🔸نظرة علىٰ طبعة تفتقد للخبرة العلمية في تحقيق كتاب الذخيرة للسيّد المرتضىٰ

🔹حميد عطائي نظري

الملخّص:
يتناول هذا المقال نقداً علميّاً للتحقيق المنشور لكتاب الذخيرة للشريف المرتضى، والذي يُعد من أبرز النصوص الكلامية في مدرسة بغداد الإمامية. يشير الباحث فيه إلى ضعف المنهجية التحقيقية المتّبعة في هذه الطبعة، والتي تفتقر إلى الخبرة التخصّصية المطلوبة، مما أدّى إلى وقوع تصحيفات وأخطاء عديدة شوّهت المعنى وأضعفت القيمة العلمية للنص. ويُركّز المقال على أهمية الاستفادة من التشابه الكبير بين نصوص مدرسة بغداد الكلامية - لا سيما بين مصنّفات الشريف المرتضى والشيخ الطوسي - في تصحيح العبارات الغامضة أو المحرّفة، مقترحاً منهجاً بديلاً يعتمد على المقارنة بين النصوص المنتمية للمنظومة الكلامية ذاتها. كما يبرز المقال الحاجة الملحّة إلى تعزيز النقد الجادّ والمنهجي في مجال تحقيق التراث، ويدعو إلى التخصّص والانضباط العلمي في هذا المضمار، محذّراً من النتائج السلبية التي تترتّب على التساهل أو العشوائية في نشر النصوص التراثية.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5499

@kateban

🔸اهتمام ناتمام: ارزیابی انتقادی ویراست مجموعه رسائل خواجه نصیرالدّین طوسی

🔹حمید عطائی نظری

چکیده:
با وجود مقام علمی ممتاز و بی‌هنباز نصیرالدّین طوسی تاکنون اهتمام درخور توجّهی نسبت به اِحیا و ارائۀ شایستۀ آثار ارزندۀ وی صورت نگرفته است و بسیاری از نگاشته‌های او هنوز در قالب ویراست‌های انتقادیِ دقیق انتشار نیافته است. در نوشتار حاضر ویراست مجموعه‌ای از مکتوبات و مکاتبات طوسی که زیر عنوان أجوبة المسائل النصیریّة به اهتمام مرحوم شیخ عبداللّه نورانی تصحیح و منتشر شده است مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد. عدم استفاده از نسخه‌های متعدّد و معتبر، ضبط‌های غلط، افتادگی‌ها و خطاهای حروف‌نگاشتی از مهم‌ترین اِشکالات وارد بر ویراست مزبور است. در این طبعِ نامطبوع از رسائل طوسی، بیشتر اصول و قواعد متعارف تصحیح انتقادی متون رعایت نگشته است و در نتیجه، متونی مشحون از نادرستی‌های گوناگون عرضه‌شده که البتّه واجد اعتبار و قابل اعتماد تام نیست.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5501

@kateban

🔸 آیا در کتابخانه ملی ایران، دوره تیموری را می‌شناسند؟
🔹 سید محمدحسین حکیم

اخیراً صفحه معرفی اداره کل خطی و کتب نادر در وبگاه کتابخانه ملی ایران بروز شده و در بخشی از آن فهرستی از نفیس‌ترین و مهم‌ترین نسخه‌های آن جا ارائه شده است. من که از سر تفنّن گذارم به این صفحه افتاده بود، با خواندن نوشته‌های آن شگفت‌زده شدم و افزون بر شناخت نسخه‌های نفیس کتابخانه ملی، افقهای جدیدی در دانش تاریخ به رویم گشوده شد. از جمله درباره زمان حکومت سلسله تیموریان.

باری مدیران اداره کل کتب خطی و نادر در معرفی یکی از نسخه‌ها چنین نوشته‌اند: «شاهنامه کامل که در قرن هشتم در اواخر دوره تیموری و اوایل دوره صفوی کتابت شده است».


متن کامل این یادداشت را در کاتبان بخوانید:

https://hakim.kateban.com/post/5503

@kateban

🔸كتاب المعتمد للملاحمي وتحقيقه غير المعتمد

🔹حمید عطائی نظری

الملخّص:
يعتبر كتاب المعتمد في الأصول تأليف ركن الدين محمود الملاحمي الخوارزمي (ت 536ه‍.ق.) المتكلّم المعتزلي المعروف في عداد الكتب الكلامية المفصّلة والقيّمة للمعتزلة، وقد تمّ قبل بضع سنين طباعة نسخة محقّقة ومنقّحة منه بجهود واهتمام المحقّق المعروف في التراث الإسلامي ويلفرد مادلونغ. وقد تناولنا في مقالنا هذا تعريف ونقد تحقيق هذا الكتاب ومناقشته، بعد الإشارة إلىٰ مقام الملاحمي وكتبه الكلامية في التراث المعتزلي، وبيان مختلف الوجوه التي تبيّن أهمّية هذا الكتاب. وبعد مراجعة التحقيق المشار إليه من خلال البحث والتدقيق فيه يتّضح وجود العديد من الأخطاء والعثرات الجمّة في عملية تحقيق وطبع هذا الكتاب، ممّا يؤكّد علىٰ ضرورة إعادة النظر فيه وإعادة تحقيقه مرّة أخرىٰ بدقّة.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5504

@kateban

🔸كتاب أخلاق ناصري وترجمته العربية القديمة والمعاصرة

🔹حمید عطائي نظري

الملخّص:
كتاب أخلاق ناصري هو أحد المؤلّفات القيّمة المعروفة للعالم المعروف وصاحب العلوم والفنون الخواجة نصير الدين الطوسي (ت 672هـ)، حيث يحتلّ هذا الكتاب مكانة مهمّة، ويعتبر في عداد أهمّ النصوص المدرسية الكلاسيكية الإسلامية وأبرزها مكانة في علم الأخلاق والحكمة العملية. وقد ترجم ركن الدين الجرجاني (كان حيّاً سنة 728هـ) هذا الكتاب للّغة العربية لأهمّيته وتيسيراً لطالبيه من أبناء العربية. وقد تمّ تصحيح تعريب الجرجاني هذا والذي جاء تحت عنوان: الأخلاق النصيرية في تعريب الأخلاق الناصرية من قبل الدكتور يُب لَمير (Joep Lameer) وتمّت طباعته ونشره سنة (2015م). وقبل طباعة هذه الطبعة من الكتاب ببضع سنين قام أحد المحقّقين اللبنانيّين باسم الدكتور محمّد صادق فضل الله بترجمة كتاب أخلاق ناصري إلىٰ العربية مرّة أخرىٰ وقد تمّت طباعته ونشره في لبنان في سنة (1429هـ). وسنتطرّق في مقالنا هذا إلىٰ وصف هاتين الترجمتين ـ القديمة والحديثة ـ والمقارنة بينهما.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5505

@kateban

🔸محمد عابد الجابری و نقد عقلانیت عربی

🔹حمیدرضا تمدن

چکیده:
بررسی میراث مکتوب عربی-اسلامی(تراث) و نسبت آن با دنیای معاصر، از قرن نوزدهم میلادی و همزمان با دوران بیداری عربی(عصر النهضة) به یکی از مسائل محوری اندیشه در جهان عرب بدل شد. این مسئله که ابتدا جنبه‌ای فرهنگی-معرفتی داشت، به‌سرعت با دغدغه‌های سیاسی درباره علل پیشرفت غرب و واپس‌ماندگی مسلمانان گره خورد و به شکل‌گیری دوگانه «سنت-مدرنیته» (اصالت-معاصرت) انجامید. در پاسخ به این وضعیت، رویکردهای متفاوتی ظهور کرد: از جریان‌های هویت‌گرا و اصلاح‌گران دینی (چون طهطاوی و عبده) که میراث را نیازمند بازنگری می‌دیدند، تا تاریخ‌نگاری اندیشه (مانند احمد امین و عبدالرحمن بدوی) و خوانش‌های ایدئولوژیک (سلفی، لیبرال، مارکسیستی) که به‌ویژه پس از شکست ۱۹۶۷ شدت گرفت.
در این میان، محمد عابد الجابری با طرح پروژه «نقد عقل عربی»، گذاری مهم از نقد محتوای میراث به نقد بنیان‌های معرفتی و سازوکارهای تولید اندیشه در فرهنگ عربی-اسلامی را رقم زد. او ساختار عقل عربی را متشکل از سه نظام معرفتی متعارض تحلیل کرد:
۱) نظام بیانی، مبتنی بر متن (قرآن و سنت) و زبان عربی، که بر علوم نقلی و کلامی حاکم است و سازوکار اصلی‌اش قیاس فقهی و کلامی است؛ ۲) نظام عرفانی، ریشه‌دار در هرمسی‌گری و گنوستیسیسم پیشااسلامی، که بر کشف و شهود و تأویل باطنی تأکید دارد و در فلسفه مشرقی (فارابی، ابن‌سینا)، تصوف و تشیع (به‌ویژه اسماعیلیه) تجلی یافته و از منظر جابری «عقل مستعفی» است؛ ۳) نظام برهانی، مبتنی بر عقلانیت ارسطویی و استدلال منطقی، که در فلسفه اسلامی به‌ویژه در اندیشه فیلسوفان مغرب عربی (ابن رشد) به اوج رسید اما در برابر دو نظام دیگر در حاشیه ماند. جابری چیرگی دو نظام بیان و عرفان را عامل اصلی انحطاط و زوال عقلانیت در جهان عرب می‌داند و راه برون‌رفت را در احیای نظام برهانی می‌جوید. تحلیل او ضمن نقد نگاه شرق‌شناسانه، خود به دلیل جانبداری از عقلانیت مغربی در برابر مشرقی، متأثر از گرایش‌های ایدئولوژیک (ناسیونالیسم عربی) دانسته شده است. نویسنده در این مقاله ابتدا خلاصه‌ای از اندیشه‌های جابری ارائه کرده و دست آخر به این نتیجه رسیده است که هم پروژه نقد عقلانیت عربی و هم طرح‌های مشابه که سبب پدید آمدن مصلحان دینی در جهان عرب شد، در تشخیص درد و درمان جوامع اسلامی به خطا رفته‌اند و بر عوامل اقتصادی و اجتماعی چشم پوشیده‌اند.



https://tamaddon.kateban.com/post/5506

@kateban

🔸تحقيق غير علمي من شرح الإشارات والتنبيهات للأرموي

🔹حمید عطائي نظري

ملخّص البحث:
تعتبر النصوص العلمية القديمة لعلماء المسلمين تراثاً وأثراً علميّاً قيّماً ومفيداً، فيجب أن يكون تحقيقها بأيدي من هو أهلٌ لها، لتكون في متناول يد الباحثين بتحقيقات علمية صحيحة ودقيقة. وسنتناول في هذه العجالة عدداً من الأصول والمعايير العامّة التي يجب أن تتوفّر في التحقيقات العلمية، وتوضيح أهم الفوارق بينها وبين التحقيقات غير العلمية، ومن ثمّ نقوم بتعريف وتقييم التحقيق الذي قام به الشيخ عمّار التميمي لشرح الإشارات لسراج الدين الأرموي (ت 682هـ)، ونحاول من خلال هذه الدراسة والتقييم أن نوضّح أنّ التحقيق الذي قام به الشيخ عمّار التميمي من شرح الإشارات للأرموي عبارة عن تحقيق خاطئ وفيه العديد من العثرات، حيث لم تتمّ فيه بشكل دقيق وكامل رعاية أيّ أصل من أصول وقواعد التحقيق العلمي للنصوص، ولذلك فإنّ الكتاب المذكور لا بدّ وأن يحقّق ويطبع من جديد.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5508

@kateban

🔸 انتشار هفتمین اثر از مجموعۀ «مطالعات ایرانی _ اسلامی»:
🔸 کتاب بوستان به‌ مَثابَت سیاست‌نامه نوشتۀ جویا جهانبخش

🔹 حمید عطائی نظری


کتاب بوستان به‌ مَثابَت سیاست‌نامه که به قلم استاد دانشمند جناب آقای جویا جهانبخش (عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی) نگاشته شده است هفتمین کتابی است که در مجموعۀ «مطالعات ایرانی _ اسلامی» انتشار می‌یابد. پژوهندۀ فاضل در کتاب ارزندۀ حاضر به بازکاوی یکی از جوانب مهمّ و در عین حال مغفولِ میراث و اندیشۀ سعدی، یعنی افکار و ایستارها و رهنمودهای سیاسی وی آنچنان که در کتاب بوستان بازتاب یافته است، پرداخته و در صدد بازنمودن این نکته برآمده است که سعدی جز آنکه آموزگار اخلاق و عشق‌ورزی و زندگی شادمانه است، مدرّس سیاست‌مداری و حکمرانی نیز به‌شمار می‌آید و کتاب ارجمند بوستان را باید مهم‌ترین نوشتۀ سیاسی سعدی دانست که از بُن، "سیاست‌نامه"، بَل "نصیحةالمُلوک" است.

https://ataeinazari.kateban.com/post/5529

@kateban

🔸«و سخت عَجب است کار گروهی از فرزندان آدم!»
مروری انتقادی بر کتاب اندیشه‌های فلسفی ابن‌سینا (یادگارنامۀ دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی)

🔹 حمید عطائی نظری


چکیده
انتشار ترجمه‌های مغلوط و نامطلوب در یک حوزۀ مطالعاتی، گذشته از این‌که موجب نشر و گسترش اطّلاعات نادرست و غیر دقیق در آن حوزه می‌شود، به‌تدریج سبب رونق و رواجِ برگردان‌های عیبناک و نامعتبر می‌گردد و در نتیجه، سطح دقّت و صحّتِ مورد انتظار از متونِ ترجمه‌شده را نیز پایین می‌آورد. برایند این فرایند، فَساد مزاج علمی، و تباهیِ ذوق و سلیقهٔ مطالعاتیِ خوانندگانِ این ترجمه‌ها، و انحراف معیارهای دانشی و پژوهشی آنان است. از این‌رو، نقد ترجمه‌های ضعیفِ آکنده از سهوها و خطاها کاری است بایسته و شایستۀ توجّه. در مقالۀ حاضر تعدادی از مقالات ترجمه و چاپ ‌شده در کتاب کلان اندیشه‌های فلسفی ابن‌سینا (یادگارنامۀ دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی) که به قلم مترجمان مختلف برگردانده شده است، مورد نقد و بررسی قرار گرفته. اشتباه‌های خُرد و کلان در ترجمۀ عبارات، غلط‌های فاحش در خوانش و نگارش اسامی و اصطلاحات، جملات مبهم و نامفهوم و نثر نارسا و نااستوار، انواع خطاهای املایی و حروف‌نگاشتی و ویرایشی، از جمله ایرادات قابل مشاهده در این برگردان‌هاست. مبادرت به چاپ چنین ترجمه‌هایی، بدون ارزیابی دقیق و رفع نقائص و اشکالات آنها، نمودار مراتب ناآگاهی و سهل‌انگاری گردآورنده و ناظر و ناشر کتاب نامبرده است.

کلیدواژه‌ها
نقد ترجمه، ابن‌سینا، کتاب اندیشه‌های فلسفی ابن‌سینا، میثم کرمی، نشر نگاه معاصر.



https://ataeinazari.kateban.com/post/5530

@kateban

🔸داستان احیای اندیشه فلسفی در مصر
روایت زکی نجیب محمود از تحقیق و نشر میراث فلسفی اسلام تا جنبش ترجمه متون فلسفه غرب در قرن بیستم

🔹 حمیدرضا تمدن


پرداختن به حیات فکری و کارنامه‌ی زکی نجیب محمود (۱۹۰۵-۱۹۹۳)، فیلسوف برجسته‌ی مصری، به معنای ورود به قلب تناقضات فکری و دغدغه‌های اصلی روشنفکری عربی در قرن بیستم است.
زندگی فکری او، که تقریباً تمام این قرن پرتلاطم را در بر گرفت، شاهد یک دگرگونی عمیق و نمادین بود: از غوطه‌وری کامل در تجربه‌گرایی منطقی و پوزیتیویسم غربی در نیمه‌ی نخست فعالیت‌هایش (که اوج آن در آثاری چون «نحو فلسفة علمیة» نمایان است) تا «چرخش» فکری معنادار او در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ و اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ به سمت بازخوانی و نوسازی اندیشه‌ی عربی-اسلامی. اگرچه بخش عمده‌ای از آثار اولیه او (تقریباً بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۷۰) بر تبیین و دفاع از دعاوی و روش‌های تجربه‌گرایان منطقی متمرکز بود، محمود در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ به تدریج با ایده‌ها و بحث‌هایی که بسیاری دیگر از چهره‌های روشنفکر عرب در این دوره را تحت تاثیر شکست اعراب از اسراییل به خود مشغول کرده بود، درگیر شد.
این تغییر جهت در کار فلسفی و گرایش فکری او در چندین جای مختلف در مقالات شخصی و زندگینامه خودنوشت او ذکر شده است.



https://tamaddon.kateban.com/post/5531

@kateban