✳️ترامپ درباره اینکه آیا اجازه می‌دهد نتانیاهو دوباره به ایران حمله کند:

🔹برای موشک‌های بالستیک، بله.
🔹برای هسته‌ای، سریع.

🔴 از نظر آمریکایی ها دیگر ایران تهدید هسته ای فوری نیست. حالا تمرکز روی قدرت موشکی است.
زمان حمله کی است؟
بستگی به وضعیت خیابان در ایران دارد. اگر اعتراضات به مسئله معیشت پر قدرت شود، حمله به احتمال زیاد رخ خواهد داد. با ترور سران و فرماندهان و شاید ورود زمینی
#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️امیدورام با بهبود بازار از آتش خشم بازاریان و مردم کاسته شود. در غیر این صورت، با افزایش بحران و گسترش اعتراضات، بعید نیست هسته های مسلح خارجی و مزدور، وارد میدان شوند.

سال 96، 98، 1401 گفتیم و گفتند که چه کنید که کار به اینجا نرسد. منتها گوش ها خیلی وقت است سنگین است. از یک سوراخ به کرات گزیده می شوید و باز دست داخلش می برید.

حتی جنگ 12 روزه هم نتوانست به تصمیم گیران بفهماند که چه اندازه مردم را داشتن مهم است. بفهماند که کشور چه اندازه تشنه تغییر است.

بگذریم...
@Falaakhon

✳️اصولگرایان بخصوص طرفداران طیف آقای جلیلی دائم دولت را سرزنش می کنند که چرا مسبب اعتراضات شده و برایش خط و نشان می کشند که وای بحال تان اگر در تجمع های اعتراضی خون از بینی کسی بیاید.

🔹بنده های خدا فراموشی جناحی دارند و یادشان رفته که 1401 چطور بخاطر حجاب مملکت را تا فروپاشی کشاندند و چطور میان جمعیت ساچمه ای شلیک می کردند!

#سلمان_کدیور

@Falaakhon

از بدنِ جناب اکبرنژاد و حائری شیرازی
تا ساخت طرح‌واره اخلاقی برای جامعه‌!

آنچه در چهار دهه اخیر و پس از انقلاب رخ داد، صرفاً بی‌اعتمادی به چند روحانی فاسد نبود. بلکه فرسایش و فروپاشی حرمت نهادی روحانیت بود. تا پیش از استقرار جمهوری اسلامی، روحانیت (با همه تنوع درونی‌اش) در ذهن جامعه بیرون از قدرت رسمی بود. و در نسبت انتقادی یا دست‌کم مستقل از دولت تعریف می‌شد و روحانیون حامل نوعی «مرجعیت اخلاقی» تلقی می‌شدند، نه مرجع تصمیم‌گیری اجرایی!

پس از انقلاب پیوند ساختاری دین و دولت، و به‌ویژه قبضه‌ شدن رأس قدرت توسط روحانیت، این معادله را وارونه کرد.

روحانیت از ناظر قدرت به مالک قدرت تبدیل شد. نتیجه طبیعی این وضعیت
مسئولیت مستقیم در فساد، سرکوب، ناکارآمدی و تبعیض و از میان رفتن امکان «تبرئه نهادی» و در نهایت، انتقال خشم اجتماعی از سیاست به دین شد!

این همان نقطه‌ای آغازینی است که دین، به‌جای آنکه پناه خستگان باشد، به نشانه‌ی رنج مردم تبدیل می‌شود.

در سال‌های اخیر قتل برخی روحانیون بی‌گناه در مترو و کوچه و خیابان (به‌ویژه از حوالی سال ۹۶ به بعد) نشانه‌ی یک انسداد عمیق‌ تلقی شد. (انسداد امکان اعتراض مؤثر!)

نبود کانال‌های مسئولیت‌پذیری سیاسی و انتقال خشم از «ساختار» به «نماد» روحانی، در ذهن بخشی از جامعه، تبدیل شد به بدن روحانیون قابل دسترس برای انتقام!

این دقیقاً همان لحظه خطرناک است که سیاست، اخلاق و دین، همگی با هم می‌بازند.

اهمیت کنش آیت‌الله اکبرنژاد و جناب شهاب‌الدین حائری شیرازی در همین‌جا مشخص می‌شود.

کنش این دو نفر (و معدود چهره‌های مشابه) صرفاً اخلاقی نبود و نماند!

این افراد به جامعه‌ نشان دادند روحانی می‌تواند درون سنت دینی بایستد اما بیرون از دستگاه قدرت حرف بزند. به زبان ساده معادله‌ی کودکانه‌ی «روحانیت = قدرت» را در ذهن جامعه‌ اصلاح کردند.

زندان، خلع لباس، حذف اجتماعی؛ اینها در جامعه‌ای که «لباس روحانیت» اغلب سپر امنیت بوده، معنای بسیار مهمی دارد و آن بازسازی امکان تمایز اقشار مختلف روحانیت در ذهن جامعه است.

اکنون در ذهن مردم، دو تیپ شکل گرفته:
روحانیتِ قدرت‌مند، ساکت یا همدست!
روحانیتِ منتقد، هزینه‌پرداز و منزوی!

این تمایز، اگرچه هنوز ضعیف است، اما بسیار حیاتی است؛ چون مانع فروغلتیدن کامل جامعه به نفی یکپارچه دین می‌شود.
کنش آن‌ها، «سیاسی ـ اخلاقی» است، نه صرفاً اعتراضی. این افراد فقط نقد نکردند.
آن‌ها بازتعریف کردند که روحانی بودن یعنی چه؟ (نه حافظ وضع موجود. نه توجیه‌گر قدرت!)

بلکه شاهد رنج، ناظر فساد و زبانِ هشدار به مردم و حاکمیت به همین دلیل است که کنش آن‌ها، حتی اگر توده‌ای نشد، اثر نمادین ماندگار گذاشت!

در شرایطی که خشم اجتماعی به مرحله‌ی «شخصی‌سازی» رسیده بود و روحانی به‌مثابه نماد قدرت هدف قرار می‌گرفت، خطر بسیار جدی این بود که هر روحانی مساوی با یک مقصر شود و هر مقصر، مساوی با هدف مشروع خشم!

کنش این روحانیون منتقد، این معادله‌ی خطرناک را شکست. آن‌ها بدون دفاع از نهاد روحانیت، نشان دادند که همه‌ی روحانیون در یک سوی معادله نیستند. و همین شکاف معنایی، خشم را از حالت کور خارج می‌کند.
خشمِ تمایز یافته، کمتر می‌کُشد. این افراد، عملاً مانع از «عادی‌شدن» قتل روحانیون شدند.

اگر هیچ نمونه‌ی شناخته‌شده‌ای از روحانیِ هزینه‌پرداز وجود نداشت، روایت غالب می‌توانست این شود که «این‌ها همه یکی‌اند، پس حذف فیزیکی‌شان هم مسئله‌ای ندارد.»

اما با حضور و هزینه‌دادن این افراد:
قتل، از یک کنش «قابل توجیه اخلاقی» دوباره به یک امر مسئله‌دار تبدیل شد و
جامعه مجبور شد مکث کند، تفکیک کند، و قضاوت را معلق نگه دارد! این مکث، در وضعیت‌های انفجاری، بسیار حیاتی است.

این‌ها دخالت مستقیم نکردند، فراخوان ندادند، بیانیه‌ی امنیتی صادر نکردند.

اما آنچه ساختند، چیزی عمیق‌تر بود!
آنها مرز اخلاقی در تخیل جمعی جامعه ساختند. مرزی که می‌گوید: «خشونت علیه روحانی، همیشه قابل دفاع نیست.»

این مرز، دقیقاً همان چیزی است که وقتی فرو می‌ریزد، چرخه‌ی خون‌ریزی شتاب می‌گیرد.

هزینه‌ای که آن‌ها دادند، هزینه‌ی «دیگران» را کم کرد و پارادوکس مهم همین‌جاست!

آن‌ها خودشان زندان رفتند، خلع لباس شدند، حذف شدند، اما همین حذف‌شدن‌ها، هزینه‌ی خشونت علیه روحانیت را برای جامعه بالا برد.

یعنی جامعه دیگر نمی‌تواند به‌سادگی بگوید: «همه‌ روحانیون مقصر و مستحق‌اند.» به زبان ساده‌ آن‌ها با بدن خودشان، سپرِ اخلاقی برای جامعه ساختند.

کنش این روحانیون، صرفاً «نقد درون‌دینی» نبود. بلکه نوعی مداخله‌ی پیشگیرانه‌ی اخلاقی در دل بحران اجتماعی بود. مداخله‌ای که احتمالاً جان افراد زیادی را (بدون آنکه نامی از آن‌ها برده شود یا خود بدانند)‌ حفظ کرد.

این دقیقاً همان جایی است که کنش فرهنگی، پیش از کنش سیاسی یا امنیتی، اثر می‌گذارد!

@yaser_arab57

...

@Falaakhon

از یک جهت فریاد میزند "مرگ بر دیکتاتور"
و پشتش نعره می زند "این آخرین پیامه پهلوی برمی گرده"
لحظه ای ترانه برای آزادی را زمزمه می کند و لختی بعد "رضاشاه روحت شاد" ، سر می دهد.

پارادوکس عجیبی است. شعار علیه دیکتاتوری و تقدیس دیکتاتوری سابق که دو پادشاهش با کودتا روی کارآمدند

این یعنی گویند اصلا متوجه نیست چه می گوید، چه می خواهد،.
گذشته چه بوده و آینده چه خواهد شد!

#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️ جنگ دوم آغاز شده

🔹پامپئو
سال نو مبارک به هر ایرانیِ حاضر در خیابان‌ها. همچنین به هر مأمور موساد که کنارشان قدم می‌زند…»

🔹حجم حمایت موساد و اسرائیل از اعتراضات اخیر بی سابقه و کاملا عریان است.
واضح است طرح چیست.
عملا جنگ دوم آغاز شده. اینبار به صورت داخلی
به زودی، در صورت بالا گرفتن اوضاع، هسته های مسلح، مشخصا گروهک هایی که در جنگ اول 12 روزه مسئول جابجایی پهپاد و شلیک آنها بودند و در شناسایی و ترورها موثر بودند، به میدان خواهند آمد و ما شاهد جنگ خیابانی خواهیم بود.
پس از آن آنطور که ترامپ وعده داد، حملات هوایی و ورود زمینی از غرب و شرق!

#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️از برجام خارج شد سخت ترین تحریم ها را اعمال کرد تا ارزش ریال سقوط و تورم سربکشد و زندگی مردم سخت شود.
به ایران حمله کرد و بیش از هزار نفر را کشت و بازهم فشار اقتصادی را سنگین و سنگین کرد تا جامعه همراه با ناکارآمدی سیستم حکمرانی در مواجه با این چالش ها، خشمگین شود.
و حالا می خواهد از آتشی که برافروخته خوراک خودش را پخت کند.

قاتل همیشه اینچنین به محل جنایت برمی گردد
@Falaakhon

✳️ حمله آمریکا به ونزوئلا و احتمالا سقوط مادرو...

✳️وزارت امور خارجه روسیه:
🔹اکنون مهم است که از تشدید بیشتر در ونزوئلا جلوگیری شود و تمرکز بر یافتن راه‌حلی از طریق گفتگو باشد.

...
واضح است که حمله با چراغ سبز روس‌ها بوده
@Falaakhon

✳️ترامپ به ونزوئلا قانع نشد!

🔹ترامپ: کلودیا شینبام، رئیس‌ جمهور مکزیک زن خوبی است، اما او مکزیک را اداره نمی‌کند، کارتل‌ها مکزیک را اداره می‌کنند, باید کاری درباره مکزیک انجام شود.

@Falaakhon

✳️ترامپ:
آمریکا، ونزوئلا را اداره خواهد کرد و نفت آن را به هرکه بخواهد خواهد فروخت.
@Falaakhon

✳️ در جنگ با دشمن خارجی، وقتی یک نفر را می کشید، یک نفر از سپاه دشمن کم می شود.

در جنگ داخلی اما، وقتی یک نفر را می کشید، ده ها و شاید صدها نفر به تعداد دشمن اضافه می شود، چرا که مقتول، دوستانی دارد، عشیره و قبیله و دوستدارانی دارد که می خواهند خون را با خون بشویند.

این چرخه خشونت، آرام آرام یک ملت را کین خواه یکدیگر می کند و آنان را شعبه شعبه می نماید.

#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️ این نوجوان ها که این روزها تصاویر زیادی از آنها در اعتراضات منتشر می شود، نه دشمن اند نه خرابکار نه عامل‌ دشمن. بیشتر برای ماجراجویی، تجریه هیجان و... وارد این معرکه ها می شوند. نه ادراک سیاسی عمیقی دارند نه صاحب تحلیل برای تمیز دادن خیر و شر اهالی قدرت هستند.
با اینها اگر معامله‌ دشمن بکنید یا برچسب اغتشاشگر بزنید ، یک نسل را علیه خودتان تهیج خواهید کرد.
برخورد باید از روی رافت و رحمت باشد.

#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️اختلاف شدید بین رئیس‌جمهور ترامپ و رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، ماریا کورینا ماچادو، حول جایزه صلح نوبل است.

طبق منابع نزدیک به کاخ سفید، عدم حمایت ترامپ از ماچادو ناشی از پذیرش جایزه صلح نوبل توسط او بوده است، جایزه‌ای که ترامپ آشکارا خواستار آن بود.

یک منبع آگاه در گفت‌وگوهای داخلی، این اقدام را «گناه نهایی» توصیف کرده و گفته اگر ماچادو به‌طور علنی این جایزه را به نمایندگی از ترامپ رد می‌کرد، «امروز رئیس‌جمهور ونزوئلا بود».
@Falaakhon

✳️بيش از يک دهه شرکت های بزرگ رانتی، آقازاده ها و شاه دامادها و نوچه ها و کارتل ها، مثل زالو روی شاهرگ سفره مردم از محل ارز ترجیحی خوردند و بردند و حالا فکر نکنید به همین راحتی در مقابل تصمیم دولت کوتاه می آیند و عطای سود بادآورده را به لقایش می بخشند.

چند روز قبل به دوستی گفتم که این شغال ها که با رانت ارز ترجیحی کاخ ها بر کوخ های ملت ساختند، کاری می کنند که یا دولت تسلیم شود و یا دولت را منحل می کنند. به این سادگی نیست ازاله این جماعت که جملگی در نهادهای قدرت سیاسی لانه کرده اند.

حکومت شهامت بخرج دهد و در انبار این شرکت ها را باز کرده و اجناس را روانه بازار کند.

@Falaakhon

✳️شاید جالب باشه بدونید که؛
فردی که ۷ ماه قبل روز حمله اسرائیل به ایران رو درست پیش بینی کرده و تو سایت های شرط بندی کلی پول برنده شده بود. این بار بازم روز حمله مجدد اسرائیل به ایران رو پیش بینی کرده. (۳۱ ژانویه یعنی ۱۱ بهمن ماه.)

@Falaakhon

این صدای کیست؟

آنچنان که صبح هم به برادر سیامک گفتم حاضران در این اعتراضات دیگر صرفاً نماینده طبقه خاصی نیستند و تعبیر «لشکر گرسنگان» در موردشان تعبیر درستی نیست، بلکه در این اعتراضات بخش بزرگی از طبقهٔ متوسط شهری که در سال‌های اخیر «فقیر شده» به خیابان پیوسته‌اند.

طبقه متوسط در ایران خود را در حال فروریختن می‌بیند و بخش زیادی از معترضان کسانی هستند که قبلا صاحب خانه بودند، کسب‌وکار کوچک داشتند، درآمد نسبتاً پایدار داشتند. اما در چند سال اخیر با افزایش تورم، کاهش ارزش پول، گرانی مسکن و کالاهای اساسی، آستانهٔ رفاه و امنیت اقتصادی‌شان دیگر شکسته شده.

به عبارت دیگر، این‌ها «طبقه متوسط فقیر شده» هستند، نه طبقه فقیر سنتی که سال‌ها با کمبودها کنار آمده است. اینها تجربه فقر طولانی و مستمر طبقه پایین را ندارند. فقر آن‌ها تازه است، ناگهانی و شوک‌آور. بنابراین فشار روانی، اضطراب و حس ناعدالتی که تجربه می‌کنند شدیدتر است.

طبقه فقیر سنتی ممکن است مهارت‌های بقا و شبکه‌های اجتماعی حمایتی داشته باشد، اما طبقه متوسط فقیر شده غالباً از این مهارت‌ها برخوردار نیستند.

آنچه تعیین‌کننده حضور فرد در اعتراضات می‌شود صرفاً میزان دارایی نیست، بلکه «آستانهٔ تحمل» اوست. فردی که صاحب خانه است اما حس می‌کند زندگی و دستاوردهایش به خطر افتاده، ممکن است آستانه تحملش زودتر از کسی که مستاجر است اما سال‌ها با کمبود زندگی کرده، تمام شود.

به بیان ساده فقدان امید و حس خطر فوری باعث می‌شود طبقه متوسط فقیر شده فعال‌تر و خشمگین‌تر از طبقه فقیر سنتی واکنشی شود، حتی اگر شرایط مالی‌شان نسبی بهتر باشد.


معترضان «فراتر از طبقات سنتی» هستند و شامل طبقه فقیر سنتی و مستضعف، همچنین طبقه متوسط شهری که فقیر شده و حتی شامل کسانی که ظاهراً وضع مالی‌شان متوسط یا بالاتر است، می‌شود.

من این اصطلاح محتاج به نان شب را در مورد معترضان نمی‌پذیرم و تصورم این است که مردم احساس می‌کنند آینده‌ نزدیک‌شان به شدت در خطر است. این ترکیب باعث می‌شود اعتراضات گسترده و چندلایه باشد و تحلیل ساده «اعتراضات از طبقه پایین است» رهزن فهم شود.

اعتراضات کنونی ایران را نمی‌توان صرفاً از زاویه حضور «فقیران» دید. ویژگی کلیدی آن «طبقه متوسطی است که فقیر شده و آستانه تحملش شکسته» و این باعث می‌شود اعتراضات از نظر ترکیب اجتماعی و شدت خشم متفاوت از دوره‌های گذشته باشد.

@yaser_arab57
...
...
@Falaakhon