دوست داشتن که کافی نیست!
امیدوارم کسیو داشته باشید که مردونه پاتون وایسه.
مثلِ یه پدر که بچشو با یه بچه قشنگتر عوض نمیکنه، اونم هیچ کسو بهتون ترجیح نده فقط بودنِ شما رو کنارش بخواد، هرکسو ببینه شمارو تو ذهنش صدا بزنه، تا همیشه شمارو برایِ خودتون و چیزی که هستید عاشقانه دوست داشته باشه ...💕
@luvableeِ
امیدوارم کسیو داشته باشید که مردونه پاتون وایسه.
مثلِ یه پدر که بچشو با یه بچه قشنگتر عوض نمیکنه، اونم هیچ کسو بهتون ترجیح نده فقط بودنِ شما رو کنارش بخواد، هرکسو ببینه شمارو تو ذهنش صدا بزنه، تا همیشه شمارو برایِ خودتون و چیزی که هستید عاشقانه دوست داشته باشه ...💕
@luvableeِ
❤1
Forwarded from توییتر فارسی
دانشگاه آزاد کرج یه سیستم نصب کرده که دانشجوها فقط با کارت دانشجویی بتونن وارد دانشگاه بشن یا ازش برن بیرون
حالا خب که چی؟
که سیستم بعد هر ورود یا خروج به والدین پیامک بده!
تکنولوژی بعضی وقتا شورشو در میاره😒
》پَر پَریا《
@OfficialPersianTwitter
حالا خب که چی؟
که سیستم بعد هر ورود یا خروج به والدین پیامک بده!
تکنولوژی بعضی وقتا شورشو در میاره😒
》پَر پَریا《
@OfficialPersianTwitter
❤1
📌
بچه تر که بودم همیشه گلچینی از بهترینهای غذامو کنار ظرفم میزاشتم تا به عنوان لقمه ی آخر بخورمش، مثلن یه تکه ته دیگ و فیله ی مرغ. یا مثلن یه قسمتی از کشک بادمجون که پر پیاز و کشک و نعنا بود. اونوقت ناغافل داداش بزرگتره از پشت سرم دست می کرد توی ظرف و همه ی امیدهای منو نابود می کرد . بعدش باید به یاد اون لقمه ی خوشگل خوشمزه که هیچ وقت نخورده بودمش تا چند ساعت دق مرگ می شدم.
حکایت این روزای بعضی از ما شده همون قصه لقمه ی آخر. چه حرفای قشنگی که نزدیم به کسی که باید می زدیم به خیال اینکه در فرصت مناسب بهش می گیم تا خاطره انگیز بشه. چه کارهایی که باید می کردیم و گذاشتیم واسه لقمه ی آخر.
غافل ازینکه شاید هیچ وقت هیچ وقت اون لقمه ی خوشمزه سهم ما نشه و ما بمونیم و یک عمر دق مرگی.
@luvablee🐼
بچه تر که بودم همیشه گلچینی از بهترینهای غذامو کنار ظرفم میزاشتم تا به عنوان لقمه ی آخر بخورمش، مثلن یه تکه ته دیگ و فیله ی مرغ. یا مثلن یه قسمتی از کشک بادمجون که پر پیاز و کشک و نعنا بود. اونوقت ناغافل داداش بزرگتره از پشت سرم دست می کرد توی ظرف و همه ی امیدهای منو نابود می کرد . بعدش باید به یاد اون لقمه ی خوشگل خوشمزه که هیچ وقت نخورده بودمش تا چند ساعت دق مرگ می شدم.
حکایت این روزای بعضی از ما شده همون قصه لقمه ی آخر. چه حرفای قشنگی که نزدیم به کسی که باید می زدیم به خیال اینکه در فرصت مناسب بهش می گیم تا خاطره انگیز بشه. چه کارهایی که باید می کردیم و گذاشتیم واسه لقمه ی آخر.
غافل ازینکه شاید هیچ وقت هیچ وقت اون لقمه ی خوشمزه سهم ما نشه و ما بمونیم و یک عمر دق مرگی.
@luvablee🐼
❤1
Halam Khosh Nist
Roozbeh Bemani
این کار جدید نیست ولی به شدت حال این روزای خیلی از ماست. شاید شنیدنش یکم نزدیکمون کنه به هم.
.
@roozbehbemaniofficial
.
@roozbehbemaniofficial
من عاشقِ آدماییم که میتونن ساعتها باهام راجع به کتاب حرف بزنن.
عاشقِ اونایی که وقتی موسیقی سنتی میشنون یه جوری ذره ذره یِ وجودشون ذوق میکنه که نمیتونن بیان کنن.
من دلم میره واسه آدمایی که دوست دارن تو بشقابِ گلِ سرخی غذا بخورن، عاشقِ حوض هستن و گل و گیاهِ خونشون به راهه.
من کیف میکنم با آدمایی که چایِ عصرشونو تو ایوون رو صندلی چوبی، که با هر تکونش عشق رو تو دلِ آدم هم میزنه، به بدنشون تزریق میکنن.
آدمایی که روحِ نهفته یِ درهایِ چوبی رو میشناسن و با کتابخونه یِ چوبیِ گوشه یِ اتاق و سفره یِ پهن شده رو زمین عشق میکنن، به پرنده ها دونه میدن و گربه هایِ محلشون گشنه نمیمونن.
بلدن گل بخرن و با بو کردنش عشق کنن و خونشون همیشه یه گلدون با گلهایِ تازه داره.
یکی دوتا ساز تو خونشون پیدا میشه که وقتی دلشون گرفت راهِ چاره شو بلد باشن.
آدمایی که همه یِ زندگیشون تو حرفِ مردم خلاصه نشده، منتظرِ حرف و نظرِ بقیه نیستن، چشم ندوختن به زندگیِ بقیه تا مبادا عقب بمونن! کاری رو میکنن که دلشون میخواد و حالشونو خوب میکنه.
رویایِ من ساختنِ یه زندگیِ با چیزاییه که وقتی نگاهشون میکنم لبخندی که رویِ لبم میاد واقعی ترین حسیه که اتفاق میفته.
میترسم، میترسم یه روزی بیاد که ببینم مُردم اما به هیچکدوم از این لبخندام نرسیدم... شاید هیچوقت هیچکس نتونه درک کنه که من چقدر میمیرم برایِ این سبکِ زندگی...♥️
@luvablee
عاشقِ اونایی که وقتی موسیقی سنتی میشنون یه جوری ذره ذره یِ وجودشون ذوق میکنه که نمیتونن بیان کنن.
من دلم میره واسه آدمایی که دوست دارن تو بشقابِ گلِ سرخی غذا بخورن، عاشقِ حوض هستن و گل و گیاهِ خونشون به راهه.
من کیف میکنم با آدمایی که چایِ عصرشونو تو ایوون رو صندلی چوبی، که با هر تکونش عشق رو تو دلِ آدم هم میزنه، به بدنشون تزریق میکنن.
آدمایی که روحِ نهفته یِ درهایِ چوبی رو میشناسن و با کتابخونه یِ چوبیِ گوشه یِ اتاق و سفره یِ پهن شده رو زمین عشق میکنن، به پرنده ها دونه میدن و گربه هایِ محلشون گشنه نمیمونن.
بلدن گل بخرن و با بو کردنش عشق کنن و خونشون همیشه یه گلدون با گلهایِ تازه داره.
یکی دوتا ساز تو خونشون پیدا میشه که وقتی دلشون گرفت راهِ چاره شو بلد باشن.
آدمایی که همه یِ زندگیشون تو حرفِ مردم خلاصه نشده، منتظرِ حرف و نظرِ بقیه نیستن، چشم ندوختن به زندگیِ بقیه تا مبادا عقب بمونن! کاری رو میکنن که دلشون میخواد و حالشونو خوب میکنه.
رویایِ من ساختنِ یه زندگیِ با چیزاییه که وقتی نگاهشون میکنم لبخندی که رویِ لبم میاد واقعی ترین حسیه که اتفاق میفته.
میترسم، میترسم یه روزی بیاد که ببینم مُردم اما به هیچکدوم از این لبخندام نرسیدم... شاید هیچوقت هیچکس نتونه درک کنه که من چقدر میمیرم برایِ این سبکِ زندگی...♥️
@luvablee