دوازده سال تحصیلی داشتم در این دوازده سال کثافت نشد یه اردویی باشه و یه نفر بیاد به من بگه «هانا میخوای با اکیپ ما بیای اردو؟»

همه گروهی داشتن خوش میگذروندن و خوب بودن
اگه اردو هم شهربازی بود همه گروهی سوار وسیله ها میشدن و من نمیتونستم با بچه های کلاس سوار شم «چون تعداد بهم میخورد» پس مجبور می‌شدم با یه مشت غریبه سوار شم که همشون بزرگتر بودن و من نمیتونستم حتی تو خجالتشون جیغ بکشم.

الان فکر کنم متوجه باشین چرا این همه بابت اردو نرفتن عصبانیم

چون امیدوار بودم با دوستای جدیدم تجربه‌اش کنم و ببینم اونا بهم میگن با هم بریم اردو یا نه؟ ولی حتی این حقو هم ازم گرفتن

یعنی مودم اون لحظه ها اینجوری بود که yo wazup

Let's melt your hearts

مادر من را با آن دست ها خفه کن.

Oh lord save me
my drug is my baby
I'll be using for the rest of my life

موهامو زدم باز و احساس خنکی و آرامش دارم

باد میاد.

کاش میشد خودمو بسپارم به دست باد و هر جا دلم میخواد برم

کاش بال داشتم

من برای انسان بودن زیادی عجیبم

چنل پروکسی بودی برای من شروین رو گذاشت. یادته بودی برا منو؟ «اگه بودی من مودی بودم از اون بچه خوبا/ شسته رفته تر و تمیز نمیدادم بوی دودا/اگه بودی برا من نمیشد کم بهت علاقم/ برا همه دیو بودم بیبی واسه تو بودم بودا»
بودی برا من؟ نمیدونم. حسی بود؟ نمیدونم. درست بود؟ نمیدونم. باز دوباره من هیچی نمیدونم. نه میدونم و نه میخوام که بدونم. میخوام حسمو خاموش کنم، شاید اینجوری همه چیز درست شه.

فکر کردم کل مارول و دی سی رو گشتم ولی هرگز به این کرکتر بر نخوردم و یادم اومد مال فنتستیک فوره

بچه ها جان کنستانتین واقعا خیلی قشنگ بود و خیلی گناه داشت

حالا یادم نمیاد چی شده بود ولی گناه داشت

آها یادمه این میتونست آدما رو مستقیم بفرسته جهنم بعد نمیدونم چی شد دوس پسر خودشو مجبور شد بندازه جهنم

بعد نمیدونم چی شد تو زمان به عقب برگشت که جلوی خودشو بگیره که دوس پسرشو بندازه جهنم