گلدن تایمت رو جدي نگرفتی، حالا دیگه بخوای هم نمیشه، تمام احساساتم بهت از دست رفته.

حالا بعداً متوجه میشی اونی که پیام تورو زود سین میکرد، بقیه رو فقط ایگنور میکرده.

Pov: مامان ببخشید

متاسفانه دیگه کسي بهم وایب امن بودن نمیده ،به همه آدما شک دارم.

عزیزانی را به خاک سپردیم که بسیار بیشتر از ما لایق زندگی بودند.

چقدر اون آدمایی که بودیم دیگه نیستیم.

لطفاً مکالمتونو بعد از «خوبی؟» شروع کنید چون که «نه».

تو زندگیم فهمیدم آدم میتونه دق بکنه ولی همچنان زنده باشه.

نیاز دارم مست باشم. متأسفانه هوشیار بودنِ زیادی داره مغزمو می‌گاد.

سپهر بابا، اگر اون بالا خدایي پیدا کردی بیدارش کن.

اخیرا وضعیت روانیم طوریه که از کل دنیا طلب دارم.

‏من تو وحشتناک‌ترین کابوس‌هام هم تصور نمی‌کردم روزی مغز انسان کف خیابون ببینم.

دیگر وطن را با “ت” بنویسید، تن های زیادی در آغوشش جان دادند.

با نسلی طرفید که میگن “ تهش مرگه دیگه ”

من نمیدونستم قبل از مرگ، بارها و بارها میشه مُرد و نفس کشید.