ببخشید مگه قرار نبود بمب اتم بزنن؟ من بخاطر همین پلن خودکشیمو انداختم عقب.

باعث و بانی از دست دادن این حس رو هیچ وقت نمیبخشم.

یوفوریا به لیست فیلم هام اضافه شد.

یک چیز جالبی که هست مثلا یه بازیگر خیلی خفن یه صحنه‌ی خیلی پر تنش رو فیلم برداری میکنه و خیلی میره تو حس بعدا ازش میپرسن یه بخشیش رو میندازه گردن ست میگه من مجبور بودم مثلا برم سر صحنه های جرم واقعی و این خیلی روم تاثیر داشت و من اینجوریم که ما ایرانیا این حس رو نداریم چون اونقدر چیز پرتنشی رو نمیتونیم دوباره تجربه کنیم، ما دیدیم پیرمرد بی دفاع ساچمه خورده تو چشمش، ما دیدیم پسر مردم وسط خیابون تیر خورده، ما رو تو مترو کشتن، ما رو توی ماشین گشت کتک زدن، ما اعدام شدیم و دیگه هیچی اونقدر درد نداره. میدونی چی میگم؟

I'm over sharing

گی چیه من گلزارم

صبح بخیر. امروز به‌خاطر هانا افمد شروع میکنیم. باشد که وقتی داشتم میمردم هم خودش جمعم کنه

من صمیمانه از منتال ترنج عذرخواهم

i hate “wintertime sadness” issues.

"this dorm was once a mad house"
i made a joke, "well it's made for me"

ببخشید چی

Do you guys sometimes feel like somebody's emotions are bleeding into yours?

دلم پلی لیست شک برانگیز اسپاتیفای میخواد. از اینا که «این پلی لیسته رو گوش می‌کنی؟ مطمئنی سالمی؟».

آسمر کردن چیزایی که آسمر لازم ندارن خیلی رو مخه. خب فهمیدیم میکروفون داری، اون ناخون لامصبتو همه جا نزن.

مردم عاشقشن

خب من نیستم؟؟؟