یلدا، اوج سیاهی است. عمق ظلمت. وقتی که شب سیاه‌تر از آن نمی‌شود. و طولانی‌تر. آن وقت، آدمیزاد ِ این منطقه از جهان، این شب ِ طولانی ِ طولانی را جشن می‌گیرد. شاید که تا یادش باشد «هیچ راهی نیست کآن را نیست پایان، غم مخور».

اما یلدا، تنها نمی‌گذرد. توان تک تک ما، به این سیاهی طولانی نمی‌رسد. آدمیزاد، تنها که باشد، به ظلمت می‌بازد. یلدا را باید «جمع» حریف شود. جمعی که گرما بسازد. جمعی که معنا بیافریند.

ما در بنیاد، این درس یلدایی را هر روز تمرین می‌کنیم: با زیست جمعی، با کار جمعی، یلداهای دوران را طی می‌کنیم. و با هم زمزمه می‌کنیم: وین سرِ شوریده باز آید به سامان، غم مخور..

ما، یارانی داریم. یارانی نهادی که هر کدام در حوزه خود، دست یاری ما را می‌گیرند. کودکان و نوجوانان، برای ما کاری میان کارها نیستند: «گروه‌های نگین» از قلب‌های فعالیت بنیادند. «کتابفروشی دماوند» از جمله نهادهای فرهنگی است که در دو سال اخیر، در کنار ما و کودکان و نوجوانان سیستان و بلوچستان بوده‌است: از همکاری در یافتن و پیشنهاد صدها عنوان کتاب‌های مختلف متناسب با سنین مختلف اعضای گروه‌های نگین تا مشاوره‌ی مؤثر نفیسه میرایی عزیز به کتابداران ما در حوزه کودک و نوجوان و تهیه کتاب‌های سوادآموزی برای شرکت‌کننندگان کلاس دوم زنان گروه‌های خودیار محله‌ی شهرک گاوداران زاهدان.

ما قدردان هم‌یاری ارزشمند، در سکوت و بی‌چشمداشت کتابفروشی دماوند و نفیسه میرایی عزیز هستیم. این هم‌گام‌هامی‌ها، بذر می‌شوند و بذرها جوانه می‌زنند.