گفتن دانشگاه ها میتونن رشتهی جدید ارائه بدن که شغلش موجود باشه.
میخوام برم بگم لطفا رشتهی تو کون نرویی رو ارائه بدن. خیلیا شاغل میشن این شکلی.
میخوام برم بگم لطفا رشتهی تو کون نرویی رو ارائه بدن. خیلیا شاغل میشن این شکلی.
Forwarded from فتوسنتز
"نه من حالم خوبه، این منم که اضطرابم رو کنترل میکنم نه اون من رو"
*شمارهی گوشیم رو یادم نمیاد*
*خاطراتم رو فراموش میکنم*
*روزی هزاربار از خودم میپرسم فلان چیز قبلا هم اتفاق نیفتاده بود؟*
*دیکتهی هر چیزی رو چندبار چک میکنم*
*شمارهی گوشیم رو یادم نمیاد*
*خاطراتم رو فراموش میکنم*
*روزی هزاربار از خودم میپرسم فلان چیز قبلا هم اتفاق نیفتاده بود؟*
*دیکتهی هر چیزی رو چندبار چک میکنم*
دلم میخواد یه سری متنا راجع به آهنگای شروین بنویسم ولی فکر نکنم کسی بخونه.
ببین اگه توی کنکور شیمی رو درصد بالایی بزنم پنجاه درصدش بخاطر مسیحه، چهل و پنج درصدش آرمیتا و پنج درصدش خودمو
اولش میاد دقیقا لحظهی قبل از رفتن پارتنرشو میگه. اون ترس و نگرانی که آیا بهش بگم بمونه؟ یا بهش علاقمو یه بار دیگه یادآوری کنم؟ و با نگاهش منصرفش میکنه که کاری کنه بمونه و اون روی تموم احساسش پا میذاره و جوری رفتار میکنه انگار یه آشغاله تا اون راحت تر بره و وقتی اون رفت شروین میمونه و سایهای از خیال که داره تو تصوراتش باهاش میرقصه ولی میدونه که قلبش، عشقش داره از اینجا میره و نمیتونه کاری بکنه پس فقط توی تصورش میمونه و میرقصه و میرقصه.
بعد میاد به معنای واقعی کلمه خستگی روحی طرف موقع از دست دادن عشقش میگه، میگه که دوستاش میان که حالشو عوض کنن و ببرنش بیرون ولی اون نمیخواد بره چون اونجا خونهایه که اون توش بوده و توش خاطراتشون هست پس ترجیح میده بمونه خونه و به دیوار زل بزنه و خاطراتشو مرور کنه تا شب بشه، شب بخوابه و خوابشو ببینه و صبح دوباره خواب ببینه. دنیا براش خاکستری و ابری جلوه میکنه و بادی که توی اتاق میزنه براش مهمه چون میترسه عطر عشقش از اتاق بره، حال نداره بره بیرون و به کاراش برسه و آهنگاشو ضبط کنه چون انگیزهاش و منبع الهامش رفته و منیجرش هم کفری میشه و همون موقع مامان عشقش میاد و یه چیزی براش میاره و میگه از طرف اونه، وقتی جعبهاشو باز میکنه یه نامه میبینه که توش پر عطره (اینجاش خیلی قشنگه چون شروین اینقدر احساساتی شده که حتی نحوهی استفاده از حروف اضافه رو فراموش کرده) که توش نوشته اگه بخوای برمیگردم و شروین هم با تمام وجود دلش میخواد بهش بگه برگرده ولی نمیگه چون میدونه تو ایران هیچی نمیشه و میدونه هر جوابیم که بده طرف احساسی میشه و هوایی میشه که برگرده بخاطر همین جواب نمیده و میره لای لحافش و به آباژور لبهی میز نگاه میکنه و تصور میکنه سایهی اون افتاده روی زمین و عشقش باز برگشته...
وقتی که داشتم با آیرون من روی کلیدم و قورباغهی روی کلیدش میجنگیدم و هی دم گوشش میگفتم شیلوپ