هرچی خورده رفته به اونجا...

حرف زدن با مُهی یه حس خیلی عجیب و خوبی داره— با اینکه هنوز حتی یه روز هم از پیوی حرف زدنمون نگذشته حس می‌کنم مدت‌هاست می‌شناسمش--
اولین باره که با کسی به این سرعت احساس راحتی میکنم

اگه حتی یکم تردید برای خوندن Descent From an Altitude of 10,000 Meters دارین همشو بریزین دور و شروعش کنین نه تنها سبزن بلکه عاقل و بالغ و یه نمونه از رابطه سالمن که هر دور طرف همدیگه رو درک میکنن و به خواسته و عقاید هم احترام میزارن جسم و روحشونو به دیگری تحمیل نمیکنن و ورس ام هستن

ورسنننن

تاحالا ناولی نخونده بودم که ورس باشن

امروز محدثه برونمو گرایید :) 😂💞

خخیخسخسخسحس به امید برونگرایی بیشترر

اخرین روزای سال داره به بهترین نحو ممکن میگذره
امیدوارم تا آخر هفته همینجوری باقی بمونه

─Holding the handle, An Zhe wondered, “I’m not guilty of committing an indecent assault now?”
“No.” Lu Feng turned back to the bedroom.
“The crime of indecent assault is based on the will of the victim.”
This man had enough shamelessness to call himself a victim.✶˖·˳.

هی میخوام هیچی نگم تمیز اسپم کنم ولی نمیشهاخخییههیهیهی

وااییهیهیِلاشساشاشاس کاش از روم رد بشییی