عه واه مردم

That's exactly what i want thank you anon

• For Hannah:
Hong Cha Young | Vincenzo

چا یونگ یه گرل‌باس واقعیه. موفق، قاطع و یکمی مغرور. کسیه که شاید به نظر نیاد اما در عین اینکه براش مهمه که برنده‌ی بازی باشه، حواسش هم هست که کار درست رو انجام بده و کسی رو آزار نده.
و ضمنا حساسه... خیلی چیزا ناراحتش می‌کنن و به روی خودش نمیاره. اما اینو هیچکس جز آدمای نزدیکش نمی‌دونن چون خودش نمی‌خواد که بدونن.
و این‌ها برای من یادآور تو بودن.

پی‌نوشت: فکر نمی‌کنم اهل کی‌دراما باشی اما وینچنزو سریالیه که واقعا من به همه سلیقه‌ای پیشنهادش می‌دم. =)))

اینقدر کامل من بود که واقعا پشمام

حتی لباس پوشیدنمم همون شکلیه😭😭😭😭

و اهل کی دراما نیستم حقیقی وبی نگاه میکنمممم میذارمش بعد از دیدن کامیونیتی

این پیام رو فور کنید،بگم اگه کتاب بودین:نویسنده‌تون‌کی‌بود ،چه ژانر کتابی میشدین و عکس روی جلدتون رو تقدیم کنم.

تازه اوت اف کانتکست بهش محتوا هم اضافه کرد😭😂

He did and not that LAME

I don't know what's the best way to stress this enough but I'm done

داشتم عکسای امسال رو جدا میکردم که بذارم توی خونه بالشی (چنل پرایوتم) و شد صد و چهل تا عکس. توی این صد و چهل تا عکس، آدمایی که اون عکسا رو ازم گرفته بودن یا باهام عکس انداخته بودن نصفیشون محو شدن. برعکسش هم بود. بعضیا که تو هیچ عکسی نبودن نرفتن و جوری موندن که هیچ وقت حتی فکرشو نمیکردم. زندگی عجیب غریب تر از اونیه که فکرشو میکردم. امسال اینقدر اتفاق افتاد که دیگه شمارش ار دستم در رفت و انگار ده سال بود. ناراضی نیستم اما. میبینم چجوری پیشرفت کردم و چجوری نگه داشتم آدمایی که میارزید بودنشون به زندگیم. میبینم چجوری اون آدمی که فکر میکردم اول از همه بره، بیشتر از همه موند. میبینم چجوری خودمو از اون حال بد، به این حال رسوندم. میبینم و با تموم وجود، همچنان نمیدونم دارم چه گوهی با زندگیم میخورم.

خیلی عجیبه که هرسال کلی چیز تغییر میکنه و همچنان هیچی تغییر نمیکنه

Me on a completely random day without any specific reason:

روزگاری شد که در میخانه خدمت می کنم
در لباس فقر کار اهل دولت می کنم
تا کی اندر دام وصل آرم تذروی خوش خرام
در کمینم و انتظار وقت فرصت می کنم
واعظ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن
در حضورش نیز می گویم نه غیبت می کنم
با صبا افتان و خیزان می روم تا کوی دوست
و از رفیقان ره استمداد همت می کنم
خاک کویت زحمت ما برنتابد بیش از این
لطف ها کردی بتا تخفیف زحمت می کنم
زلف دلبر دام راه و غمزه اش تیر بلاست
یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می کنم
دیده بدبین بپوشان ای کریم عیب پوش
زین دلیری ها که من در کنج خلوت می کنم
حافظم در مجلسی دردی کشم در محفلی
بنگر این شوخی که چون با خلق صنعت می کنم

چه شعرش قشنگه

Mission accomplished 👍