قضیه‌ی این عکسا چیه.
من از عکاسی خیلی خوشم میاد ولی خیلی بهش توجهی نمیکنم چون حس میکنم پشت عکسایی که میگیرم معنایی نیست و برای بقیه‌ ممکنه جذاب نباشه. امروز که تو گالریم رفتم پایین چشمم به اینا خورد و حس کردم تو هر عکس یه آدم خوابیده، گفتم بهتره هر داستانو نشون شما آدمای امن بدم تا این که بذارم خاک بخوره.

تموم شد. احتمالا دوستشون نخواهید داشت ولی من دوستشون دارم و همین کافیه.

لوکیشن هر کدوم رو هم که خواستید، بپرسید. تا جایی که خاطرم باشه بهتون میگم.

من گردنبند مروارید میخوام بسه دیگه اه.

داشتم در حسرت کافئین تلف می‌شدم که بهم کاپوچینو دادن. آه زندگی چه زیباست.