خسارت در ایست بازرسی ارتش لبنان در جنوب لبنان پس از حمله نیروی هوایی رژیم صهیونسیتی

🎥 اظهارات گستاخانه نتانیاهو در حمایت از آشوب در ایران:

ما با مبارزات نه فقط در تهران بلکه در هر جای ایران همراهی می‌کنیم

مایک والتز، نماینده دائم ایالات متحده در سازمان ملل، در جلسه شورای امنیت اظهار داشت که ایالات متحده علیه ونزوئلا جنگ به راه نینداخته و این کشور را اشغال نکرده است.


او گفت: «هیچ جنگی علیه ونزوئلا یا مردم آن در جریان نیست. ما این کشور را اشغال نمی‌کنیم. این یک عملیات اجرای قانون در حمایت از اتهامات مشروعی بود که دهه‌هاست وجود داشته است.»

اینجا نیمکره غربی است؛ اینجا جایی است که ما زندگی می‌کنیم، و ما اجازه نخواهیم داد که نیمکره غربی به عنوان پایگاه عملیاتی برای دشمنان، رقبا و حریفان آمریکا استفاده شود.

شما نمی‌توانید همچنان بزرگترین ذخایر انرژی جهان را تحت کنترل دشمنان آمریکا داشته باشید.

از غزه و حومه‌ها تا تهران و کاراکاس: در «مهندسی شکست»
محمد منذر

آنچه امروز شاهد آن هستیم—نقض کامل نقشه‌ها و مرزها، از بمباران و محاصره سیستماتیک ایران گرفته، تا تجاوزهای اسرائیل به سوریه، و قلدری بین‌المللی علیه کشورهای مستقل، ربودن تصمیمات سیاسی و آدمربایی یک رئیس‌جمهور در زنجیر همانند آنچه در ونزوئلا رخ داد—را نمی‌توان صرفاً از منظر برتری نظامی خواند؛ ما با اجرای تحت‌اللفظی و وحشت‌انگیز پیچیده‌ترین نظریه‌های کنترل روانی و اجتماعی روبرو هستیم. قدرت‌های هژمونیک، به رهبری دوگانه ترامپ و نتانیاهو، می‌کوشند روان جهانی را بازسازی کنند تا «تسلیم» را به عنوان تنها گزینه منطقی بپذیرد و «مقاومت» را به گونه‌ای از جنون یا خودکشی جمعی تبدیل کند.

ورود اصلی برای درک این حالت فلج که منطقه و جهان را دربرگرفته، در غوطه‌وری در نظریه روان‌شناختی معروف به «درماندگی آموخته‌شده» نهفته است. این نظریه توضیح می‌دهد که چگونه یک فیل عظیم به یک بند خیالی یا طناب کوچکی که علیرغم توانایی‌اش آن را نمی‌شکند، تسلیم می‌شود. او آن را نمی‌شکند نه به دلیل نداشتن قدرت جسمی، بلکه به این خاطر که «یاد گرفته» و از طریق شکست‌های مکرر متقاعد شده که تلاش بیهوده است و درد، هرچه بکنی، اجتناب‌ناپذیر است. این تاکتیک امروز با دقت تمام از طریق یک سری «شوک‌های» حساب‌شده و فشرده بر مردم اعمال می‌شود؛ جنگ‌ها دیگر فقط هدف نابودی اهداف نظامی را ندارند، بلکه برای شکستن پیوند ذهنی بین «کنش» و «نتیجه»، نابودی حتی «توانایی تصور پیروزی» و محو احساس امنیت هستند.

شاید عریان‌ترین و هولناک‌ترین الگوی این اجرا، آنچه به‌تازگی در غزه و لبنان شاهد بودیم باشد: فرآیند «خردکردن» زیرساخت‌های حماس و حزب‌الله صرفاً یک اقدام نظامی نبود، بلکه اجرای دکترین «شوک و وحشت» برای کاشت این درماندگی بود. پیشرفت ترسناک فناورانه در «عملیات پیجرها»، که دستگاه‌های ارتباطی شخصی امن را به بمب‌های ساعتی در جیب هزاران نفر تبدیل کرد، هدفش ضربه زدن به «اعتماد وجودی» بود—که فراتر از صرف «احساس امنیت» معمولی، حداقل قطعیتی است که یک فرد برای زندگی عادی بدون دیوانه شدن نیاز دارد—و کاشتن شک در همه چیز، تا به جامعه میزبان بگویند: «جای امنی وجود ندارد، و ما خدایان فناوری هستیم که به اتاق خواب‌های شما راه می‌یابیم، بنابراین پنهان شدن بی‌فایده است.»

این سادیسم با استفاده از نیروی افراطی در ترور دبیرکل سابق حزب‌الله، آقای حسن نصرالله، تاج گذاری شد، جایی که آن‌ها به هدف‌گیری دقیق بسنده نکردند، بلکه از ده‌ها تُن مواد منفجره برای محو کامل بلوک‌های مسکونی استفاده کردند، در پیامی واضح از ارعاب که فراتر از فرد هدف، برای «داغ کردن وجدان» هر کسی که به مقابله فکر می‌کند، طراحی شده است. پیامش این است که قیمت نابودکننده خواهد بود و نمادهایی که فکر می‌کنید از شما محافظت می‌کنند، در یک چشم به هم زدن قابل نابودی هستند و ذهن جمعی را وادار می‌کند تا تسلیم این ایده شود که مقاومت غیرممکن است و متقاعد شود که «جهان آن‌قدر ترسناک شده که فقط در صورتی می‌توانم در آن زندگی کنم که کاملاً تسلیم کسانی شوم که کلیدهای این ترس را در دست دارند.»

این اقدامات میدانی به وضوح زیر چتر سیاسی «استراتژی مرد دیوانه» قرار می‌گیرند که رهبران هژمونی با مهارت آن را دنبال می‌کنند. رفتار سیاسی که با سوزاندن همه چیز، بمباران پایتخت‌ها و ربودن و آوردن رهبران کشورها در زنجیر تهدید می‌کند، یک بی‌پروایی تصادفی آنگونه که رسانه‌ها تبلیغ می‌کنند نیست، بلکه یک استراتژی بازدارندگی عقلانی مبتنی بر «غیرعقلانی بودن» ظاهری است، و اساساً بر اصل «پاسخ نامتقارن» عمل می‌کند. هسته این اصل آن است که هر عمل ساده مقاومتی، با واکنشی عظیم، نامتناسب و به‌طور جامع تخریب‌کننده مواجه خواهد شد.

وقتی شهروندی می‌بیند حملات هوایی حومه [جنوب بیروت] و تهران را ویران می‌کند، بولدوزرها سیمای غزه را تغییر می‌دهند، روستاهای جنوب لبنان تله‌گذاری و منفجر می‌شوند، و کشتارها با خونسردی و بدون اینکه نظام بین‌الملل چشمکی بزند انجام می‌شود، این باور مرگبار در او نفوذ می‌کند که موازنه وحشت کاملاً برهم خورده و جهان توسط قوانین فیزیکی خشک‌ و سختی اداره می‌شود که به ضعیفان رحم نمی‌کنند. در اینجا، «مرد دیوانه» از قدرت مازاد و تهدید به هرج‌ومرج کامل برای فلج کردن تفکر راهبردی حریف و سوق دادن او به پذیرش مصالحه‌های تحقیرآمیز از ترس نابودی استفاده می‌کند، جایی که در ناخودآگاه ریشه می‌دواند که هر تلاشی برای شکستن این محاصره فقط درد و ویرانی بیشتر به همراه خواهد آورد و باعث می‌شود کشورها و مردمی که برگ‌های قدرتمند عظیمی در دست دارند، فقط تماشا کنند، گویی منتظر نوبت خود برای سلاخی هستند، کاملاً متقاعد شده که درهای زندان قفل است، حتی اگر باز باشند.

این زور خشن، هرچقدر هم عظیم، بدون خطرناک‌ترین و مکمل‌ترین مؤلفه آن—«هژمونی فرهنگی» و «تولید رضایت»—ناتوان از دستیابی به هژمونی پایدار در بلندمدت باقی می‌ماند.
در اینجا باید بر آنچه گرامشی و چامسکی مطرح کردند توقف کنیم: که نظم جهانی تنها به اشغال زمین راضی نیست، بلکه می‌کوشد ارزش‌ها و جهان‌بینی خود را به «حس مشترک» مردمان تحت ستم تبدیل کند. بنابراین، دستگاه‌های رسانه‌ای غربی و عربی همسو با آن، شبانه‌روز برای «تولید رضایت» کار می‌کنند، واقعیت را فیلتر و شکل می‌دهند تا منافع نخبگان مسلط را خدمت کند، جایی که آگاهی جعل و زبان با نبوغی شرورانه مهندسی می‌شود، تا نسل‌کشی در غزه و لبنان «دفاع از خود» شود، محاصره گرسنگی‌دهنده «تحریم‌های هوشمند» شود، و ترور سیاسی «عدالت فوری» شود، در حالی که قربانی شیطان‌سازی و از انسانیت تهی می‌شود تا صرفاً «تلفات جانبی» باشد.

هدف در اینجا ایجاد حالتی از کوری اخلاقی است، جایی که شهروند تحت ستم متقاعد می‌شود که وضعیت فروتر و عقب‌مانده او نتیجه طبیعی فرهنگ «بربری»، فساد و عقب‌ماندگی‌اش است، و نه محصول استعمار و چپاول، و بدین‌ترتیب به استعمارگر «رضایت» ضمنی برای تداوم هژمونی‌اش می‌دهد، با این باور که در آن تمدن و بقا نهفته است؛ برخی حتی به مرحله تحسین و حیرت از «استعمارگر قوی» می‌رسند.

تراژدی زمانی به اوج خود می‌رسد که شکست از میدان نبرد و سیاست، به درون روح انسان از طریق مکانیسم دفاع روانی معروف به «همانندسازی با متجاوز» حرکت کند. در این حالت، تحت فشار ترس شدید و احساس درماندگی در برابر اهریمن ماشین نظامی و اقتصادی، قربانی ناخودآگاه به وانمود کردن هویت ستمگر و اتخاذ ویژگی‌ها و ارزش‌های او به عنوان حقه‌ای روانی برای فرار از اضطراب متوسل می‌شود. همان‌گونه که ابن‌خلدون این وضعیت را به درستی تشخیص داد وقتی گفت که «مغلوب همواره شیفته پیروی از غالب است»، امروز صداهایی از نخبگان عرب و سیاستمداران می‌بینیم که نه تنها سکوت نمی‌کنند، بلکه روایت دشمن را عیناً می‌پذیرند، قربانی را به خاطر مرگش سرزنش می‌کنند، با ضربه زدن به مقاومت شماتت کرده و محاصره، گرسنگی و شکنجه را توجیه می‌کنند.

این افراد شکست‌خورده درونی، در فناوری اسرائیل و تکبر آمریکایی معیاری از برتری تمدنی و اخلاقی می‌بینند، بنابراین سعی می‌کنند از «شرم ضعف» و تعلق به فرهنگ محلی خود با پوشیدن «ماسک‌های سفید» و تقلید از استعمارگر در زبان و اندیشه بگریزند، و بدین‌ترتیب به عاملان بی‌مزد تبدیل می‌شوند که خود و جوامع خود را به نیابت از ستمگر شلاق می‌زنند، هزینه اشغال مستقیم را از دشمن می‌کاهند و پیروزی مجانی از درون برای او محقق می‌کنند.

خوانش صحنه از طریق این لنزهای مرکب به وضوح آشکار می‌کند که نبرد کنونی تنها نبرد مرزها و جغرافیا نیست، بلکه نبرد وجود، اراده و آگاهی است. توسعه در جولان، ضربه زدن به نمادهای مقاومت با چنین وحشیگری افراطی، و محاصره اقتصادی مردمان برای سوق دادن آنان به پایین هرم معیشتی و به سوی تسلیم و اطاعت—همه حلقه‌هایی در یک زنجیره واحد هستند که هدفشان شکستن روح جمعی است. اما تاریخ درس ژرفی به ما می‌آموزد: که «درماندگی آموخته‌شده» حالتی روانی و گذراست که به محض اینکه درک کنیم بند خیالی است، و اینکه استراتژی ارعاب و پاسخ نامتقارن به محض رویارویی با خونسردی و امتناع از تسلیم به باج‌خواهی فرو می‌ریزد، می‌توان آن را فراموش کرد. زیرا امپراتوری‌هایی که از طریق ترس و قلدری گسترش می‌یابند، بذر فنای خود را در درون خود حمل می‌کنند، و مردمانی که از همانندسازی با ستمگر خود امتناع می‌کنند و به اصالت راستین خود می‌چسبند، هرچقدر هم هژمونی شدید و استبداد ستمگر باشد، شکست‌ناپذیر باقی می‌مانند.

https://www.al-akhbar.com/topics-opinions/874214/

https://news.1rj.ru/str/kriyaassess

🎥 طعنه عبدالباری عطوان به ترامپ؛ شما که دم از دخالت در ایران می‌زنید مگر جنگ 12 روزه را فراموش کردید؟!

🔹«عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر سیاسی: علت تشکیل اعتراضات است؟ شما بودید که این اعتراضات را ایجاد کردید، شما بودید که آن‌ گرسنگی را ساختید. در جنگ سابق، نتانیاهو بیانیه‌ای رسمی با صدا و تصویر، صادر کرد و به ایرانی‌ها گفت: ما با شما هستیم، امروز هم ترامپ همان حرف‌ها را می‌زند.

وال استریت ژورنال: اعلام بسیج عمومی در ونزوئلا

▪️ نیروهای مسلح در حالت آماده‌باش کامل قرار گرفته‌اند و "اعلام وضعیت نظامی" برای کارگران صنعت نفت و چندین صنعت کلیدی دیگر اعلام شده است.
➖ "بلافاصله بسیج نیروهای مسلح ملی در سراسر کشور و استفاده از قدرت ملی موجود برای دفع تجاوز خارجی دستور داده می‌شود... نظامی‌سازی زیرساخت‌های دولتی، صنعت نفت و سایر صنایع کلیدی دولتی. کارکنان این شرکت‌ها به طور موقت تحت رژیم نظامی قرار خواهند گرفت"، در سند آمده است.
▪️ این فرمان همچنین افزایش گشت‌زنی‌ها و امنیت در مرزهای زمینی، هوایی و دریایی کشور را دستور می‌دهد.

🔺 «جای خالی سلیمانی»

🔹 وضعیت نیروی قدس و محور مقاومت بدون سردار شهید قاسم سلیمانی به چه شکل درآمده است؟

🎥 گفت و گو با دکتر علی عبدی، کارشناس مسائل غرب آسیا

🔸 تماشا در کانال یوتیوب و آپارات رسانه گفتار

گفتار؛ رسانه مسائل بین الملل

@goftar_media

https://youtu.be/7G1nDod5PkI

@kriyaassess

🔹هم اکنون پرواز جنگنده های ارتش جمهوری اسلامی در آسمان خرم آباد

پ ن:
زنده باد!
گشت زنیهای روتین است. باید صدها پهپاد موشک انداز مجهز به سامانه های شبانه روزی و سنسورهای مختلف در آسمان اقصی نقاط کشور رصد کنن اماده حمله باشند.

https://news.1rj.ru/str/kriyaassess

نتانیاهو از طریق روسها دوباره برای ایران پیام داده دنبال حمله نیستم!

پ ن:
بدون شک برای باز کردن گارد ما صورت میگیره. روند تسلیح در بخشهای پدافند زمینی و جنگنده ها را باید و با سرعت تشدید کرد.

https://news.1rj.ru/str/kriyaassess