اگر کسی را دیدید که درک و فهمی فراتر از حد متعارف داشت، حتما از او بپرسید که چه کتاب هایی می‌خواند.

رالف والدو امرسون
@Managementhints

🌐 کرونا و واکنش ایرانیان!

✍️ احسان محمدی
@Managementhints
🌐 کرونا در شبکه‌های اجتماعی:

↙️ کار بشریت تمام است. همه می‌میریم.
↙️ کلیپ تشخیص تفاوت عرق سگی از عرق صنعتی توسط ساقی برجسته محل!
↙️ بیشعورا دستکشاتون رو پرت نکنید تو خیابون!
↙️ #روحانی کرونا گرفت. روی لینک کلیک کنید!( روی لینک کلیک می‌کنید، روحانی در حالیکه لبخند می‌زند مجله‌ای دستش گرفته که عکس ویروس کرونا روی آن است!)
↙️ دستکش فایده ندارد. ماسک بزنید. ماسک بیخودی است، دستکش بپوشید. ماسک و دستکش کشک است، سفر نکنید!
↙️فایل صوتی یه پرستار که میگه دیروز تو بیمارستانشون سه میلیون نفر فوت کردن. اگه جون عزیزات برات مهمه فایل رو گوش کن.

📺 کرونا در تلویزیون:

↙️ به همت متخصصان ایرانی داروی ضد کرونا ساخته شد. با خیال راحت کرونا بگیرید.
↙️ کرونا اروپا را درنوردید... آمریکا فلج شد.... ایتالیا رکورد مرگ و میر را شکست. این وسط فقط ما خوبیم!
↙️ جشنواره عیدانه طلایی فروشگاه(....) بشتابید. خرید کنید و تخفیف بگیرید!
↙️ یک مقام مسئول: همه چیز تحت کنترل است. مردم نیان از خونه بیرون. فقط برید سرکار غیبت نخورید. وام‌هاتون هم نمیخواد پرداخت کنید. البته اینکه بانک‌ها از حقوق ضامن‌هاتون کم میکنن به ما ربطی نداره! همه با هم: کرونا را شکست میدهیم!
↙️ به همت بچه‌های بالا 63 میلیارد جفت دستکش که احتکار شده بود کشف و به یک جای امن منتقل شد!

🎤در تمام بخش‌های خبری هم یک گزارشگر وسط خیابان از مردمی که سرخوشانه در رفت و آمد هستند می‌خواهد به مردم توصیه کنند که در خانه بمانند!

👴🧔🏻 کرونا در گروه باجناق‌ها و شوهر عمه‌ها:

↙️ کرونا کجا بود بابا! دیروز پیراشکی از دستم افتاد کف خیابون برداشتم خوردم. الان هم عین خیالم نیست. اینا رو ساختن سر ملت رو گرم کنن. تا عید رفتنی‌ان!
↙️ چی میگی کچل! خودم تو خبرا خوندم دکتر کریم بنزما از دانشگاه شیکاگو بولز گفته ویروس رو آمریکا علیه چین ساخته.
↙️ شما دو تا حرف نزنید کسی نمیگه لالین! این دکتری که گفتی هم مسلمونه، به حرف مسلمونا نمیشه اعتماد کرد. توکل کنیم به خدا. ایشالا درست میشه.
↙️ به‌به! می بینم آقا بهروز هم توکل میکنه تازگیا! عرق خوب چی تو دست و بالته؟
↙️ روغن بنفشه دارم. با نصب در محل! بدم خدمتت؟ ... خخخخخ!

👩🏼‍🦰 کرونا در گروه خاله‌ها:

↙️ صبحتون شیک. لبخند بزنید و انرژی خوب بدید به کائنات. اینطوری هیچوقت ویروس نمیاد طرفتون!
↙️ مهری! اون رنگ مو که دادی زدم موهام شده عین برف! تو که گفتی N9 هستش! می‌خواستم واسه عید طلایی کنم!
↙️ خدا مرگم بده امروز یه کیسه نمک باز کردم گرفتم زیر آب!
↙️ شوشو یه آشنا داره بلدچیه، آدم رد میکنه شمال، آجیا اگه خواستید برید بگید من بهش بگم!
↙️ یه بار دیگه از این حرفا بزنید کل گروه رو پاک میکنم. جدی بگیرید وضعو.
↙️ وا! چه بی‌اعصاب! یه فنجون گل گاوزبون با عنبرنسارا دم کن بخور واسه‌ات خوبه. ضد کرونا هم هست!

🤵🏻کرونا در گروه مسئولین:

↙️ آقای دکتر این آمارا چیه میدید؟ الان مردم ریختن صف پمپ بنزین! یه کم زیرشو کم کن. حالا ده تا بالا و پایین مگه چه فرقی می‌کنه؟ اینا به دلیل کرونا نمیرن به یه دلیل دیکه میمیرن. مرگ حقه!
↙️ دوستان یه وقت کسی بچه هاشون برنگردونه. بهشون بگید یه وقت باور نکنن این چیزایی که ما میگیم. بمونن همون اروپا و آمریکا تا آبا از آسیاب بیفته. دلار هم قراره بکشه بالا، هرکی میتونه بخره. (خواهشن از گروه بیرون نره این حرفا)
↙️ تو توئیتر کلی به من فحش میدن. کی از شر این مردم قدرنشناس راحت میشیم.
↙️ غصه نخور حاجی! تا بعد از عید این مردم رفتنی‌ان!
↙️ متاسفانه آقای دکتر (...) به دلیل کرونا فوت کرد. مثل اینکه واقعیه بیماری! یه فاتحه براش بخونید.

⛔️ خلاصه اینکه: مردم به مسئولین اعتماد ندارند، مسئولین به مردم اعتماد ندارند، مردم به یکدیگر اعتماد ندارند و مسئولین هم به همدیگر اعتماد ندارند. این یعنی عروسی کرونا تا اطلاع ثانوی!
#قرنطینه_نوشت
@Managementhints

حتی در بدبختی های همه گیر ،
همیشه عده ای
وضعشان از بقیه بدتر است.

✍ #ژوزه_ساراماگو

پ. ن:
دستها را باید شست، جور دیگر باید مُرد..
@Managementhints

🎴بیماری‌های واگیردار حقایق جوامع را آشکار می‌کنند


نوشته : اَن اَپلبام

بولونیا، ایتالیا ــ من در وسط این شهر شمالی ایتالیا نشسته‌ام، جایی که با شهرهای‌ قرنطینه‌شده‌ی لُمباردی با خودرو دو ساعت فاصله دارد. تا این لحظه در بولونیا هیچ موردی از ابتلا به ویروس جدید کورونا مشاهده نشده است. یک یا دو نفر از افراد مبتلا به این بیماری، کووید ۱۹، از سایر مناطق به بیمارستان‌های این‌جا منتقل شده‌اند اما هیچ‌یک از اطرافیان و آشنایان من هنوز به این بیماری مبتلا نشده‌اند. با این حال در دانشگاه آمریکایی‌ای که در آن به عنوان استاد مهمان مشغول به کارم، به ندرت درباره‌ی چیز دیگری جز این بیماری صحبت می‌کنیم.
شاید دلیل آن این است که هیچ تصوری از آن نداریم: اغلب‌مان هیچ‌گاه با یک بیماری سریع‌الانتشار و درمان‌ناپذیر، حتی از نوع نه چندان کشنده‌ی آن، مواجه نبوده‌ایم. آن اندازه سالمند نیستیم که آنفلوآنزای اسپانیایی را به یاد داشته باشیم. تصور رایج این است که همیشه واکسن یا دارویی که قبلاً آزمایش شده باشد، وجود دارد. اکنون به ما ــ در اعلانات قطار، در تابلوها، در ایمیل‌ها ــ می‌گویند دست‌های‌تان را بشویید، اقدامی که به نظر نمی‌رسد کافی یا اطمینان‌بخش باشد. در این بین، دانشگاه بولونیا، قدیمی‌ترین نهاد دانشگاهی اروپا، تعطیل شده است. موزه‌ها بسته شده‌اند. مسابقات فوتبال و سمینارها لغو شده‌اند. خیابان‌های متعلق به قرون وسطا، که در گذشته شاهد بیماری‌های واگیردار بسیاری بوده‌اند ــ در سال ۱۳۴۸ نیمی از مردم شهر قربانی طاعون سیاه شدند ــ به گونه‌ای غیرعادی خالی‌اند زیرا مردم با توجه به هشدارها در خانه مانده‌اند. نیمی از همکارانم فکر می‌کنند این اقدامات واکنش‌هایی افراطی‌اند و نیمی دیگر ترس از آن دارند که این اقدامات کافی نباشند.
بخشی از مشکل در این است که خطر را نمی‌توان دید: آلبر کامو در «طاعون» می‌نویسد «بلا مقیاسی انسانی ندارد، به همین دلیل مردم با خودشان می‌گویند این واقعی نیست، خواب آشفته‌ای است که پایان خواهد یافت.» بی‌شک، این امر توصیف خوبی از وضعیت کنونی است: برای بسیاری از مردم تصور این که چیزی نامرئی می‌تواند نقشه‌های آن‌ها را تغییر دهد، تحمل‌ناپذیر است. «طاعون» در سال ۱۹۴۷ منتشر شد و اغلب خوانندگان آن را اثری استعاری می‌دانند، کتابی که در واقع درباره‌ی اشغال فرانسه یا وضعیت بشر است. اما این اثر، کتاب خوبی درباره‌ی طاعون و نحوه‌ی واکنش مردم به آن است ــ مقوله‌ای از رفتار بشر که فراموش‌مان شده است.
در این داستان، گروهی از ساکنان شهر قرنطینه «به تجارت، برنامه‌ریزی برای سفر و ابراز نظر ادامه می‌دادند. چرا باید به طاعون، چیزی که نفی‌کننده‌ی آینده، سفر و بحث بود، می‌اندیشیدند؟» نظایر مدرن آنان در شهر میلان کارزارِ هشتگیِ  #Milanononsiferma ــ «میلان متوقف نمی‌شود» ــ را به راه انداخته‌اند. شهرهای دیگر نیز از آنان الگو گرفته‌اند. رسانه‌های اجتماعی پر از مدیران هتل‌ها و صاحبان کسب‌وکاری است که حکومت را به خاطر اقدامات احتیاطی غیرضروری به باد انتقاد می‌گیرند.
اما نامرئی بودن عدم‌قطعیت به بار می‌آورد و می‌توان عدم‌قطعیت را در راستای اهداف دیگر دستکاری و کنترل کرد. برای مثال یکی از شخصیت‌های رمان کامو کشیشی است که از طاعون برای افزایش مریدانش استفاده می‌کند: او به افراد حاضر در کلیسا می‌گوید که خداوند با این بیماری واگیردار بی‌دینان را تنبیه می‌کند. در ایتالیای دوران مدرن، نخستین کسی که کوشید در راستای اهداف خود از اضطراب ناشی از ویروس کرونا سود ببرد ماتئو سالوینی، رهبر جناح راست افراطی ایتالیا، بود که بلافاصله پس از شیوع این بیماری از حکومت خواست تا مرزهای کشور را ببندد، ملاقات‌ها و جلسات دولتی را تعطیل کند، و مردم را در خانه نگاه دارد.

اگر تقریباً بلافاصله مشخص نمی‌شد که حرف‌هایش نتیجه‌ی معکوس خواهد داشت، بی‌شک پافشاری بیشتری نشان می‌داد. این ویروس ابتدا در لمباردی و وِنِتو مشاهده شد، یعنی دو ایالتی که قوی‌ترین پایگاه حزب او، «اتحادیه‌ی شمالی»، هستند. هنگامی که سالوینی دریافت تعطیلی می‌تواند در این نواحی خسارت اقتصادی بدی به بار آورد، استدلالش را تغییر داد: از حکومت خواست تا از «ایتالیا و مردم ایتالیا» در برابر پناهجویان آفریقایی محافظت کند. هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد پناهجویان آفریقایی حامل این ویروس‌اند اما تصورات تعصب‌آمیز درباره‌ی پیوند بین خارجی‌ها، ناپاکی، و بیماری قدمتی دیرینه دارد. مارین لو پن، رهبر راست‌گرای افراطی فرانسه، از حکومت فرانسه خواست تا مرزهایش را با ایتالیا ببندد، اما حتی این حرف نیز منطقی به نظر نمی‌رسد زیرا نخستین موارد بیماری در فرانسه ظاهراً اغلب از جایی دیگر آمده‌اند.

🎴قرار است چند روز دیگر به لندن بروم و با دقت رسانه‌های جنجالی راست‌گرای بریتانیایی را زیر نظر گرفته‌ام تا میزان هیجان‌زدگی آنان را بسنجم. تا به

حال، به‌نسبت هیجان‌زدگی اندکی بروز داده‌اند ــ‌ آنان سرگرم نامزدی بوریس جانسون با دوست‌دختر باردارش هستند ــ و این یعنی این که پروازها ادامه خواهند داشت. مطمئن‌ام هنگامی که توجه‌شان به ویروس جلب شود افرادی خواهان قطع هر گونه ارتباط با ایتالیا خواهند شد و شکی ندارم که حکومت بریتانیا، که تحت تأثیر این رسانه‌های جنجالی است، به حرف آنان گوش خواهد داد.
اما همگان رفتارشان بد نخواهد بود. داستان کامو قهرمانانی هم دارد، هر چند آنان از نوع قهرمانان سایر رمان‌ها نیستند. قهرمانان آن پزشکان‌اند و همچنین داوطلبانی که به آن‌ها کمک می‌کنند و حتی یکی از کارمندان دولت، به نام موسیو گراند، که می‌خواهد از طریق ثبت و اندازه‌گیری طاعون و با ردگیری اتفاقاتی که روی داده است با طاعون مقابله کند: «این قهرمان کم‌اهمیت و متواضع که کمی مهربانی در دل و آرمانی ظاهراً مضحک راهنمایش است، به حقیقت اعتبار برازنده‌ی آن را خواهد داد و به مجموع دو و دو، حاصل‌جمع چهار را.» گراند، دکتر ریو و تعدادی دیگر می‌کوشند با کمک علم، شفافیت، و دقت این بیماری را کنترل و مهار کنند و بدون این که تسلیم هیجان‌زدگی یا ناامیدی شوند تا جایی که می‌توانند انسان‌ها را نجات دهند. «شاید ایده‌ی مضحکی به نظر برسد اما تنها راه مبارزه با طاعون، شرافت است.»
قهرمانان عصر ما نیز چنین افرادی خواهند بود. دانشمندان و پژوهشگران بهداشت عمومی که بلافاصله اطلاعاتی درباره‌ی تعداد و موارد بیماری منتشر کردند؛ تیم‌های پژوهشی که بلافاصله کار بر روی ساخت واکسن را آغاز کردند؛ پزشکان و پرستارانی که بلافاصله تصمیم گرفتند در داخل مناطق قرنطینه‌شده بمانند ــ بسیاری در ایتالیا و ووهانِ چین چنین کردند. قضاوت‌ آنان همواره درست نیست و همیشه با یکدیگر توافق ندارند: با توجه به تأثیرات اقتصادی از یک سو و تمایل به کاستن از سرعت گسترش بیماری واگیردار از سوی دیگر، هیچ راه دقیقی برای تعیین این که کدام قرنطینه‌ها و تعطیلی‌ها به مصلحت هستند و کدام‌یک غیرمنطقی وجود ندارد. در ایتالیا بین ویروس‌شناسانی که تخمین‌های متفاوتی از میزان وخامت بیماری در آینده دارند بگومگوهایی علنی درگرفته است. اما دست‌کم آنان قلباً منافع عمومی را در نظر دارند. در هفته‌های آتی این قاعده‌ی کلی را در نظر داشته باشید: سیاستمداران را بر اساس میزان و نحوه‌ی تمکین آنان از کسانی که به مجموع دو و دو، حاصل‌جمع چهار را می‌دهند، قضاوت کنید. آن‌چه به آن نیاز داریم اطلاعات دقیق است و نه اطلاعات سیاست‌زده. هر چه دقیق‌تر، بهتر. پس از چهار سال شنیدن این که، به گفته‌ی یکی از سیاستمداران بریتانیایی، «از دست متخصصان خسته شده‌ایم» اینک لحظه‌ای است که ارزش تخصص کاملاً آشکار می‌شود. ناگهان، فکت‌‌ها اهمیت پیدا می‌کنند.
بیماری‌های واگیردار، مانند بلایا، آشکارکننده‌ی حقایق زیربنایی جوامعی‌اند که دچارشان می‌شوند. چینی‌ها به خاطر پنهان‌کاری نظامشان و فرهنگ دیوان‌سالارِ سلسله‌مرتبه‌ایِ خود بهای سنگینی پرداخته‌اند. در مقابل، یکی از دلایلی که ایتالیایی‌ها وحشت و هراس زیادی ندارند این است که آنان ــ به رغم دعاوی سالوینی و کارزارهای اخبار ساختگی او ــ به نظام بهداشت عمومی، و در معنایی گسترده‌تر به خود نظام، اطمینان دارند. هزاران نفر در ایتالیا از نظر ابتلا به این ویروس بررسی شده‌اند ــ تست‌ ویروس کرونا رایگان است ــ و این یکی از دلایلی است که تعداد مبتلایان در ایتالیا از سایر نقاط بیشتر است. مردم این را می‌دانند و برای یکدیگر نیز بازگو می‌کنند و گاهی درباره‌ی آن شوخی می‌کنند («ما ایتالیایی‌ها بیش از اندازه صداقت داریم») اما این امر اسباب مباهات است. تا کنون در کشورهای اروپاییِ اندکی به این گستردگی تست کرونا انجام شده است. و البته در آمریکا خبری از این امور نیست.

متأسفانه احتمالاً در آمریکا خواهیم دید که نظام بهداشت عمومی و «نظام» در معنای گسترده‌ترِ آن نتوانسته‌اند احساس اعتماد ایجاد کنند. با وجود آن که ما از نظر فناوری پیشرفته‌ترین نظام بهداشتی-درمانی جهان را داریم، با وجود آن که ما بهترین جراحان و تجهیزات را داریم، نتوانسته‌ایم فرهنگ بهداشت عمومی‌ای ایجاد کنیم که اطمینان‌بخش باشد. نظام بیمارستانی در نازل‌ترین سطح خود قرار دارد؛ هیچ ظرفیت اضافه‌ای دیگر وجود ندارد و همه این را می‌دانند. اگر قرار باشد مردم برای انجام تست پول بدهند، احتمالاً بسیاری از انجام آن منصرف خواهند شد. اگر لازم باشد مردم قرنطینه شوند، ممکن است فرار کنند.

🎴بدتر این که حکومت ما به جای آن که به دنبال متوقف ساختن نظریه‌های توطئه باشد احتمالاً خود آن‌ها را ایجاد خواهد کرد. رئیس‌جمهور ویروس کرونا را یک «حقه» خواند و به انواع افکار جادویی دامن زد. ترامپ در یکی از نطق‌های خود درباره‌ی ویروس کرونا اعلام کرد که «نابود خواهد شد. یک روز ــ مثل یک معجزه ــ نابود خواهد شد»؛ «ممکن است وضع بدتر شود و بعد بهتر شود»؛ «

ببینیم چه پیش می‌آید، هیچ‌کس نمی‌داند چطور خواهد شد.» اگر مردم به حرف‌های او توجه کنند خواهیم توانست بهای بی‌صداقتی و تفکر جادویی را محاسبه کنیم و آن را بنا بر تعداد کشته‌شدگان، گسترش بیماری، تعداد کسانی که قرنطینه و اقدامات احتیاطی را نادیده می‌گیرند، اندازه‌گیری کنیم.
هرچند وضعیت کنونی بدترین نوعِ قابل‌تصور بیماری واگیردار نیست اما خوب است که اکنون به این مسائل پی می‌بریم زیرا ممکن است معلوم شود این ویروس کرونای جدید صرفاً تمرینی مقدماتی بوده است. آتش‌سوزی جنگل‌ها اکنون مهلک‌تر به نظر می‌رسند زیرا افراد بیشتری در نواحی نزدیک به جنگل‌هایی که مدام آتش می‌گیرند زندگی می‌کنند؛ بسیاری از بیماری‌های جدید هم پیامد گسترده شدن انسان‌ها در سراسر کره‌ی زمین است. کووید ۱۹، مانند سارس و ابولا، بیماری دیگری است که ظاهراً از قلمرو حیوانات به عالم انسان‌ها راه یافته و سپس به کمک قطارها، خودروها، و تجمعات انسانی به سرعت انتقال یافته است.
همان‌طور که دیوید کوامِن در «سرریزی: عفونت‌های حیوانی و همه‌گیری جهانی بعدی» می‌نویسد این بیماری‌ها یادآور «حقیقت داروینی قدیمی (تیره‌ترین حقیقت او، حقیقتی مشهور که مدام فراموش‌اش می‌کنیم) است مبنی بر این که انسان نوعی حیوان است و به شکلی انفکاک‌ناپذیر با سایر حیوانات پیوند دارد: در منشأ و تبار، در بیماری و سلامت.» حتی اگر این نوع ویروس‌ها فروکش کنند یا ناپدید شوند، ضرورتاً از بین نخواهند رفت. ممکن است جهش بیابند، در حیوانات دیگر به حیات خود ادامه دهند و دوباره ظاهر شوند.
دکتر ریو، شخصیت رمان کامو، این امر را نیز پیش‌بینی کرده بود. او می‌دانست که «باسیل طاعون هیچ‌گاه برای همیشه نابود و ناپدید نمی‌شود، می‌تواند برای سال‌ها در اسباب خانه و گنجه‌ی ملافه‌ها و حوله‌ها پنهان بماند؛ در اتاق‌های خواب، سرداب‌ها، صندوق‌ها، و قفسه‌های کتابخانه منتظر فرصت بماند؛ شاید روزی برسد که طاعون برای بدبختی و تعلیم انسان‌ها، موش‌هایش را برانگیزاند و بفرستد تا در شهری خوشبخت بمیرند.» ممکن است این دفعه شانس با ما یار باشد اما باید از این فرصت استفاده کنیم تا خود را، از نظر ذهنی و پزشکی، برای بیماری واگیردار بعدی ــ و موارد بعدتر ــ آماده کنیم.


 
برگردان: هامون نیشابوری
ان اپلبام از نویسندگان نشریه‌ی آتلانتیک است و همکار مؤسسه‌ی آگورا در دانشگاه جانز هاپکینز است. آخرین کتاب او «قحطی سرخ: جنگ استالین با اوکراین» نام دارد.
Anne Applebaum, ‘Epidemics Reveal the Truth About the Societies They Hit’, The Atlantic, 2 March 2020.

#مطلب_در_سه_بخش_است
#به_شدت_توصیه_میکنم_مطالعه_کنید
@Managementhints

#تلخند
من که دارم میرم، ولی به این نمیگن زندگی
شاهکار، عالی، بی نظیر
این شعر طنز و تلخ درباره درد دل کرونا با ایرانیان، طوری تکان تان می دهد که تاکنون نظیرش را ندیده باشید! ثانیه به ثانیه اش را به دقت گوش کنید، من خودم چندین بار دیدم و شنیدم.
با این شعر هم می شود گریه کرد و هم می شود خندید!
@Managementhints

سرلشگر باقرى خبر از ورود نيروهاى مسلح براى مقابله با كرونا داد

🔺رئيس ستاد كل نيروهاي مسلح گفته كه یک هفته تا ده روز آینده مردم ایران یک بار از طریق فضای مجازی یا تلفتی یا در صورت لزوم حضوری مورد رصد قرار می گیرند و افراد مشکوک شناسایی می‌شوند. وى افزوده افرادی که مشکوک نیستند با رعایت بهداشت و پروتکل ها در منزل می ‌مانند و موارد مشکوک در برخی مراکز مورد معاینه قرار می‌گیرند و تا ۱۰۰۰ مورد درمانگاه ثابت یا سیار به بخش کشوری کمک می‌کنیم.

🔺 او از کمیته انتظامی امنیتی به‌همراه وزارت کشور و استانداران خبر داده كه روال خلوت کردن جاده‌ها و فروشگاه‌ها را با تصمیم ملی انجام می‌دهند و ۲۴ ساعت آینده سازماندهی می‌شود
@Managementhints

اسمش محمد مداح است.
طلبه ای که این روزها در بیمارستان های قم به بیماران کرونایی کمک می کرد...
همسر باردارش با علائم کرونا و بیماری دیگر در بخش آی سی یوی همان بیمارستان به همراه فرزندش جان داد...
گوشه ای نشست و بدون هیاهو با خودش خلوت کرد...

چون طلبه است شاید عکسش را خیلی منتشر نکنند، اما خدا می‌بیند و خدا کافیست.

پ. ن:
همه را با یک چوب نباید زد...

@Managementhints

🔺استراتژی ۴مرحله‌ای مقابله با بحران

مرحله۱- هیچ خبری نیست. همه‌جا امن و امان است
مرحله۲- حالا شاید خبرهایی هم باشد، اما لازم نیست ما کاری بکنیم
مرحله۳- احتمالا باید کاری بکنیم اما توانش را نداریم
مرحله۴- شاید کاری از دستمان برمی‌آمد اما حالا دیگر دیر شده / سینا مطلبی

@Managementhints

#پساکرونایئسم

#مصطفی_یوسفی
این چند هفته که از شروع اپیدمی کرونا در ایران و آزمون الهی که اینبار کنکور جهانی شده،می‌گذرد اکثرمان، دلتنگ کار،ترافیک،رانندگی،سفر،خرید و به طور کل همزیستی اجتماعی هستیم
دلتنگ تمام آنچه بود و بودنشان زجرمان میداد!

تا قبل از این ماجرای کرونا و ترس مرگ خود یا عزیزانمان،بیشتر ما زندگی نمیکردیم،فقط با هم مسابقه دو گذاشته‌ بودیم و میخواستیم به چیزی برسیم که هنوز هم نمیدانیم چیست ولی نامش را خوشبختی گذاشته ایم
ولی در این مسابقه ی نفس گیر آنقدر با عجله طی مسیر کرده ایم که هیچ چیز از لحظه های در گذر روزگار نفهمیدیم و بعد چشم باز کردیم که وای بر من چند سال گذشت و من هیچ خاطره ای برای خودم نساخته ام که بعدها پشت هیچ شیشه ی بخار گرفته ای در کهنسالی افسوس عمر رفته را نخورم
به ما لذت بردن از زندگی را یاد نداده اند و خودمان هم پیگیرش نبوده ایم
از همه چیز زندگی گذشتیم تا کار کنیم،دریغ که ما باید کار می کردیم تا زندگی کنیم

جالب است،اکثر ماهایی که تا دیروز محل کار عذاب بود برایمان و شنبه خر و رانندگی در ترافیک مصیبت و سفر و بی فرهنگی مردم طاقت فرسا و کلا در یک کلام تافته جدا بافته ای بودیم که از ماتحت آسمان به زمین جلوس کرده بودیم و آدمها را به زور شرایط تحمل می کردیم
و حتی اکثرمان از خودمان هم خسته بودیم
آدمهایی که ژست فلسفی پوچی و نهیلیسم داشتیم و همه ی دنیا و مردمانش به یک طرفمان بود حالا له له میزنیم برای در میان همین مردم بودن

مضحک مایی که تا دیروز از تمام هست و نیست زندگی خسته شده بودیم و منتظر جام شوکران هستی بودیم و حالا روزی ١۶۵ بار دستهایمان را با آب و الکل و ژل و وایتکس مطهر میکنیم تا مبادا شمع زندگی کسالت بارمان به یک باره در این سونامی کرونا خاموش شود

البته به شدت موافقم که کیفیت مرگ انسان به اندازه ی کیفیت زندگی اش مهم است

آن یکی که سال به سال پدر و مادرش را نمی دیدید حالا عین چهارپای درازگوش پشیمان است

نوجوان و جوان همیشه متشاکی از درس و مدرسه و دانشگاه،بغض در گلو فریاد خستگی از این دوری را سر میدهد

آن یکی مینویسد این دوران تمام شود دست ایل و تبار را میگیرم و هر روز به بوستان و چمن نغمه کنان خواهیم رفت

آن یکی برای عشقش مرا ببوس می‌خواند

واقعا هم حق دارد زندگی بدون بوس و بغل یعنی کشک

خوب هیچ کدام اینها بد نیست
اصلا کاش میشد صحنه های این روزها را ثابت نگه داشت و میتوانستم این مردمان مهربان شده ی شاعر مسلک  را برمیداشتم میبردم در شهر رویایی پشت دریای سهراب،و تا ابد عشق را نفس می کشیدیم

ولی افسوس باد همه چیز را با خود خواهد برد

بیایید کمی با خودمان لااقل صادق باشیم!
ما آدمهای از شنبه و ایشالا ماشالا از فردا هستیم
ما بیش از اندازه حتی با خودمان هم صداقت نداریم
هزاران بار در شرایط سخت و بد روزگار قسم خورده ایم و به خودمان قول داده ایم این بگذرد،آن میکنم
آخر قولها ماند و یک صد وجب خاک بر رویشان
ما مردمان بی شنبه ای هستیم!

حالا خوب فهمیدیم،هیچ یک از ما از لحظات دردناک زندگی در امان نیستیم.ما به تنهایی از پسِ پارو زدن بر نمی‌آییم.

حالا به قول تارکوفسکی فهمیدیم که داشتن یک خوشبختی پر از غصه، بهتر از داشتن یک زندگی خاکستری و کسل‌کننده است

از خدا بخواهیم لطفا نگذارد این
بارهم مثل همیشه آنقدر احمق باشیم

زنده ماندن دغدغه ی فعلی ماست
یادمان باشد بعد از این داستان به جای تمام این سالها زندگی کنیم

چند هفته یا ماه دیگر که کرونا برود
و این خواب آشفته پایان یابد
باز خواهیم آمد و از کار و رفت و آمد و شلوغی و درس و مدرسه ناله ی خستگی و انزجار سرخواهیم داد و پدر و مادر و خانواده هم میروند گوشه ی ذهنمان تا اگر وقت شد و اگر فلان شد یک تلفنی از سر کرامت خدمتشان نثار کنیم

بیاید به خودمان دروغ نگوییم و اصلا خودمان را مجازات کنیم تا زندگی کنیم، با همه ی کاستی های خودمان و کشورمان و دنیایمان،این از همه چیز سختتر است
حالا که فهمیدیم این شرایط است که مردم را  وادار به نشان دادن خود واقعی می‌کند از افکار خودآزاری و خود کم بینی ملی و ملیتی دست برداریم،حالا که دیدیدم مردمان ترکیه و آمریکا و همه جای دنیا فروشگاه ها را غارت کردند و ماسک و ژل احتکار و چندین برابر شد
قبول کنیم،همه جای دنیا کفتار دارد

بیاید به گونه ای زندگی نکنیم  که
طاقتمان تمام شود و به روی خودمان
نیاوریم و تا زمان مرگ ادامه دهیم

این بشر دو پا
خطرناکترین فراموشکار خلقت است

می‌گویید نه
این خط و این نشان

یک ماه بعد از هجرت کرونا،این متن را مجددا باز نشر میدهم تا بخوانیم،البته به شرط بقا و حیات

در انتها فقط باید این را فهمیده باشیم در این ایام که زندگی می‌گذرد و هر کداممان سهمی از عمر داریم،تا آنجا که از دستمان بر می آید،باید چنان زندگی کنیم که تلخ نباشیم و برای دیگران هم تلخی نیاوریم.که زندگی همه‌اش یک شوخی بزرگ است
#والدو
@Managementhints

‍ نه اینکه نا امید باشم، نه. می دانم می گذرد. می دانم که دوباره روزهای خوب می آید و البته پشتش دوباره روزهای بد و باز روزهای خوب و باز بد. گفته اند، خوشبختی فاصله بین دو بدبختی است، من می گویم بدبختی فاصله بین دو خوشبختی است.
با این وجود می خواهم بگویم احساس می کنم رسیده ایم به راند آخر و هنوز سرپاییم. شبیه لحظات آخر جورج فورمن جلوی محمد علی. در انتظار پایان این رقابت نفس گیر.
راستش روزگار بالاخره تنها گیرمان آورد. یعنی تکه تکه مان کرد اول. همه را با همه دشمن کرد. بر سر همه چیز دست به یقه شدیم. لیست طولانی ای دارد که تکرارش حوصله سر بر است. روزگار به همین میزان تنهایی راضی نشد. وقتی دید هنوز چهار نفرمان هستند که تن به دشمنی نمی دهند با این ویروس آمد. که یعنی راه ندارد، زنده ماندنتان را گروی تنهایی می گیرم. که یعنی تنها تنهاترین شماست که زنده خواهد ماند. که یعنی بین مرگ و تنهایی یکی را اختیار کنید.
حالا ماییم و این راند آخر. در تقلا زیر ضربات سهمگین روزگار. با چشمانی نیمه باز و صورتی زخمی. مایی که زیر لب روزگار را نفرین می کنیم ولی به زمین نمی افتیم. مایی که همه منتظرند تسلیم شویم و نمی شویم. مایی که هم بر تنهایی پیروز خواهیم شد، هم بر مرگ. مایی که دیگر پلیدی نبوده که ندیده باشیم. مایی که دوباره خواهیم خندید.
کافی است این راند را سرپا بمانیم. سر ساقی سلامت.
✍امیرعلی بنی اسدی
@Vaallddoo

■ ‌در این زمانه، همین‌که با مردم همرنگ نشوی و در برابر سنت‌ها سر خم نکنی، خود خدمتی است به جامعه!

👤جان استوارت میل

@Managementhints

#آن_بیست_و_یک_نفر
⚫️ متاسفانه تا کنون بيست و يك نفر از كاركنان زحمتکش شبکه بانکی کشور بر اثر كرونا به ديار حق شتافتند.

پ. ن:
به کارمندان بانک ها رحم نمی کنید به خودتان لااقل رحم کنید.
این فضا به شدت مستعد شیوع و انتقال کرونا ست.
#احمق_نباشیم
@Managementhints

🔺 واکسن "کرونا ویروس" امروز آزمایش می‌شود

🔹 قرار است امروز در یک آزمایش بالینی در آمریکا، واکسن کرونا ویروس روی افراد آزمایش شود.
🔹 البته افرادی که این اطلاعات را فاش کردند، هنوز ناشناس هستند.
🔹 موسسه ملی سلامت آمریکا بودجه این آزمایش را تامین کرده که در مرکز تحقیقات بهداشت "Kaiser Permmanent Washington" واقع در شهر سیاتل انجام می‌شود.
🔹 این واکسن توسط شرکت داروسازی "مدرنا"(Moderna) و "مؤسسه ملی سلامت"(NIH) توسعه داده شده است./جام‌جم

🔺ترامپ مدعی شد:

🔹مرحله تست بالینی واکسن کرونا آغاز شده، این سریع ترین ساخت واکسن در جهان است./ جماران


🔺جنیفر هالر، ۴۳ ساله، نخستین کسی است که داوطلب شده است تا واکسن آزمایشی کرونا ویروس بر بدنش تزریق شود
🔹ساعتی قبل اولين تست واكسن ويروس كرونا بر روي انسان بر روي جنیفر هالر در ایالت کنتاکی امريكا انجام شد.
@Managementhints

صحبت‌های کامل #امیر_حسین_رستمی
توضیحات #علی_ضیا در مورد قطع صحبت‌های امیر حسین رستمی

حق رو به کی میدید؟
@Managementhints

تقدیر کرونا
@Managementhints
چرا فکر می کنید در شرایط عجیب و غریب امروز، مردم با اراده خود در خانه خواهند ماند و به خرید نخواهند رفت؟ چرا فکر می کنید در نوروز امسال جاده ها خالی خواهند بود و مردم با میل و اراده خویش به مسافرت نخواهد رفت؟ شاید چون هنوز فکر می کنید مردم در تمام شرایط بر اساس فرهنگ والای انسانی و قواعد تمدن بشری عمل می کنند!

اتفاقات چند هفته اخیر بار دیگر نشان داد که انسانهای قرن بیست و یکم که متمدن و با فرهنگ خوانده می شوند در مواقع اضطراری و بحرانی بسیاری از آداب و رفتارهای متمدنانه را به فراموشی می سپارند و به آنچه تمدن بشری و اخلاق انسانی از آنها انتظار دارند بی توجه هستند. تفاوتی هم نمی کند که این انسانها در ایران باشند یا در ایتالیا و آلمان!

با این همه، اوضاع در ایران ممکن است مقداری متفاوت باشد. دلایل این امر را می توان در نحوه مواجهه ایرانیان با مرگ و مردن پیدا کرد.

ایران جامعه ای است که در آن حوادث غیر عمد شایع ترین علت مرگ و میر در بین افراد زیر 40 سال است.
ایران از لحاظ آمار مربوط به کشته شدگان بر اثر تصافات رانندگی وضعیت مناسبی ندارد و در رتبه های پایانی جدول کشورهای جهان قرار دارد. در ایران سالانه 27000 نفر بر اثر حوادث رانندگی جان خود را از دست می دهند و تنها در تعطیلات نوروزی سال پیش (از 25 اسفند 97 تا 17 فروردین 98) روزانه 38 نفر در تصادفات رانندگی کشته شده اند.

آلودگی هوا در کلان شهرها، شهرهای بزرگ و متوسط سالانه هزاران قربانی می گیرد به نحوی که در سال 1397 و تنها در تهران 3447 مرگ بر اثر آلودگی هوا رخ داده است.
در کنار اینها باید مرگ های ناشی از حوادث هوایی، ریلی و بلایای طبیعی را نیز در نظر گرفت که سالانه هزاران قربانی می گیرند.
ایران سرزمینی است که مرگ در آن پدیده ای غریب و ناآشنا نیست و مرگ حداقل در بین بسیاری از افراد و اعضای طبقات اجتماعی چندان جدی گرفته نمی شود.

تا به حال فکر کرده اید، چرا فردی که از اتومبیل یا موتور سیکلت نمی ترسد و بسیاری از رفتارهای پرخطر را با آنها انجام می دهد باید از ویروسی نادیدنی و کوچک بهراسد؟

بر اساس نتایج نظرسنجی های انجام شده در چند هفته اخیر در تهران بیش از نیمی از پاسخگویان نگران مبتلا شدن خود و خانواده‌شان به کرونا نیستند و 68 درصد آنها گمان می کنند هرگز به کرونا مبتلا نمی شوند.
مسئولان بهداشت کشور هر روز از مردم درخواست می کنند که به سفر نروند و در بازارهای پر جمعیت به خرید نپردازند اما بسیاری از مردم توجه ای به این هشدارها نمی کنند.

یافته‌های تحقیقات پیشین و از جمله پژوهش انجام شده به وسیله نویسنده در مورد «سیمای فکری مرگ در بین ساکنان شهر تهران» نشان می دهند که در اینجا تقدیرگرایی یکی از نمایشنامه های فرهنگی رایج در مورد مرگ و مردن است. بر این اساس بسیاری از افراد به انجام رفتارهای پرخطر مبادرت می ورزند و خود را در معرض مرگ قرار می دهند. آنها مردن را بخشی از تقدیر و سرنوشت خود می دانند که با اعمال و رفتارهای آنها نسبت مستقیمی ندارد. بسیاری از ایرانیان فکر می کنند، «مرگ برای همسایه است» و هیچ گاه درب منزل آنها را نخواهد زد. همین نگرش در بین بسیاری از مسئولان نیز به چشم می خورد زیرا آنها نیز بخشی از جامعه هستند و تحت تاثیر باورهای فرهنگی جامعه قرار دارند.
به نظر می رسد مرگ و مردن تنها هنگامی از سوی مردم و مسئولان جدی گرفته می شوند که در نزدیکی خود آنها اتفاق بیافتند.

اینها بخشی از واقعیت های اجتماعی و فرهنگی است که در برنامه ریزی ها و مدیریت بحران ناشی از شیوع ویروس کرونا باید در نظر گرفته شوند.
در هفته های گذشته برنامه های صدا و سیما و صحبت های مسئولان بر عادی نشان دادن شرایط و تقلیل ترس و وحشت در بین شهروندان مبتنی بوده اند اما به نظر می رسد این برنامه ها و سخنان با ویژگی های اجتماعی و فرهنگی جامعه ما و بالاتر از آن با رفتارهای خودخواهانه و نفع طلبانه انسان در وضعیت بحرانی تناسب ندارند.

رضا تسلیمی طهرانی
@Managementhints

ترانه قدیمی چهارشنبه سوری درسال۱۳۴۰باصدای بانوهما و استاد ناصر مسعود

چهارشنبه سوری مبارک
@Vaallddoo