‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یار ۳۱۳ امام هستم، خوشحالم باهاتون بازی می کنم

یادم نمیره تو رو
یادم نمیره امشبو
یادم نمیره این صحبت دوساعته رو
یادم نمیره این آرامشو
یادم نمیره تو رو
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲

نمایشگاه کتاب واسم نریده بودن

تو نوبل هم بگیری باز پنکه‌ت سرشو به تاسف تکون می‌ده.

من شترم و تو منو دیدی ندیدی!

تا حالا "دوست داشته شدن" از سمت کسی انقدر آرومت کرده که بخوای واسه همیشه همونجا وایستی؟ درست کنارش.