منم دلم رفت

یه جاش بود موهیون داشت میگفت هائه‌ریانگ نیاز نداره توی سازمان زیرآبی کار کنه میتونه بشینه وسط خیابون با قیافش پول دربیاره مردم به خاطر دیدن همچین چهره ای پول میدن😭😭

من قدیمم معتاد چای بود من الانم معتاد چایه هیچ تغییری نکردم خدایا

لطیف و مهربون قطعا شمایی بقیه ادا در میارن

اون لیوان هنوزم توش چایه

من فکر میکردم be a light in the dark sea یه ناول معمولی درمورد یه دندون پزشکه که توی یه سازمان زیرآبی کار میکنه

حداقل تا چپتر ۶۲ همچین فکری میکردممممم

چرا همچین شد

ببین اینا داشتن بگا میرفتن خب
بعد داشتن غرق میشدن خفه میشدن هائه‌ریانگ به موهیون گفت چشماتو ببند بعد اون گردنبندی که تو گردنش بود و درآورد ترکوندش فکر کنم؟ از ظهر تا الان یادم شده بعد موهیون چشماشو باز کرد دید همش یه خواب بوده بعد باز فرداش دوباره اتفاقات قبل تکرار شدن و موهیون فکر میکنه خواب دیده

دومین بازگشت موهیون شروع شد😃
تا الان دوبار مرده

توی دور اول خیلی شوکه بود
دور دوم فکر می‌کرد خواب دیده
دور سوم پاشد با خونسردی وسایل لازم برای بگا رفتنو آماده کرد

یعنی موهیون بختت نحسه کل زندگیت که داشتی ساییده میشدی حالا که درس خوندی دندون پزشک شدی تا اومدی اینجا داشتی اخت میگرفتی ساختمون سوراخ شد آب زد داخل اومدی خودتو نجات بدی نه تنها نتونستی بلکه یه گربه و مار ام با خودت اینور اونور بردی بعد بدبختیای فراوان فکر کردی میتونین فرار کنین ولی چشماتو باز کردی دیدی برگشتی عقب و این قراره دوباره و دوباره تکرار بشه

به معنای واقعی کلمه بدبخته