. تاب‌آوری روانی

ترس یک واکنش طبیعی برای بقاست، اما وحشت و پنیک باعث تصمیمات غلط می‌شن. نفس عمیق و تمرکز بر کارهای عملی مثل چک کردن منابع اضطراب رو کم می‌کنه
​چک کردن مدام اخبار فقط سطح کورتیزول خون رث بالا می‌بره پس پیش مصرفی ممنوع روزی ۲ یا ۳ بار اخبار رو چک کنید و بقیه زمان رو به کارهای عادی اختصاص بدید
با همسایه‌ها و دوستان در ارتباط باشید و اگر اتفاقی توی محل زندگیتون افتاد گروه‌های کوچیک محلی برای کمک به سالمندان یا کودکان در مواقع بحران تشکیل بدید و هوای افراد ضعیف رو داشته باشید

یادتون باشه شجاعت به معنی بی‌گدار به آب زدن و استقبال از مرگ نیست. شجاعت واقعی در بحران، یعنی هوشمندانه عمل کردن برای زنده موندن و محافظت از کسانی که دوستشون داریم.

بچه های عزیزم، اصلا مهم نیست چقدر از من متنفرید یا من از شما ، مثل اینکه ناو هواپیمابر جرالد فورد برخلاف حالت استاندارد با نهایت سرعت حرکت کرده و امروز خودشو رسونده به جبل الطارق همه چیز در جدی ترین حالت خودشه ، هیچکس نمیدونه جنگ خواهد شد یا نه ولی واضحه اگر اتفاق بیوفته بسیار گسترده تر از چیزی بود که تو 12 روزه تجربه کردیم ، خوندن این مطالب و پخش اون رو جدی بگیرید اگر از ما خوشتون نمیاد و مخاطبی دارید میتونید ازش استفاده کنید و کپی کنید یا میتونید خودتون براشون درست کنید ولی خواهش میکنم جدی بگیرید ، ایندفعه اگر اتفاقی بیوفته نمیشه با شمال رفتن سر و تهش درآورد این تنها چیزیه که ازش مطمئن هستیم

بنگرید ای اهل عالم با اذان دیگری ، بر فراز دار می‌رقصد جوان دیگری

هروقت خواستید با دوستاتون بخاطر مسائل سیاسی بحث کنید و دعوا کنید، یه‌دور به این فکر کنید که اگه ما یه زندگی نرمال داشتیم هیچوقت اصلا قرار نبود با کسی بحث سیاسی کنیم، چه برسه به اینکه بخوایم با دوستامون قهر کنیم بخاطرش.(همه‌ی این حرف‌ها با درنظر گرفتن اینه که ما کلا هیچ عرزشی‌ای رو دوستِ خودمون نمی‌دونیم).

در این نقطه‌ی حساس از تاریخ کشور ما که برای من به عنوان مردم معنی میشه داستان فراتر از اختلاف‌نظر درباره‌ی این و اونه
ما امروز با یک تهدید موجودیتی روبه‌رو هستیم وقتی سایه‌ی خردکننده جاعش و کشتار فیزیک و فروپاشی روانی بر سرمون سنگینی می‌کنه، دیگه بحث سر این نیست که حق با کیه بحث سر اینه که آیا اصلاً «ما»یی باقی خواهد موند یا نه؟
​در چنین شرایطی، قهر کردن با دوستی که در جبهه‌ی ماست ( با همون فرض که، حسابش از عرزشی‌ها جداست)، بزرگترین کادوییه که می‌تونیم به دشمنان زندگی‌مون بدیم اون‌ها دقیقاً همین رو می‌خوان ، یعنی انزوای تک‌تک ما

امروز، ایستادن کنار هم به هیچ وجه یک پیشنهاد اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت بقاست. ما تنها دارایی همدیگه در میان این مضحکه‌ی بزرگ هستیم اگر قراره در برابر این تهدید موجودیتی شانسی داشته باشیم، اون شانس در آغوش هم‌فکران و هم‌سنگرانمونه، نه در تنهایی و قهر

امیدوارم که بتونیم زنجیروار دست های همو بگیریم و نذاریم حتی یکنفر دیگه هم تو دره سیاهی و ظلمت تروريسم جاعش بیوفته

اتاق گیریم خلاف کار سازی چهره دارن ، جوون دست گل مردم رو میبرن توش یه بلایی سرش میارن تا بتونن ازش یه تصویر کدر و گناهکار نشون بدن ، وقاحت هم حدی داره