داریم تو کشوری زندگی می‌کنیم که پدرها پتانسیل اینو دارن به اسم غیرت و ناموس، سر دخترشون رو با داس ببرن برای داشتن دوست پسر یا نوع پوششون، پس اینکه مجبورت کنن به رشته‌ای که دوست نداری بری کاملاً عادیه تو این جامعه و مایی که تونستیم چیزی که دوست داریم رو بریم نمی‌تونیم حق غر زدن با دوست نداشتن رو از بقیه بگیریم چون اصلاً به ما ربطی نداره🙏🏻

هاناجان ببخشید اینجا حرف زدم ولی نمی‌شد چیزی نگفت

اگه ادمینتون کردم یعنی حرف بزنین

آفرین خیلی حقی نمیتونمت

واقعا داداشم اسپیل کرد حرفی برای زدن نمی‌مونه

بخدا

عالی هستی=))))😭

عشقی😭😭

آها راستی یچیزی

من اصلا این پیامو فور کردم و حرفمو زدم چون خودمم دقیقا تو همین شرایط بودم و همه‌اتون هم میدونین دیگه. دلیل افسردگی و بگایی و این همه حس مزخرفم دقیقا سر جنگی بود که با خودم و خانوادم داشتم و نه میتونستم خودمو راضی کنم نه اونا رو. و حالم بهم میخوره یکی که زندگی نکرده بگاییامو بهم میاد میگه نه تو ترسویی. الاغ، من واسه رسیدن به اینجا از هزار تا غول مرحله آخر گذشتم که الان بشینم اینجا لبخند بزنم. چرا گوه میخوری واسه خودت؟ اه.

ترسو آخرین چیزیه که بهت میچسبه

احساس می‌کنم کانسپت تیپیکال خانواده‌ی ایرانی رو درک نمی‌کنه

”ننر”

همین. داداش چون خانواده‌ی تو آدم حسابین و ساپورتت میکنن دلیل نمیشه مال منم باشن

همین؟
لایک فکرشو بکن سه سال تموم انقدر بدبختی بکشی و بری رشته‌ای که کوچیک‌ترین علاقه‌ای بهش نداری صرفا بخاطر انتخاب خانواده‌ت که یه بچه ننر مامانی بیاد بهت بگه ترسو

بعد اون سه سال هم حتی پایانش نیست.
مگر اینکه شانس بیاری بتونی بری کنکور عمومی‌ای چیزی بدی اگرم نه که🤡🤡

بوس