شادی و خشایار، خوش اومدین.✨

من هرکسیو خیلی دوس دارم، هیچ‌جای زندگیش نیستم.

دیگه میدونم وقتی توی آینه‌ی نفاق‌انگیز نگاه کنم چی می‌بینم.

ولی تو آرزوی منی.

مامانشه

پسرِ جادوییِ جنگل.

از آدمی که خودش‌و با من مقایسه می‌کنه و مسابقه تشکیل می‌ده بین‌مون، متنفرم. رابطه رو برام ناامن می‌کنه.

پشمک های صورتی

وقتی گریه میکنم، گوجه میشم.
الانم یه گوجه‌ی گنده‌ی تراژن شدم.

گفتی خوب شو، شدم.
دوید بازم مقصد.

من دوسِت دارم، حتی وقتایی که خودت یادت میره خودتو دوس داشته باشی.