دان زیادی برای یک جلد توی داستان بودن عالی بود بمیرم براش

به غیر از چند روزی که وقت تلف کردم سر جلد اول دوازده ساعته که جلد اولو تموم کرد و ۱۲ ساعته بکوب دارم میخونمش یه لحظه نتونستم گوشی رو بزارم کنار موقع چایی ریختن غذا خوردن حتی دستشویی رفتن نتونستم گوشی رو بزارم کنار عاشقشون شدم اولین چیزیه که بعد لرد اینجوری عاشقش شدم حتی ناراحتم که داره تموم میشه ولی هر خطش میخوام خودمو بزنم عاشق بدبختای تروماتایزدیی ام که به هم تکیه میکنن به هم اعتماد میکنن به خاطر هم زندگی میکنن مرهم هم میشن عاشقشونم الان جیغ میزنم

میرم بقیشو بخونم چون نخوندنش داره میکشتم

برای فرار از ال فور د گیم که داشتم حس میکردم با تموم شدنش به پوچی رسیدم رفتم آشیل خوندم الان حس میکنم دارم تیکه تیکه میشم

اصلا چیز خوبی برای فرار نبود دیگه چشمام نمیبینه

اگه یه چیز سافت نبینم یا نخونم به فردا نمیرسم

دیشب تقریبا دو ساعت خوابیدم چون نمیتونستم ال فور د گیم رو نخونم تا چشمامو باز کردم گوشی رو برداشتم به خوندن امشب احتمالا نتونم بخوابم چون دارم برای پاتروکلوس و آشیل زجه میزنم

میدونستم سد انده ولی فکر نمی‌کنم انقد زجرم بده😭

اولین ۳۳ چپتری که بود که باهاش یه تن گریه کردم