دوستانی معتقدند بخت و اقبال یک چیز خرافی است؛ و ما در مجموعه‌ای از احتمالات غوطه‌وریم. بنده خودم چند هفته پیش، بعد از این که ساعتها فیلم ارزشمندم -با موبایل و برای پایان بندی یک مستند تلویزیونی- در بروکسل بخاطر نداشتن وای‌فای در خانه میزبان روی فضای ابری آپلود نشدند و درست بعد از رسیدنم به تونس موبایل را از دستم قاپیدند، تقریبا به یقین رسیدم اما امروز تحقیقا شد. خود این بزرگواران قضاوت کنند:
بعد از ماه‌ها کار و برنامه‌ریزی دیروز ساعت ۳ تا ۳ونیم با آدم مهمی، قرار داشتم برای ارائه یک پلتفرم آنلاین بلکه دیگ رحمتش به جوش آید ما را به سرمایه‌گذار وصل کند. راس ساعت نشستیم و بعد از یک ربع عرقریزان روح و جسم اینجانب توجه بانوی بزرگوار جلب شد و گفت باز کن ببینم (وب‌سایت را). خوشحال از اینکه گفتگو به سمتی رفت که خواسته‌ام بود بازش کردم اما... آه مای لیترالی گاد! ارور داد. حالا قبلش کلی منبر رفته بودم که طی دو سال گذشته هیچ‌وقت این محصول داون نبوده و فلان و بیسار.
هی ریفرش کن هی خطای سِرور. چشمهایم از حدقه بیرون زده بودند. با دستی لرزان تماس گرفتم با همکارم. زد زیر خنده و من حتی نا نداشتم چهار تا فحش رکیک حواله‌اش کنم. گفت ببین چت جی پی تی رو می‌تونی باز کنی. زدم باز نشد. گفت کلودفلر (یکی از بزرگترین سرویس‌های جهانی) خوابیده و همه ما روی اونیم. و در حالی که چنین سرویس‌هایی اگر هم سالی قرنی بخوابند چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد، در تمام یک ربع باقیمانده هیچکدام بالا نیامدند. نه سایت ما نه چت جی پی تی... . دقیقا بعدش درست شدند.
خب حالا دوستان همچنان به بخت و سیاه‌بختی و بدشناسی باور ندارید؟ پس بدرستی که چه چیز باید بر من فرو رود که شما ایمان بیاورید؟

از دوستانی که برای به قول معروف «زیارت اهل قبور» مسیرشان به بهشت‌زهرای تهران می‌افتد* این روزها ساپاسگزار می‌شوم اگر کسی به قطعه ۷۶ (۱۴۷-۶۰) برود و چند عکس از سنگ مزار ابراهیم نبوی بگیرد و برای من بفرستند.
(* قاعدتا از عزیزانی که به عنوان میت گذارشان به آنجا می‌افتد انتظاری جز سلام رساندن ندارم)

این گفتگو بسیار مهم است و توصیه می‌کنم اگر به اتفاقات سیاسی-اجتماعی چهار دهه اخیر ایران علاقه دارید تا پیش از آنکه برش دارند ببینید. علیزاده طباطبایی وکیل بسیاری از پرونده‌های جنجالی در ایران بوده است؛ از هواپیمای اوکراینی تا نجفی (در قتل میترا استاد) و میرحسین و خاتمی (علیه کیهان). به نظرم هیچ حقوقدانی در ایران به اندازه او به پس و پسله‌های تاریک قدرت سرک نکشیده. البته در گفتگو صراحتا از ارتباط نزدیکش با نهادهای امنیتی هم می‌گوید اما بعضی از کارهای جسورانه او در درافتادن با همین نهادهای امنیتی (و شهادت مشهورش علیه نقدی) باعث می‌شود با اعتماد یا دست کم دقت بیشتری به حرفهایش گوش داد. در واقع گفتگو به حدی جسورانه است که من تعجب می‌کنم چطور منتشر شده و همچنان هم هست. او البته فقط از دوران وکالتش حرف نمی‌زند بلکه از دوران جنگ هم می‌گوید که چطور متوجه می‌شوند بودجه‌ها به صورت هیاتی به سپاه داده می‌شود و با جمع کردن گروهی از افسران عالیرتبه که در سال ۵۲ با اعزام به آمریکا دوره برنامه‌ریزی نظامی را گذرانده بودند (و بعدا شانس آوردند اعدام نشدند و فقط کنار گذاشته شدند!) سروسامانی به آن بلبشو می‌دهند و نهایتا مسئولان عالیرتبه را متوجه وخامت اوضاع می‌کنند. البته ممکن است در برجسته کردن نقش خودش اغراق کند، و گاهی هم سهوهایی دارد (مثلا میگوید در تیر ۷۸ قالیباف دستور حمله را داد، در حالی که قالیباف آن فرمانده نیروی انتظامی نبود؛ یا می‌گوید اصلاح‌طلبان در مرحله دوم انتخابات ۸۴ به هیچ وجه از هاشمی حمایت نکردند، در حالی که حمایت کردند) با این حال حتی اگر نیمی از حرفهایش هم درست باشد حقایق تکان‌دهنده‌ای را بازگو می‌کند. مثلا -با واسطه- از دستور مستقیم کرباسچی در زمان استانداری‌اش برای تقلب در شمارش آرا. یا مستقیما به عنوان وکیل از شواهد آشکار حقوقی می‌گوید مبنی بر این که نجفی همسرش را نکشته (نه خشابش گلوله داشته و نه کالیبر گلوله شلیک شده به سلاح او می خورده). گاهی هم به شوخی و جدی چیزهای درشتی می‌گوید؛ از جمله درباره ریشهری که دستور اعدام‌های فله‌ای بیگناهان را صادر کرده و یکی از همراهان او بهش افسار می‌زند!
(توصیه من این است که ابتدا نیمه دومش را ببینید)
https://youtu.be/26oHNa8EkTg?si=4CQbXPFmsQa-pVZT&t=4611

🔏خودآزمایی اخلاقی:
نام استاد روی‌پوشانده را حدس بزنید.

بعد از این که در دوحه کلید یک مملکت را به مشتی متحجر ضدزن تروریست‌پرور دادند قاطی مزدوران‌شان یکی را هم بردند که حال زده یک نفر نظامی را در آمریکا کشته. چنان تعمیم می‌دهند و خط‌ونشان می‌کشند که انگار چه اتفاق عظیمی افتاده است. البته هر جانی محترم است ولی ده‌ها هزار نفر از مردم غیرنظامی افغانستان هم جان‌های عزیزی داشتند. آن خانواده به شمول دو کودک که در موترشان در کابل بی‌آنکه هیچ کار خلاف و مشکوکی کرده باشند و در آخرین روزهای حضورشان با پهپاد کشتند هم نفوس پربهایی داشتند. اگر حمله به چند نظامی در آمریکا جنایت است حمله‌های مکرر به بیمارستان‌های پزشکان بدون مرز و ساعتها بمباران آنها نامش چیست؟
واقعیت این است که با این حمله و بی‌حمله، همانطور که می‌نامند ما مردمان «جهان سوم» هستیم. گاهی به تعبیر صدراعظم آلمان اسراییل به نیابت از آنها «کار کثیف» را انجام می‌دهد و گاهی خودشان دست‌بکار می‌شوند. البته که شرمشان باد؛ اما همین است که هست. هر گونه دخیل بستن به اینان در بهترین حالت می‌شود اوکراین؛ همان اوکراینی که یک کارشناس اروپایی در گفتگویی تلویزیونی گفت 'اوکراینی‌ها سفید و چشم‌آبی و از خودمان هستند نه مثل اونها (خاورمیانه‌ای‌ها).' همان اوکراینی که بعد از این همه خسارت و حقارت حالا هم خاک می‌دهد به روسیه و هم هزینه آن همه حمایت‌های پرمنت آمریکایی‌ها را باید با تاراج معادن و سرمایه‌هایش بدهد، آنطور که ترامپ تاکید کرد.
خلاصه که تحمل بی‌عدالتی و تحمیل و تحقیر و ستم چیزیست، دخیل بستن به آن چیزی دیگر. دست‌کم احمق و مایه عبرت و تمسخر نباشیم.

سیم‌کارت‌سفیدها؟

نسخه‌های «طنز در و بر اسلام» نزد من تمام شد. لطفا واریز انجام ندهید. اگر قبلا کرده‌اید و پیامی از من نگرفته‌اید خصوصی پیام دهید ملاخور نشود!

گوش کنید ولی جایی نفرستید تا داستانش رو بگم...

هفت ساعت گذشته خویش را چگونه گذراندید؟
بعد از مدتی طولانی افسردگی (به قول شما خارجیا: دپرشن) امشب یکهو به مانیا (یا به قول ما دهاتیا: شیدایی) دخول نمودم. نشستم یک استندآپ کمدی کامل را نوشتم بعد دیدم هنوز انرژی می‌زند بیرون یک دور هم اجرا و ضبطش کردم. سپس با دوستی چتی طولانی و پر کل‌کل و صددرصد بیفایده نمودم. بعد کلی فیلم درباره مارها، و کیک‌بوسینگ تزریق کردم به خودم که سخت سمی بودند. سه تا گز خوردم و طرح یک مجموعه داستان طنزآمیز با موضوع استارتاپها نه فقط آمد به ذهنم بلکه خط به خط داستان اولش حک شد. در همه این مدت دلدرد شدیدی داشتم در حالیکه فقط پنج‌تا ابجو خورده بودم. پیشتر یک ساعت و پنجاه و نه دقیقه با دوستم در اصفهان حرف زده بودم. قبلش با سین نشسته بودیم در کافه‌ای و خیلی پر حرارت برای شرکتی که قرار است اگر به توافق برسیم بزنیم مدیرعامل تعیین کرده بودیم. قبلترش یک ایونت استارتاپی بود که صاحابش اصرار داشت نفری هزار یورو بدهیم برای برنامه بعدی و همه ما یونیکورن‌های آینده نروژ موافق بودیم که الان ترتیب نوشیدنی‌ها و غذاها را بدهیم بعدا تصمیم بگیریم (و من واقعا شرمنده شدم که با پنج‌تا کنار کشیدم و از حریفان کم آوردم و مجبور شدم نظاره کنم – یا لیتنی کنت ترابا).
الان هم ساعت دو و نوزده دقیقه است و انرژی ازین بنده بر درودیوار می‌پاشد. شما کنار بایستید شرمنده نشم!

یک اشکال رایج در میان ما که شاید به همان کمبود اعتماد به‌نفس در مقابل غربی‌ها برمی‌گردد در نقد رسانه رخ می‌دهد؛ جایی که بهترین نمودش در تلویزیون بی‌بی‌سی است. خطاهای بی‌بی‌سی فارسی به چشممان می‌آید و -اگر مثلا قید رفیق فرزانه‌مان که شاغل در آنجاست را بزنیم- به زبان و قلم درمی‌آوریم. اما خطای بی‌بی‌سی جهانی را که می‌بینیم فکر می‌کنیم هر عیب که هست لابد از دیده ناساز آستیگمات ماست!
من که حقیقتش فکر می‌کنم در بسیاری زمینه‌ها تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی از مادر جهانی‌اش بهتر هم هست. برنامه‌های نازنین معتمدی در حوزه سلامت یا گزارش‌ها و تحلیل‌های نفیسه کوهنورد از میدان‌های جنگهای بی‌پایان خاورمیانه از همین دستند.
یک بار در بی‌بی‌‌جهان گزارش تلویزیونی ستایش‌آمیزی پخش شد از کافه‌ای در نیویورک که استفاده از موبایل را در فضای داخلی‌اش ممنوع کرده بود؛ همین (وا خلاقیتا! وا گزارشا!). شبی نیست که چند بار گزارش‌هایی با محوریت ترامپ پخش نشود، و البته همیشه هم توجیه این است که آمریکا فلان است و بهمان. تقریبا به روابط عمومی و ستاد وایرال(تر) کردن ترامپ تبدیل شده و ترامپ هم که استاد فن. امشب گزارش مفصل دیگری داشت درباره این که درباره ادعای ترامپ مبنی بر تبعیض و نسل‌کشی سفیدپوستان در آفریقای جنوبی تحقیق کرده. انگار کسی انتظار داشته حرف ترامپ سند و مدرک و حتی سروتهی داشته باشد. ترامپ که اصولا به چیزی به عنوان دیسیپلین سیاسی اعتقاد ندارد هر ساعت چیزی می‌پراند که خودش هم قبول ندارد و در اغلب اوقات (مثل همین مورد) تاثیری هم ندارد. حالا تو برو گزارش تهیه کن که اشتباه است. یارو با همین چیزها هر روز سرتیتر خبرهاست و دقیقا هم همین را می‌خواهد. شما یک روز بخش اصلی خبر بی‌بی‌سی جهانی یا فارسی را ببیند اگر کمتر از دو تا خبر از ترامپ داشت بیایید یک کشیده بزنید به من (و یک لگد بخورید).

بله
شکرِ خدا که هر چه طلب کردم از خدا
بر مُنتهایِ همتِ خود کامران شدم
(حافظ)
پانزده سال گذشته و شکر خدا روزی نیست که «بیشعوری محمود فرجامی» به من یادآوری و بلکه آلرت نشود!

یک نکته جالب بگویم‌تان:
از میان همه نسخه‌های این کتاب که فروش رفته یا اهدا شده فقط دو نفر عمومی درباره آن نوشته‌اند. که خب تا اینجای کار چندان چیز جالبی نبود. جالب اینکه هر دوی این عزیزان پزشک و افغانستانی هستند. دلیل خاصی دارد که پزشکان افغانستانی به این مقوله علاقه دارند؟ (البته جا داشت با بغضی در گلو بپرسم دلیل خاصی دارد که سایرین حاضر نمی‌شوند درباره آن عمومی بنویسند؟ لامذهبها ۸۰۰ صفحه کتاب است، ده سال سوزن به تخم چشمم زدم عقاب بودم و موش کور شدم، خلیل عقاب بودم و احمد جنتی شدم، آنقدر نشستم که چنان کمر و ماتحتم با صندلی به وحدت وجود رسیده افتراق بین نشیمن و نشیمن‌گاه معدوم شده وقتی بلند می‌شوم صندلی با من برمی‌خیزد، سید نورانی هلوگرام‌دار بودم ریختم الان به حرمله مانند است... [گریه شدید حضار] خب این کوفتی را می‌خرید و می‌گیرید چار کلام هم بنویسید... بنده در همین شب عزیز عرض می‌کنم حب جاه و مال که قطعا دارم ولی خب به قول این نسل جوان در آن حوزه که ریده‌ام... اما عقده دیدن شدن کتاب ندارم که به جدم حضرت زین‌العابدین بیمار قسم بسکه اسمم با کتاب بیشعوری دیده شد و امضا دادم زخم شدم برای هفت پشت طاهرینم بس است... لاکن این مقوله فرق دارد... [با صدای لرزان و بغض] حالا هم حرفی ندارم... مثل پدر جدم در شب عاشورا عبایم را روی صورتم می‌اندازم هر که می‌خواهد برود برود... هیات که ما اهل بیت محتاج شمشیر و نقد کتابِ یک مشت [اشکها روان می‌شود] ... فلذا هرکس آن پاره تن من، آن عضو وجود من ... آی‌آی... که فقط سه‌بند انگشت قطرش است را دارد بداند که استعمال آن فرادی قبول است لاکن تعریف و معرفی‌اش به جماعت واجب... بنده اگر از حق خودم بگذرم از حق آن سوزن و تخم و کمر و نشیمنگاه نمی‌گذرم... سر پل صراط از بیضتینش آویزان می‌شوم... قسمت خواهران هم فعلا بجای خوشحالی ساکت باشند بعدا مکان و مساله‌شان را عرض می‌کنم...
خداوندا... تو را به عزتت قسمت می‌دهیم محکمه همه اطبای افغانستانی را تا فیهاخالدون مملو از امراض اسلام بگردان!
[الهی آمین]
خدایا... تو را به گلوی بریده آن طفل شیرخواره [ضجه و خودزنی شدید حضار]... کاش من مرده بودم... خدایا هر کس این کتاب شریف را برد و خواند و خوشش آمد و چیزی نگفت را با خولی و ملاعمر و ملای‌غیرعمر محشور و مشهور بگردان!
[الهی امین]
خدایا... تو را به لب تشنه... اشاره می‌کنند شام حاضر است... بفرمایید!
[الهی آمین]
زهرمار!
[الهی آمین])

حکومت نمی‌فهمه که بیست و یکم آذر چه روز مهمیه و باید در تقویم رسمی وارد بشه، ما که می‌فهمیم.
گرامی باد سالروز اخراج نوکران شوروی از آذربایجان، پاره تن ایران.
و این هم اسناد و مدارک دست‌اول از دست‌نشانده بودن پیشه‌وری که در کانال یوتیوب شبچراغون به صورت کامل منتشر شده است.
#آذربایجان #ایران #شبچراغون #پیشه_وری #شوروی #فرقه

بعد از ۱۲ ساعت کار بی‌وقفه سنگین، پراسترس، آن هم از خانه و در اتاقی رو به دیوار... الان بهترین دوایم چند بیتی از سعدیست.
به انتخاب شما...

به نظرتان به‌ این دوستم که (تقریبا مثل همه سلطنت‌طلبان) رد داده، بگویم که اسم مستندی که در مورد ابراهیم نبوی ساختم «قطعه ۷۶» است؟!

با این وکلا هنوز مردم
از رونق ملک ناامیدند
گروهی از وکلای ورزشکار اصفهانی رفته‌اند المپیاد ورزشی. آنجا با پرسنل رستوران هتلی که اسکان داده شده‌اند کتک‌کاری راه انداخته‌اند. ظاهرا غذا نبوده یا دیر آورده‌اند و خب وکیل ممکلت بهتر می‌داند در این جور مواقع چه کند و بخاطر این که خوب و به موقع سیر نشده‌اند چند تا کارگر رستوران را سیر کتک زده‌اند. کارشان چنان بوده که کمیته ورزشی اسکودا همانجا فورا تشکیل شده و محکوم و تنبیه و محرومشان کرده. رفیق مطلعی می‌گفت همان شب مسئولان هتل بهشان گفته‌اند سریع برگردند اصفهان تا شر بالا نگرفته. باز از در لجبازی و گردن‌کلفتی درآمده‌اند و فردایش رفقا و بستگان کتک‌خوردگان دیشب ریخته‌اند سرشان و جنابان وکلا با سروروی باندپیچی شده به نصف‌جهان برگشته‌اند. این را دستمایه طنزی دو دقیقه‌ای کردم در اینستاگرام. افزون بر اصوانیای محترم کی غیردشون گرفتس و هی فحش میدن و توی کامنتا شلوغ‌کاری می‌کونن وکیلاشون هم هی پیام میفرسدن که ازت شیکایت می‌کونیم. ککه‌کاری رو شوما می‌کونید شاکی هم هستید؟
حالا کل طنز چی بود؟ گزارش ماوقع، و خبر آزاد شدن ویزای خوراسان برای اصفهانیایی که میخواهند پناهنده بشوند.

ویدیوی وکلای اصفهانی که ظاهراً قرار است به دادگاه برود. و البته خوشحالم که از سطح کتک‌کاری به محکمه‌بازی برسیم ؛)
https://youtube.com/shorts/k1_MBspcSrE?feature=share

حالا بنده که شخصیت مهمی نیستم (گریه شدید حضار) ولی به نظرم خیلی کار چیپی است که برای این که در سئو و سرچ گوگل بیایی بالا یک عالمه اسم را با سرتیتر «گفتگو با...» بدهی برایت برنامه‌نویسی کنند و به صفحه فیک برسد (لینک). خواستم درباره غیراخلاقی بودنش هم بنویسم که خب دیدم آنطرف کسانی نشسته‌اند که ویرانی ایران شغلشان است بی‌خیال شدم.

دوستان یک ماهی (و بحقجدم خیلی بیشتر) اینجا در خدمتتان نخواهم بود. اگر پیام خصوصی واجبی داشتید لطفا از طریق تلگرام پیام خصوصی دهید (لینک مستقیم در همین کانال هست). چیز خاصی پیش نیامده و فقط هر از گاهی فکر می‌کنم بهترست از فضای مجازی دور باشم و به حال خودم برسم. از آنجایی که مصمم هستم حالاحالاها زندگی کنم وصیتی ندارم اما نصیحتم کماکان به همه شما خاموش کردن نوتیفیکشن است.

سید جدبکمر زده، محمود