حالم نا مناسب

دیگه نمی‌فهمم. دیگه لذتِ دردِ کندن یک زخم کهنه رو‌ی دست رو نمی‌فهمم. حالا دیگه به نظرم فقط یه زخمه که باید صبر کرد تا خودش خشک شه و بیفته وقتی زیرش یه پوست تازه و سالم دراومده و ترمیم شده. بدون درد و خون‌ریزی. بدون خودآزاری. بدون صبر و انتظار و دلتنگی‌ و تحمل و مدارا. بدون زجر کشیدن و خودم رو به در و دیوار زدن و شکنجه دادن. بدون مازوخیسم. بدون سادیسم. بدون سندرم استکهلم. بدون لذت بردن از درد. تو هنوز هم فکر می‌کنی دارم در مورد زخم روی دست حرف می‌زنم؟

اگه چیزی بشه نمیتونم با موضوع این که من شروعش کردم کنار بیام.

نیاز دارم یکی بهم زنگ بزنه دو ساعت فقط براش غر بزنم. خودمم بهش نگفته باشم و فقط زنگ بزنه بگه بگو.

چرا لوکی نمیاد دیگه خسته شدم.

مادربزرگم تموم کرد

داداش ببخشید مامان بزرگم مرده دارم گریه میکنم. سرتو از تو کون کنکور من میکشی بیرون؟

بخدا از عوامل طبیعی نخواهم مرد ولی از گوه بودن فامیل ایرانی چرا

کاش میشد تنها دغدغم این باشه که با کدوم نت لوکی رو دانلود کنم

اوکی

کصخلیت

آن

چجوری اینقدر هنرمندین؟ من تهش خودمو نکشم