قطعا.

عین خودت وقتی گازت میگیرم😭😂😭😂😭😂😭😂😭😂😭😭😂

امروز زیادی حرف زدم بسه دیگه.

من قهر نمی‌کنم 🤨

شرمنده عزیزم ولی اونقدری که لباس «مردونه» به من میاد، به تو نمیاد so back off

آره از تو پسرونه تر لباس میپوشم و پاش بیفته میتونم از تو هم غیرتی تر باشم، ولی فرق تو و من اینه که من مثل تو نیستم که بگم «موهاتو بده تو😡 چرا به اون پسره نگاه کردی😡 تو غلط کردی اینجوری لباس پوشیدی که پسره بهت تیکه بندازه😡» من بیشتر این شکلیم که تو گوه میخوری بخوای واسه عزیز من تعیین تکلیف کنی چی بپوشه یا چیکار بکنه یا هر گوهی، زندگی خودشه و خودش تصمیم میگیره پس سرتو بکن توی کاسه‌ی گوه زندگی خودت. هر وقت خواستی حریم عزیز منو بشکنی، بهتره یه کپی از باسنت داشته باشی چون بعدش تو راهم که اصلیشو پاره کنم عزیزم☺️✨💋

تو کی باشی که واسه من پسرونه بودن و دخترونه بودن اخلاقیات رو تعیین کنی؟ تو مارک شلوارتم مامانی جون انتخاب میکنه. بعد میاد به من میگه وای نه این لباسو نپوش خیلی پسرونه‌اس😱 میپوشم به موقعش کونتم میذارم

تو گوه خوردی گوه خوری یکی از اطرافیان منو کردی گوساله. (البته حیف گوساله به اون کیوتی) دلش بخواد رنگ رژشو میکنه رنگ قیافه‌ات وقتی میفهمی زنا پریود میشن، دلشم بخواد رژ نمیزنه که راحت پیتزاشو بخوره. تو خر کی هستی که بخوای تصمیم بگیری؟

احمق

از حماقت انسان ها عنم می‌گیرد.

عزیزم من آدم خوش صحبتی نیستم، نظرت چیه اگه ایده‌ای واسه مکالمه نداری مکالمه رو شروع نکنی؟

ایموجی زیاد چشممو درد میاره. (برای واقعی)

تنها بدی بسکتبال اینه که وقتی بقیه دستای کشیده و پیانیستی دارن تو میتونی از دستات به عنوان ماهیتابه جهت کتک زدن هالک استفاده کنی و مهم نیست انگشتات چقدر بلنده، همیشه کوتاه به نظر میرسه👍

Day 28
کل آهنگای شروین

به عنوان مثال دست مهرآسا اینقدر کوچیکه که لای دستای من مثل دست نینی ها به نظر میرسه ولی تو عکسا من انگاری یه بچه‌ی کوچیکم و مهرآسا انگار نوازنده‌ی آثار نفیس پیانو.

خب دیگه واسه امروز کافیه

بعد از این، بانجی جامپینگه.

بزنین به تخته زود باشین

سخت تر از قایم کردن پنیک، پنیک نکردنه.

میتونم چشمای اشکیمو بپوشونم و لرزش دستامو قایم کنم و حرف نزنم که صدام مشخص نکنه، ولی نمیتونم قایم کنم چقدر دلم میخواد از یه اجتماع فرار کنم و چقدر بهم استرس میده.

و این خیلی جالبه چون همه‌ی اطرافیانم منو به عنوان انسان خوش صحبت و خوب در برابر اجتماع میشناسن، و من مشکلی با خود آدما ندارم، مشکل من با تعداد آدم‌هاست. آدم ها که بیشتر و بیشتر میشن مهم نیست چقدر تک تکشون رو بشناسم همچنان من دلم میخواد فرار کنم که اون حجم منو نبینن.