تنها یک چیز میتواند مرا تحتتاثیر قرار دهد: آدمبودنت.
نه داراییات، نه لباسهایت، نه جایی که زندگی میکنی،
فقط انسانبودنت.
سارتر
🔆•| @ka_koohikar
نه داراییات، نه لباسهایت، نه جایی که زندگی میکنی،
فقط انسانبودنت.
سارتر
🔆•| @ka_koohikar
👍20👏15🕊7
Shostakovich: Symphony No. 5 in D Minor, Op. 47: IV. Allegro non…
Boston Symphony Orchestra & Andris Nelsons & Dmitri Shostakovich
Shostakovich, Symphony No. 5, Final
شوستاکوویچ این سمفونی را پس از محکومیت رسمی توسط دولت نوشت؛ موسیقیای که باید «قابلقبول» میشد.
اینجا شورش فریاد نیست؛ شورش تحملِ تحمیلشدهی شادیاست.
موسیقیای که لبخند میزند، اما دندانهایش را به هم میفشارد.
🎶•| @Musa_classic
شوستاکوویچ این سمفونی را پس از محکومیت رسمی توسط دولت نوشت؛ موسیقیای که باید «قابلقبول» میشد.
اینجا شورش فریاد نیست؛ شورش تحملِ تحمیلشدهی شادیاست.
موسیقیای که لبخند میزند، اما دندانهایش را به هم میفشارد.
🎶•| @Musa_classic
🕊13👍1👏1
زندگی جنگ است. دنیا میدان جنگ و وظیفۀ تو پیروزی. خواب نرو! به خود مپرداز. نخند. حرف نزن! تنها هدف زندگی تو جنگیدن است. بنابراین بجنگ!
#نیکوس_کازانتزاکیس
@ka_koohikar
#نیکوس_کازانتزاکیس
@ka_koohikar
🕊15👍9
کا
🎨در «سیبزمینیخورها»ی ونگوگ فقر حضوری خاموش اما سنگین دارد، نه بهصورت ترحمبرانگیز بلکه بهعنوان واقعیتی روزمره. 🎨چهرهها خسته و دستها زمختاند، نور اندک است و غذا حداقلی. این سادگی نشان میدهد فقر چگونه زندگی را کوچک میکند، بیآنکه آن را کاملاً از…
🎨تحلیل نقاشی «سیبزمینیخورها»
🎨هنرمند: وینسنت ونگوگ (۱۸۸۵)
🎨دوره: پیشاامپرسیونیسم / دورهٔ نونن
🎨محل نگهداری: موزۀ ونگوگ، آمستردام
🟪نقاشی سیبزمینیخورها یکی از مهمترین آثار دورۀ آغازین فعالیت هنری وینسنت ونگوگ است؛ دورهای که او بیش از هرچیز، دغدغۀ «زندگی واقعی» و «انسان کارگر» را داشت. این اثر در سال ۱۸۸۵ و در هلند، پیش از ورود ونگوگ به دورهی رنگهای درخشان و ضربهقلمهای پرجنبوجوش، خلق شده است.
🟨ازنظر ترکیببندی، نقاشی صحنهای بسته و فشرده را نمایش میدهد؛ پنج شخصیت گرد یک میز چوبی نشستهاند و منبع نور، چراغی نفتی است که در مرکز تصویر آویزان شده. این نور محدود، آگاهانه انتخاب شده تا فضای بسته، شبانه و سادۀ خانۀ روستایی را برجسته کند.
🟫ونگوگ با این انتخاب، بر فاصلۀ این خانواده از جهان بیرون و بر زندگی سخت و محصور آنان تأکید میکند.
پالت رنگی اثر متشکل از قهوهایها، سبزهای تیره و خاکستریهاست. این رنگها نهتنها بازتاب محیط فقیرانۀ زندگی روستاییاند، بلکه به گفتۀ خود ونگوگ، قرار بوده «حسی از زمین» بدهند؛ رنگهایی که انگار مستقیماً از خاک و کار یدی آمدهاند.
🟩چهرهها عمداً خشن، استخوانی و اغراقشده ترسیم شدهاند، نه برای زشتنمایی، بلکه برای نشان دادن تأثیر سالها کار فیزیکی بر بدن انسان.
🟥از منظر محتوایی، این اثر تلاشی است برای بازنمایی کرامت کار.
ونگوگ در نامهای به برادرش تئو اشاره میکند که این افراد «با همان دستانی که سیبزمینی را برمیدارند، زمین را کندهاند». بنابراین، غذا خوردن در این تصویر یک کنش سادۀ روزمره نیست، بلکه نتیجۀ مستقیم زحمت، رنج و پیوند انسان با زمین است.
🟪در تاریخ هنر، سیبزمینیخورها اغلب بهعنوان اثری رئالیستی با گرایشهای اخلاقی شناخته میشود؛ اثری که تحت.تأثیر نقاشان هلندی قرن نوزدهم و نیز نگاه اجتماعی نویسندگانی چون امیل زولا شکل گرفته است. این نقاشی نشان میدهد که ونگوگ، پیش از آنکه نقاش رنگ و احساسات انفجاری شود، هنرمندی بود که میخواست «حقیقت زندگی» را با تمام سختیاش به تصویر بکشد.
🟩در مجموع، سیبزمینیخورها سندی بصری از مرحلهای مهم در مسیر هنری ونگوگ است؛ مرحلهای که در آن، هنر نه برای زیبایی صرف، بلکه برای شهادت دادن به زندگی انسانهای فراموششده به کار گرفته میشود.
نوشتۀ عاطفه پارسا
@atefe_parsa58
🔆•| @ka_koohikar
🎨هنرمند: وینسنت ونگوگ (۱۸۸۵)
🎨دوره: پیشاامپرسیونیسم / دورهٔ نونن
🎨محل نگهداری: موزۀ ونگوگ، آمستردام
🟪نقاشی سیبزمینیخورها یکی از مهمترین آثار دورۀ آغازین فعالیت هنری وینسنت ونگوگ است؛ دورهای که او بیش از هرچیز، دغدغۀ «زندگی واقعی» و «انسان کارگر» را داشت. این اثر در سال ۱۸۸۵ و در هلند، پیش از ورود ونگوگ به دورهی رنگهای درخشان و ضربهقلمهای پرجنبوجوش، خلق شده است.
🟨ازنظر ترکیببندی، نقاشی صحنهای بسته و فشرده را نمایش میدهد؛ پنج شخصیت گرد یک میز چوبی نشستهاند و منبع نور، چراغی نفتی است که در مرکز تصویر آویزان شده. این نور محدود، آگاهانه انتخاب شده تا فضای بسته، شبانه و سادۀ خانۀ روستایی را برجسته کند.
🟫ونگوگ با این انتخاب، بر فاصلۀ این خانواده از جهان بیرون و بر زندگی سخت و محصور آنان تأکید میکند.
پالت رنگی اثر متشکل از قهوهایها، سبزهای تیره و خاکستریهاست. این رنگها نهتنها بازتاب محیط فقیرانۀ زندگی روستاییاند، بلکه به گفتۀ خود ونگوگ، قرار بوده «حسی از زمین» بدهند؛ رنگهایی که انگار مستقیماً از خاک و کار یدی آمدهاند.
🟩چهرهها عمداً خشن، استخوانی و اغراقشده ترسیم شدهاند، نه برای زشتنمایی، بلکه برای نشان دادن تأثیر سالها کار فیزیکی بر بدن انسان.
🟥از منظر محتوایی، این اثر تلاشی است برای بازنمایی کرامت کار.
ونگوگ در نامهای به برادرش تئو اشاره میکند که این افراد «با همان دستانی که سیبزمینی را برمیدارند، زمین را کندهاند». بنابراین، غذا خوردن در این تصویر یک کنش سادۀ روزمره نیست، بلکه نتیجۀ مستقیم زحمت، رنج و پیوند انسان با زمین است.
🟪در تاریخ هنر، سیبزمینیخورها اغلب بهعنوان اثری رئالیستی با گرایشهای اخلاقی شناخته میشود؛ اثری که تحت.تأثیر نقاشان هلندی قرن نوزدهم و نیز نگاه اجتماعی نویسندگانی چون امیل زولا شکل گرفته است. این نقاشی نشان میدهد که ونگوگ، پیش از آنکه نقاش رنگ و احساسات انفجاری شود، هنرمندی بود که میخواست «حقیقت زندگی» را با تمام سختیاش به تصویر بکشد.
🟩در مجموع، سیبزمینیخورها سندی بصری از مرحلهای مهم در مسیر هنری ونگوگ است؛ مرحلهای که در آن، هنر نه برای زیبایی صرف، بلکه برای شهادت دادن به زندگی انسانهای فراموششده به کار گرفته میشود.
نوشتۀ عاطفه پارسا
@atefe_parsa58
🔆•| @ka_koohikar
👍14😢4👏1🕊1
🎭اکرم خان در خلق این اثر از چهار اثر الهام گرفته:
اسطورۀ گیلگمش
دون کیشوت
یک متن فارسی
و تابلوی شام آخر.
🎭 در این متن فارسی آمده: «حقیقت آینهای بود که از آسمان و از دست خدا به زمین افتاد و شکست. هر کس تکهای از آن را برداشت. خود را در آن دید. گمان کرد حقیقت نزد اوست.»
#هنر_تئاتر
@ka_koohikar
اسطورۀ گیلگمش
دون کیشوت
یک متن فارسی
و تابلوی شام آخر.
🎭 در این متن فارسی آمده: «حقیقت آینهای بود که از آسمان و از دست خدا به زمین افتاد و شکست. هر کس تکهای از آن را برداشت. خود را در آن دید. گمان کرد حقیقت نزد اوست.»
#هنر_تئاتر
@ka_koohikar
👍11🕊4👏2
🕊17👏8👍2
🎨مرگ مارا اثر ژاک لوئی داوید
🎨این نقاشی صحنۀ قتل ژان پل مارا، نویسندۀ تندروی فرانسه و حامی حزب ژاکوبین را نشان میدهد.
🎨مارا به دلیل بیماری پوستی مزمنی که داشت، بیشتر وقت خود را در وان آب سرد میگذراند و در همانجا هم به نامهها و کارهای اداری رسیدگی میکرد.
🎨وی در سال ۱۷۹۳ درحالیکه در حمام خانهاش مشغول نوشتن بود، توسط دختر جوانی به نام شارلوت کوردی، از اعضای حزب میانهرویِ ژیروندیست، با ضربات چاقو به قتل رسید.
🎨بسیاری بر این باورند که مرگ مارا، جرقهای بود برای شعلهور شدن دوره اختناق، قتل و وحشت در فرانسه، موسوم به دوران وحشت.
#نقاشی_فرانسه
#نئوکلاسیک
@ka_koohikar
🎨این نقاشی صحنۀ قتل ژان پل مارا، نویسندۀ تندروی فرانسه و حامی حزب ژاکوبین را نشان میدهد.
🎨مارا به دلیل بیماری پوستی مزمنی که داشت، بیشتر وقت خود را در وان آب سرد میگذراند و در همانجا هم به نامهها و کارهای اداری رسیدگی میکرد.
🎨وی در سال ۱۷۹۳ درحالیکه در حمام خانهاش مشغول نوشتن بود، توسط دختر جوانی به نام شارلوت کوردی، از اعضای حزب میانهرویِ ژیروندیست، با ضربات چاقو به قتل رسید.
🎨بسیاری بر این باورند که مرگ مارا، جرقهای بود برای شعلهور شدن دوره اختناق، قتل و وحشت در فرانسه، موسوم به دوران وحشت.
#نقاشی_فرانسه
#نئوکلاسیک
@ka_koohikar
👍4🕊1
✨ دورۀ ایدهیابی
🔹 نوشتن همیشه از کلمه شروع نمیشود. گاهی پیش از هر جمله، باید نوع نگاهمان را عوض کنیم.
🔹 چهار جلسه برای دیدنِ دقیقتر و رسیدن به ایدههایی که فقط از نگاه شما میآیند.
🔹 این دورۀ چهار جلسهای برای کسانی است که مینویسند، اما ایدههایشان به بنبست رسیده و برای آنها که میل نوشتن دارند، اما هنوز نمیدانند باید از کجا شروع کنند.
ایدهها آموزشدادنی نیستند، اما میشود راهِ دیدنشان را پیدا کرد.
اطلاعات بیشتر و مشاوره:
@ka_adminnn
🔹 نوشتن همیشه از کلمه شروع نمیشود. گاهی پیش از هر جمله، باید نوع نگاهمان را عوض کنیم.
🔹 چهار جلسه برای دیدنِ دقیقتر و رسیدن به ایدههایی که فقط از نگاه شما میآیند.
🔹 این دورۀ چهار جلسهای برای کسانی است که مینویسند، اما ایدههایشان به بنبست رسیده و برای آنها که میل نوشتن دارند، اما هنوز نمیدانند باید از کجا شروع کنند.
ایدهها آموزشدادنی نیستند، اما میشود راهِ دیدنشان را پیدا کرد.
اطلاعات بیشتر و مشاوره:
@ka_adminnn
🕊3👏2
نمیدانم چه اتفاقی در راه است، اما هرچه میخواهد باشد.
من با روی خندان به استقبالش میروم.
موبیدیک
هرمان ملویل
🔆•| @ka_kohikar
من با روی خندان به استقبالش میروم.
موبیدیک
هرمان ملویل
🔆•| @ka_kohikar
🕊25👍12