه دنا:
میدان فردوسی/خیابان سپهبد قرنی/بعد از چهارراه طالقانی/کوچه سوسن/پلاک4
۲۶، ۲۷ و ۲۸ آبانماه
امشب اونيش برام متنى فرستاد كه در نمايشگاه "يك اثر يك چادر" شركت كرده و داستانش اينه كه تعدادى اثر هنرى روی دیوار نگارخانه "دنا "به نمایش در میاد و كسى كه يك چادر يا معادلش٤٥٠ هزارتومن يا بيشتر(همت عالى) بياره مى تونه يك اثر برداره...
چند روزه كه دلم آشوبه، مى خوام كمك كنم. بيشتر از كمك هاى معمول. چند بارى هم خواستم بزنم به جاده تا سرپل اما مى بينم كه اونجا واقعا كارى ازم ساخته نيست...
اين ايده ى نمايشگاه رو داشتم كه شروع كنم. از استادانم احصايى و نامى و آغداشلو و شيوا و ... كار بگيرم تا جوون تر هايى مثل برادران ضياالدينى و احمد خليلى فرد و رضا هدايت و...
كه احمد گفت يه گالرى اين كار رو كرده. خيالم راحت شد و حس كردم اين تكليف از گردنم برداشته شده... اما...
امشب براى اولين بار تو عمرم خواهش كردم من هم تو نمايشگاهى باشم.
به فرشيد زنگ زدم و گفتم منم كار مى دم. گفت خوبه باشى اما پُسترش چاپ شده و اسمت نيست تو پُستر. گفتم مهم نيست. كمتر به گروها مى رم و اين فراخوان رو نديدم. من مى خوام كار بدم تا قدمى براى هموطنام برداشته باشم. گفت: هنوز يه ديوار رو نچيديم ، بفرست.
دوتا كار تو خونه داشتم كه كوچك تر از بقيه بودن، بردم و تحويل دادم.
گفت در باره ى اين رويداد اطلاع رسانى كن. گفتم نمى خواد. احتمالا همه مى دونن. گفت مى خوايم بيشتر استقبال بشه.
منم اينجا مى نويسم كه واقعا كارهاى خوبى اونجاست كه خيلى بيشتر از يك چادر مى ارزن.
کاری که بردم 20 ساله تو منظر نگاهمه و حس خاصی برام داره. اما الان که رفت رو دیوار برای فروش دلم آرومتره كه از يك قاب دل كندم تا چادرى بر پا شه براى دل كودكى كه با نگرانى به آسمون ابری نگاه می کنه ...
همینجا اعلام می کنم که آماده ام کارهای دیگرم رو برای فروش و کمک نقدی به عزيزان زلزله زده ام در اختیار نمایشگاه هایی قرار بدم که با این هدف برگزار میشن.
نشانی نگارخانه دنا:
میدان فردوسی/خیابان سپهبد قرنی/بعد از چهارراه طالقانی/کوچه سوسن/پلاک4
۲۶، ۲۷ و ۲۸ آبانماه
https://telegram.me/faigd
از کارهای اخیرم . طراحی جلد کتابی با عنوان «حریم» و موضوع گمگشتگی و دیدار از زلزله ی بم تا مشهد در حرم. پیشکش به دوستان.
از کارهای اخیرم . طراحی جلد کتابی با عنوان «حریم» و موضوع گمگشتگی و دیدار از زلزله ی بم تا مشهد در حرم. پیشکش به دوستان.
https://telegram.me/faigd
پُستری از ۵ سال پیش برای ابراز همدردی با زلزلزله زدگان آذربایجان.
پُستری از ۵ سال پیش برای ابراز همدردی با زلزلزله زدگان آذربایجان.
https://telegram.me/faigd
پُستری از ۵ سال پیش برای گرافیک کرمانشاه. باآرزوی خورشیدی تابان برای کرمانشاهان
پُستری از ۵ سال پیش برای گرافیک کرمانشاه. باآرزوی خورشیدی تابان برای کرمانشاهان
https://telegram.me/faigd
من با ۲ کار در این نمایشگاه شرکت می کنم ، با اختصاص (همه ی) عواید فروش (همت عالی) برای زلزله زدگان کرمانشاه. طراح پُستر: بابک گرمچی
من با ۲ کار در این نمایشگاه شرکت می کنم ، با اختصاص (همه ی) عواید فروش (همت عالی) برای زلزله زدگان کرمانشاه. طراح پُستر: بابک گرمچی
Forwarded from انجمن علمی "بینرشتهای هنر" دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران (Shadi Taaki)
✅✅نمایشگاه و فروش آثار هنرمندان بنفع آسیب دیدگان بلایای طبیعی (بخصوص زلزله اخیر کرمانشاه) در کافه گالری ایرانشهر. تهران ضلع شرقی خانه هنرمندان ایران، تماشاخانه ایرانشهر، طبقه دوم 4تا11
@graphicmuseum
@graphicmuseum
Forwarded from انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران
مراسم رونمایی از سردیس استاد مرتضی ممیز اثر ایرج محمدی و افتتاحیه نمایشگاه آثار ایشان در دهه ۱۳۴۰، یکشنبه ۱۲ آذر ساعت ۱۴ در موزه گرافیک ایران برگزار میشود.
https://telegram.me/faigd
۱۶ آذر «روز دانشجو» را با این بیت و عکسی با استاد شباهنگی و دانشجویان از سال۶۹ یادآوری می کنم:
اندیشه ی باز ست در هر بال بسته
سرهای ما را حلقه ی دار آشیانه ست...
۱۶ آذر «روز دانشجو» را با این بیت و عکسی با استاد شباهنگی و دانشجویان از سال۶۹ یادآوری می کنم:
اندیشه ی باز ست در هر بال بسته
سرهای ما را حلقه ی دار آشیانه ست...
Farzad Adibi
https://telegram.me/faigd ۱۶ آذر «روز دانشجو» را با این بیت و عکسی با استاد شباهنگی و دانشجویان از سال۶۹ یادآوری می کنم: اندیشه ی باز ست در هر بال بسته سرهای ما را حلقه ی دار آشیانه ست...
از فیس بوکم 👇🏼از ۵ سال پیش
«روز دانشجو»
خواستم شعری را که به مناسبت روز دانشجو در روزگار دانشجویی ام گفته بودم، به دوستانم پیشکش کنم اما دیدم بهتره با عکسی از همان دوران-سال ۱۳۶۹- همراه باشه:)
از راست: حسین اطروشی، آقای زارعی،احمد روانجو، ؟؟ ، رحیم مدرس، محمد مداح امیری، مهدی یارمحمدی، ؟؟ ، خودم، استاد شباهنگی، نیلوفر هدایتی فرد، نرگس علوی، لیلا صالحی، آناهید الکساندر، هایده صابری.
اما شعری که در سال های ۷۰ یا ۷۱ گفته بودم و به سه دانشجوی شهیدی که ۱۶ آذر سال ۳۲ پرکشیده اند تقدیمش کرده بودم:
اینجا همیشه عشق، زیر تازیانه ست
«فریاد» زندانی ترین مرد زمانه ست
هر پنجره چون چشم هامان، مُهر وموم ست
اندیشه ها تاراجِ اوهامِ شبانه ست
مصلوب دیوان کهنسالی ست هر شعر
در دخمه ها برپا فغانِ هر ترانه ست
گزمه، تباری از تبر دارد، نشان اش
زخم گلوی نازک و سبز جوانه ست
اندیشه ی باز ست در هر بال بسته
سرهای ما را حلقه ی دار آشیانه ست...
«روز دانشجو»
خواستم شعری را که به مناسبت روز دانشجو در روزگار دانشجویی ام گفته بودم، به دوستانم پیشکش کنم اما دیدم بهتره با عکسی از همان دوران-سال ۱۳۶۹- همراه باشه:)
از راست: حسین اطروشی، آقای زارعی،احمد روانجو، ؟؟ ، رحیم مدرس، محمد مداح امیری، مهدی یارمحمدی، ؟؟ ، خودم، استاد شباهنگی، نیلوفر هدایتی فرد، نرگس علوی، لیلا صالحی، آناهید الکساندر، هایده صابری.
اما شعری که در سال های ۷۰ یا ۷۱ گفته بودم و به سه دانشجوی شهیدی که ۱۶ آذر سال ۳۲ پرکشیده اند تقدیمش کرده بودم:
اینجا همیشه عشق، زیر تازیانه ست
«فریاد» زندانی ترین مرد زمانه ست
هر پنجره چون چشم هامان، مُهر وموم ست
اندیشه ها تاراجِ اوهامِ شبانه ست
مصلوب دیوان کهنسالی ست هر شعر
در دخمه ها برپا فغانِ هر ترانه ست
گزمه، تباری از تبر دارد، نشان اش
زخم گلوی نازک و سبز جوانه ست
اندیشه ی باز ست در هر بال بسته
سرهای ما را حلقه ی دار آشیانه ست...
Forwarded from White Line art Gallery
🔴۷/۳ ریشتر
🔵فروش آثار نقاشي و مجسمه...
هنرمندان حامي زلزله زدگان كرمانشاه
⚪️گالري خط سفيد
افتتاح ١٧ آذر
ادامه تا ٢٧ آذر
ساعت١٦تا٢٠:٣٠
وليعصر. روبروي جام جم.كوچه پروين. پلاك ٢٢
گالري سه شنبه تعطيل است
🔵فروش آثار نقاشي و مجسمه...
هنرمندان حامي زلزله زدگان كرمانشاه
⚪️گالري خط سفيد
افتتاح ١٧ آذر
ادامه تا ٢٧ آذر
ساعت١٦تا٢٠:٣٠
وليعصر. روبروي جام جم.كوچه پروين. پلاك ٢٢
گالري سه شنبه تعطيل است
https://telegram.me/faigd
این اثر را برای نمایشگاه ۷/۳ریشتر در گالری خط سفید کار کرده ام ، با اختصاص (همه ی) عواید فروش برای زلزله زدگان کرمانشاه.
تلفن گالری خط سفید: ۲۲۰۴۵۲۴۵
این اثر را برای نمایشگاه ۷/۳ریشتر در گالری خط سفید کار کرده ام ، با اختصاص (همه ی) عواید فروش برای زلزله زدگان کرمانشاه.
تلفن گالری خط سفید: ۲۲۰۴۵۲۴۵
https://telegram.me/faigd
رونمایی از کتاب جدید محسن احتشامی با سخنرانی: اکبر عالمی، سید فرید قاسمی، فرزاد ادیبی و غلامرضا عزیزی/چهارشنبه ۲۹آذر ساعت۴ /فرهنگستان هنر/ طراح پُستر: محسن احتشامی
رونمایی از کتاب جدید محسن احتشامی با سخنرانی: اکبر عالمی، سید فرید قاسمی، فرزاد ادیبی و غلامرضا عزیزی/چهارشنبه ۲۹آذر ساعت۴ /فرهنگستان هنر/ طراح پُستر: محسن احتشامی
https://telegram.me/faigd
چنین گفت رستم به اسفندیار ...
کاری از ۹ سال پیش برای نمایشگاه شاهنامه ی فردوسی
چنین گفت رستم به اسفندیار ...
کاری از ۹ سال پیش برای نمایشگاه شاهنامه ی فردوسی
Forwarded from کمپین #من_طراحم
✌ فرزاد ادیبی، طراح گرافیک سرشناس، به عنوان سخنران در بزرگترین گردهمایی طراحان ایران حضور دارند.
👈 سومین همایش کمپین #من_طراحم
🏣 سالن اجلاس صدا و سیما
http://event.mantaraham.ir
بازنشر کنید!
👈 سومین همایش کمپین #من_طراحم
🏣 سالن اجلاس صدا و سیما
http://event.mantaraham.ir
بازنشر کنید!
https://telegram.me/faigd
یاس ها پرپر و بر یال دنا ریخته اند
داس ها بر سر گلدان و گل آویخته اند
عرض تسلیت.
یاس ها پرپر و بر یال دنا ریخته اند
داس ها بر سر گلدان و گل آویخته اند
عرض تسلیت.