#طراحی_مسیر_زندگی
#گزارش
#قزوین
سالهای اولیه ی زندگی معمولا با ابهام های خاصی شروع می شود. عده ای سرخوشانه زندگی می کنند و عده ای از سالهای اولیه، شروع به فعالیت های جدی می کنند. اما چند سال که از شبیه سازی می گذرد، تازه متوجه می شوند که مسیر را باید به گونه ی دیگری طراحی کنند. حتی متوجه می شوند که باید هر لحظه آماده ی تصمیم های مهمی در زندگی باشند. تصمیم هایی که می تواند در آینده ی آنها بسیار اهمیت داشته باشد. عده ای با حس خوب یک سالشان چنان شاد می شوند که ترجیح می دهند با خاطراتشان خوش باشند تا اینکه حس های خوب بیشتری در زندگی شان ایجاد کنند و عده ای هم دغدغه ی زیادی برای خوشی های هر سالشان دارند.
یک نفر پدر خودش را از دست داد و ارثی نصیبش شد و بسیار از آن ارث خوشحال شد و جالب اینجاست که پدرش در گروه کنار او بود و از دیدن این صحنه هم خندید و هم متعجب شد. همان سال تصمیم گرفت که تفریحش را بیشتر کند تا غم فقدان پدرش را به فراموشی بسپارد. حتی درباره ی افسردگی کردن با او گفت و گو کردم و جوابی که شنیدم این بود که افسردگی کردن فقط زمانم را تلف می کند و من به این زمان نیاز دارم تا بتوانم زندگی ام را بسازم.
افرادی بودند که زندگی شان را با دیگران مقایسه می کردند و می گفتند که ما پدر پولداری نداشتیم و معلوم است آنهایی که متمول تر هستند، زندگی بهتری دارند. اما گروهی را داشتیم که به این کارها کار نداشت و با اینکه پدر پولداری نداشت و مشکلات زیادی را تحمل کرد، دستش را بر زانویش گذاشت و پله های ترقی را طی کرد و توانست در مسیر شغلی اش حرفه ای تر شود و مسیر زندگی اش را برای استقلال طراحی کرد. استقلالی که از تلاش های روزمره اش به دست آمد. البته بعضی از شرایط هم به نفع او پیش رفت و توانست با برنامه ریزی از آنها استفاده کند.
#گزارش
#قزوین
سالهای اولیه ی زندگی معمولا با ابهام های خاصی شروع می شود. عده ای سرخوشانه زندگی می کنند و عده ای از سالهای اولیه، شروع به فعالیت های جدی می کنند. اما چند سال که از شبیه سازی می گذرد، تازه متوجه می شوند که مسیر را باید به گونه ی دیگری طراحی کنند. حتی متوجه می شوند که باید هر لحظه آماده ی تصمیم های مهمی در زندگی باشند. تصمیم هایی که می تواند در آینده ی آنها بسیار اهمیت داشته باشد. عده ای با حس خوب یک سالشان چنان شاد می شوند که ترجیح می دهند با خاطراتشان خوش باشند تا اینکه حس های خوب بیشتری در زندگی شان ایجاد کنند و عده ای هم دغدغه ی زیادی برای خوشی های هر سالشان دارند.
یک نفر پدر خودش را از دست داد و ارثی نصیبش شد و بسیار از آن ارث خوشحال شد و جالب اینجاست که پدرش در گروه کنار او بود و از دیدن این صحنه هم خندید و هم متعجب شد. همان سال تصمیم گرفت که تفریحش را بیشتر کند تا غم فقدان پدرش را به فراموشی بسپارد. حتی درباره ی افسردگی کردن با او گفت و گو کردم و جوابی که شنیدم این بود که افسردگی کردن فقط زمانم را تلف می کند و من به این زمان نیاز دارم تا بتوانم زندگی ام را بسازم.
افرادی بودند که زندگی شان را با دیگران مقایسه می کردند و می گفتند که ما پدر پولداری نداشتیم و معلوم است آنهایی که متمول تر هستند، زندگی بهتری دارند. اما گروهی را داشتیم که به این کارها کار نداشت و با اینکه پدر پولداری نداشت و مشکلات زیادی را تحمل کرد، دستش را بر زانویش گذاشت و پله های ترقی را طی کرد و توانست در مسیر شغلی اش حرفه ای تر شود و مسیر زندگی اش را برای استقلال طراحی کرد. استقلالی که از تلاش های روزمره اش به دست آمد. البته بعضی از شرایط هم به نفع او پیش رفت و توانست با برنامه ریزی از آنها استفاده کند.
عکس دسته جمعی کارگاه #طراحی_مسیر_زندگی مهمان دوستان خوبمان در شهر زیبای قزوین