⋆⑅˚₊لئونارد که تازه وارد طبقه اول شده بود ناگهان سرش را چرخاند گویا به چیزی گوش میکرد. حالت چهره اش تغییر کرد سریع آستینش را بالا داد و به زخم گل نگاه کرد. با ساختار او ناگهان خون ریزی زخم متوقف شد؛ هنوز چند ورم سرخ به جا مانده بود. چهره لئونارد شوم شد. او انگشت اشاره چپش را نیشگون گرفت و ناخنش را کند! صورتش از شدت درد به هم ریخت ولی متوقف نشد؛ همانطور که چیزی را می خواند با ناخنش زخم لخته شده را برید. وقتی ناخن با خون قرمز تیره اش آغشته شد چند تار مو از فرق سرش کند و ناخن را با مویش پوشاند. در حین حال لئونارد ناخن خونین که توسط مویش پوشانده شده بود را به گوشه ای انداخت و آن را دید که میسوزد و بو مستهجن آزاد میکند. ناخن و مویش سریع ناپدید شدند و فقط خاکستر باقی گذاشتند. ༘ ೀ⋆｡

˖๋ ࣭ ⭑دان گیج گاهش را مالید و برای چند ثانیه مکث کرد او به کلاین به قصد تست از او گفت: «اگه تو بودی ماموریت امروز رو چجوری انجام میدادی؟ فرض كن من لئونارد و فرای تنها اعضای تیمت بودیم» کلاین اخم کرد و بیشتر از ده ثانیه فکر کرد. «اول فال میگرفتم که آیا مراسم به زودی انجام میشه یا نه اگه جواب منفی بود اونوقت به تماشا می پرداختم و نزدیک نمی شدم؛ بعد به پلیس خبر میدادم تا پرسنل اطراف رو اعزام کنن و حداقل پنج تا توپ جمع میکردم که تا وقتی که تریسی له شه به ساختمون شلیک کنن. اون یا میتونست تا با ساختمون بترکه یا بین شلیک توپ فرار کنه که این به آسونی فاشش میکرد. تا اون موقع تو و بقیه رو تو نقاط مختلف میکاشتم....»
او هر چه بیشتر میگفت هیجان زده تر میشد. او احساس می کرد که این ایده ساده و موثر وحشیانه و قاطعانه بود. خیلی هم امن و مناسب بود. دان لئونارد و فرای بهت زده شدند آنها برای مدت زیادی چیزی برای گفتن نداشتند. «کاپیتان این ایده خوبی نیست؟» کلاین که هیچ واکنشی ندید قلبش به خاطر هیجان سریع می تپید. دان چند ثانیه ساکت شد و گفت «نه ایده خوبیه ولی به فرض این که بتونیم تایید کنیم به زور نابود کردن محراب نتیجه فاجعه بار نده.... آه به عنوان یه شبح قدیمی ما خیلی به تکیه به خودمون و قدرتمون به عنوان فرارو و تفنگهامون عادت داریم به اینکه به مردم عادی درگیر اتفاقات ماوراء طبیعی شن عادت نداریم...» خیلی خب من همیشه طرفدار سرسخت بمباران توپی بودم... کلاین در قلبش اشاره کرد.⋆.ೃ࿔*:･