این آدم های خاور دوری که پرچم ایران گرفتن دستشون خیلی بامزن

یکیشون رو پرچم کاغذیش شماره امین اسماعیلی نژادو زده بود وای موش بخورتت جوجه

میدونستین نصف تیم توی زمین دهه هشتادیه؟

منم نمیدونستم الان میخوام برم تو اتاقم گریه کنم.

این یارو هم وزن من ریش و پشم به هیکلشه دهه هشتادی بودن یعنی چی

یعنی چی که ماها بزرگ شدیم خفه شو

داور خراب بازی در نیار

دلم واسه والیبال تنگ شده بود

من بهت خوشحالیامو میگم ولی تو چی ؟

Late nights in the middle of June

Will you think about me?

I just have to forget

But will I?

حالم مثل آسمون اینجاس

بغلم نمیکنی؟

تنها چیزی که لازم دارم صبره. بقیشو خودم جور میکنم

بغلم کن که من از همه خستم

برام بغلم کن و نوازش و اون چرتای تتلو رو خوند
نپرسید اصن خوشم میاد یا نه فقط خوند

هیچکس نپرسید چه بلایی سرت آورد

بلایی که سرم آورد این بود که پارسال تابستون تو اسنپ وقتی تتلو پلی شد گفتم آهنگو لطفا عوض کنه لج کرد و من کل مسیر مخابرات تا عطارو گریه کردم و نفسم در نمیومد

تیک. تیک. تیک. تیک.
هر تیک یه خاطره‌اس. این تیک، چرا تاک نمیشه؟ تیک. تیک.
ساعتو خاموش کردم. باطریشو در آوردم. همه چیزو دور انداختم. تیک. تیک. این تیک چرا تاک نمیشه؟
داره بارون میباره؟ نمیدونم. چقدر گذشته؟ نمیدونم. آخرین باری که اینجا بودی کی بود؟ یادم نمیاد. بخدا یادم نمیاد.
تیک (لمس دستات). تیک (رنگ چشمات). تیک (حس بوسه‌هات). تیک (صدای ذهنت). تیک (عشق تو تنت). تیک (خاطره هات). تیک (خاطره هات). تیک (خاطره هات).
میگم چرا این تیک تاک نمیشه؟ چرا رنگا شسته شدن؟ چرا اینجا نیستی؟ چرا همه چیز عجیبه؟ چرا همه چیز بدون تو سخته؟ مگه من بی تو می‌شد؟
پرستاره زر زیاد میزنه. از اون آدمای که ما دوست نداریم. میگه تقصیر توعه. چرا دروغ میگه؟ تقصیر خودمه. تقصیر خود خودمه. تقصیر چشمای بسته‌ی منه.
پرستار همیشه زر میزنه. میشینه کنارم و کدو های کنار غذامو میخوره. نمیپرسه من کدو ها رو میخوام یا نه؟ فقط میخوره. فقط میخوره و زر میزنه. شکل زشتی نداره چشماش. قشنگه. ولی تو نیست. اشتباه میکنه. دنبال کدو هایی میره که من واسه تو جدا میکنم. دنبال خاطره های من و توعه. طراحیامو میبینه میگه شبیه خودشه. پرستاره زر میزنه. طراحی های من تویی. هنر من تویی. چشم و دل من تویی. پشت پلکای من تویی. تموم رویاهای خوب من تویی. چرا دنبال جای توعه، وقتی تموم دنیای من تویی؟