Day 6

واقعا با یه سری از اخلاق‌هام حال نمی‌کنم، مطمئنم بقیه هم باهاشون حال نمی‌کنن ولی خب چون رفیقامن منو با اونا پذیرفتن. از همینجا بهشون این نوید رو می‌دم که آپدیت جدیدی در راهه.

حالا می‌شه موهات رو ناز کنم؟

Can i ask you a question?

آره بابا. من خوبم. آینده‌ام اصلا به مود سه تا آدم بستگی نداره.

من؟ استرس؟ استرس؟ اصلا

لای؟ لای؟ نووووو

یه خونه میگرفتیم. کوچیک. کوچیک اما از عمد. اینقدر کوچیک که توی آشپزخونه‌اش مدام به هم بخوریم و همش تو بغل هم باشیم. خونه‌ای که گربه هامون نتونن ازمون دور شن و گلای توی پنجره رو بشه از هر جای خونه دید که یادمون نره بهشون آب بدیم. یه خونه که مدام بغلت کنم، بغلم کنی.

روح‌هایی که به‌یکدیگر متعلقند، همیشه راهی برای بازگشت به‌هم پیدا می‌کنند.
(تو روح منی؛ برگرد).

تو روح منی، برگرد.

Love language منو مهرآسا:
درست کردن گوشواره های طرف مقابل

میخوام اونی که اینو اشتراک گذاشت رو زنده ببینم.

چشمات دو تا فنجون قهوه‌اس که

گاهی اوقات شروع میکردم به فکر کردن به این که نکنه همه‌ی آدمای مقابلم حس بدی نسبت به من دارن و فکر میکنن دیوونه‌ام و نمیخوان کنار من باشن؟ نکنه فکر میکنن این یارو خیلی عجیبه و تنها از سر کنجکاوی چسبیدن بهم؟ بخاطر همین سر قایم کردن یا نگفتن هر قضیه‌ای بهم میریختم. وقتی میفهمیدم دوستم فلان قضیه رو بهم نگفته میگفتم نکنه حسای بدش برای منو هم مثل همین قایم کرده؟ نکنه ته دلش میخواد بهم بگه خفه شو؟ نکنه حس میکنه کریپم؟ نکنه اونم مثل هم بهم میگه دیوونه؟
الان میبینم همه‌ی ما یه روزی روزگاری طرف مقابلو دیوونه خطاب کردیم و حس بدی هم از طرف مقابل گرفتیم، اما اون مهم نیست. مهم اون رفتار غالبیه که مردم با من داشتن و میفهمم هر کس یه جور به من عشقشو ثابت کرده، فقط من اینقدر ترسیده بودم بابت اون قضیه که نمی‌دیدمش. الان انگار بهتر میبینمش.

الانم ترسه هست، الانم اون شکه هست. الانم میترسم نکنه طرف مقابلم دوستم نداره؟ ولی به خودم یادآوری میکنم که اگه نداشت، میگفت خب.

پس بگید. بگید. بگید.

Sometimes all i think about is you

یکی توضیح بده این یارو پوریا کیه و چرا اینقدر سرویساش خفنه؟

اسمائیل نژاد اسپکاش SLAYYYY