داستان ماستانی چیزی داشتن فک کنم

اون یدونه دانشجوی هنری که سعی میکنه متفاوت به نظر برسه

خوندن کتاب‌های قدیمی و پرسه زدن تا عصر از راه برسه. یعنی وقتی که دیگه می‌تونم با همه‌چی کمی آشتی کنم. یک‌کم چای یا چیزی برای خوردن سر هم می‌کنم و بعد آدم‌ها رو می‌پذیرم. مشکلات رو، زندگی رو و همه‌ی کوفت‌وزهرمار همراه‌شو! و اون یک‌کم شوق و عشقی که برام مونده رو تقسیم می‌کنم بین همه. برای چند ساعت یا چند دیقه: بستگی داره که کی از راه برسه و چی برداره.

این ورژنش برای 1967 ورژن جدیدش کیفیت خوبشو پیدا نکردم