کتاب زیر ذره بین📕🔍

Docker Deep Dive - Chapter 1 Episode 1

قدیما ، معمولا میومدن هر اپلیکشن رو ، روی یک سرور نصب میکردن ، یعنی هر سرور میرفت برای یک اپلیکیشن ، گاهن خیلی هم اطلاعی از این که یک اپلیکشن چقدر منابع برای اجرا شدن نیاز داره نداشتن ، پس در نتیجه میرفتن خفن ترین مدل سرور رو میگرفتن و کلی هزینه رو دست شرکت میزاشتن ، و تازه ، ممکن بود اصلا اون اپلیکشن بیشتر از 5 تا 10 درصد منابع سرور رو هم استفاده نکنه 🫤

اینجا بود که VMware شنل قهرمانانش رو تن کرد و تو عرصه ی IT ظهور کرد🦸🏻. حالا دیگه بازی عوض شد ، دیگه نیازی نبود هر بار شرکت به اپلیکیشن جدید نیاز داره بره سرور تهیه کنه ، دیگه میتونه روی هر سرور ماشین های مجازی با منابع مختص به خودش رو ایجاد کنه و دیگه قرار بود منابع و هزینه هدر نره چون منابع رو بین ماشین ها تقسیم میکرد😍 بهتر از این نمیشه ... اما ، و همیشه یک اما وجود داره ، امایه داستان اینه که حالا هر VM نیاز به سیستم عامل خودش رو داره ، هر سیستم عاملی منابع CPU و RAM خودش رو میخواد ، هر سیستم عامل باید جدا جدا مانیتور میشد و هر سیستم عامل لایسنس خودش رو میخوادووووووو
گذشت و گذشت تا گوگل شروع به استفاده از تکنولوژی کرد به عنوان کانتینر ، تفاوتش با VM چی بود؟ کانتینر ها نیازی به سیستم عامل مجزا ندارند ، همین موضوع باعث میشه کلیییی از منابع سخت افزاری سیو بشه .🤗

کانتینر های مدرن از روی لینوکس شروع به کار کردن ، و به لطف Google LLC ، بسیاری از فناوری‌های مرتبط با کانتینر را به هسته لینوکس ارائه داد. و ویندوز هم کلی سخت کارکرد که بحث کانتینر هارو روی ویندوز هم بیاره🙂‍↔️اما با همه ی تلاشش ، وقتی شما از داکر دسکتاپ ویندوز استفاده میکنی ، تقریبا همون حسی رو میگیری که با داکر روی لینوکس کار میکنی.

اما نکته ، ویندوز اپ هایی که داکرایز شدن ، روی لیونکس قابل اجرا نیستن و بلعکس ، ینی نمیتونید اپ هایی که با کرنل ویندوز تعامل دارند رو ، روی کرنل لینوکس اجرا کنید ، پس ویندوز کانتینر به هاست ویندوزی نیاز داره ، لینوکس کانتینر هم به هاست لینوکسی

حالا داکر این وسط از کجا اومد؟ اینم یک شرکتی بود که اومد ساخت کانتینر ها رو مدیریت و راحت کرد .
کوبرنتیز چی میگه این وسط؟ این یک ابزاره که باهاش میایم کانتینر هارو توسعه و مدیریت میکنیم. (میرسیم بهش)

#بررسی_کتاب

ببینید دوستان ، لینوکس در واقع یک کرنل هست ، که کارش مدیریت منبع سخت افزاری و باقی داستانه ، اینو تروالدز نوشته ، و به این کرنل میگیم لینوکس ، حالا یکسری پکیج و کتابخونه و اینا میاد رو این کرنل سوار میشه و باهاش تعامل میکنه ، که میشه توزیع های لینوکس ، که هرکدوم بسته به سلیقه و مدلشون ، یک جوری دارن از کرنل استفاده میکنن ، که یکیش میشه Ubuntu ، یکیش میشه CentOS ، یکیش میشه Debian و الی آخر ، از روی هر توزیع هم ، معمولا توزیع های دیگه رو میدن بیرون ، که درواقع بیس همونه ، اما یکسری تغییرات دادن و به اسم خودشون ثبت میکنن و انتشار میدن ، قدرت متن باز بودن اینجاست که شما یک کرنل داری که متن بازه ، میتونی بسته به سلیقه ی خودت تغییرش بدی ، یک توزیع داری که اینم متن بازه و اینم میتونی به سلیقه ی خودت تغییر بدی ، فقط کافیه زبان برنامه نویسی مناسب به خودش رو بلد باشی ، معمولا غول های کرنل لینوکس ، مسلط به زبان C هستند ، که واقعا توی استفاده از این زبان استادن

به عنوان یک تجربه ی شخصی خدمتتون عرض کنم ، توی صنف های دیگه نمیدونم این موضوع هست یا نه ، اما توی صنف IT ، اگه به یک موضوع جدیدی رسیدید یا یک راهکار نوینی رو پیدا کردید که داخل شرکتتون تاحالا پیاده سازی نشده بود ، قبل از اینکه اعلامش کنید و جار بزنید ، بدون اینکه خودتون بلدش باشید یا مطالعه ی کافی در موردش کرده باشید ، حتما یکبار تلاش کرده باشید پیادش کنید و به نتیجه ی مطلوبی برسید ، و نتیجه ای که خودتون بدست آوردید رو اعلام کنید .
چرا؟
چون دوحالت داره ، اگر خیلی خفن و کاربردی باشه ، همیشه یکسری سارق فنی هستند ، که منتظرن یکی یچیزی رو بگه ، سریع میرن ته توشو درمیارن ، بعدم به اسم خودشون ثبت میکنن و حسابی به به و چه چه برا خودشون درست میکنن😏
یااااا ، خودتون رو توی یک دام بزرگی میندازید ، که یک مسئولیت الکی بهتون داده میشه ، فردا هم میشه وظیفه و حالا بیا و درستش کن.🤦‍♂️

پس چه بهتر که هول نشید ، چراغ خاموش صفر تا صد شرایط رو بسنجید ، بعد نتیجه ی کارتون رو اعلام کنید .

نکته ؛ اگر خیلی ایدتون خفن بود ، دست بجنبانید ، چون شما اجراش نکنید ، یکی دیگه انجامش میده و باقی ماجرا که خودتون میدونید!!!😉

کتاب زیر ذره بین📕🔍

Docker Deep Dive - Chapter 1 Episode 2

خلاصه ی قسمت اول این بود که ، آقا نمیخوایم برای هر برنامه یا نرم افزار ، یک سرور گران قیمت بخریم که هم منابع اون سرور از بین بره ، همم کلی هزینه برای سازمان بتراشیم ، خب راهکار چی بود؟ بریم سراغ مجازی ساز ها ، که انقلابی در صنعت خودش بود ، واقعا عالی بود ، اما باز یک ایرادی وجود داشت ، چی؟ اینکه گاهی ممکنه همزمان چند نرم افزار رو استفاده کنید ، که از لحاظ وابستگی ها باهم تداخل داشته باشن ، اونوقت تکلیف چیه؟ اینه که هر نرم افزار رو روی یک سیستم عامل مجزا ببریم ، یا به اصطلاح برای هرکدوم یک VM متفاوت درست کنیم ، خب اینکار درسته بازم ممکنه کاربردی باشه ، اما اینجوری برای هر نرم افزار باید منابعی رو اختصاص بدیم که علاوه بر خودش ، سیستم عاملش هم نیاز داره ، اینو بزارید کنار اینکه خود سیستم عامل نیاز به لایسنس داره و بازم یکم هزینه تراشی وجود دارد ، راه کار بهتر؟ بله ، استفاده از کانتینر ها ، حالا روی یک سرور ، یک ماشین میزنیم ، سیستم عامل نصب میکنیم ، روش کانتینر برای هر نرم افزار ایجاد میکنیم ، هر کانتینر هم وابستگی های خودش رو کنار خودش داره ، و همشون هم از کرنل همون سیستم عامل استفاده میکنن ، حالا عالی تر از عالی شد

خب بریم کمی در مورد خوده داکر هم نکته هایی رو بگیم ، اول از همه ، داکر توسط یک دولوپر آمریکایی-فرانسوی به اسم Solomon Hykes توسعه پیدا کرد .
داکر یک نرم افزاری هست که روی ویندوز و لینوکس اجرا میشه ، کارش ایجاد و مدیریت کانتینر هاست .
اسم داکر از اصطلاح British به معنای Dock worker گرفته شده که به معنای کسی بوده که کانتینر هارو از کشتی ها خارج میکرده یا بار میزده، در نهایت هم سال 2013 تصمیم گرفتن اسم کمپانی رو به همون Docker تغییر بدن. و کاملا موفقیت آمیز تونستن بحث داکر و کانتینر هارو جزو جریان های مهم دنیای IT کنن.😎
خیلی از افراد وقتی در مورد داکر صحبت میکنن ، تصورشون تنها اجرای کانتینر هاست ، اما پشت پرده ی این تکنولوژی چخبر هست؟
کتاب اینجای داستان ، اومده داکر رو به سه قسمت runtime , daemon , orchestrator تقسیم کرده که ما توی این قسمت runtime رو طبق کتاب توضیح میدیم.

توی بحث اجزای داکر ، ما لول بندی داریم ، هرچی عملیات نزدیک به کرنل باشه و ارتباط مستقیمی با کرنل داشته باشه ، پیچیدگی کمتری داره ، و کار ها و وظایف مشخص تری رو به انجام میرسونن ، اصطلاحا به این عملیات ها ، low-level میگن و در مقابل هرچی عملیات با کرنل رابطه ی غیر مستقیم تری داشته باشه ، معمولا پیچیده تره و چندین وظایف مختلفی رو به انجام میرسونi که اصطلاحا به این عملیات ها high-level

الان runtime جزو هردو دسته هست ، کارش چیه؟ استارت و استاپ کانتینر ها در لول پایین و مدیریت کانتینر ها در لول بالا🙂
تو لول پایین جزئی وجود داره به اسم runc که تنها وظیفش ساخت کانتینر هست⬇️
تو لول بالا هم جزئی وجود داره به اسم containerd که وظیفه ی مدیریت کانتینر رو به عهده داره .⬆️
به همین سادگی نیست ، تو قسمت بعدی توضیحات مفصل تری میدم.
#بررسی_کتاب

به بخش Runtime توجه فرمایید!

معماری مونولوتیک ، یک معماری یک پارچه هست ، که دولوپ و تست ساده تره ، اما حجیم تر میشه و این باعث کندی در عملکرد و استارتاپش هست ، اما میکروسرویس معماری پیچیده تری داره ، دولوپ و تست کمی سخت تر هست ، اما برنامه سبک تر و کم حجم تر هست ، هر کامپوننت رو میشه به صورت جداگانه و مستقل ویرایش و آپدیت کرد .

چه موقع میشه ادعا کرد که ما معماری میکروسرویس داریم؟ وقتی که کامپوننت ها به صورت مستقل بتونن فعالیت کنن ، تست بشن و حتی دیپلوی بشن .
شکستن یک برنامه به سرویس های کوچکتر که بشه یک معماری میکروسرویس ازش خارج کرد ، نیاز به تخصص و دانش خاص خودش رو داره.

اگر توی RAID 5 ، یکی از دیسک ها از کار بیوفته ، ماشین های موجود بر روی این دیسک ها کند میشه؟

وقتی یکی از دیسک‌ها خراب میشه، RAID 5 به حالت degraded میره. یعنی هنوز می‌تونه به کارش ادامه بده، اما دیگه مستقیم از اون دیسک اطلاعات نمی‌خونه. به‌جاش، مجبوره اطلاعات اون دیسک خراب رو به صورت لحظه‌ای (on the fly) با عملیات ریاضی بازسازی کنه.

این یعنی:

سیستم باید داده‌ی هر درخواست رو از دیسک‌های باقی‌مونده بخونه

بعد با استفاده از اطلاعات Parity، داده‌ی دیسک خراب رو حساب کنه

نتیجه این وضعیت چیه؟

افزایش شدید فشار روی دیسک‌های باقی‌مونده
بالا رفتن مصرف دیسک تا ۱۰۰٪
کاهش سرعت شدید ماشین‌های مجازی یا برنامه‌هایی که از این دیسک‌ها استفاده می‌کنن
اگه توی Task Manager یا ابزارهای مانیتورینگ نگاه کنی، می‌بینی که Disk Usage دائماً روی ۱۰۰٪ هست. این دقیقاً همون دلیله که باعث میشه سیستم کند بشه.

اگه میخوای تنظمیات Sudo رو ویرایش کنی این متن رو بخون:
وقتی دستور sudo -i رو میزنیم :
1-متنی دلخواه بنویسه
2-اگر کاربر پسوردش رو اشتباه زد ، پیغام دلخواه چاپ کنه
3-بعد از 3 بار اشتباه ، از پرامپت گرفتن پسورد خارج بشه
4-لاگ های اشتباه زدن پسورد رو جایی ذخیره کنه

به ترتیب :

sudo visudo
Defaults        lecture_file = "/etc/sudo_lecture"
Defaults        lecture = always
Defaults        badpass_message ="Password is incorrect"
Defaults        passwd_tries=3
Defaults        logfile="/var/log/sudo.log"

حالا بریم فایل های مورد نظر رو که بالا آدرس دهی کردیم رو بسازیم:

sudo nano /etc/sudo_lecture

متن دلخواه رو داخلش قرار میدیم

sudo touch /var/log/sudo.log
sudo chmod 600 /var/log/sudo.log

مسیر ساخت لاگ ها

تفاوت کلیدی:
نسخه WebK سبک‌تر و سریع‌تره، بیشتر به درد مرورگرهای قدیمی یا سیستم‌های ضعیف می‌خوره.
لینک دسترسیش :
web.telegram.org/k/
نسخه WebZ از نظر ظاهری زیباتره، ولی ممکنه روی سیستم‌های قدیمی کمی کند باشه.
لینک دسترسیش :
web.telegram.org/z/
اگر دنبال سرعت و عملکرد هستی، K مود گزینه‌ی بهتره
اگه ظاهر و تجربه کاربری جذاب برات مهم‌تره، برو سراغ Z مود

Ventoy
نرم افزاری کاربردی که یک راه سریع را برای ساخت حافظه فلش قابل بوت از چندین فایل ISO فراهم می کند.

مراحل انجام :
- فایل را از حالت فشرده خارج کنید.
- حافظه فلش را به سیستم متصل کنید
- نرم افزار Ventoy2Disk را اجرا کنید و درایو USB را انتخاب کنید و روی دکمه Install کلیک کنید.
- فایل با فرمت ISO را داخل حافظه فلش کپی کنید. ( فایل iso را extract نکنید)

برای اینکه به صورت اتوماتیک به یه سرور لینوکسی وصل بشید یه سری کامند رو اجرا کنید میتونید با xshell اینکارو انجام بدید
----
نرم افزار xshell رو باز کنید با کلید های ترکیبی Alt+n میتونید یه سشن رو با پروتکل ssh بسازید
از منوی سمت چپ از زیر مجموعه connection گزینه Authentication رو انتخاب کنید  username و password سرور رو وارد کنید بعد از این قسمت از منوی سمت چپ با انتخاب گزینه loging noscripts و فعال کردن گزینه
execute the following expect and send rule
  میتونید کامند های اولیه بعد از لاگین به سرور رو بنویسید
هر کامند رو با گزینه add ایجاد کنید
اگر با کاربر root لاگین کردین در قسمت expect از # و اگر با کاربر معمولی لاگین کردید از $ استفاده کنید
و در قسمت send کامندتون رو بنویسید👊

#Vangelis
#CodeMode
#CodePlayList
@codeModePlaylist

اینو اگه نشنیدید بشنوید حتما، مثل لحظه ای میمونه که برای اولین بار تو زندگی شراب خوب میخوری و بعد میفهمی قبلیا شوخی بودن ...

Looking for the Summer

#Chris_Rea
#CodeMode
@CodeModePlayList

دوستانی که میخوان در مورد STP مطالعه کنن ، این مقاله خیلی کاربردی و خوب توضیح داده بود .
مقاله STP

کتاب زیر ذره بین📕🔍

Docker Deep Dive - Chapter 1 Episode 3

در ادامه ی داستان های گفته شده ، کتاب از اینجا به بعد کار رو ، به دوقسمت زیر تقسیم کرده :
موضوع از منظر Ops
که به طور خلاصه منظور بخشی هست که ما image رو میگیریم ، کانتینر جدید رو روش استارت میزنیم ، وارد کانتینر میشیم ، و حتی داخلش یک کامندی یا تسکی رو هم اجرا میکنیم.🫠
موضوع از منظر Dev
که به طور خلاصه تمرکز داره روی خوده برنامه ، یا به اصطلاح app که مدیریت و ساخت آن اینجا داره اتفاق میوفته.🤫

The Ops Perspective👷🏻
وقتی داریم با داکر سروکله میزنیم ، دوتا جبهه وجود داره ، یکی داکر کلاینت 💻، و دیگری داکر daemon یا همون داکر engine ⚙️ که وظیفه ی این ، پیاده سازی runtime و api و هرچیزی که داکر برای اجرا شدن بهش نیاز دارد!!!
داکر کلاینت کیه؟ ما هستیم ، مایی که داریم از داکر استفاده میکنیم ، داکر کلاینت هستیم ، چجوری؟ از طریق local IPC/Unix socket که در مسیر

/var/run/docker.sock

قرار دارد.
چجوری تست کنیم که آیا این دو موجودیت ، به درستی باهم در ارتباط هستند یا خیر؟ وقتی داکر رو نصب کردیم ، دستور زیر رو بزنیم :

docker version

به همین سادگی😬
اگر جوابی مبنی بر سرور و کلاینت بودن گرفتیم ، همه چی اوکیه و میشه رفت جلو ، (معمولا اوکیه هست همه چی و نیازی به این کارا نداره😉)
#بررسی_کتاب