این که پناه دارم عالیه

امروز در یکی از استرس زا آور ترین و انرژی منفی دار ترین موقعیت هایی که تجربه میکنم بودم و هیچ پنیکی، هیچ پنیکی نداشتم.

آیا افتخار بر من روا نیست؟

چقدر موهای افشون دور من جذاب بود. چرا می‌بستم؟

اگه برید باغ وحش:

ماسا: داره با ذوق به بزرگترین یوزپلنگ باغ وحش نگاه میکنه و میگه «گورباااااا»

کیانا: به میمون ها اشاره میکنه و با هر لحظه‌اشون میم میسازه

هانا ²: آرزو میکنه سیمبا هم اینجا بود، با انزجار به پرنده ها خیره و میشه و در حال دزدکی وارد شدن به قفس مار ها دیده میشه

ترنج: به تک تک حیوونا اسمایی همچون شاسگول میدهد و تک تکشان را بوجی میکند مخصوصا اون شیره که همه رو ترسونده.

ماهی: معتقده که نصف آدما باید جای اون زرافه و اون کرگدن بامزه باشن.

آفرین: احتمالا با بزرگ ترین مار بوآ درباره نظریات سارتر صحبتی جدی داره.

پارمیدا: داره با استفاده از اسمایی که ترنج ساخته توجه حیوونا رو جلب میکنه (و یا حتی صداهای جذاب و معروفشو ایجاد میکنه تا با لاما حرف بزنه) و به میمای کیانا میخنده و اونا رو گسترش میده.

طهورا: در حال ناز کردن و بوجی کردن تک تک حیوانات تو قفس خرس قطبی خوابش میبره.

آرمیتا: واقعا نمیدونم. احتمالا داره دوستاشو با حیوونا شیپ میکنه و میگه اون کانگورو زشته شوهر فاتحیه.

مرضیه: داره از قفس خرس قطبی بالا میره که به طهورا بپبونده و همزمان زیر لب غر مبزنه که چرا زودتر نبردتش

غزل و هلن هم باغ وحش رو پیچوندن

از باغ وحش لذت نمیبرم. نهایتا اگه غذاهای خوشمزه ای تو بوفه هاش بدن میرم.

غزل و هلن عالین 😭😂😭

امروز اگه من اینجا نشستم و پنیک نداشتم، از یه کابوس وحشتناک، یه صبح زود بیدار شدن، یه تنهایی غیر معقول، یه امتحان شیمی پر استرس و پر از غلط از طرف طراح سوال، یه انسانی دوچرخه سوار که میخواست شماره بگیره ولی حتی اسممو نپرسید، یه دنیا پسرخاله‌ی کوچیک نق نقو، یه عالم دعوا، یه عالم کار خونه، یه عالم حرف نزده و یه عالم مشغله جون سالم به در بردم و پنیک هم نداشتم.
واقعا افتخار.